Çocuk Acil Servisten Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine Yatırılan veya Dış Merkeze Sevk Edilen Kritik Hastaların İncelenmesi: 5 Yıllık Tek Merkez Deneyimi

Abstract

Amaç: çocuk acil servisimizden çocuk yoğun bakım ünitelerine yatışı sağlanarak tedavisinin devamı temin edilen hastaların epidemiyolojik, demografik özelliklerinin yanı sıra, tanısal ve mevsimsel dağılımlarının irdelenmesi neticesinde yoğun bakım ihtiyacı kararının verilmesi ve uygun yoğun bakım ünitesi karar süreçlerinin doğru ve hızlı ilerlemesini sağlamak amaçlanmıştır. Yöntemler: Ocak 2018- Aralık 2022 tarihleri arasında Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servisine başvuran ve çocuk acil servisinden herhangi bir çocuk yoğun bakım ünitesine yatışı sağlanmış 0-18 yaş arasındaki hastalar ile ilgili veriler hastane veri tabanından geriye yönelik tarandı. Çalışmaya alınan hastaların tanısı, yaşı, cinsiyeti, acil servise başvuru tarihleri, dış merkez sevklerinin nitelikleri çalışma kapsamında geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Çalışmaya 400’ü kız (%47,6), 440’i erkek (%52,4) toplam 840 hasta dahil edildi. Ortalama çocuk acil servisinde kalış süresi 236,7445 dk (3,9457 saat) idi. Hastalar en sık solunum sistemi (%37,14) , nörolojik sistem (%20,35) ve zehirlenme (%12,5) kaynaklı tanılar ile yoğun bakıma yatırıldı. Kasım (n=90, %10,7) ve Ocak (n=89, %10,6) aylarında daha fazla yatış görülürken, en az yatış Temmuz (n=60, %7,14) ve Ağustos(n=60, %7,14) aylarında gözlendi. Çocuk yoğun bakım yatışı yapılan hastaların %70,35’i kendi hastanemiz yoğun bakımına, %29,64’ü dış merkez çocuk yoğun bakım ünitelerine transfer edilerek yatırıldı. Sonuçlar: Acil serviste kritik hastaların tanısal, demografik ve zamansal olarak irdelenmesi, yoğun bakım ihtiyacı karar sürecini, uygun sağlık hizmetine zamanında erişimi ve sağlık hizmeti planlamasını kolaylaştıracaktır.

Keywords

• çocuk acil
• çocuk yoğun bakım
• kritik hasta

Investigation of Critical Patients Admitted to the Pediatric Intensive Care Unit or Referred to an External Center from the Pediatric Emergency Department: A 5-Year Single Center Experience

Abstract

Objective: The aim of this study was to examine the epidemiological, demographic, diagnostic and seasonal distribution of the patients who were hospitalized from our pediatric emergency department to pediatric intensive care units and to ensure that the decision on the need for intensive care and the appropriate intensive care unit decision processes proceed accurately and quickly. Methods: Between January 2018 and December 2022, data on patients aged 0-18 years who were admitted to the Pediatric Emergency Department of Ümraniye Training and Research Hospital between January 2018 and December 2022 and who were hospitalized in any pediatric intensive care unit from the pediatric emergency department were retrospectively scanned from the hospital database. The diagnosis, age, gender, dates of admission to the emergency department, and the characteristics of referrals to external centers were retrospectively examined within the scope of the study. Results: A total of 840 patients, 400 girls (47.6%) and 440 boys (52.4%), were included in the study. The mean length of stay in the pediatric emergency department was 236.7445 minutes (3.9457 hours).Patients were most commonly admitted to the intensive care unit with diagnoses of respiratory system (37.14%), neurological system (20.35%) and poisoning (12.5%). While more hospitalizations were observed in November (n=90, 10.7%) and January (n=89, 10.6%), the least hospitalizations were observed in July (n=60, 7.14%) and August (n=60, 7.14%). Of the patients hospitalized in pediatric intensive care, 70.35% were transferred to the intensive care unit of our own hospital and 29.64% were transferred to pediatric intensive care units of external centers. Conclusions: Diagnostic, demographic and temporal examination of critically ill patients in the emergency department will facilitate the decision-making process for intensive care needs, timely access to appropriate healthcare services and healthcare planning.

Keywords

• pediatric emergency,
• pediatric intensive care,
• critically patient

References

1. 1. Losek JD, Walsh-Kelly C, Glaeser PW. Pediatric emergency departments. Pediatr Emerg Care. 1986;2(4):215-217.
2. 2. Hutchison J. Research in Pediatric Intensive Care. Pediatr Crit Care Med. 2016;17(1):97.
3. 3. Petruzella F, Easter JS. Pediatric emergency medicine literature 2020. Am J Emerg Med. 2021;43:123-133
4. 4. Smith KA, Flori HR. Critical Care in the Pediatric Emergency Department. Pediatr Clin North Am. 2018;65(6):1119-1134.
5. 5. Gilleland J, McGugan J, Brooks S, Dobbins M, Ploeg J. Caring for critically ill children in the community: a needs assessment. BMJ Qual Saf. 2014;23(6):490-498.
6. 6. Kılıç, F. Z., Çoban, Y., Davutoğlu, M., & Dalkıran, T. Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen hastaların geriye dönük analizi ve mortaliteyi etkileyen faktörlerin incelenmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2016; 3:140-5.
7. 7. Havan M, Özcan S, Perk O, Gün E. Kendirlim T. Çocuk Yoğun Bakımda İzlenen Hastaların Değerlendirilmesi ve Mortaliteyi Etkileyen Faktörler. Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi. 2021;8(2), 93-100.
8. 8. Öz O, Bayraktar S, Elevli M, Selcuk Duru N, Civilibal M, ve ark. The Evaluation of Patients Admitted to the Pediatric Intensive Care Unit of a Training and Research Hospital. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2015;2:65-70.

9. 9. Yeğin LN, Sancak Y, Aşut Ç, Gizem Z, Özdel E. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine Yatan Hastaların Değerlendirilmesi. Güncel Pediatri. 2017;15:1-10.
10. 10. Haque A, Siddiqui NR, Jafri SK, Hoda M, Bano S, Mian A. Clinical profiles and outcomes of children admitted to the pediatric intensive care unit from the emergency department. J Coll Physicians Surg Pak. 2015;25(4):301-303.
11. 11. Orhan MF. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde 2 Yıl İçinde Yatan 938 Olgumuzun Değerlendirilmesi. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi. 2012;6(4), 228-231.
12. 12. Poyrazoğlu H, Dursun İ, Güneş T, et al. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine Yatan Olguların Değerlendirilmesi ve Sonuçları. Erciyes Medical Journal/Erciyes Tip Dergisi, 2008;30(4):232 - 237