Examining university students' attitudes towards attachment styles

Abstract

The aim of this study is to evaluate university students' attitudes towards attachment styles according to demographic characteristics. The universe of the study is 800 students studying at the Department of Psychology at Istanbul Aydın University. The sample of the study was 279 university students determined by convenience sampling method and a questionnaire was applied to this sample. Socio-demographic information form and the Experiences in Close Relationship Inventory, adapted to Turkish by Sümer and Güngör (1999) developed by Brennan, Clark and Shaver (1998), were applied to the participants. The Experiences in Close Relationships Inventory has 2 sub-dimensions as Anxious and Avoidant and 36 items. In the analysis of the data; Kruskal Wallis H, Mann Whitney-U analyzes were used. High scores indicate the presence of a high level of attachment style. According to the findings of the study, among the gender variable of university students; There is a significant difference between the age variable and the level of avoidance and anxiety; It was determined that there was no significant difference between parents living together and class variables and anxiety and avoidance levels.

Keywords

• Adult psychology
• Attachment style
• University student

References

1. Aslan-Dölen, Z. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Yakın İlişkilerinde Bağlanım: Romantik İlişkilerle İlgili Akılcı Olmayan İnançlar ve Cinsiyet Rolleri, Master Thesis, Muğla Sıtkı Koçman University, Turkey.
2. Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults, Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
3. Bayhan, P., & Işıtan, S. (2010). Ergenlik döneminde ilişkiler: Akran ve romantik ilişkilere genel bakış. Aile ve Toplum Dergisi, 5(20), 33-44.
4. Bhattacharjee, A. (2012). Social Science Research: Principles, Methods and Practices. USF Tampa Bay Open Access Textbooks Collection, Book 3.
5. Bowlby, J. (2012). Bağlanma (Attachment). İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
6. Bozkurt, S. (2006). Temas biçimleriyle bağlanma stilleri ve kişilerarası şemalar arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gestalt Terapi Dergisi, 4(2), 45-67
7. Brennan, K. A., Clark, C. L., and Shaver, P.R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson and W. S. Rholes (Eds.), Attachment theory and close relationships (pp. 46-76). New York: Guilford Press.
8. Büyüköztürk Ş., Akgün, Ö.E, Karadeniz, Ş., Demirel, F., & Kılıç Çakmak, E. (2019), Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Scientific Research Methods). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Çalışır, M. (2009). Yetişkin bağlanma kuramı ve duygulanım düzenleme stratejilerinin depresyonla ilişkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar-Current Approaches in Psychiatry 1, 240- 255.
10. Çavdar, D. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutumları ve Romantik İlişkilerde Akılcı Olmayan İnançlar. Master Thesis, Ankara University, Turkey.
11. Deniz, M. E. (2006). Ergenlerde bağlanma stilleri ile çocukluk istismarları ve suçluluk-utanç arasındaki ilişki. Eurasian Journal of Education Research, 22, 89-99.
12. Erözkan, A. (2011). Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ve karar stratejileri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 2(3), 60-74.
13. Görgün S., Tiryaki A., & Topbaş M. (2010) Üniversite öğrencilerinde madde kullanma ve anne babaya bağlanma biçimleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11, 305-312.
14. Güngör, A. (2001). Development of the shame scale. Validity and reliability studies. Turkish Psychological counseling and Guidance Journal, 2(15), 17-22.
15. Haliloğlu, S. (2008). Ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri, bağlanma biçimleri ve işlevsel olmayan tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Malatya ili örneği). Master Thesis, İnönü University, Turkey.
16. Koç M. Avşaroğlu S., & Sezer A. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarıları İle Problem Alanları Arasındaki İlişki. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11, 483-498.
17. Morsünbül, Ü., & Tümen, B. (2008). Ergenlik döneminde kimlik ve bağlanma ilişkileri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 15(1), 25
18. Morsünbül, Ü., & Çok, F. (2011). Bağlanma ve İlişkili Değişkenler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 3(3), 553-570. Online 1, https://www.egitimajansi.com/haber/istanbul-aydin-universitesi-haberi-66858h.html
19. Rençber, B. A. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Faktörler. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 191-198.
20. Shaver, P. R., and Brennan, K. A. (1992). Attachment styles and the ‘‘Big Five’’ personality traits: Their connections with each other and with romantic relationship outcomes. Personality and Social Psychology Bulletin, 18, 536 – 545
21. Soysal, A. Ş; Bodur, Ş., İşeri, E., ve Şenol S. (2005). Bebeklik dönemindeki bağlanma sürecine genel bir bakış. Klinik Psikiyatri Dergisi, 8, 88-89.
22. Sümer, N., & Güngör, D. (1999). Yetişkin bağlanma stillerinin Türk örneklemi üzerinde psikometrik değerlendirmesi ve kültürler arası bir karşılaştırma. Türk Psikoloji Dergisi, 14(43), 71-106
23. Tüzün O., &Sayar, K. (2006). Bağlanma kuramı ve psikopatoloji. Düşünen Adam Dergisi, 19(1), 24-39.
24. Uytun, M. Ç., Öztop, D. B., ve Eşel, E. (2013). Ergenlik ve Erişkinlikte Bağlanma Davranışının Değerlendirilmesi. Düşünen Adam Dergisi, 26(2),177-189.
25. Van Ijzendoorn, M. H., and Sagi-Schwartz, A. (2008). Cross-Cultural Patterns of Attachment: Universal and Contextual Dimensions . J. Cassidy, & R. S. Philip içinde, Handbook of Attachment: Theory, Research and Clinical Applications. New York: Guildford Press.
26. Winnicott, D.W. (1997). Oyun ve gerçeklik (“Playing and Reality”). Çev: Birkan T, İstanbul: Metis Yayıncılık Ltd.
27. Zeifman, D., & Hazan, C. (2008). Pair Bonds as Attachments: Reevaluating The Evidence. J. Cassidy, & P. R. Shaver içinde, Handbook of Attachment: Theory, Research, and Clinical Applications (pp. 436-455). New York: Guilford Press.