Sociodemographic and Clinical Characteristics of Children and Adolescents Applying to the Child Psychiatry Outpatient Clinic in Düzce

Abstract

Aim: In our study, it was aimed to examine the sociodemographic characteristics, symptoms, psychiatric disorders of children and adolescents who applied for the first time to a university hospital child and adolescent psychiatry outpatient clinic. Material and Methods: The files of 724 children and adolescents who applied to our outpatient clinic were reviewed retrospectively. 211 patients evaluated for the first time in our outpatient clinic were included in the study. Sociodemographic characteristics, first admission complaints, psychiatric diagnoses and treatments of the patients were evaluated. Results: The mean age of the patients included in the study were 9.90±4.07 years. It was determined that 117 (55.5%) of the patients had a previous psychiatric diagnosis. The most common complaints at presentation were attention deficit/hyperactivity (45%), irritability (20.4%), and fear-anxiety (15.2%). It was determined that 191 (90.5%) of the patients had at least one psychiatric disorders and 49 (23.2%) had at least two psychiatric disorders. The most common psychiatric disorders were ADHD (54.9%), AD (20.4%), BD (10.4%) and MDD (8.3%). It was determined that 46% of the patients received psychiatric treatment, and methylphenidate (62.9%) was the most common use. Conclusion: In our study, the most common complaint of the patients was attention deficit/hyperactivity, and the most common diagnosis was ADHD. Our results are similar to other studies. The presence of comorbidity increases the severity of the disorders and causes serious deterioration in psychosocial functionality. Diagnoses between genders and comorbidities should be carefully evaluated in patients applying to child and adolescent psychiatry.

Keywords

• Child and adolescent psychiatry
• diagnoses
• sociodemographic characteristics
• symptoms

Düzce İli’nde Çocuk ve Ergen Psikiyatri Polikliniğine Başvuran Çocuk ve Ergenlerin Sosyodemografik ve Klinik Özellikleri

Abstract

Amaç: Çalışmamızda, bir üniversite hastanesi çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine ilk kez başvuran çocuk ve ergenlerin semptomları, psikiyatrik tanıları ve sosyodemografik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Polikliniğimize başvuran 724 çocuk ve ergenin dosyaları geriye dönük olarak tarandı. Polikliniğimizde ilk kez değerlendirilen 211 hasta çalışmaya alındı. Hastaların sosyodemografik özellikleri, ilk geliş şikayetleri, psikiyatrik tanıları ve tedavileri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 9,90±4,07 yıl idi. En sık başvuru şikayetleri dikkat eksikliği/hiperaktivite (%45), sinirlilik (%20,4) ve korku-kaygı (%15,2) olarak bulundu. Olguların 191 (%90,5)’nde en az bir psikiyatrik tanı, 49 (%23,2)’unda en az iki psikiyatrik tanı olduğu saptanmıştır. En sık görülen psikiyatrik bozukluklar dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (%54,9), anksiyete bozukluğu (%20,4), davranış bozuklukları (%10,4) ve majör depresif bozukluk (%8,3) idi. Olguların %46’sının psikiyatrik tedavi aldığı, en sık metilfenidat (%62,9) kullanımı olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda hastaların en sık başvuru şikayeti dikkat eksikliği/hiperaktivite, en sık aldığı tanı DEHB bulunmuştur. Sonuçlarımız yapılan diğer çalışmalarla benzer niteliktedir. Eştanı varlığı hastalığın şiddetini artırmakta ve psikososyal işlevsellikte ciddi bozulmalara sebep olmaktadır.

Keywords

• Çocuk ve ergen psikiyatri
• sosyodemografik özellikler
• semptomlar
• tanılar

Supporting Institution

çalışmayı destekleyen bir kurum yoktur

Thanks

Çalışmamızda değerlendirdiğimiz tüm hastalara ve ailelerine teşekkür ederiz

References

1. Polanczyk GV, Salum GA, Sugaya LS, Caye A, Rohde LA. Annual research review: a meta-analysis of the worldwide prevalence of mental disorders in children and adolescents. J Child Psychol Psychiatry. 2015; 56(3): 345-65.
2. Çeri V, Özer Ü, Layık ME, İz FBA. Bir çocuk psikiyatri ayaktan tedavi ünitesine başvuran çocuk ve ergenlerde gözlenen psikiyatrik bozuklukların değerlendirilmesi. Van Tıp Derg. 2018;25(4): 520-6.
3. Stahl SM. Stahl's Essential Psychopharmacology: Neuroscientific Basis and Practical Applications. Third ed., Cambridge: Cambridge University Press. 2008; 327-667.
4. Çuhadaroğlu Çetin F, Coşkun A, İşeri E. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Temel Kitabı. 1. Baskı. Ankara: Hekimler Yayın Birliği 2008; 293-312.
5. Çeri V. Göçün Çocuk Ruh Sağlığı ve Benlik Saygısı Üzerine Etkisinin Araştırılması. İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Tıpta Uzmanlık Tezi 2014.
6. Uçar HN, Vural AP, Kocael Ö, Köle İH, Dağdelen F, Kırtıl İY. Bir çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastaların yakınma, tanı ve ilaç uygulamaları karakteristiklerinin değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Derg. 2014; 40(2): 75-83.
7. Verhulst FC, Achenbach TM, van der Ende J, Erol N, Lambert MC, Leung PW et al. Comparisons of problems reported by youths from seven countries. Am J Psychiatry. 2003; 160(8): 1479-85.
8. Offord DR, Bennett KJ. Epidemiology and prevention. Child and Adolescent Psychiatry-A Comprehensive Textbook (third edition) içinde. Editör: Lewis M. USA: Lippincott Williams Wilkins 2002; s:1320-35.

9. Meriçli M, Yıldız T, Baykal S. Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran olgularda sosyodemografik özellikler, semptom ve tanı dağılımı. Namık Kemal Tıp Dergisi. 2019; 7(2): 140-5.
10. Recart C, Castro P, Alvarez H, Bedregal P. Characteristics of children and adolescents attended in a private psychiatric outpatient clinic. Rev Med Chil. 2002; 130(3): 295-303.
11. Harpaz-Rotem I, Rosenheck RA. Changes in outpatient psychiatric diagnosis in privately insured children and adolescents from 1995 to 2000. Child Psychiatry Hum Dev. 2004; 34(4): 329-40
12. Tanrıöver, S. KTÜ. Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği’ne iki yıl içinde başvuran çocukların demografik özellikleri ve başvuru yakınmaları. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Derg. 1996; (2): 69-72.
13. Aras Ş, Ünlü G, Taş FV. Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda belirtiler, tanılar ve tanıya yönelik incelemeler. Klinik Psikiyatri Dergisi. 2007;10(1): 28-37.
14. Aktepe E, Demirci K, Çalışkan AM, Sönmez Y. Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda belirti ve tanı dağılımları. Düşünen Adam-Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Derg. 2010; 23(2): 100-8.
15. Otowa T, Gardner CO, Kendler KS, Hettema JM. Parenting and risk for mood, anxiety and substance use disorders: a study in population-based male twins. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol. 2013; 48(11): 1841-9.
16. Demirkaya SK, Aksu H, Yılmaz N, Özgür BG, Eren E, Avcil SN. Bir Üniversite hastanesi çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran olguların tanıları ve sosyodemografik özellikleri. Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Derg. 2015; 16(1): 4-8.
17. Sarı BA. Batman’da çocuk psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda belirti ve tanı dağılımları. Klinik Psikiyatri Derg. 2013; 16: 7-17.
18. Akdemir D, Çetin F. Çocuk ve ergen psikiyatri bölümüne başvuran ergenlerin klinik özellikleri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Derg. 2008; 15: 5-14.
19. Recart C, Castro P, Alvarez H, Bedregal P. Characteristics of children and adolescents attended in a private psychiatric outpatient clinic. Rev Med Chil. 2002; 130: 295-303.
20. Durukan İ, Karaman D, Kara K, Türker T, Tufan AE, Yalçın Ö, et al. Diagnoses of patients referring to a child and adolescent psychiatry out patient clinic. Dusunen Adam. 2011; 24(2): 113-20.
21. Merikangas KR, He JP, Burstein M, Swanson SA, Avenevoli S, Cui L et al. Lifetime prevalence of mental disorders in U.S. adolescents: results from the National Comorbidity Survey Replication-Adolescent Supplement (NCS-A). J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2010; 49(10): 980-9.