Sessiz istifa: Scopus veri tabanına dayalı bibliyometrik analiz

Abstract

Sessiz istifa, çalışanın yalnızca iş tanımında belirlenen görevleri yerine getirmesi ancak rol ötesi sorumluluk üstlenmemesi durumudur. Bu süreçte çalışan, iş-yaşam dengesini sağlamak ve zihinsel sağlığını korumak amacı ile örgütüyle bozulan karşılıklılık dengesini tek taraflı olarak yeniden kurmaya çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yönetim-organizasyon ve örgütsel davranış yazınında popüler bir konu olan “Sessiz İstifa” kavramının bibliyometrik analiz yöntemiyle incelenmesidir. Bu amaçla, 2022-2026 yılları arasında Scopus veri tabanı üzerinden ilgili yayınlara ulaşılmıştır. “İşletme, Yönetim ve Muhasebe” ile “Sosyal Bilimler” alanlarında yer alan 73 İngilizce dilinde yazılan yayınlar analize tabi tutulmuştur. Elde edilen veriler, RStudio 4.3.2/Bibliyometrix/Biblioshiny uygulaması kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, sessiz istifa literatürünün 2022 yılından günümüze kadar ivmelenerek yükseldiğini, en yüksek yayın sayısına 2025 yılında ulaşıldığını ve en çok atıf alan ülkenin İtalya olduğunu göstermektedir. En sık kullanılan anahtar kelimenin sessiz istifa olduğu ve en üretken bilimsel kaynağın Human Resource Management olduğu da bulgular arasındadır. Kavramın özellikle Z kuşağı, tükenmişlik ve bağlılık gibi belirli temalar etrafında odaklandığı belirlenmiştir. Çalışmanın, yazına dair mevcut bilgi birikimini genişleterek kapsamlı ve bütüncül bir perspektif sunması ve gelecekteki araştırmacılar için yol gösterici bir kaynak niteliği taşıması hedeflenmektedir.

Keywords

• Sessiz istifa
• bibliyometrik analiz
• Scopus veri tabanı.

Ethical Statement

Araştırmanın tüm safhalarında araştırma ve yayın etiğine özen gösterilmiştir. Bu çalışma Etik Kurul izni gerektirmemektedir.

Quiet quitting: Bibliometric analysis based on Scopus database

Abstract

Quiet quitting is when the employee only performs the duties specified in the job description but does not assume extra-role responsibilities. In this process, the employee tries to unilaterally re-establish the disturbed balance of reciprocity with his organization in order to maintain work-life balance and protect his mental health. The aim of this study is to examine the concept of “Quiet Quitting” which is a popular topic in the management-organization and organizational behavior literature, using the bibliometric analysis method. For this purpose, relevant publications were accessed through the Scopus database between 2022-2026. 73 English-language publications in the fields of “Business, Management and Accounting” and “Social Sciences” were analyzed. The data obtained was analyzed using the RStudio 4.3.2/Bibliometrics/Biblioshiny application. The findings show that the quiet quitting literature has been increasing rapidly since 2022, the highest number of publications was reached in 2025, and the country with the most citations was Italy. Among the findings are that the most frequently used keyword is quiet quitting and the most productive scientific source is Human Resource Management. It has been determined that the concept focuses specifically around certain themes such as Generation Z, burnout and commitment. It is aimed that the study will provide a comprehensive and holistic perspective by expanding the existing knowledge of the literature and serve as a guiding resource for future researchers.

Keywords

• Quiet quitting
• bibliometric analysis
• Scopus database.

References

1. Açan, Ö. (2025). Sessiz istifa piramidi. URL: https://tr.linkedin.com/posts/acanomer_sessiz-i%CC%87stifa-piramidi-%C3%A7%C3%B6z%C3%BCm%C3%BCn-anahtar%C4%B1-activity-7275872631726231553-Acj8. (Erişim Tarihi: 06.01.2026)
2. Altıntaş, M., ve Özata, M. (2021). Toplumun Covid-19 pandemisi sürecinde uygulamaya konulan tedbirlere yönelik düşüncelerinin ve tedbirlere uyma durumlarının incelenmesi. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(3), 172-185. https://izlik.org/JA49TB53FB
3. Arar, T., Çetiner, N., ve Yurdakul, G. (2023). Quiet quitting: Building a comprehensive theoretical framework. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 15(28), 122-138. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.1245216
4. Araújo, C. A. A. (2006). Bibliometria: Evolução histórica e questões atuais. Em Questão, 12(1), 11-32.
5. Argyris, C. (1960). Understanding organizational behavior. Dorsey Press.
6. Ashforth, B. E., Kreiner, G. E., & Fugate, M. (2000). All in a day’s work: Boundaries and micro role transitions. Academy of Management Review, 25(3), 472-491. https://doi.org/10.5465/amr.2000.3363315
7. Atiq, A., Sullman, M., & Apostolou, M. (2025). The silent shift: Exploring the phenomenon of quiet quitting in modern workplaces. Personnel Review, 1-23. https://doi.org/10.1108/PR-12-2024-1059
8. Aydın, E., ve Azizoğlu, Ö. (2022). A new term for an existing concept: Quiet quit'ting-a self-determination perspective. V. Uluslararası Sosyal Bilimlerde Kritik Tartışmalar Kongresi (ss.285-295), İzmir Demokrasi Üniversitesi, İzmir, Türkiye.

9. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. Wiley.
10. Boz, D., Duran, C., Karayaman, S., ve Deniz, A. (2023). Sessiz istifa ölçeği. İçinde C. Duran (Ed.), Sessiz istifa (ss.9-41). Eğitim Yayınevi.
11. Celik, A. (2022). Motivational applications that stand out in organizationas in the Covid-19 pandemic. 5th International African Conference on Current Studies (pp.342-349). Cairo, Egypt.
12. Çelik, A. (2020). Motivasyon. İçinde M. Ş. Şimşek, A. Çelik, T. Akgemci, & A. Diken (Eds.), Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi (ss.67-76). Eğitim Yayınevi.
13. Çelik, A., ve Damar, A. (2017). The mediating role of person organization fit on the effect of organizational justice on work alienation. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(13), 854-866. https://izlik.org/JA22JW42GH
14. Çimen, A. İ., ve Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33. https://doi.org/10.47542/sauied.1256798
15. Dalboy, Z., ve Kara, H. (2019). Gerçekleşen bir örgütsel değişim karşısında örgütsel bağlılığın sonuçlarının incelenmesi üzerine bir saha araştırması. International Social Sciences Studies Journal, 6(1), 4477-4491. http://dx.doi.org/10.26449/sssj.1693
16. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01
17. Demirgil, Z. (2023). Z kuşağı salgını: Sessiz istifa (quiet quitting). İçinde M. A. Canbolat (Ed.), Uygulayıcılar için güncel kavramlarla örgütsel davranış (ss.113-129). Nobel Yayınevi.
18. Demirkaya, H., Yıldız, B., Erener-Özalçın, S., ve Öztürk, H. (2023). İnsan kaynaklarında sessizliğin yankıları: Örgütlerde sessiz istifa fenomeninin anatomisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi, 2(2), 69-88. https://izlik.org/JA84EL54WX
19. Dilchert, S., Stanek, K. C., & Ones, D. S. (2025). Expanding our understanding of quiet quitting: Antecedents, correlates, and consequences. Human Resource Management, 65(3), 679-704. https://doi.org/10.1002/hrm.70038
20. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.04.070
21. Ertürk, E. (2021). İş-Aile yaşam çatışması ile duygusal emek arasındaki ilişki: Hizmet sektöründe bir araştırma. EUropean Journal of Managerial Research (EUJMR), 5(Özel Sayı 1), 49-63. https://izlik.org/JA32GU85KU
22. Gone, Y. S. P., Naim, M. F., & Peethambaran, M. (2026). Sounding the silence: Examining the antecedents and outcomes of quiet quitting. International Journal of Organizational Analysis, 34(1), 165-184. https://doi.org/10.1108/IJOA-09-2024-4794
23. Güler, M. (2023). Çalışma kültüründe yeni bir kavram: Sessiz istifa. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1), 247-261. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1200345
24. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: Relationship with other concepts and ımplications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312. https://doi.org/10.1108/IJCHM-11-2022-1362
25. Hite, L. M., & McDonald, K. S. (2020) Careers after Covid-19: Challenges and changes. Human Resource Development International, 23(4), 427-437. https://doi.org/10.1080/13678868.2020.1779576
26. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513-524. https://doi.org/10.1037/0003-066X.44.3.513
27. Hu, J., Zou, D., Xu, Q., Wu, Y., Fan, S., Wang, Y., & Zhang, X. (2025). Impact of work goals on quiet quitting among chinese primary health professionals based on goal setting theory: A cross-Sectional survey. Healthcare, 13(21)2739, 1-13. https://doi.org/10.3390/healthcare13212739
28. Jain, S. (2026). Quiet quitting: A bibliometric analysis and future research directions. Employee Relations: The International Journal, 1-31. https://doi.org/10.1108/ER-05-2025-0335
29. Kaplan, J. (2022). Pyramid of quiet quitting. URL: https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:6971789378721345536. (Erişim Tarihi: 06.01.2026)
30. Kızıloğlu, E. (2021). İş yerinde mutluluk kavramına ilişkin makalelerin bibliyometrik analiz ile incelenmesi. Kapadokya Akademik Bakış, 5(2), 43-61. https://izlik.org/JA88YR92ME
31. Klotz, A. C., & Bolino, M. C. (2022). When quiet quitting is worse than the real thing. URL: https://hbr.org/2022/09/when-quiet-quitting-is-worse-than-the-real-thing. (Erişim Tarihi: 07.01.2026)
32. Kodalak, O., ve Akman, A. Z. (2023). İşyerinde dışlanma çalışmalarının bibliyometrik analizi. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1621-1641. https://doi.org/10.11616/asbi.1327985
33. Kossek, E. E., & Lee, K.-H. (2017). Work-family conflict and work-life conflict. Oxford Research Encyclopedia of Business and Management. https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190224851.013.52
34. Lo, W. Y. (2025). With workforce but without competitiveness! The influences of organizational and individual factors on quiet-quitting: A multi-level analyses of moderated mediating effects. Current Psychology, 44, 11898-11911. https://doi.org/10.1007/s12144-025-07965-y
35. Madell, R., & Ortiz, J. (2022). Can quiet quitting hurt your career? URL: https://careers.usnews.com/advice/outside-voices-careers/articles/what-is-quiet-quitting. (Erişim Tarihi: 07.01.2026)
36. Mahand, T., & Caldwell, C. (2023). Quiet quitting-causes and opportunities. Business and Management Research, 12(1), 9-19. https://doi.org/10.5430/bmr.v12n1p9
37. Michel, A., Bosch, C., & Rexroth, M. (2014). Mindfulness as a cognitive-emotional segmentation strategy: an intervention promoting work-life balance. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 87, 733-754. https://doi.org/10.1111/joop.12072
38. Nam, S., ve Tutar, H. (2023). Visual mapping and bibliometric analysis of the belleten journal (2009-2021). Bilgi Yönetimi, 6(1), 56-74. https://doi.org/10.33721/by.1230759
39. Nippert-Eng, C. E. (1996). Home and work: Negotiating boundaries through everyday life. University of Chicago Press.
40. Oğan, E., ve Çetiner, N. (2024). Sessiz istifa kavramına yönelik bir bibliyometrik analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 25(1), 203-221. https://doi.org/10.24889/ifede.1438769
41. Özkanan, A. (2024). Sessiz istifa. İçinde V. Bayram, & A. Özkanan (Eds.), Örgütsel davranış (ss.217-242). Özgür Yayınları. https://doi.org/10.58830/ozgur.pub599.c2574
42. Öztürk, O. (2021). Bibliyometrik araştırmaların tasarıma ilişkin bir çerçeve. İçinde O. Öztürk, & G. Gürler (Eds.), Bir literatür incelemesi aracı olarak bibliyometrik analiz (ss.33-48). Nobel Yayınevi.
43. Patel, P. C., Guedes, M. J., Bachrach, D. G., & Cho, Y. (2025). A multidimensional quiet quitting scale: Development and test of a measure of quiet quitting. PLoS ONE 20(4)e0317624. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0317624
44. Pradhan, G. (2016). Conceptualizing work-life balance. The Institute for Social and Economic Change.
45. Rinaldi, S., & Pomarolli, E. (2025). Quiet quitting among nurses: A case study in a northern ıtalian hospital. Nursing Reports, 15(7)239, 1-10. https://doi.org/10.3390/nursrep15070239
46. Samnani, A. K., & Robertson, K. (2025). More than a personal decision: A relational theory of quiet quitting. Human Resource Management, 64(5), 1321-1335. https://doi.org/10.1002/hrm.22314
47. Shinde, S. (2025). From perceived inequity to retention: Leveranging equity theory in contemporary workforce management. International Journal of Multidisciplinary, 10(4), 292-300. https://doi.org/10.31305/rrijm.2025.v10.n4.032
48. Şahin, Y. (2024). Örgütlerde sessiz istifanın bibliyometrik analizi. İzmir Yönetim Dergisi, 5(2), 153-165. https://doi.org/10.56203/iyd.1586267
49. Şimşek, M. Ş., ve Çelik, A. (2023). Yönetim ve organizasyon. Eğitim Yayınevi.
50. Tutar, H. (2010). İşgören yabancılaşması ve örgütsel sağlık ilişkisi: Bankacılık sektöründe bir uygulama. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(01), 175-204. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002149
51. Tutar, H. (2012). Özveri-çıkar ikileminde örgütsel bağlılık retoriği üzerine kuramsal bir analiz. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, 1(4), 1-13. https://izlik.org/JA22GF77ZY
52. Yağmur, A. (2019). Etik yapılara iletişimsel bir yaklaşım [Doktora tezi]. Gebze Teknik Üniversitesi.
53. Yasin, Y. M., Al-Hamad, A., Yasin, L., & Kehyayan, V. (2025). Staying but struggling: A concept analysis of quiet quitting in nursing practice. Journal of Advanced Nursing, 2025(0), 1-11. https://doi.org/10.1111/jan.70319
54. Yavuz, A. (2024). Sessiz istifa: İş yaşamında sessiz bir çıkış yolu mu? Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(3), 242-253. https://izlik.org/JA92US92AL
55. Yıldız, S., ve Özmenekşe, Y. O. (2022). Kaçınılmaz son: Sessiz istifa. International Journal on Social Sciences, 7(4), 14-25. https://doi.org/10.46291/Al-Farabi.070402
56. Yıkılmaz, İ. (2022). Quiet quitting: A conceptual investigation. Anadolu 10th International Conference on Social Science (pp.581-591). Diyarbakır, Türkiye.
57. Yu, Y., Li, Y., Zhang, Z., Gu, Z., Zhong, H., Zha, Q., Yang, L., Zhu, C., & Chen, E. (2020). A bibliometric analysis using vosviewer of publications on Covid-19. Annals of Translational Medicine, 8(13) 816. https://doi.org/10.21037/atm-20-4235
58. Yüceler, A. (2020). Psikolojik sözleşme. İçinde M. Ş. Şimşek, A. Çelik, T. Akgemci, & A. Diken (Eds.), Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi (ss.575-586). Eğitim Yayınevi.
59. Zupic, I., & Čater, T. (2014). Bibliometric methods in management ve organization. Organizational Research Methods, 18(3), 429-472. https://doi.org/10.1177/1094428114562629