YENİ KAMU İŞLETMECİLİĞİ SONRASI DÖNEMDE KAMU YÖNETİMİNDE SÜREÇ ODAKLILIK VE SONUÇ ODAKLILIĞIN DENGELENMESİ: ÇEŞİTLİ ÜLKELERDEN UYGULAMA ÖRNEKLERİ
Abstract
Bu çalışma, Yeni Kamu İşletmeciliği (YKİ) paradigması, Yönetişim ve Toplam Kalite Yönetimi (TKY) yaklaşımları temelinde, kamu yönetiminde süreç odaklılığı ve sonuç odaklılığı hem teorik hem de çeşitli ülkelerdeki uygulama örnekleri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Literatür taraması, kavramsal karşılaştırmalı analiz ve vaka incelemesi yöntemiyle gerçekleştirilen bu çalışmada, YKİ sonrasında kamu yönetiminde süreç odaklılığın sonuç odaklı yaklaşımla bir sentezlenme sürecinde olduğu iddiası ileri sürülmektedir. Bu bağlamda çeşitli ülkelerdeki kamu yönetimi uygulamaları süreç ve sonuç odaklılık bağlamında analiz edilmiştir. Çalışmanın ana bulgusuna göre, salt sonuç odaklı yaklaşımlar hızlı sonuç alma ve performans artışı sağlarken, süreç odaklı yaklaşımlar şeffaflık, hesap verebilirlik, süreklilik, katılımcılık ve kalite artışı sağlamaktadır. Bu iki yaklaşımın bütünleştiği yönünde bir eğilim yaşanmaktadır. Bu eğilim bağlamında yönetişim, TKY ve Neo-Weberyen devlet gibi yeni kuramsal açılımların hem yasal prosedürlere bağlılığı hem de sonuç odaklı performans yönetimini bir araya getirdiği gözlenmiştir. Bu durum çalışmada ele alınan uygulama örnekleri tarafından da desteklenmektedir. Sonuç olarak, kamu yönetiminde hem süreçlere hem de sonuçlara odaklanan daha etkin, katılımcı ve kalite odaklı bir kamu yönetimi anlayışının hâkim olmaya başladığı anlaşılmaktadır.
Keywords
Sonuç Odaklılık Süreç Odaklılık Toplam Kalite Yönetimi Yeni Kamu İşletmeciliği Yönetişim Neo-Weberyen Devlet
References
- Adámek, P., Bauerová, R. & Zapletalová, Š. (2020). A research agenda of “EFQM recognized for excellence” recipients in the Czech Republic: The case study of application of business excellence model. Global Journal of Business, Economics and Management: Current Issues. 10(3), 161-175.
- Aktan, C. C. (2011). Organizasyonlarda değişim yönetimi: değişim mühendisliği. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 67-96. Al, H. (2007). Kamu kesiminde yeni denetim yaklaşımları: süreç odaklı denetimden sonuç odaklı denetime geçiş. Amme İdaresi Dergisi, 40(4), 45-61.
- Al, H. (2008). Yeni kamu yönetimi: ülke deneyimleri. Sakarya: Değişim Yayınları.
- Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi (2024). PUKÖ Döngüsü El Kitabı. https://hacibayram.edu.tr/api/files/1/Hac%C4%B1bayram%20AHBV/kalite(tr-TR)/2025/PUKO%20Dongusu%20El%20Kitabi.pdf. (Erişim tarihi: 07.12.2025).
- Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance ın theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543-571.
- Arıboğa, Ü. (2024). Belediyelerde katılımcı bütçe: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 33(4), 1-35.
- Ateş, S. (2014). Birleşik Krallık kamu yönetiminde kalite yönetim modellerinin kullanımı. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(1), 17-31.
- Ayasreh, E. A. (2024). Interweaving diplomacy, data, and technology for sustainability: a case study of Barcelona’s local governance. New Tends in Qualitative Research, 20(4), 1-12.
- Benek, Ö. (2016). Süreç mi? Sonuç mu? [Çevrim-içi: https://tr.linkedin.com/pulse/s%C3%BCre%C3%A7-mi-sonu%C3%A7-mu-%C3%B6m%C3%BCr-benek-msc-pmp-], Erişim tarihi: 05.06.2025.
- Berényi, L. (2014). Process management in public sector. In L. Berényi (Ed.). Management Challenges in the 21st Century (p.37-42). Saarbrücken: LAB Lamber Academic Publishing.
- Christensen, T., & Lægreid, P. (2007). The whole-of-government approach to public sector reform. Public Administration Review, 67(6), 1059-1066.
- Coşkun, S. (2010). Vatandaş sözleşmeleri: farklı ülkelerdeki uygulamalar ve genel değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 87-102.
- Coşkun, S. (2011). Stratejik yönetim ve toplam kalite yönetimi: benzerlikler, farklılıklar ve kamu yönetimi için çıkarımlar. Amme İdaresi Dergisi, 44(2), 43-69.
- Çetin, O. & Özkaçar, N. (2014). Kamu sektöründe toplam kalite yönetimi: bir kamu kurumunda ampirik bir araştırma, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 34(1), 351-272.
- Çorbacıoğlu, S. (2015). Validity of public administration reform outcomes: the American experience with strategic planning and the government performance and results act. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (22).
- Dalingwater, L. (2014). Post-new public management (npm) and the reconfiguration of health services in England. Open Edition Journal, 16, 51-64.
- Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2000). The new public service: serving rather than steering. Public Administration Review, 60(6), 549-559.
- Deyneli, F. (2019). Hollanda adalet sisteminde performans esaslı bütçeleme uygulaması. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(2), 185-208.
- Dreyfus, F. (2007). Bürokrasinin icadı, I. Ergüden (Çev.). Ankara: İletişim Yayınları.
- Dunleavy, P., & Hood, C. (1994). From old public administration to new public management. Public Money & Management, 14(3), 9-16.
- EIPA, (n.d.). Common Assessment Framework (CAF), https://www.eipa.eu/areas-of-expertise/effective-public-administration/quality-management-caf/ Erişim tarihi: 06.12.2025.
- Eryılmaz, B. (2013). Bürokrasi ve siyaset: bürokratik devletten etkin yönetime. İstanbul: Alfa Yayınları.
- Gruening, G. (2001). Origin and theoretical basis of new public management. International Public Management Journal, 4(1), 1-25.
- Güneş, İ. (2019). Porto Alegre, Paris ve Seul katılımcı bütçe modelleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 537-554.
- Heichlinger, A., Thijs, N., Hammerschmid, G. & Attströr, K. (2018). Public Administration Reform in Europe: conclusions, lessons learned and recommendations for future EU policy. Europa Commission.
- Heywood, A. (2016). Siyaset. B. B. Özipek, B. Seçilmişoğlu, A. Yayla & H. Y. Başdemir (Çev.). Ankara: Adres Yayınları.
- Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3-19.
- Hood, C. (1995). The “New Public Management” in the 1980s: variations on a theme. Accounting, Organizations and Society, 20(2-3), 93-109.
- Hood, C. (2006). Gaming in targetworld: the targets approach to managing British public services. Public Administration Review, 66(4), 515-521.
- Hughes, O. E. (2013). Kamu işletmeciliği & yönetimi. B. Kalkan, B. Akın ve Ş. Akın (Çev.). Ankara: BigBang Yayınları.
- İzci, F., Atmaca, Y. & Telsaç, C. (2020). Yeni kamu yönetimi anlayışı kapsamında kamu hizmet algısının ölçümü: Van eğitim ve araştırma hastanesi örneği. Akademik İzdüşüm Dergisi, 5(2), 70-88.
- KALDER, (t.y.a). EFQM mükemmellik modeli uygulayan Avrupa kamu kurumlarından örnekler- Belçika Ulusal İstihdam Ofisi, https://www.kalderankara.org/bilgi-merkezi/vakalar/efqm-mukemmellik-modeli-uygulayan-avrupa-kamu-kurumlarindan-ornekler-belcika-ulusal-istihdam-ofisi-4 (Erişim tarihi: 04.12.2025).
- KALDER, (t.y.b). EFQM mükemmellik modeli uygulayan Avrupa kamu kurumlarından örnekler- Pirkanma Ekonomik Kalkınma ve İstihdam Merkezi, https://www.kalderankara.org/bilgi-merkezi/vakalar/efqm-mukemmellik-modeli-uygulayan-avrupa-kamu-kurumlarindan-ornekler-pirkanma-ekonomik-kalkinma-ve-istihdam-merkezi-3 (Erişim tarihi: 06.12.2025).
- Karkın, N. (2015). Kamu değeri kavramı ve kamu değeri yönetiminin kamu yönetimi kuramı bağlamındaki yeri. İçinde Ö. Köseoğlu ve M. Z. Sobacı (Ed.). Kamu Yönetiminde Paradigma Arayışları: Yeni Kamu İşletmeciliği ve Ötesi (ss. 249-272). Bursa: Dora Yayınları.
- Kettl, D. F. (2005). The global public management revolution: a report on the transformation of governance (2nd ed.). Brookings Institution Press.
- King, C. S., & Stivers, C. (1998). Government is us: public administration in an anti-government era. SAGE Publications.
- Knežová, J., Vaľovská, Z. & Sedláková, S. (2016). Possibilities of using the process management in public organisations for improving good governance. Journal of Modern Science Tom, 325–352.
- Kooiman, J. (2003). Governing as governance. London: SAGE Publications.
- Macur, M. & Radej, B. (2017). New model of quality assessment in public administration-upgrading the common assessment framework (CAF). Innovative Issues and Approaches in Social Sciences, 10(1), 127-151.
- Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (17 Aralık 2022). MEB'in ISO 9001 kalite yönetim seferberliği sürüyor [Basın Bülteni]. https://www.meb.gov.tr/mebin-iso-9001-kalite-yonetim-seferberligi-suruyor/haber/28499/tr (Erişim tarihi: 21.12.2025).
- Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2025). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı kalite el kitabı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
- Niskanen, W. A. (1971). Bureaucracy and representative government. New York: Routledge.
- Olsen, J. P. (2006). Maybe it is time to rediscover bureaucracy. Journal of Public Administration Research and Theory, 16(1), 1-24.
- Ongaro, E. (2004). Process management in the public sector: the experience of one-stop shops in Italy. International Journal of Public Sector Management, 17(1), 81-107.
- Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing government: how the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley.
- Özdoğan, M. (2018). Neo-Weberyen devlet ve bürokrasi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(14), 597-608.
- Özgüner, M. & Özgüner, Z. (2015). Stratejik yönetim, stratejik planlama ve toplam kalite yönetimi ilişkisi, stratejik toplam kalite yönetimi. The Journal of Academic Social Science, 3(21), 437-449.
- Pfiffner, J. P. (2004). Traditional public administration versus the new public management: accountability versus efficiency. In A. Benz, H. Siedentopf, & K.P. Sommermann (Eds.), Institutionenbildung in regierung und verwaltung: festschrift fur klaus konig (pp. 443-454). Berlin, Germany: Duncker & Humbol.
- Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2017). Public management reform: a comparative analysis (4th Ed.). Oxford University Press.
- Radin, B. A. (2006). Challenging the performance movement: accountability, complexity, and democratic values. Georgetown University Press.
- Rhodes, R. A. W. (1996). The new governance: governing without government. Political Studies, 44(4), 652-667.
- Taşpınar, Y. (2021). Yeni kamu hizmeti (new public service). İçinde Y. M. Işıklı, E. Alacadağlı, E. Akcagündüz (Ed.). Kamu Yönetimi Ansiklopedisi Cilt II (ss. 182-193). Ankara.
- Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. Harper & Brothers.
- Taylor, F. W. (2014). Bilimsel yönetimin ilkeleri. H. B. Akın (çev.). Ankara: Adres Yayınları.
- Van de Walle, S., & Bouckaert, G. (2003). Public service performance and trust in government: the problem of causality. International Journal of Public Administration, 26(8-9), 891-913.
- Vinni, R. (2007). Total quality management and paradigms of public administration. International Public Management Review, 8(1), 103-131.
- Vymětal, P. (2008). What is good governance about? the roots and the key elements of the concept. Prague: Faculty of International Relations Working Papers.
- Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. Free Press.
- Wilson, W. (1887). The study of administration. Political Science Quarterly, 2(2), 197-222.
- Yalçın, A. Z. (2015). Yerel yönetimlerde katılımcı bütçeleme. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 22(2), 311-329.
alancing Process-Oriented and Outcome-Oriented Approaches in Public Administration in the Post-New Public Management Era: Case Studies from Various Countries
Abstract
This study aims to examine process-oriented and results-oriented approaches in public administration, both theoretically and through examples from various countries, based on the New Public Management (NPM) paradigm, Governance, and Total Quality Management (TQM) approaches. This study, conducted through literature review, conceptual comparative analysis, and case study methods, argues that in the post-NPM, process-oriented and results-oriented approaches in public administration are undergoing a synthesis process. The main finding of the study is that while purely results-oriented approaches provide rapid results and increased performance, process-oriented approaches provide transparency, accountability, continuity, participation, and increased quality. There is a trend towards the integration of these two approaches. Within this trend, it has been observed that new theoretical frameworks such as governance, TQM, and the Neo-Weberian state combine both adherence to legal procedures and results-oriented performance management. This is also supported by the application examples discussed in the study. In conclusion, it appears that a more effective, participatory, and quality-oriented approach to public administration, focusing on both processes and outcomes, is beginning to prevail.
Keywords
Result Orientation Process Orientation Total Quality Management New Public Management Governance Neo-Weberian State
References
- Adámek, P., Bauerová, R. & Zapletalová, Š. (2020). A research agenda of “EFQM recognized for excellence” recipients in the Czech Republic: The case study of application of business excellence model. Global Journal of Business, Economics and Management: Current Issues. 10(3), 161-175.
- Aktan, C. C. (2011). Organizasyonlarda değişim yönetimi: değişim mühendisliği. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 67-96. Al, H. (2007). Kamu kesiminde yeni denetim yaklaşımları: süreç odaklı denetimden sonuç odaklı denetime geçiş. Amme İdaresi Dergisi, 40(4), 45-61.
- Al, H. (2008). Yeni kamu yönetimi: ülke deneyimleri. Sakarya: Değişim Yayınları.
- Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi (2024). PUKÖ Döngüsü El Kitabı. https://hacibayram.edu.tr/api/files/1/Hac%C4%B1bayram%20AHBV/kalite(tr-TR)/2025/PUKO%20Dongusu%20El%20Kitabi.pdf. (Erişim tarihi: 07.12.2025).
- Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance ın theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543-571.
- Arıboğa, Ü. (2024). Belediyelerde katılımcı bütçe: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 33(4), 1-35.
- Ateş, S. (2014). Birleşik Krallık kamu yönetiminde kalite yönetim modellerinin kullanımı. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(1), 17-31.
- Ayasreh, E. A. (2024). Interweaving diplomacy, data, and technology for sustainability: a case study of Barcelona’s local governance. New Tends in Qualitative Research, 20(4), 1-12.
- Benek, Ö. (2016). Süreç mi? Sonuç mu? [Çevrim-içi: https://tr.linkedin.com/pulse/s%C3%BCre%C3%A7-mi-sonu%C3%A7-mu-%C3%B6m%C3%BCr-benek-msc-pmp-], Erişim tarihi: 05.06.2025.
- Berényi, L. (2014). Process management in public sector. In L. Berényi (Ed.). Management Challenges in the 21st Century (p.37-42). Saarbrücken: LAB Lamber Academic Publishing.
- Christensen, T., & Lægreid, P. (2007). The whole-of-government approach to public sector reform. Public Administration Review, 67(6), 1059-1066.
- Coşkun, S. (2010). Vatandaş sözleşmeleri: farklı ülkelerdeki uygulamalar ve genel değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 87-102.
- Coşkun, S. (2011). Stratejik yönetim ve toplam kalite yönetimi: benzerlikler, farklılıklar ve kamu yönetimi için çıkarımlar. Amme İdaresi Dergisi, 44(2), 43-69.
- Çetin, O. & Özkaçar, N. (2014). Kamu sektöründe toplam kalite yönetimi: bir kamu kurumunda ampirik bir araştırma, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 34(1), 351-272.
- Çorbacıoğlu, S. (2015). Validity of public administration reform outcomes: the American experience with strategic planning and the government performance and results act. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (22).
- Dalingwater, L. (2014). Post-new public management (npm) and the reconfiguration of health services in England. Open Edition Journal, 16, 51-64.
- Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2000). The new public service: serving rather than steering. Public Administration Review, 60(6), 549-559.
- Deyneli, F. (2019). Hollanda adalet sisteminde performans esaslı bütçeleme uygulaması. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(2), 185-208.
- Dreyfus, F. (2007). Bürokrasinin icadı, I. Ergüden (Çev.). Ankara: İletişim Yayınları.
- Dunleavy, P., & Hood, C. (1994). From old public administration to new public management. Public Money & Management, 14(3), 9-16.
- EIPA, (n.d.). Common Assessment Framework (CAF), https://www.eipa.eu/areas-of-expertise/effective-public-administration/quality-management-caf/ Erişim tarihi: 06.12.2025.
- Eryılmaz, B. (2013). Bürokrasi ve siyaset: bürokratik devletten etkin yönetime. İstanbul: Alfa Yayınları.
- Gruening, G. (2001). Origin and theoretical basis of new public management. International Public Management Journal, 4(1), 1-25.
- Güneş, İ. (2019). Porto Alegre, Paris ve Seul katılımcı bütçe modelleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 537-554.
- Heichlinger, A., Thijs, N., Hammerschmid, G. & Attströr, K. (2018). Public Administration Reform in Europe: conclusions, lessons learned and recommendations for future EU policy. Europa Commission.
- Heywood, A. (2016). Siyaset. B. B. Özipek, B. Seçilmişoğlu, A. Yayla & H. Y. Başdemir (Çev.). Ankara: Adres Yayınları.
- Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3-19.
- Hood, C. (1995). The “New Public Management” in the 1980s: variations on a theme. Accounting, Organizations and Society, 20(2-3), 93-109.
- Hood, C. (2006). Gaming in targetworld: the targets approach to managing British public services. Public Administration Review, 66(4), 515-521.
- Hughes, O. E. (2013). Kamu işletmeciliği & yönetimi. B. Kalkan, B. Akın ve Ş. Akın (Çev.). Ankara: BigBang Yayınları.
- İzci, F., Atmaca, Y. & Telsaç, C. (2020). Yeni kamu yönetimi anlayışı kapsamında kamu hizmet algısının ölçümü: Van eğitim ve araştırma hastanesi örneği. Akademik İzdüşüm Dergisi, 5(2), 70-88.
- KALDER, (t.y.a). EFQM mükemmellik modeli uygulayan Avrupa kamu kurumlarından örnekler- Belçika Ulusal İstihdam Ofisi, https://www.kalderankara.org/bilgi-merkezi/vakalar/efqm-mukemmellik-modeli-uygulayan-avrupa-kamu-kurumlarindan-ornekler-belcika-ulusal-istihdam-ofisi-4 (Erişim tarihi: 04.12.2025).
- KALDER, (t.y.b). EFQM mükemmellik modeli uygulayan Avrupa kamu kurumlarından örnekler- Pirkanma Ekonomik Kalkınma ve İstihdam Merkezi, https://www.kalderankara.org/bilgi-merkezi/vakalar/efqm-mukemmellik-modeli-uygulayan-avrupa-kamu-kurumlarindan-ornekler-pirkanma-ekonomik-kalkinma-ve-istihdam-merkezi-3 (Erişim tarihi: 06.12.2025).
- Karkın, N. (2015). Kamu değeri kavramı ve kamu değeri yönetiminin kamu yönetimi kuramı bağlamındaki yeri. İçinde Ö. Köseoğlu ve M. Z. Sobacı (Ed.). Kamu Yönetiminde Paradigma Arayışları: Yeni Kamu İşletmeciliği ve Ötesi (ss. 249-272). Bursa: Dora Yayınları.
- Kettl, D. F. (2005). The global public management revolution: a report on the transformation of governance (2nd ed.). Brookings Institution Press.
- King, C. S., & Stivers, C. (1998). Government is us: public administration in an anti-government era. SAGE Publications.
- Knežová, J., Vaľovská, Z. & Sedláková, S. (2016). Possibilities of using the process management in public organisations for improving good governance. Journal of Modern Science Tom, 325–352.
- Kooiman, J. (2003). Governing as governance. London: SAGE Publications.
- Macur, M. & Radej, B. (2017). New model of quality assessment in public administration-upgrading the common assessment framework (CAF). Innovative Issues and Approaches in Social Sciences, 10(1), 127-151.
- Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (17 Aralık 2022). MEB'in ISO 9001 kalite yönetim seferberliği sürüyor [Basın Bülteni]. https://www.meb.gov.tr/mebin-iso-9001-kalite-yonetim-seferberligi-suruyor/haber/28499/tr (Erişim tarihi: 21.12.2025).
- Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2025). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı kalite el kitabı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
- Niskanen, W. A. (1971). Bureaucracy and representative government. New York: Routledge.
- Olsen, J. P. (2006). Maybe it is time to rediscover bureaucracy. Journal of Public Administration Research and Theory, 16(1), 1-24.
- Ongaro, E. (2004). Process management in the public sector: the experience of one-stop shops in Italy. International Journal of Public Sector Management, 17(1), 81-107.
- Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing government: how the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley.
- Özdoğan, M. (2018). Neo-Weberyen devlet ve bürokrasi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(14), 597-608.
- Özgüner, M. & Özgüner, Z. (2015). Stratejik yönetim, stratejik planlama ve toplam kalite yönetimi ilişkisi, stratejik toplam kalite yönetimi. The Journal of Academic Social Science, 3(21), 437-449.
- Pfiffner, J. P. (2004). Traditional public administration versus the new public management: accountability versus efficiency. In A. Benz, H. Siedentopf, & K.P. Sommermann (Eds.), Institutionenbildung in regierung und verwaltung: festschrift fur klaus konig (pp. 443-454). Berlin, Germany: Duncker & Humbol.
- Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2017). Public management reform: a comparative analysis (4th Ed.). Oxford University Press.
- Radin, B. A. (2006). Challenging the performance movement: accountability, complexity, and democratic values. Georgetown University Press.
- Rhodes, R. A. W. (1996). The new governance: governing without government. Political Studies, 44(4), 652-667.
- Taşpınar, Y. (2021). Yeni kamu hizmeti (new public service). İçinde Y. M. Işıklı, E. Alacadağlı, E. Akcagündüz (Ed.). Kamu Yönetimi Ansiklopedisi Cilt II (ss. 182-193). Ankara.
- Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. Harper & Brothers.
- Taylor, F. W. (2014). Bilimsel yönetimin ilkeleri. H. B. Akın (çev.). Ankara: Adres Yayınları.
- Van de Walle, S., & Bouckaert, G. (2003). Public service performance and trust in government: the problem of causality. International Journal of Public Administration, 26(8-9), 891-913.
- Vinni, R. (2007). Total quality management and paradigms of public administration. International Public Management Review, 8(1), 103-131.
- Vymětal, P. (2008). What is good governance about? the roots and the key elements of the concept. Prague: Faculty of International Relations Working Papers.
- Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. Free Press.
- Wilson, W. (1887). The study of administration. Political Science Quarterly, 2(2), 197-222.
- Yalçın, A. Z. (2015). Yerel yönetimlerde katılımcı bütçeleme. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 22(2), 311-329.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Public Administration |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | February 2, 2026 |
| Acceptance Date | March 6, 2026 |
| Publication Date | March 6, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.33723/rs.1880620 |
| IZ | https://izlik.org/JA53SP97AJ |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 9 Issue: 1 |
Aim & Scope
R&S-Research Studies Anatolia Journal; yayın kapsamındaki bilimsel çalışmaları yayımlayarak, söz konusu alanlara katkıda bulunmayı amaçlayan, 2018 yılında yayın hayatına başlamış bir sosyal bilimler dergisidir. Kalite ve güvenden ödün vermeden kalıcılığı ile akademik camiada önde gelen yayınlardan olma iddiasındadır. Ulusal ve uluslararası kamuoyuna hitap eden, yeni fikirler ve açılımlar ortaya koyan, karar mekanizmalarında çalışanlara ve uygulayıcılara kadar her kademeye referans olabilecek bir yapıya sahip olmak ve yaygınlaşmak isteğindedir.
R&S-Research Studies Anatolia Journal dergisi, Sosyal ve Beşeri Bilimler bünyesinde yer alan Davranış Bilimleri, Endüstriyel İlişkiler ve İşgücü, Halkla İlişkiler, İktisat, İletişim, İşletme, Kamu Yönetimi, Siyasi Bilimler, Uluslararası İlişkiler, Yöneylem Araştırma ve Yönetim Bilimi konularındaki; Konferans Bildirisi, Araştırma Makalesi, Derleme, Çeviri, Sistematik Derlemeler ve Meta Analiz, İnceleme Makalesi, Teorik Makale, Kısa Bildiri gibi bilimsel çalışmaları yayımlayan, uluslararası indekslerde taranan, hakemli bir dergidir.
Author Guidelines
Makalelerin aşağıda belirtilen şekilde sunulmasına özen gösterilmelidir:
1. R&S Dergisi’ne yayınlanması için çalışma göndermek isteyenlerin, yazılarını http://dergipark.org.tr/rs adresi aracılığıyla göndermeleri gerekir.
2. Yayınlanması amacıyla R&S Dergisi’ne gönderilmiş olan özgün makalelerin başında en az 150, en fazla 200 kelimeden oluşan Türkçe (Özet), İngilizce (Abstract) ve 3-5 kelimelik Türkçe (Anahtar Kelimeler), İngilizce (Keywords) ile Türkçe ve İngilizce başlık yer almalıdır.
3. Makalelerde yapılan atıflar için APA sistemi kullanılmalıdır.
4. Metnin sonunda KAYNAKÇA başlığı altında çalışmada kullanılan kaynakların bir listesi verilir. Çalışmada kullanılan referansların listelendiği bu kaynakça, yazar soyadı sıralamasına göre ve alfabetik olarak hazırlanır.
5. Sisteme eklenecek yazıların sayfa düzeninin yazar tarafından ve şu değerlere uygun bir biçimde yapılmış olması gerekir:
Kâğıt Boyutu: A4 Dikey (Makalede yatay sayfalara yer verilmemeli)
Üst Kenar Boşluk: 2,5 cm
Alt Kenar Boşluk: 2,5 cm
Sol Kenar Boşluk: 2,5 cm
Sağ Kenar Boşluk: 2,5 cm
Yazı Tipi: Times New Roman
Yazı Boyutu: Başlıkta 12, metinde 12, özetlerde 12 ve dipnotlarda 10 punto
Paragraf Aralığı: Önce 0 nk – sonra 0 nk, Özetlerde: Önce 0 nk – sonra 0 nk
Satır Aralığı: Çift
6. Makale metninde paragraf başında girinti yapılmamalı, paragraf araları 1 satır (Önce:6nk Sonra:6nk) boşluk bırakılarak belirginleştirilmelidir
7. Bölüm Başlıkları: Makalede, düzenli bir bilgi aktarımı sağlamak üzere ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir; Başlıklar numaralandırılmamalıdır.
8. Tablolar ve Şekiller: Tabloların numarası ve başlığı bulunmalıdır. Tablolar metin içinde bulunması gereken yerlerde olmalıdır. Şekiller renkli baskıya uygun hazırlanmalıdır. Şekil numaraları ve adları şeklin hemen altına ortalı şekilde yazılmalıdır.
9. Resimler: Yüksek çözünürlüklü, baskı kalitesinde taranmış halde metin içerisindeki yerlerinde verilmelidir. Resim adlandırmalarında, şekil ve çizelgelerdeki kurallara uyulmalıdır.
10. R&S Dergisi Yayın İlkeleri’ne herhangi bir açıdan uygunluk arz etmeyen yazılar değerlendirilmeye alınmaz.
ÖRNEK YAZIMLAR
KİTAPLAR
Tek Yazarlı Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Yayım Yılı). Kitabın Adı, Yayım Yeri, Şehir.
Odabaşı, Y. (2004). Postmodern Pazarlama, Mediacat Kitapları, İstanbul.
İki Yazarlı Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. & Soyad, Adın İlk Harfi. (Yayım Yılı). Kitabın Adı, Yayım Yeri.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık.
Üç ve Daha Fazla Yazarlı Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi.; Soyad, Adın İlk Harfi. & Soyad, Adın İlk Harfi. (Yayım Yılı). Kitabın Adı, Yayım Yeri.
Beck, C.A.J.; Sales, B.D., Walter, M.D. & Heynes, A.P. (2002). Managing Diversity in the Classroom, New Age Printing.
Çeviri Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Yayım Yılı). Kitabın Adı (Çev. / Haz.), Yayım Yeri.
Pearson, C.S. (2003). İçimizdeki Kahraman (Çev.:Semra Ayanbaşı), Akaşa Yayınları.
Editörlü Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Yayım Yılı). “Bölüm Adı” (Ed. Editörün Adı Soyadı), Kitabın Adı, ss.Sayfa Aralığı, Yayım Yeri.
Karluk, S.R. (2005). “Kıbrıs’ın AB Üyeliği AB’yi Böler mi?”. (Ed. Oğuz Kaymakçı ), Avrupa Birliği Üzerine Notlar, ss. 263-287, Nobel Yayın Dağıtım.
Yazarı Belirtilmemiş Kitapların Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Eserin Adı, (Yayım Yılı), Yayım Yeri.
İmlâ Kılavuzu, (2000), Türk Dil Kurumu Yayınları.
MAKALELER
Tek Yazarlı Makalelerin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Makalenin adı (Sadece ilk harf büyük)”, Yayınlandığı Dergi Adı, Cilt(Sayı):Sayfa Aralığı.
Sipahi, E. (2017). “Yerel E- Devlet 2.0: Sosyal medya ve belediyelerde kurumsal şeffaflık”, International Journal of Academic Value Studies (JAVSTUDIES), 3(12):354-366.
İki Yazarlı Makalelerin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. & Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Makalenin Adı (sadece ilk harf büyük)”, Yayınlandığı Dergi Adı, Yıl (Sayı): Sayfa Aralığı.
Kıngır, S. & Mesci, M. (2007). “Öğrenen organizasyonlar”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19):19-27.
Üç ve Daha Fazla Yazarlı Makalelerin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi.; Soyad, Adın İlk Harfi. & Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Makalenin adı (sadece ilk harf büyük)”, Yayınlandığı Dergi Adı, Yıl(Sayı):Sayfa Aralığı.
Fettahlıoğlu, S.; Yıldız, A. & Birin, C. (2009). ‘Hedonik tüketim davranışları: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Ve Adıyaman Üniversitesi öğrencilerinin hedonik alışveriş davranışlarında demografik faktörlerin etkisinin karşılaştırmalı olarak analizi”, International Journal of Social Science (JASSS), 2014(27): 307-331.
TEZ & PROJELER
Tez veya Projelerin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Tez Adı”, [Tez türü] Üniversite.
Aydın, A. E. (2013). ‘’Ürünlere Yüklenen Hedonik ve Faydacı Değeri Etkileyen Faktörler Üzerine Bir Araştırma’’, [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
SEMPOZYUM / KONFERANS / BİLDİRİ
Sempozyum/Konferans/Bildirinin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Bildiri Adı”, Etkinliğin Adı, Etkinlik Tarihi, (Editör. Adı Soyadı), Etkinliği Düzenleyen Kurumun Adı, Sayfa Aralığı, Şehir.
Öztürk, B. (2016). ‘’Dini Eğilimlerin Tüketici Tercihlerine Etkisi: İngiltere’de Gıda Seçimleri Örneği’’ Uluslararası Çin’den Adriyatik’e Sosyal Bilimler Kongresi, 27-30 Ekim 2016, İKSAD, 859-869, Antalya.
DİĞER YAYINLAR
Ansiklopedi Maddelerinin Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Madde Hali”, Ansiklopedinin Adı, (Cilt No):Sayfa Aralığı, Şehir.
Bayraktar, M. (1996). “Dâvûd-ı Kayseri”, Diyanet İslam Ansiklopedisi (DİA), (IX):32-35, İstanbul.
Gazete Yazılarının Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Soyad, Adın İlk Harfi. (Tarih). “Yazının Başlığı”, Gazetenin Adı.
Akyol, T. (2005), “Sosyal Bilim Ödülleri”, Milliyet.
Kurumsal WEB Sayfasının Kaynakçada Yazılma Şekilleri
Kurum Adı Kısaltması, Kurum Adı, Web Adresi
YÖK, Yüksek Öğretim Kurumu, www.yok.gov.tr.gov.tr
Ethical Principles and Publication Policy
A- GENEL İLKELER
1. R&S (Research Studies Anatolia Journal) hakemli, uluslararası birçok indekste taranan e-dergi olup, Sürekli Yayı Politikası benimsenmiştir. Gerekli durumlarda özel ya da ek sayılar da yayınlanabilir.
2. R&S Dergisi, Sosyal ve Beşeri Bilimler temel alanında yer alan Davranış Bilimleri, Endüstriyel İlişkiler ve İşgücü, Halkla İlişkiler, İktisat, İletişim, İşletme, Kamu Yönetimi, Siyasi Bilimler, Uluslararası İlişkiler, Yöneylem Araştırma ve Yönetim Bilimi konularındaki çalışmaları yayınlayan bir dergidir. Yalnızca özgün bilimsel makalelere ilişkin metinleri yayınlar. Ayrıca, sunulduğu yer, toplantı ve tarihin kaydedilmesi ile başka bir yerde yayınlanmamış olması şartıyla kongre ve sempozyum bildirileri de makale çalışması olarak yayınlanabilir. Ancak bu yayın etkinliğinden kaynaklanması muhtemel herhangi bir sorunun sorumluluğu yazara aittir.
3. R&S Dergisi’ne gönderilen yazıların daha önce herhangi bir mecrada yayınlanmamış olması ve sisteme eklendiğinde bir başka yayın organının yayın değerlendirme sürecinde bulunmaması gerekir.
4. Herhangi bir yazının R&S Dergisi’ne elektronik sistemine eklenmesi, yazının yayınlanması için başvuru olarak kabul edilir ve yazının değerlendirilme süreci başlar.
5. Başvurunun yapılmasından yazının yayınlanması aşamasına kadar uzanan süreçteki bütün işlemler elektronik ortamda gerçekleşir.
6. Yayınlanması için R&S Dergisi’ne gönderilen yazıların basım ve yayın hakları dergiye devredilmiş olur. Bu yazılar dergi yönetiminden izin alınmaksızın bir başka yayın organında yayınlanamaz, çoğaltılamaz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz. R&S Dergisi, yayınlamış olduğu metinleri çeşitli mecralarda yayınlayabilir.
7. R&S Dergisi’nin yayın dili Türkçe olmakla birlikte İngilizce dilinde gelen yazılar da değerlendirmeye tabi tutulur ve hakemler tarafından yayımlanması uygun görüldüğü takdirde yayınlanır.
B- ARAŞTIRMA VE YAYIN ETİĞİNE İLİŞKİN DERGİ POLİTİKASI
1. Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin alınması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek olarak sunulması gerekmektedir. Bu izinlerin olmaması durumunda yayın ön inceleme safhasında yazara iade edilir.
2. Hakem değerlendirmelerinde olan araştırmalara ilişkin ham verilerin hakemler tarafından talep edildiğinde sunulması şarttır. Verilerin makalenin yayımı sonrasında da gerektiğinde sağlanması zorunludur.
3. Aşağıda belirtilen etik ilkeler ve sorumluluklar belirlenirken Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayımlanan "Dergi Editörleri için Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama Rehber İlkeleri” ve “Dergi Yayıncıları için Davranış Kuralları”ndan yararlanılmıştır.
C- MAKALE BENZERLİK RAPORU VE BENZERLİK ORANINA İLİŞKİN DERGİ POLİTİKASI
1. Aday makaleler akademik intihal engelleme programından (Ithenticate, intihal.net vb.) geçirilmektedir. Adayın bu kapsamda çalışmasına ilişkin intihal raporunu makale gönderimi esnasında sisteme yüklemesi gerekmektedir.
2. Toplam benzerlik oranı %20'ye, aynı kaynaktan yapılan alıntı oranı ise %5'e kadar olan çalışmalar değerlendirme sürecine kabul edilmektedir.
3. Toplam benzerlik oranı %20'nin, aynı kaynaktan yapılan alıntı oranı ise %5'in üzerinde olan çalışmalar ön kontrol aşamasında yazar(lar)a iade edilecektir.
D- YAZARLAR İÇİN ETİK KURALLAR
1. Yazarlar çalışmalarının özgün olduğunu garanti eder ve diğer araştırmacıların fikir, dil, resim, grafik ve tablolarına çalışmalarında yer verdikleri zaman bunu alıntı olarak belirtmek durumundadır. Kaynağı belirtmeden yapılan alıntı intihal nedenidir.
2. Çalışmada adı geçen her yazar çalışmanın içeriğinden aynı oranda sorumludur. Çalışmaya katkısı olup da araştırmacının ismine yer verilmemesi veya katkısı olmadığı halde haksız yere adına yer verilmesi kabul edilemez bir durumdur.
3. Yazarlar araştırmalarının bulgularına sadık kalmalıdır. Bulguların değiştirilmesi, bulgu ve sonuç uydurmak ve bunlardan yola çıkarak araştırma yapmak söz konusu değildir. Veriler ve materyaller üzerinde oynama, silme, çıkarma ya da baş etmesi güç verilerin yorumlanma işlemini atlama gibi durumlar güven kırıcıdır.
4. Çalışmanın dergilere eş zamanlı gönderimi söz konusu olamaz. Yazarlar önceden yayımlanmış çalışmalarını da dergiye gönderemezler.
E- HAKEMLER İÇİN ETİK KURALLAR
1. Hakemler değerlendirme sürecinin gizli olduğunu ve üçüncü kişilerle paylaşılmaması gerektiğini bilmelidir.
2. Hakemler, belirlenen süre içerisinde çalışma ile ilgili objektif, tarafsız, bilimsel, anlaşılır ve yapıcı bir değerlendirme raporu sunmalıdır.
3. Hakem raporları, makalenin bilimsel niteliği (ele aldığı konu, kullanılan yöntem ya da ilgili literatürün uygun kullanımı) ile ilgili değerlendirme de içerecektir. Bu değerlendirme olumlu ya da olumsuz, içerik hakkında mutlaka yapılmalıdır.
4. Çalışmanın intihal olduğu ya da önceden başka bir yerde yayımlandığı anlaşılması üzerine hakemler durumu editöre bildirmelidir.
F- DEĞERLENDİRME SÜRECİ
1. R&S Dergisi’nin sistemine yüklenen her yazı, ilk olarak editör veya editör yardımcıları tarafından yazım ve yayın ilkelerine uygunluğu bağlamından değerlendirilir. Bu değerlendirme sonucunda, yazar tarafından yapılması gereken düzeltmeler olursa, yazı, editörler tarafından düzeltme istenerek yazara iade edilir.
2. Yazım ilkelerine uygun olmayan yazılar hakeme gönderilmez.
3. Yazım ve yayın ilkeleri açısından değerlendirilmeye uygun bulunan yazılar hakemlere yönlendirilir. Editör onayından geçen her yazının değerlendirilmesi için en az iki hakem görevlendirilir. Hakemler yazının temsil ettiği alan ve anabilim dalında uzmanlıkları bulunan kimseler arasından seçilir.
4. Hakem ve yazarların isimleri karşılıklı olarak birbirlerinden gizli tutulur.
5. Hakemlerin kendilerine gönderilen yazıyı değerlendirme süreleri azami 25 gündür. Bu süreç sonunda rapor edilmeyen yazı için yeni bir hakem tayin edilir.
6. Alan değerlendirmesinden iki olumlu hakem raporu alan yazı yayınlanmaya hak kazanır. Bir olumlu bir olumsuz hakem raporu alan yazı, üçüncü bir hakeme gönderilir ve yazının yayınlanıp yayınlanmaması üçüncü hakemin raporu doğrultusunda belirlenir.
7. Hakemler, düzeltme istedikleri yazıyı yayınlanmadan önce bir kez daha görmek isteyebilirler. Bu talebin raporda belirtilmesi durumunda metnin düzeltilmiş biçimi sistem tarafından otomatik olarak hakeme gönderilir.
8. Yazarlar, makul çerçevede ve ikna edici verilerle birlikte hakem raporuna itiraz edebilirler. İtirazlar dergi yönetimi tarafından incelenir ve uygun görüldüğü takdirde konu ile ilgili olarak farklı bir hakemin (ya da hakemlerin) görüşlerine başvurulabilir.
9. R&S Dergisi’nin elektronik sistemine eklenen yazıların değerlendirme sürecinin hangi evresinde olduğu, yazarlar tarafından kendi üyelik bilgileri kullanılarak takip edilebilir. Hakem süreci titizlikle izlenmeli, sistem yalnızca bir kez değişiklik hakkı verebildiğinden dolayı yapılması muhtemel değişiklikler için her iki hakem değerlendirmesinin de sonuçlanması ve raporların sisteme girilmesi beklenmelidir.
10. Dergi editörleri, hakemler tarafından verilen düzeltmeleri titizlikle takip eder. Bu doğrultuda, editörler tarafından bir yazının yayınlanması ya da yayınlanmaması yönünde karar alınabilir.
11. R&S Dergisi’ne yüklenen makaleler için tasarım şirketi hesabına yatırılmak üzere 850 TL/25 USD ücret alınmaktadır. Bu ücret, makalenin yazar tarafından sisteme yüklenmesinden sonra dergi tarafından gönderilen bilgi mesajı uyarınca, hakem sürecinin başlatılmasından önce yatırılır. Yayın ücreti yatırıldıktan sonra yazarlardan gelen dekontlar dergi yönetimi tarafından tasarım şirketine gönderilir ve çalışmanın hakem süreci başlatılır
YAYIN POLİTİKASI
1. R&S (Research Studies Anatolia Journal) ulusal ve uluslararası indekslerde taranan hakemli, endeksli e-dergi olup, Sürekli Yayın Politikası benimsenmiştir. Gerekli durumlarda özel ya da ek sayılar da yayınlanabilir.
2. R&S Dergisi, Sosyal ve Beşeri Bilimler alanlarındaki çalışmaları yayınlayan bir dergidir. Yalnızca özgün bilimsel makalelere ilişkin metinleri yayınlar. Ayrıca, sunulduğu yer, toplantı ve tarihin kaydedilmesi ile başka bir yerde yayınlanmamış olması şartıyla kongre ve sempozyum bildirileri de makale çalışması olarak yayınlanabilir. Ancak bu yayın etkinliğinden kaynaklanması muhtemel herhangi bir sorunun sorumluluğu yazara aittir.
3. R&S Dergisi’ne gönderilen yazıların daha önce herhangi bir mecrada yayınlanmamış olması ve sisteme eklendiğinde bir başka yayın organının yayın değerlendirme sürecinde bulunmaması gerekir.
4. R&S Dergisi’ne yayınlanması için çalışma göndermek isteyenlerin, yazılarını http://dergipark.org.tr/rs adresi aracılığıyla göndermeleri gerekir.
5. Herhangi bir yazının R&S Dergisi’ne elektronik sistemine eklenmesi, yazının yayınlanması için başvuru olarak kabul edilir ve yazının değerlendirilme süreci başlar.
6. Başvurunun yapılmasından yazının yayınlanması aşamasına kadar uzanan süreçteki bütün işlemler elektronik ortamda gerçekleşir.
7. Yayınlanması için R&S Dergisi’ne gönderilen yazıların basım ve yayın hakları dergiye devredilmiş olur. Bu yazılar dergi yönetiminden izin alınmaksızın bir başka yayın organında yayınlanamaz, çoğaltılamaz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz. R&S Dergisi, yayınlamış olduğu metinleri çeşitli mecralarda yayınlayabilir.
8. R&S Dergisi’nin yayın dili Türkçe olmakla birlikte İngilizce dilinde gelen yazılar da değerlendirmeye tabi tutulur ve hakemler tarafından yayımlanması uygun görüldüğü takdirde yayınlanır.
Price Policy
R&S - Research Studies Anatolia Journal dergisine makale gönderimi / başvurusu ücretlidir. Yüklenen makaleler için tasarım şirketi hesabına yatırılmak üzere 500 TL/20 USD ücret alınmaktadır (2025 Ocak Sayısından itibaren 850 TL/25 USD olacaktır). Makale gönderim ücreti, başvuru sırasında ve kabul/red şartına bağlı olmaksızın talep edilir. Reddedilen makalelerde ücret iadesi yapılmaz. Makalenizin hakemlerimizce kabul edilmesi halinde yayın için tarafınızdan herhangi bir ek ücret talep edilmez.
Bu ücret, makalenin yazar tarafından sisteme yüklenmesinden sonra dergi tarafından gönderilen bilgi mesajı uyarınca, hakem sürecinin başlatılmasından önce yatırılır. Yayın ücreti yatırıldıktan sonra yazarlardan gelen dekontlar dergi yönetimi tarafından tasarım şirketine gönderilir ve çalışmanın hakem süreci başlatılır. Ücret yatırıldıktan sonra makaleler öncelikle amaç, kapsam, şekil, içerik, literatüre katkı vb. açılardan editör(ler) tarafından değerlendirilir ve hakem değerlendirme sürecine alınıp alınmayacağına karar verilir.
Indexes
Citation Indexes
Other Indexes
Journal Boards
BAŞ EDİTÖR
EDİTÖR KURULU
DANIŞMA KURULU
1993 İşletme
1995 İşletme Yönetim ve Organizasyon Yüksek Lisans
1998 İşletme Yönetim ve Organizasyon Doktora
2001 İşletme Yönetim ve Organizasyon Doçent
2007 İşletme Yönetim ve Organizasyon Profesör
YAYIN KURULU
1984 yılında Hatay Dörtyol'da doğdu. 2008 yılında İnönü Üniversitesi İİBF İşletme bölümünden, 2012'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında yüksek lisansını 2018'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında doktora eğitimini tamamladı. 2022 yılında Finans alanında Doçent unvanını aldı. Ulusal ve uluslararası alanda birçok makale, bildiri, kitap/kitap bölümü vardır. 2011-2018 yılları arasında Kilis 7 Aralık Üniversitesi SBMYO Muhasebe ve Vergi ve Uygulamaları Bölümünde öğretim görevlisi olarak 2018-2021 arası aynı bölümde Dr. Öğr. Üyesi olarak çalıştı. 2021-2022 yılları arasında Malatya Turgut Özal Üniversitesi SBBF Uluslararası Ticaret ve Finansman bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak, 2022 yılından itibaren aynı bölümde Doçent olarak görev yapmaktadır. Dekan Yardımcılığı, Anabilim dalı başkanlığı, fakülte yönetim kurulu üyeliği, sürekli eğitim yönetim kurulu üyeliği gibi birçok birimde idari görev yaptı ve hala bazı görevlerine devam etmektedir. Evli ve 3 çocuk sahibidir.
Lisans derecesini Konya Selçuk Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği, yüksek lisans derecesini Fırat Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği, doktora derecesini ise Kırıkkale Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği alanında tamamlamıştır. Doktora sonrası, YÖK-Doktora Sonrası Araştırma Programı (DOSAP) bursu kapsamında Birleşik Krallık Warwick Üniversitesi'nde 9 ay süreyle araştırmacı olarak görev yapmıştır. Halen Batman Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölüm Başkanı olarak görev yapmakta ve akademik çalışmalarını sürdürmektedir. Araştırma alanları arasında yapay zeka, makine öğrenmesi, veri bilimi, görüntü işleme ve Python programlama yer almaktadır.
Abdullah Ferit EROL 1987 Konya doğumludur. Balıkesir Üniversitesi, Bandırma İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, İşletme Bölümünden 2012 yılında lisans derecesini almıştır. 2015 yılında Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muhasebe ve Finans Yüksek Lisans programından “İşletmelerin Sermaye Yapılarının Belirlenmesinde Finansal Hiyerarşi Teorisinin Kullanımı ve BIST'te Bir Uygulama” isimli tezini yazarak mezun olmuştur. 2021 yılında Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora programını “Çok Faktörlü Finansal Varlık Fiyatlama Modellerinin Geçerliliğinin Borsa İstanbul'da Test Edilmesi” isimli tezini savunarak mezun olmuş ve Doktor unvanını almıştır. 2016 yılında Batman Üniversitesi, Kozluk Meslek Yüksekokulunda öğretim görevlisi olarak görevine başlamıştır. Halen aynı birimde Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmaktadır.
TÜRKÇE DİL EDİTÖRÜ
İNGİLİZCE DİL EDİTÖRÜ
Editör Yardımcısı
Dr. Öğr. Üyesi Ayşe Meriç YAZICI
Alan Editörleri
1984 yılında Hatay Dörtyol'da doğdu. 2008 yılında İnönü Üniversitesi İİBF İşletme bölümünden, 2012'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında yüksek lisansını 2018'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında doktora eğitimini tamamladı. 2022 yılında Finans alanında Doçent unvanını aldı. Ulusal ve uluslararası alanda birçok makale, bildiri, kitap/kitap bölümü vardır. 2011-2018 yılları arasında Kilis 7 Aralık Üniversitesi SBMYO Muhasebe ve Vergi ve Uygulamaları Bölümünde öğretim görevlisi olarak 2018-2021 arası aynı bölümde Dr. Öğr. Üyesi olarak çalıştı. 2021-2022 yılları arasında Malatya Turgut Özal Üniversitesi SBBF Uluslararası Ticaret ve Finansman bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak, 2022 yılından itibaren aynı bölümde Doçent olarak görev yapmaktadır. Dekan Yardımcılığı, Anabilim dalı başkanlığı, fakülte yönetim kurulu üyeliği, sürekli eğitim yönetim kurulu üyeliği gibi birçok birimde idari görev yaptı ve hala bazı görevlerine devam etmektedir. Evli ve 3 çocuk sahibidir.