Öğretmenlerin Covid-19 Pandemisi Öncesi ve Sonrasındaki Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Sakarya İli Örneği)

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin 2019 yılı Kasım ayında Çin'in Wuhan eyaletinde ortaya çıkan COVID-19 koronavirüs pandemisinin Türkiye’yi de etkisi almaya başlamasıyla eğitim-öğretim sistemimizde geniş yer tutan uzaktan eğitime yönelik tutumlarının, pandemi öncesinde ve sonrasındaki düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini Sakarya İlinde görev yapmakta olan 13.422 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu ise 2020-2021 Eğitim-Öğretim yılında Sakarya ilindeki resmi ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapmakta olan ve basit tesadüfi küme örnekleme yöntemiyle belirlenen 723 öğretmen oluşturmuştur. Nicel araştırma desenlerinden betimsel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada verilerin toplanması için iki ayrı form kullanılmıştır. Bunlardan birincisi katılımcıların demografik bilgilerinin yer aldığı kişisel bilgi formudur. Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin tutum düzeylerini ölçmek amacıyla Ağır (2007) tarafından geliştirilen Uzaktan Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise bilgisayar ortamında SPSS 24.0 paket programı ile çözümlenen veriler Kruskal Wallis, ANOVA ve t-testi analizinden yararlanılarak yorumlanmıştır. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre uzaktan eğitimin avantaj belirten maddelerine katılım oranının pandemi öncesine göre düştüğü, sınırlılık belirten maddelerine katılım oranının ise az da olsa yükseldiği bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırma bulguları değişkenler özelinde değerlendirildiğinde pandemi öncesi ve sonrasında ölçeğin avantaj boyutunda, cinsiyet, mesleki kıdem, okul türü, branş, bilgisayar kullanma düzeyi ve uzaktan eğitime yönelik eğitim alıp almama değişkenlerine göre anlamlı farkların ortaya çıktığı, sınırlılık boyutunda ise yalnızca branş değişkenine göre anlamlı bir farkın ortaya çıktığı saptanmıştır.

The purpose of this research is to examine teachers' attitudes towards distance education, which has a large place in our education system, as the COVID-19 coronavirus pandemic that emerged in Wuhan province of China in November 2019 began to affect Turkey, and their levels before and after the pandemic. The universe of the research consists of 13,422 teachers working in Sakarya Province. The study group of the study consisted of 723 teachers working in official primary, secondary and high schools in Sakarya in the 2020-2021 academic year and determined by simple random cluster sampling method. In this study, in which the descriptive survey model was used, one of the quantitative research designs, two separate forms were used to collect the data. The first of these is the personal information form containing the demographic information of the participants. In order to measure the attitude levels of teachers towards distance education, the Attitude Scale towards Distance Education, developed by Ağır (2007), was used. In the analysis of the data, the data analyzed in the computer environment with the SPSS 24.0 package program were interpreted by using Kruskal Wallis, ANOVA and t-test analysis. The level of significance was taken as 0.05. According to the results of the research, it was found that the rate of participation in the items indicating advantage of distance education decreased compared to the pre-pandemic period, and the rate of participation in the items indicating limitation increased, albeit slightly. When the research findings are evaluated in terms of variables, there are significant differences in the advantage dimension of the scale, gender, professional seniority, school type, branch, level of computer use and whether or not they have received education for distance education before and after the pandemic. has been found to occur.