Roman Karakterinin Gelişimi ve Anlatının Oluşumu Bağlamında Sâmiha Ayverdi’nin “Son Menzil” Adlı Romanı

Abstract

Bir durum değişiminin anlatıldığı romanda, temel kişinin karakteri hayatının sergilenme sürecinde bir şekil alırken, böylelikle aynı zamanda anlatı da bir kalıba girmiş olur. Dolayısıyla bu değişim ve gelişim sürecini sağlayan aşamalar, işlevsel birimler önemlidir. Zira birbiriyle bağlantılı anlatı aşamaları, parçaların uyumu ile bir bütünü ortaya koyar. Metnin son aşaması ile öykü tamamlanır. Hikâye vakasının anlamı da yöneldiği nesnesi açısından anlatı şahsının ruhi gelişiminde belirginleşir. Bu çalışmada da anlatının estetik terkibinin oluşması ile temel karakterin kademe kademe gelişimi arasındaki ilişki Sâmiha Ayverdi’nin “Son Menzil” adlı romanından hareketle ortaya konulmaya çalışılmıştır

Keywords

• Anlatı Estetik terkip İşlevsel birim Sâmiha Ayverdi Son Menzil Anlatı Estetik terkip

In Terms of the Development of the Novel Character and the Formation of the Narrative in Sâmiha Ayverdi's "The Last Range" Novel

Abstract

In the novel where a change of status is described, while the character of the basic person takes a shape, the narrative also acquires a shape. Therefore, the steps that provide this change and development process are important. Because the narrative stages connected with each other, the harmony of the pieces reveals a whole. The story is completed with the final stage of the narration. The meaning of the story, becomes evident in the spiritual development of the narrative character. In this study, the relationship between the formation of the aesthetic composition of the narrative and the gradual development of the basic character was tried to be revealed by the movement of Samiha Ayverdi's novel "The Last Range"

Keywords

• Narrative Aesthetic composition Functional unit Sâmiha Ayverdi The Last Range

References

1. Ayverdi, S. (2014). Son Menzil. İstanbul: Kubbealtı Neşriyât.
2. Barthes, R. (2005). Göstergebilimsel Serüven. İstanbul: YKY Yayınları.
3. Bayram, Y. (2007). “Bildungsroman Örneği Olarak ‘Hüsn ü Aşk’ ”. İlmî Araştırmalar Dergisi, S. 23 s. 7-28.
4. Cebeci, O. (2004). Psikanalitik Edebiyat Kuramı. İstanbul: İthaki Yayınları.
5. Çetin, N. (2011). Roman Çözümleme Yöntemi. Ankara: Öncü Kitap.
6. Erkman Akerson, F. ( 2005). Göstergebilime Giriş. İstanbul: Multılıngual.
7. Jung, C. G. (2015). Dört Arketip. İstanbul: Metis Yayınları.
8. Stevick, P. (2010). Roman Teorisi ( S. Kantarcıoğlu, çev.). Ankara: Akçağ Yayınları.

9. Todorov,T. (2016). Yazın Kuramı. İstanbul: YKY Yayınları.
10. Yüksel, A. (1995). Yapısalcılık ve Bir Uygulama. Ankara: Gündoğan Yayınları.