Evaluation Of The Concept Of Neurocity And Neurourbanism In The Context Of Urban Geography

Abstract

In this study examines the concepts of “neurocity” and “neurourbanism”, which can be the subject of postmodern studies in urban geography. Although these concepts initially emerged in the context of neuroscience and health sciences, an interdisciplinary field that examines the nervous system, they have quickly become research topics in various disciplines such as urban and regional planning and psychology. The fact that the concepts include the phenomenon of “city” is also important in terms of urban geography. The aim of the study is to eliminate the current deficiency in the evaluation of the concepts of “neurocity” and “neurourbanism”, which are not yet included in the urban geography literature. For this purpose, the relevant studies were examined, analyzed and reinterpreted using the literature review method. One of the findings obtained is a blog post in the local literature addressing the subject of environmental neuroscience in the field of architecture and urban planning. Another finding is that the neurourbanism approach is evaluated within the scope of economic and administrative sciences. In foreign literature, numerous studies have been identified in various fields such as neurosurgery, urban and regional planning, psychology, architecture, and economic and administrative sciences. As a result, the new concepts of “neurocity” and “neurourbanism” stand out as potential topics to be investigated in urban geography. It is evaluated that these concepts offer flexible study areas suitable for the use of mixed methods, which can be examined with both quantitative and qualitative methods in urban geography research and spatial analysis.

Keywords

• Neurocity
• neurourbanism
• neuroscience
• urban geography.

NÖROŞEHİR ve NÖROURBANİZM KAVRAMININ ŞEHİR COĞRAFYASI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmada şehir coğrafyasının postmodern araştırmalarına konu olabilecek “nöroşehir” ve “nöroşehircilik” (nörourbanizm) kavramları ele alınmıştır. Her ne kadar bu kavramlar başlangıçta sinir sistemini inceleyen disiplinlerarası bir alan olan nörobilim ve sağlık bilimleri bağlamında ortaya çıkmış olsa da, kısa sürede şehir ve bölge planlama, psikoloji gibi çeşitli disiplinlerde de araştırma konusu haline gelmiştir. Kavramların “şehir” olgusunu içermesi, şehir coğrafyası açısından da önem arz etmektedir. Araştırmanın amacı, şehir coğrafyası literatüründe henüz yer almayan “nöroşehir” ve “nöroşehircilik” kavramlarının değerlendirilmesine yönelik mevcut eksikliği gidermektir. Bu amaçla, alan yazın taraması yöntemi kullanılarak ilgili çalışmalar incelenmiş, analiz edilmiş ve yeniden yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulardan biri, yerli literatürde mimarlık ve şehir planlaması alanında çevresel nörobilim konusunun ele alındığı bir blog yazısıdır. Bir diğer bulgu ise nöroşehircilik yaklaşımının iktisadi ve idari bilimler kapsamında değerlendirildiğine ilişkindir. Yabancı literatürde ise nöroşirürji (beyin cerrahisi), şehir ve bölge planlama, psikoloji, mimarlık ile iktisadi ve idari bilimler gibi çeşitli alanlarda çok sayıda çalışma tespit edilmiştir. Sonuç olarak, henüz yeni bir kavram olan “nöroşehir” ve “nöroşehircilik”, şehir coğrafyasında araştırılması gereken potansiyel konular olarak öne çıkmaktadır. Bu kavramların, şehir coğrafyası araştırmalarında ve mekânsal analizlerde hem nicel hem de nitel yöntemlerle incelenebilecek, karma yöntem kullanımına uygun esnek çalışma alanları sunduğu değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Nöroşehir
• nörourbanizm
• nörobilim
• şehir coğrafyası

Kaynakça

1. Açıkbeyin (2023, 5 Ekim). Çevresel nörobilim ışığında mimarlık ve şehir planlaması. https://www.acikbeyin.com/cevresel-norobilim-isiginda-mimarlik-ve-sehir-planlamasi/
2. Adli, M., Berger, M., Brakemeier, E.-L., Engel, L., Fingerhut, J., Gomez-Carrillo, A., Hehl, R., Heinz, A., H, J.M., Mehran, N., Tolaas, S., Walter, H., Weiland, U. & Stollmann, J. (2017). Neurourbanism: towards a new discipline. The Lancet Psychiatry, 4(3), 183–185. doi:https://doi.org/10.1016/s2215-0366(16)30371-6.
3. Akdağ, H. & Aydın, F. (2019). Kastamonu şehrinde araziden yararlanmadaki zamansal değişimin coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama yöntemleri ile incelenmesi. Jass Studies- The Journal of Academic Social Science Studies, 76, 13-31.
4. Aliağaoğlu, A. & Uzun, A. (2011). Şehirsel toponimi (hodonimi): Türkiye için bir tipoloji denemesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(2), 123-133.
5. Archer, D. (2012, 12 Nisan). Stepping Back in Time: Help for Alzheimer’s. Psychology Today. https://www.psychologytoday.com/us/blog/reading-between-the-headlines/201204/stepping-back-in-time-help-alzheimers
6. Arı, Y. (2003). Coğrafyanın dört geleneği. Ege coğrafya dergisi, 12, 119-125.
7. Asunakutlu, T. & Aydoğan, T. (2022). Yeni bir kavram olarak nöroyönetim: Yönetim ve organizasyon yazınındaki nörobilimsel çalışmalar üzerine bibliyometrik bir analiz. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 18(2), 428-448
8. Atıl, A., Gülgün, B. & Yörük, İ. (2005). Sürdürülebilir kentler ve peyzaj mimarlığı. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 42(2), 215-226.

9. Atmojo, M. E., Darumurti, A. & Saputra, H. (2025, 18-22 Mayıs). Semarang City Government's readiness to create a sustainable city through public transportation and spatial planning. (Conference presentation). IOP Conf. Series: Earth and Environmental Science 1475. Montreal, Canada. doi:10.1088/1755-1315/1475/1/012005
10. Aydın, A. (2019). Kentlileşme ve kentte şizoid kişilik. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(18), 463-469.
11. Aydın, N. & Polat, E. (2021). Kentin organik dokusunun değişiminin yapılan planlama çalışmaları ile karşılaştırılarak incelenmesi, Isparta örneği. Planlama, 31(3), 530-545. doi: 10.14744/planlama.2021.35762.
12. Aydoğdu, H. (2018). High Line Park’ın peyzaj tasarım prensipleri açısından irdelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi.
13. Balcı, A. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Pegem Akademi.
14. Bardisy, N. E. (2024). Urban culture as a challenge of enhancing social interaction in public spaces. Discover Cities, 1(27), 1-13.
15. Bello, J. P., Silva, C., Nov, O., Dubois, R. L., Arora, A., Salamon, J., Mydlarz, C. & Doraiswamy, H. (2019). Sonyc: A system for monitoring, analyzing, and mitigating urban noise pollution. Communications of the ACM, 62(2), 68-77.
16. Bolat, A. (2024). Kamusal insanı yeniden inşa etmek bir araç olarak açık kamusal alan etkinlik rehberleri ve İstanbul/ Kurtuluş semtine yönelik öneriler. İdealkent, 45(16), 1308-1342.
17. Camargo, A., Artus, J. & Spiers, H. (2021). Neuroscience: A playbook for placemakers. Connect Places Catapult https://neuro-architectology.com/neuroscience-a-playbook-for-placemakers/
18. Carver, J. (2019). Neurocity: -de overbevolking van Nederland-'s lands laatste taboe. Boeken Uit Limburg.
19. Castilla, N., Higuera-Trujillo, J. L. & Llinares, C. (2023). The effects of illuminance on students′ memory. A neuroarchitecture study. Building and Environment, 228, 1-12.
20. Cihan, M. M. & Erdönmez Dinçer, M. E. (2018). Sınırlandırılmış konut alanları üzerinden konut-kamusal alan ilişkilerinin yeniden irdelenmesi. Megaron, 13(1), 102-116.
21. Çam, Y. (2024). Zihinsel sağlığa yönelik şehir politikaları: Nöroşehircilik yaklaşımı. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(3), 736-748.
22. Çelebi Zengin, E. (2018). Kent ve kentlileşme sarmalında Türkiye. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 84-103.
23. Demirci, A. (2014). Literatür taraması. Y. Arı & İ. Kaya (Ed.). Coğrafyada araştırma yöntemleri (ss. 73-107). Coğrafyacılar Derneği.
24. Erkal, H., Tatarlar, C. D. & Kesken J. (2017). Yönetim yazınındaki nörobilim çalışmalarına genel bakış. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 18(2), 403-412.
25. Frutos, L. d., Pellizzari, L. & Hvass, M. (2024, 6-11 Ekim). The influence of urban lighting on the sense of belonging. (Conference presentation). IOP Conf. Series: Earth and Environmental Science 1320. Honolulu, Hı. 1-12. doi:10.1088/1755-1315/1320/1/012011.
26. Giray Küçük, S. & Yüceer, H. (2022). Neuroscience and the cities: Neurourbanism. Gazi University Journal of Science, 10(3), 287-301.
27. Güner, İ. & Ertürk, M. (2004). Türkiye il merkezi kent adlarının kaynakları üzerine bir araştırma. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 39-62.
28. Güven, A. (2016). Kent, kentlileşme ve kentsel yönetim ihtiyacı. Journal of International Management, Educational and Economics Perspectives, 4(1), 21-30.
29. Hajduk, S. (2016). The concept of a smart city in urban management. Business, Management And Education, 14(1), 34-49.
30. Hawes, B. K., Brunyé, T. T., Mahoney, C. R., Sullivan, J. M. & Aall, C. D. (2012). Effects of four workplace lighting technologies on perception, cognition and affective state, International Journal of Industrial Ergonomics, 42(1), 122–128, https://doi.org/10.1016/j.ergon.2011.09.004
31. Hollander, J. B. & Sussman, A. (2020). Urban experience and design. Taylor & Francis.
32. Ishida, T. (2017). Digital city, smart city and beyond. (Conference prensentation). Proceedings of the 26th International Conference on World Wide Web Companion.
33. Iskandar, P.& Prasetyo, W. (2023, 8-12 Ekim). Liveable city from the perpective of disaster management. (Conference prensentation). IOP Conf. Series: Earth and Environmental Science 986. Gothenburg, Sweden. doi:10.1088/1755-1315/986/1/012043
34. Jedon, R. Haans, A. & Kort, Y. A.W. d. (2023). Proposing a research framework for urban lighting: The alertness, arousal and anxiety triad, Lighting Research and Technology, 55, 658-668.
35. Kaıser, Z. R. M. A. & Deb, A. (2025). Sustainable smart city and Sustainable Development Goals (SDGs): A review. Regional Sustainability, 6(1), 1-19.
36. Kantürk Yiğit, G. & Turgut, T. (2016). Sağlık coğrafyası açısından Karabük İli’nde tüberküloz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 1089-1096.
37. Kantürk Yiğit, G. (2023). Sağlık coğrafyası dersinin coğrafya müfredatlarındaki yeri. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 7(3), 253-267.
38. Karadağ, A. & İncedere, L. (2020). Kentsel belleğin sürdürülebilirliği açısından İzmir’deki endüstri miras alanlarının önemi: Alsancak Liman ardı bölgesi örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 29(1), 57-71.
39. Knez, I. (1995). Effects of indoor lighting on mood and cognition. Journal of Environmental Psychology, 15(1), 39–51, https://doi.org/10.1016/0272-4944(95)90013-6
40. Krähmer, K. (2024). The right to the ecological city: Reconciling ecological sustainability and social justice in a neighbourhood transformation in Turin. plaNext – Next Generation Planning. doi: 10.24306/plnxt/98.
41. Lederbogen, F., Kirsch, P., Haddad, L., Streit, F., Tost, H., Schuch, P., Wust, S., Pruessner, J. C., Rietschel, M., Deuschle, M. & Meyer-Lindenberg, A. (2011). City living and urban upbringing affect neural social stress processing in humans. Nature, 474(7352), 498-501.
42. Liu, Y., Guan, X., Wang, H. & Liu, L. (2024). Mindscape: Research of high-information density street environments based on electroencephalogram recording and virtual reality head-mounted simulation. arXiv preprint, arXiv:2409.01027.
43. Masullo, M. Cioffi, F., Li, J., Maffei, L., Scorpio, M., Iachini, T., Ruggiero, G., Malferà, A., Ruotolo, F. (2022). An investigation of the influence of the night lighting in a urban park on individuals’ emotions. Sustainability, 14, 1-13. https://doi.org/10.3390/su14148556
44. Mengi, A. (2021). Kent ve hukuk bağlamında kent yönetiminde karmaşa. S. Ersavaş Kavanoz, A. Uzun & H. Şengün (Ed.). Karmaşık sorunlar ve kent (ss:87-110). Astana Yayınları.
45. Moisse, K. (2012, 9 Nisan). Alzheimer’s Disease: Dutch Village Doubles as Nursing Home. ABC News. https://abcnews.go.com/Health/AlzheimersCommunity/alzheimers-disease-dutch-village-dubbed-truman-show-dementia/story?id=16103780
46. Moore, R. (2024, 28 Ocak). They don’t just stay in a room waiting to die’: new buildings giving older people beauty, freedom and dignity. The Guardian. https://www.theguardian.com/artanddesign/2024/jan/28/landais-village-alzheimers-dax-france-john-morden-centre-london-appleby-blue-elderly/
47. Mostafavi, A., Cruz-Garza, J. G. & Kalantari, S. (2023). Enhancing lighting design through the investigation of illuminance and correlated color temperature's effects on brain activity: An EEG-VR approach. Journal of Building Engineering, 75, 1-18.
48. Nam, T. & Pardo, T. A. (2011). Smart City as Urban Innovation: Focusing on Management, Policy, and Context. ICEGOV, 185-194.
49. Ndaguba, E., Cilliers, J., Mbanga, S., Brown, K. & Ghosh, S. (2022). Re-imaging the future in urban studies and built environment discourse: A neurourbanism perspective. Buildings, 12(12), 20-56.
50. Özdemir, E. (2010). Kentin tanımlanmasında sosyolojik yaklaşımlar: Toplumsal süreç ve/veya mekânın çözümlenmesi. İdealkent, 1, 44-77.
51. Pechpakdee, P., Muangyai, N., Turnbull, N., Nghiep, L. K., & Tudpor, K. (2022). The challenges of urban tourism, liveable city, and urban environment in Bangkok. International Journal of Health Sciences, 6(S6), 11094–11106. https://doi.org/10.53730/ijhs.v6nS6.13043
52. Peen J, Schoevers R. A., Beekman A. T. & Dekker J. (2022). The current status of urban-rural differences in psychiatric disorders. John Wiley & Sons, 121, 84–93. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1600-0447.2009.01438.x
53. Pindelski, M., Mrówka, R. & Żukowska, J. (2011) Neuromanagement–may the neuroscience be an innovation in sales management. http://web.sgh.waw.pl/~rmrowka/Publikacje/Mrowka,%20Pindelski%20-%20Neuromanagement.pdf
54. Pykett, J., Osborne, T. & Resch, B. (2020): From urban stress to neurourbanism: How should we research city well-being?. Annals of the American Association of Geographers, doi: 10.1080/24694452.2020.1736982
55. Qi, J., Mazumdar, S. & Vasconcelos, A. C. (2024). Understanding the relationship between urban public space and social cohesion: A systematic review. International Journal of Community Well-Being, 7, 155-212.
56. Ritchie I. (2021). Designing with the mind in mind. John Wiley & Sons, Incorporated.
57. Ru, T., Smolders, K., Chen, Q., Zhou, G. & de Kort, Y. (2021). Diurnal Effects of Illuminance on Performance: Exploring the Moderating Role of Cognitive Domain and Task Difficulty. Lighting Research & Technology, https://doi.org/10.1177/1477153521990645
58. Surat, H. & Yaman, Y. K. (2015). Kent içi yolların yaya kullanımına yönelik değerlendirilmesinde kamu tercihi. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 15(1), 58-72.
59. Tuğaç, Ç. (2022). İklim değişikliği krizi ve şehirler. Çevre, Şehir ve İklim Dergisi, 1(1), 38-60.
60. Uğur, A., Aliağaoğlu, A., (2020), Şehir coğrafyası: Türkiye’de şehir coğrafyasının gelişimi. Doğu Coğrafya Dergisi, 25(44), 46-60
61. Uzun, A., Özkan, O. & Oğlakçı, B. (2019). Türkiye’deki Büyükşehir Belediyelerinde Akıllı Kent Kapsamında Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Kullanılması. R. Armağan, C. Ercan, A. Tekin & Ö. E. Koç (Ed.). Göbeklitepe'den endüstri 4.0'a sosyal bilimlerde güncel yaklaşımlar (ss. 1-19). Ekin Basım Yayın Dağıtım.
62. Ünal, N. (2010). Karşılaştırmalı tarih yöntemi bağlamında kent tarihçiliğinin sorunları. İdealkent, 1, 112-125.
63. Ünlü, İ. & Özdemir, Ü. (2022). Analitik hiyerarşi yöntemine göre Sinop’un şehirsel uygunluk analizi. Turkish Studies Social Sciences, 17(2), 221-241. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.57918.
64. Wood, D. M. (2007). Securing the Neurocity. Criminal Justice Matters, 68, 37-39.
65. Wu, J., Pana, Z., Liua, Y., Chena, Q., Zang, F., Chabebea, A. & Xue, C. (2023). Non-visual effects of road lighting CCT on driver's mood, alertness, fatigue and reaction time: A comprehensive neuroergonomic evaluation study. arXiv preprint, arXiv: 2306.07293. https://doi.org/10.48550/arXiv.2306.07293
66. Yalçın, C. (2010). Türkiye’de kentlileşme sorunları üzerine bir tartışma. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(1), 225-245.
67. Yaşar, O. (2019). Yönetici kararları ve bilişssel esnekliği: Yöneticiler nasıl karar alıyor? Nörobilim ne diyor?. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(71), 1176-1194.
68. Yavuz, A. (2010). Sürdürülebilirlik kavramı ve işletmeler açısından sürdürülebilir üretim stratejileri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 63-86.
69. Younus, A. M. (2021). Smart City in Urban Innovation: Concept, Management, Policy and Technology. International Journal of Advanced Engineering Research and Science, 8(10), 1-14.