İlk Dönem Medîne'de Efemineler
Abstract
There is considerable evidence for the existence of a form of publicly recognized andinstitutionalized effeminacy or transvestism among males in pre-Islamic and early IslamicArabian society. Unlike other men, these effeminates or mukhannarhiin were permitted toassociate freely with women, on the assumption that they had no sexual interest in them, ando ften acted as marriage brokers, or, less legitimately, as go-betweens. They also played animportant role in the development of Arabic music in Umayyad Mecca and, especially,Medina, where they were numbered among the most celebrated singers and instrumentalists.Although they were subject to periodic persecution by the state, such measures were notbased on any conclusions about their own sexual status-they were not assumed to behomosexual, although a few were-but on their activities as musicians and go-betweens,which were seen as corrupting the morals of society and especially of women. A particularlysevere repression under the caliph Sulayman put an end to the mukhannarhiin's prominencein music and society, although not to their existence
Keywords
İlk Dönem Medîne'de Efemineler
Abstract
Câhiliyye ve ilk İslâm dönemi Arap toplumunda erkekler arasında transseksüellik ya da efemineliğin açıkça bilinen ve yerleşmiş bir şekilde mevcudiyetine dair önemli deliller vardır. Diğer erkeklerden farklı olarak bu efemineler ya da muhanneslerin cinsel eğilimlerinin olmadığı düşünülerek kadınlarla serbestçe arkadaşlık etmelerine izin verilmiş ve bunlar sıklıkla evlenecek olanlar arasında arabulucu veya daha az bir meşruiyete sahip olarak bir tür muhabbet tellallığı vazîfesi görmüşlerdi. Onlar Emevîler Döneminde Mekke ve özellikle en ünlü hânende ve sâzendeler arasında sayıldıkları Medîne’de Arap Müziğinin gelişmesi hususunda da önemli rol oynamışlardı. Devlet tarafından dönem dönem bazı eziyetlere maruz kalmış olsalar da bunlar onların cinsel statülerinden değil- ki çok azı dışında onlar birer homoseksüel olarak addedilmiyorlardı- Toplumun ve özellikle kadınların ahlâkî değerlerine zarar verdikleri düşünülen müzisyenlik ve çöpçatanlık faaliyetlerinden kaynaklanıyordu. Özellikle Halîfe Süleyman b. Abdülmelik dönemindeki ağır baskılar, muhanneslerin varlıklarını değilse de müzik ve toplumdaki ünlerini sonlandırmıştır
Keywords
