MILITARY OPERATIONS IN THE SECOND KARABAKH WAR: AZERBAIJAN’S STRATEGY, RUSSIA’S STANCE AND TÜRKİYE’S ROLE
Abstract
The Second Karabakh War marked a significant turning point in the geopolitics of the South Caucasus, highlighting the evolution of military strategies and the mutual interactions of regional powers. This article analyzes Azerbaijan’s military strategy, Türkiye’s role, and Russia’s stance in the context of the Second Karabakh War. As a result of the war, Azerbaijan re-established its sovereignty over its internationally recognized territories, leading to a new geopolitical reality in the South Caucasus. The article examines the war’s military, diplomatic, and political aspects, evaluating the impact of technology and regional powers in modern conflicts. Additionally, it analyzes Azerbaijan’s strategic planning to restore territorial integrity since the 2000s and explores its effective use of modern warfare tools, including unmanned aerial vehicles and high-precision weapon systems. This success was made possible through tight military cooperation and the highly coordinated implementation of modern military thought. In this process, Türkiye’s active involvement in military training, technical equipment, and strategic consultancy significantly contributed to Azerbaijan’s operational efficiency. On the other hand, Russia sought to maintain a balanced stance during the conflict but ultimately played the role of the primary mediator in ending the war. While Russia did not openly defend Armenia, it emphasized its alliance with Armenia within the Collective Security Treaty Organization (CSTO) framework. The Second Karabakh War unfolded with Azerbaijan’s successful military strategy, Türkiye’s support, and Russia’s balanced position. Azerbaijan’s victory reshaped the geopolitical landscape of the South Caucasus and created new realities. This research also examines the war’s military, diplomatic, and political dimensions within a scientific methodology, contributing to the study of modern conflict management, regional power policies, and sovereignty issues within the framework of international law. The article also emphasizes that the Second Karabakh War will have long-term effects on regional security dynamics and that regional alliances and power balances will be reshaped. In this context, Azerbaijan’s victory has created significant opportunities not only in military terms but also diplomatically and economically.
Keywords
ВОЕННЫЕ ДЕЙСТВИЯ ВО ВТОРОЙ КАРАБАХСКОЙ ВОЙНЕ: СТРАТЕГИЯ АЗЕРБАЙДЖАНА, ПОЗИЦИЯ РОССИИ И РОЛЬ ТУРЦИИ
Abstract
Вторая Карабахская война ознаменовала собой значительный поворот в геополитике Южного Кавказа, подчеркнув эволюцию военных стратегий и взаимное влияние региональных держав. В данной статье анализируется военная стратегия Азербайджана, роль Турции и позиция России в контексте Второй Карабахской войны. В результате войны Азербайджан восстановил свой суверенитет над международно признанными территориями, что привело к формированию новой геополитической реальности в Южном Кавказе. Статья рассматривает военные, дипломатические и политические аспекты войны, оценивая влияние технологий и региональных держав на современные конфликты. Кроме того, в ней анализируется стратегическое планирование Азербайджана в его усилиях по восстановлению территориальной целостности с 2000-х годов, а также эффективное использование современных средств ведения войны, включая беспилотные летательные аппараты и высокоточные системы вооружения. Этот успех стал возможен благодаря тесному военному сотрудничеству и высококоординированному внедрению современных военных концепций. В этом процессе активное участие Турции в военной подготовке, обеспечении техническим оснащением и стратегическом консультировании существенно повысило оперативную эффективность Азербайджана. Россия, в свою очередь, стремилась сохранять сбалансированную позицию во время конфликта, но в конечном итоге сыграла ключевую роль посредника в его завершении. Несмотря на то что Россия открыто не поддержала Армению, она подчеркнула свой союз с ней в рамках Организации Договора о коллективной безопасности (ОДКБ). Вторая Карабахская война развернулась в рамках успешной военной стратегии Азербайджана, поддержки со стороны Турции и сбалансированной позиции России. Победа Азербайджана изменила геополитический ландшафт Южного Кавказа и создала новые реалии. Данное исследование также рассматривает военные, дипломатические и политические измерения войны с применением научной методологии, внося вклад в изучение современных методов управления конфликтами, политики региональных держав и вопросов суверенитета в рамках международного права. Статья также подчеркивает, что Вторая Карабахская война окажет долгосрочное влияние на региональную динамику безопасности, а также на перераспределение региональных альянсов и силовых балансов. В этом контексте победа Азербайджана открыла значительные возможности не только в военной сфере, но и в дипломатическом и экономическом плане.
Keywords
İKİNCİ KARABAĞ SAVAŞI’NDAKİ ASKERİ OPERASYONLAR: AZERBAYCAN’IN STRATEJİSİ, RUSYA’NIN TUTUMU VE TÜRKİYE’NİN ROLÜ
Abstract
İkinci Karabağ Savaşı, Güney Kafkasya’nın jeopolitiğinde önemli bir dönüm noktası olmuş, askeri stratejilerin gelişimini ve bölgesel güçlerin karşılıklı etkileşimini gözler önüne sermiştir. Bu makale, İkinci Karabağ Savaşı bağlamında Azerbaycan’ın askeri stratejisini, Türkiye’nin rolünü ve Rusya’nın tutumunu analiz etmektedir. Savaş sonucunda Azerbaycan, uluslararası hukuk ilkeleri çerçevesinde tanınan toprakları üzerindeki egemenliğini yeniden tesis etmiş ve Güney Kafkasya’da yeni jeopolitik bir gerçeklik oluşmuştur. Makale, savaşın askeri, diplomatik ve siyasi yönlerini inceleyerek modern çatışmalarda teknolojinin ve bölgesel güçlerin etkisini değerlendirmektedir. Ayrıca, Azerbaycan’ın 2000’li yıllardan itibaren toprak bütünlüğünü yeniden sağlama sürecinde hayata geçirdiği stratejik planlamayı analiz etmekte ve modern savaş araçlarından – insansız hava araçları ile yüksek hassasiyetli silah sistemlerinden ustaca yararlanmasını incelemektedir. Bu başarı, aynı zamanda askeri operasyonlarda sıkı iş birliği ve modern askeri düşüncenin yüksek koordinasyonlu uygulanması sayesinde mümkün olmuştur. Bu süreçte Türkiye’nin askeri eğitim, teknik donanım ve stratejik danışmanlık alanındaki aktif katılımı, Azerbaycan’ın operasyonel verimliliğine önemli katkılar sunmuştur. Rusya ise çatışmada dengeli bir tutum sergilemeye çalışmış, ancak nihayetinde savaşın sona erdirilmesinde ana arabulucu olmuştur. Rusya, Ermenistan’ı açıkça savunmamış, ancak Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü (KGAÖ) çerçevesinde onun müttefiki olduğunu vurgulamıştır. İkinci Karabağ Savaşı, Azerbaycan’ın başarılı askeri stratejisi, Türkiye’nin desteği ve Rusya’nın dengeli tutumu çerçevesinde gerçekleşmiştir. Azerbaycan’ın zaferi, Güney Kafkasya’daki jeopolitik durumu değiştirmiş ve yeni gerçeklikler yaratmıştır. Araştırma aynı zamanda savaşın askeri, diplomatik ve siyasi boyutlarını bilimsel metodoloji çerçevesinde ele alarak, modern çatışmaların yönetimi, bölgesel güçlerin politikaları ve uluslararası hukuk kapsamında egemenlik meselelerinin incelenmesine katkı sağlamaktadır. Makale, ayrıca, İkinci Karabağ Savaşı’nın bölgesel güvenlik dinamikleri üzerinde uzun vadeli etkiler yaratacağını ve bölgesel ittifaklar ile güç dengelerinin yeniden şekilleneceğini vurgulamaktadır. Bu bağlamda, Azerbaycan’ın zaferi, sadece askeri değil, aynı zamanda diplomatik ve ekonomik açıdan da önemli fırsatlar doğurmuştur.
Keywords
