Bir İlçe Adli Tıp Şube Müdürlüğünde Suça Sürüklenen Çocuk Vakalarının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Savcılık tarafından Adli Tıp Şube Müdürlüğüne TCK 31/2 kapsamında fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin değerlendirilmesi için gönderilen suça sürüklenen çocuk olguların suç türlerine, sosyodemografik verilerine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Bir Adli Tıp Şube Müdürlüğüne TCK md 31/2 kapsamında değerlendirilmek üzere gönderilen suça sürüklenen çocukların suç türleri, daha önce suç işleyip işlemedikleri, sosyodemografik verileri, varsa psikiyatrik tanı ve muayeneleri retrospektif olarak incelenmiştir.

Bulgular: Çalışmaya katılan 50 çocuğun 18’inin kız, 32’sinin erkek olduğu, yaş ortalamalarının 13,84 olduğu saptanmıştır. %18’inin önceden suç dosyasının bulunduğu, %26’sında psikiyatri klinik geçmişinin bulunduğu, %10’unun daha önceden çeşitli psikiyatri ilaçları kullandığı görülmüştür. Vakaların %44’ünde basit yaralama, hakaret ve tehdit suçlarının bulunduğu görülmüştür.

Sonuç: Çalışmamızda en çok 14 yaş grubunda ve erkek çocuklarda suça sürüklenme vakalarının arttığı, çocukların kolluğa en çok basit yaralama, hakaret ve tehdit suçları ile getirildiği görülmüştür. Bu vakalarının önlenmesinde aileler başta olmak üzere birçok kurum ve kuruluşlara önemli görevler düşmektedir.

Keywords

• Suça sürüklenen çocuk
• suç davranışı
• sosyodemografik veriler
• çocuk ve ergenler

Evaluation of Juvenile Delinquency Cases in a District Forensic Medicine Branch Office

Abstract

Aim: It was aimed to evaluate children in conflict with the law who were referred by the Public Prosecutor’s Office to the Forensic Medicine Branch Directorate under Article 31/2 of the Turkish Penal Code, in terms of their ability to perceive the legal meaning and consequences of their acts and to direct their behavior, based on the types of crimes and their sociodemographic data.

Material and Methods: Children pushed to crime who were referred to a Forensic Medicine Branch Directorate for evaluation under Article 31/2 of the Turkish Penal Code were retrospectively examined in terms of the types of crimes they committed, whether they had previously committed offenses, their sociodemographic data, and any existing psychiatric diagnoses and examinations.

Results: It was determined that among the 50 children participating in the study, 18 were girls and 32 were boys, with a mean age of 13.84. It was found that 18% had a prior criminal record, 26% had a history of psychiatric clinical involvement, and 10% had previously used various psychiatric medications. In 44% of the cases, offenses such as simple assault, insult, and threat were observed.

Conclusion: In our study, it was observed that cases of juvenile delinquency increased most notably among the 14-year-old age group and among boys, and that children were most frequently brought to law enforcement for offenses such as minor assault, insult, and threat. In order to prevent these cases, significant responsibilities fall on families, as well as on many institutions and organizations.

Keywords

• Children in conflict with the law
• delinquent behavior
• sociodemographic characteristics
• children and adolescents

References

1. Mahajan SN, Tigga AU. Psychosocial profiling of children in conflict with law: an exploratory study in India. Academic Journal of Forensic Sciences. 2024;7(2):66–82.
2. Abhishek R, Balamurugan J. Impact of social factors responsible for juvenile delinquency – a literature review. J Educ Health Promot. 2024;13:102. doi:10.4103/jehp.jehp_786_23.
3. National Crime Records Bureau. Crime in India 2021 [Internet]. Ministry of Home Affairs, Government of India; 2022. [cited 2026 Apr 24]. Available from: https://ruralindiaonline.org/en/library/resource/crime-in-india-2021-volume-iii/
4. Hasanath KP F, Kannekanti P, Munda SK, Alagarsami AR. Mental health issues and psychosocial contexts in CICL children versus non-CICL children: a comparative study. Indian J Psychol Med. 2024:02537176241279546 doi:10.1177/02537176241279546.
5. Karatoprak S, Ayaz N. Assessment of sociodemographic risk factors for juvenile delinquent boys. J Basic Clin Health Sci. 2023;7(1):26-34. doi:10.30621/jbachs.998914.
6. Ozen S, Ece A, Oto R, Tirasci Y, Goren S. Juvenile delinquency in a developing country: a province example in Turkey. Int J Law Psychiatry. 2005;28(4):430-41. doi:10.1016/j.ijlp.2004.05.001.
7. Itskovich E. Economic inequality, relative deprivation, and crime: an individual-level examination. Justice Quarterly. 2025;42(4):637-58. doi:10.1080/07418825.2024.2435859.
8. Shader M. Risk factors for delinquency: an overview [Internet]. Washington (DC): Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention; 2003. [cited 2026 May 13]. Available from: https://www.ojp.gov/pdffiles1/ojjdp/frd030127.pdf

9. Raj R, Hussain SK, Khare VK, Wani ZA, Afreen A. Juvenile delinquency in Kashmir: a retrospective analysis of psychosocial profiles. Indian J Psychol Med. 2025:02537176251335059. doi:10.1177/02537176251335059.
10. Wulan SDI, Apriyansyah R, Rizza MA, Al Fandi AAA. Justice for child offenders: a humanistic legal approach. Journal of Human Rights, Culture and Legal System. 2025;5(3):749-79. doi:10.53955/jhcls.v5i3.773.
11. Gördeles Beşer N, Çam O. Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkinliğinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatr Dergisi. 2009;10(3):226-32.
12. TÜİK Veri Portalı. Güvenlik birimine gelen veya getirilen çocuk istatistikleri, 2015–2019 [Internet]. Ankara: TÜİK; 2020. [cited 2026 Apr 24]. Available from: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=JuvenileStatistics-Received-Into-Security-Unit-2015-2019-33632
13. Loeber R, Slot W, Stouthamer-Loeber M. A cumulative developmental model of risk and promotive factors. In: Loeber R, Slot NW, Laan PH, van der Hoeve M, editors. Tomorrow’s criminals. New York: Routledge; 2008. p. 151-80.
14. Kayma D, Gökler R. Suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri ile suç ilişkisinin incelenmesi. Gümüşhane Üniv Sağlık Bilim Derg. 2021;10(1):1-10. doi:10.37989/gumussagbil.744638.
15. Sarker I. A study on juvenile delinquency in Bangladesh: its causes and consequences. East African Scholars Multidiscip Bull. 2023;6(4):30-6. doi:10.36349/easjmb.2023.v06i04.001.
16. Pelit K, Alkan MF. Suça sürüklenen çocukların sosyo-demografik ve suç özelliklerinin incelenmesi. Türkiye Sos Hizmet Araşt Derg. 2022;6(1):51-65. doi:10.55109/tushad.1028919.
17. Altun H, Şahin N, Fındıklı E, Sınır H. Suça sürüklenen çocukların suç tipleri, sosyodemografik ve klinik özellikleri. Adli Tıp Dergisi. 2016;30(3):196-204. izlik no:JA27AA53XG.
18. Sertdemir M, Kut B, Demirci Ş, Akça ÖM, Erden S, Uğuz F, et al. Retrospective analysis of sociodemographic and clinical characteristics of forensic cases evaluated in a child and adolescent psychiatry clinic in Konya. Turk J Child Adolesc Ment Health. 2020;27(1):27-32. doi:10.4274/tjcamh.galenos.2020.54264.
19. Karadağ M, Akkaya, Gümüşlü A, Topal Z, Gokcen C. Bir üniversite hastanesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları kliniğinde değerlendirilen adli olguların sosyodemografik ve klinik özelliklerinin incelenmesi. Dicle Med J. 2021;48(1):187-96. doi:10.5798/dicletip.887702.
20. Puzzanchera C, Adams B, Sickmund M. Juvenile court statistics 2008 [Internet]. Pittsburgh (PA): National Center for Juvenile Justice; 2010. [cited 2026 Apr 24]. Available from: http://www.ncjj.org/pdf/jcsreports/jcs2008.pdf
21. Baxendale S, Cross D, Johnston R. A review of the evidence on the relationship between gender and adolescents' involvement in violent behavior. Aggression and Violent Behavior. 2012;17:297-310. doi:10.1016/j.avb.2012.03.002.
22. Işık Ü, Aktepe E, Akyıldız A, Şimşek F, Yıldız A. Bir üniversite hastanesinde değerlendirilen suça sürüklenen çocukların sosyodemografik ve klinik özellikleri: 2014-2018 verileri. SDÜ Tıp Fak Derg. 2019;26(2):175-82. doi:10.17343/sdutfd.514199.
23. Öğüt O, Dursun Y, Gülen Şişmanlar Ş, Coşkun A, Sarı U. Suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri, algılanan aile işlevselliğinin ve anne-baba tutumlarının suça sürüklenme üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatri Derg. 2020;21(5):531-6. doi:10.5455/apd.82287.
24. Öz E, Parlak ME, Küçükkelepçe O, Kapıcı Y, Baltacı U. Çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine başvuran adli vakaların değerlendirilmesi. Osmangazi Tıp Derg. 2023;45(4):546-51. doi:10.20515/otd.1261686.
25. Wong TML, Slotboom AM, Bijleveld CCJH. Risk factors for delinquency in adolescent and young adult females: a European review. European Journal of Criminology. 2010;7(4):266-84. doi:10.1177/1477370810363374.
26. Wang X, Blomberg TG, Li SD. Comparison of the educational deficiencies of delinquent and nondelinquent students. Eval Rev. 2005;29:291-312. doi:10.1177/0193841X05275389.
27. Olateru-Olagbegi A. Exploring juvenile delinquency recidivism in Fulton County, Georgia [Dissertation]. Georgia (USA): Walden University; 2020 [cited 2026 Apr 24]. Available from: https://scholarworks.waldenu.edu/dissertations/8569/ McCann E. Juvenile recidivism: A 2015 cohort review, and a 2016 cohort analysis report [Internet]. Washington, DC: Criminal Justice Coordinating Council; 2019 [cited 2026 Apr 24]. Available from: https://cjcc.dc.gov/page/statistical-analysis-center
28. Bilginer Ç, Karadeniz S, Hızarcı S, Çekin Yılmaz B, Kandil S. Suça sürüklenen çocukların adli psikiyatrik değerlendirme ve rapor sonuçları: iki yıllık retrospektif dosya taraması. Klinik Psikiyatri Dergisi. 2021;24(3):217-27. doi:10.5505/kpd.2020.02360.