Düzenli Olarak Spor Yapan Bireylerin Rekreasyon Farkındalık ve Yaşama Bağlılık Düzeyleri̇ Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı; spor yapan bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşama bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek ve demografik değişkenlerin üzerinde etkili olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın örneklemini Türkiye Sakarya İlinde ikamet eden 264 erkek, 182 kadın olmak üzere toplam 446 bireyden oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Ekinci ve Özdilek (2019) tarafından geliştirilen “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği (RFÖ)” ile Uğur ve Akın, 2015 tarafından geçerlilik güvenirliği yapılan ve beşli dereceleme ölçeği olan “Yaşam Bağlılığı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde pearson korelasyon, bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans (ANOVA) analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin rekreasyon farkındalık ve yaşama bağlılık düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan bireylerin cinsiyet ve gelir durumu değişkeni açısından rekreasyon farkındalık ve yaşama bağlılığı arasında anlamlı fark bulunmazken, spor türü değişkenin açısından haz-eğlence alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Pearson korelasyon analizi sonucunda katılımcıların rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşama bağlılık düzeyleri arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak rekrasyon farkındalık düzeyleri yüksek olan bireylerin yaşama bağlılık düzeyleri üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Yaşama bağlılık
• rekreasyon farkındalığı
• spor

Investigation of the Relationship Between Recreational Awareness and Living Levels of Individuals Regularly Doing Sports According to Various Variables

Abstract

The aim of this study is to determine the relationship between recreational awareness levels of individuals who do sports and their levels of commitment to life and to determine whether demographic variables are effective on them. The research sample consists of a total of 446 businesses, 264 men, and 182 people residing in Sakarya, Turkey. As a data collection tool in the research, the “Recreation Awareness Scale” developed by Ekinci and Özdilek (2019) and the “Life Engagement Scale,” a five-point rating scale, whose validity and reliability was validated by Uğur and Akın, 2015, were used. Pearson’s correlation, independent sample t-test, and one-way analysis of variance were used to analyze the data. It was determined that the recreational awareness levels of the participants were above the average in all sub-dimensions and their level of commitment to life. While there was no significant difference between recreational awareness and commitment to life in terms of gender and income status of the individuals participating in the research, a statistically significant difference was found in the pleasure-entertainment sub-dimension in terms of the sport type variable. As a result of Pearson’s correlation analysis, it was determined that there was a relationship between the recreational awareness levels of the participants and their level of commitment to life. As a result, it has been determined that individuals with high recreational awareness levels have an effect on their level of life engagement.

Keywords

• Life engagement
• recreation awareness
• sports

References

1. Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822–848.
2. Chin-Tsai, K. (2013). Leisure involvement, leisure benefits, quality of life, and job satisfaction. A case study on 2011 creating sports island plan in ChiaYi City, Taiwan held by sports affairs council, executive yuan. International Review of Management and Business Research, 2(2), 421.
3. Decarlo, L. T. (1997). On the meaning and use of kurtosis. Psychological Methods, 2(3), 292 307.
4. Ece, C., Çetin, S., & Koç, M. (2021). Comparison of individuals preparing for the special talent exam of the Faculty of Sports Sciences and Fine Arts of Universities according to various variables. Sayı Issue, 68.
5. Ekinci, N. E. (2017). Üniversite Öğrencilerin Rekreatif Etkinlikler hakkındaki Farkındalıklarının Araştırılması [Doktora Tezi]. Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
6. Ekinci, N. E., & Ozdilek, C. (2019). Investigation of university students' awareness of recreational activities. International Online Journal of Educational Sciences, 11(2).
7. Funk, B. A., Huebner, E. S., & Valois, R. F. (2006). Reliability and validity of a brief life satisfaction scale with a high school sample. Journal of Happiness Studies, 7(1), 41–54.
8. Gaudreau, P., & Antl, S. (2008). Athletes’ broad dimensions of dispositional perfectionism: Examining changes in life satisfaction and the mediating role of sport-related motivation and coping. Journal of Sport and Exercise Psychology, 30(3), 356–382.

9. Godbey, G. C., Caldwell, L. L., Floyd, M., & Payne, L. L. (2005). Contributions of leisure studies and recreation and park management research to the active living agenda. American Journal of Preventive Medicine, 28(2), 150–158.
10. Hamilton Smith, E. (1991). Recreation benefits: The benefit-based approach to recreation planning; why wellness; personal/social relationships and wellness.
11. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi [Scientific research method]. Ankara: Nobel Yayınları.
12. Langer, E. J., & Moldoveanu, M. (2017). The construct of mindfulness. Mahan III, J. E., Seo, W. J., Jordan, J. S., & Funk, D. (2015). Exploring the impact of social networking sites on running involvement, running behavior, and social life satisfaction. Sport Management Review, 18(2), 182–192.
13. Mannell, R. C., & Stynes, D. J. (1991). A retrospective: The benefits of leisure. Benefits of Leisure, 461–473.
14. Mclean, D. D., & Hurd, A. R. (2015). Recreation and leisure in modern society.
15. Poulsen, A. A., Ziviani, J. M., & Cuskelly, M. (2006). General self-concept and life satisfaction for boys with differing levels of physical coordination: The role of goal orientations and leisure participation. Human Movement Science, 25(6), 839–860.
16. Sabancı, G. (2016). Öğretim Elemanlarının Rekreasyonel Faaliyetlere Katılımlarını Engelleyen Faktörlerin Belirlenmesi. Konya, Türkiye: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
17. Uğur, E., & Akin, A. (2015). Yaşam Bağlılığı Ölçeği Türkçe formu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(2), 424–432.
18. Üstün, Ü. D., & Üstün, N. A. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Etkinliklerin Faydaları hakkındaki Farkındalıklarının İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 38–48.
19. Walsh, R. N. (1980). The consciousness disciplines and the behavioral sciences: Questions of comparison and assessment. American Journal of Psychiatry, 137(6), 663–673.
20. Yue, G. (2012). The relationship between leisure involvement of remote control plane activities and leisure benefits. University of the Great Leaf School of Management. Master Thesis, 13, 30.27–34.40.