Research Article

Rāmāyaṇa ve Mahābhārata Destanlarındaki Kadın Karakterler Üzerine Bir Değerlendirme

Number: 39 April 21, 2024

Rāmāyaṇa ve Mahābhārata Destanlarındaki Kadın Karakterler Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Destanlar, kültürel kimliğin bir parçası olmakla birlikte değerlerin, ahlaki ilkelerin, toplumsal ve dini öğretilerin nesilden nesile aktarılmasında, kültürel birlikteliğin sağlanmasında ve tarihi olayların kavranmasında önemli bir kaynaktır. Bu açıdan Hint destanları, Hint mitolojisinin ve kültürünün önemli bir parçasını oluşturur. Bu destanlardan hem Rāmāyaṇa’da hem de Mahābhārata’da, karmaşık karakterler, ahlaki dersler, mitolojik ögeler ve dramatik olaylar yer almaktadır. Bu çalışmada; Hindistan’ın ilk destanı olduğu düşünülen Rāmāyaṇa ve en uzun destanı olan Mahābhārata’da geçen kadın karakterlerin toplumsal normlar çerçevesinde derinlemesine analizi yapılmıştır. Antik dönem Hint edebiyatı ve mitolojisi genel olarak Vedik ve Epik dönem olarak ele alınabilir. Vedik dönem Veda metinlerinin yazıldığı dönemi, Epik dönem ise destanlar dönemini kapsar. Epik dönem kendinden önceki Vedik dönemden izler taşıdığından bu iki dönemi birbirinden bağımsız ele almak bu çalışma açısından değerlendirildiğinde yeterli olmayacaktır. Literatürdeki diğer Veda dönemi kadın çalışmalarından farklı olarak, Vedalar sonrası dönemde yazılmış olan bu destanlarda hayat bulmuş kadın figürlerinin karşılaştırılmalı olarak tasnifi ve tahlili yapılarak yorumlanması sağlanmıştır. Destanlarda adları geçen kadın karakterler ve temsil ettikleri kimlikler bakımından değerlendirildiklerinde; bedenî özellikleri bakımından kadınlar, ifrit kadınlar, insanların ve tanrıların dostu olan mitolojik kadınlar ve ifritler, ermiş kadınlar, tanrıça bedenlenmesindeki kadınlar ve tanrıçalar olduğu görülmüştür. Rāmāyaṇa ve Mahābhārata destanlarındaki kadın figürler oluşturulan bu kategoriye göre daha yakından incelendiğinde bazı kadın karakterlerin çoklu kimliklerinin bulunduğu saptanmıştır. Özelde ise; bu destanlarda yer alan kadın başkahramanlardan Sītā ve Draupadī’nin hikayeleri, erdemleri ve güçlü yanları vurgulanarak Hindistan kültürel mirasındaki önemi destanların amacı doğrultusunda değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Bhattacharya, P. (2006). “Pancha Kanya: A Quest in Search of Meaning–Part I”. Journal of Human Values. Volume 12, Issue 1 s. 1-29. https://doi.org/10.1177/0971685805012001.
  2. Bose, M., Bose, S. P. (2013). A Woman’s Rāmāyaṇa. New York: Oxford Centre for Hindu Studies Routledge Hindu Studies Series.
  3. Brockington, J., Brockington, M., Bose, M. (2016). The Other Rāmāyaṇa Women. New York: Oxford Centre for Hindu Studies Routledge Hindu Studies Series.
  4. Can, H., D. (2020). “Hint Mitolojisinde Purāṇalar ve Upapurāṇalar”. Hint Mitolojisi Purāṇa Edebiyatı Yazıları. Ed: Yalçın Kayalı. İstanbul: Çizgi Kitabevi, 11-39.
  5. Çağdaş, K. (1974). Hint Eski Çağ Kültür Tarihine Giriş. Ankara: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınları.
  6. Çandra, S. V. Bhārtīya Saṁskṛti Meṁ Striyoṁ Kī Sthiti. D. K. Printworld Private Limited, 2009.
  7. Dumezil, G. (2012). Mit ve Destan I Hint-Avrupa Halklarının Destanlarında Üç İşlev İdeolojisi. Çev. Ali Berktay. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  8. Dwivedi, M. & Malik, S. (2022). “Status of Women in Vedic Period”. Journal of Positive School Psychology. Vol. 6, No. 3, s. 5693-5702.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Indian Language, Literature and Culture

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 21, 2024

Submission Date

March 7, 2024

Acceptance Date

April 20, 2024

Published in Issue

Year 2024 Number: 39

APA
Yoğurt, C. (2024). Rāmāyaṇa ve Mahābhārata Destanlarındaki Kadın Karakterler Üzerine Bir Değerlendirme. RumeliDE Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 39, 900-913. https://doi.org/10.29000/rumelide.1470152