The Views of British Orientalist David George Hogarth on the Geography of Arabia, the Arabs, the Islamic Religion, and the Prophet Muhammad (Pbuh)

Abstract

The geography of Arabia has been an important place where ancient civilizations and heavenly (Abrahamic) religions originated. Due to these characteristics, the region has been a geography of interest to European researchers, travellers, clergymen, and orientalists. Among the European orientalists interested in Arabia, Arabs, the Islamic religion, and the Prophet Muhammad (pbuh) was the British orientalist and Arabist David George Hogarth. The British researcher made his first visit to the geography of Arabia in 1894. From that date until 1915, he continued to visit the Arabian Peninsula from time to time to carry out his academic studies. After World War I began, he worked as an intelligence officer in the Arab Bureau in Egypt between 1915 and 1919. The British orientalist collected information about the Arab geography, the Arabs he met, the Islamic religion, and the Prophet Muhammad (pbuh) both during his academic research and during the war. He recorded the information he gathered in his diaries, letters, and historical notes. This study examines the notes kept by British orientalist D. G. Hogarth, focusing on his thoughts on the geography of Arabia, Arabs, Arab history, the Islamic religion, and the Prophet Muhammad (pbuh), and the contributions he made to the science of orientalism from various perspectives.

Keywords

• David George Hogarth
• Geography of Arabia
• Arabs
• Islamic Religion
• Orientalism

İNGİLİZ ŞARKİYATÇI DAVID GEORGE HOGARTH’IN ARABİSTAN COĞRAFYASI, ARAPLAR, İSLAM DİNİ VE HZ. MUHAMMED (SAV) HAKKINDAKI GÖRÜŞLERİ

Abstract

Arabistan coğrafyası kadim uygarlıkların ve semavi dinlerin doğduğu önemli bir yer olmuştur. Bölge, barındırdığı bu özelliklerden dolayı Avrupalı araştırmacı, seyyah, din adamı ve oryantalistlerin ilgi duyduğu bir coğrafyadır. Arabistan’a, Araplara, İslam dini ve Hz. Muhammed’e (sav) ilgi duyan Avrupalı oryantalistlerin arasında İngiliz şarkiyatçı ve Arabist David George Hogarth’da yer alır. İngiliz araştırmacı, Arabistan coğrafyasına ilk ziyaretini 1894 yılında gerçekleştirdi. Bu tarihten itibaren 1915 yılına kadar Arap Yarımadasına bilimsel çalışmalarını icra etmek için ara sıra gelmeye devam etti. I. Dünya Savaşı başladıktan sonra 1915-1919 yılları arasında Mısır’da Arap Bürosu’nda istihbarat subayı olarak çalıştı. İngiliz oryantalist hem akademik araştırmaları esnasında hem de savaş döneminde Arap coğrafyası, tanıştığı Araplar, İslam dini ve Hz. Muhammed (sav) hakkında bilgiler topladı. Topladığı bilgileri günlük, mektup ve tarih notlarına kaydetti. Bu çalışmada İngiliz oryantalist D. G. Hogarth’ın yazdığı metinler üzerine Arabistan coğrafyası, Araplar, Arap tarihi, İslam dini ve Hz. Muhammed (sav) hakkındaki düşünceleri ve hangi açılardan oryantalizm bilimine katkı sunduğu konusu ele alınmıştır.

Keywords

• David George Hogarth
• Arabistan Coğrafyası
• Araplar
• İslam Dini
• Oryantalizm

References

1. Albayrak, İsmail. “Kur’ân-ı Kerîm Âyetlerinin Tertîbi Hakkındaki Oryantalist Söyleme Genel Bakış.” Marife Dergisi 2/3 (2002), 157–158.
2. Arberry, Arthur John. British Orientalists. London: Adprint Limited, 1943.
3. Asaf Hüseyin. “Oryantalizm’in İdeolojisi, Oryantalistler ve İslâmiyatçılar.” ed. Asaf Hüseyin, Robert Olson, Cemil Kureşi. çev. Bedirhan Munib. İstanbul: İnsan Yayınları, 1989, 20–35.
4. Biddulph, William. The Travels of Foure English Men and a Preacher into Africa, Asia, Troy, Bithynia, Thracia, and to the Black Sea; and into Syria, Cilicia, Pisidia, Mesopotamia, Damascus, Palestina and to the Red Sea. London: F. Kyngston for W. Aspley, 1612. Erişim 6 Eylül 2025. https://archive.org/details/b3032029x/page/n11/mode/2up?q=mahomet
5. British Library. Dosya: OR/L/PS/20/E81, D. G. Hogarth, Handbook of Hejaz. Cairo, 1917, 61–86. (Yayınlanmamış eser).
6. Derin, Süleyman. İngiliz Oryantalizmi ve Tasavvuf. İstanbul: Küre Yayınları, 2006.
7. Goffman, Daniel. Britons in the Ottoman Empire 1642–1660. Washington: University of Washington Press, 1998.
8. Gökkır, Bilal. “İngiliz Oryantalist-Misyoner Literatüründe Kur’an ve Peygamber.” VII. Kutlu Doğum Sempozyumu (Tebliğler). Isparta: SDÜ İlahiyat Fakültesi Yayınları, 2004, 239–244.

9. Hakyemez, Cemil. “Oryantalistlere Göre Hz. Muhammed.” İslâmî İlimler Dergisi 1/1 (2006), 161–176.
10. Hogarth, David George. The Wandering Scholar in the Levant. 2. bs. London: John Murray, 1896.
11. Hogarth, David George. The Nearer East. New York: D. Appleton and Company, 1902.
12. Hogarth, David George. The Penetration of Arabia. New York: Frederick A. Stokes Company, 1904.
13. Hogarth, David George. Accidents of an Antiquary’s Life. London: Macmillan, 1910.
14. Hogarth, David George. A History of Bulgaria, Serbia, Greece, Rumania, Turkey. Oxford: Clarendon Press, 1915.
15. Hogarth, David George. “Mecca’s Revolt Against the Turk.” The Century Magazine 100 (1920), 401–411.
16. Hogarth, David George. “The ‘Burden of Syria’.” The Nineteenth Century and After 87 (1920), 395.
17. Hogarth, David George. “Great Britain and the Arabs up to the Armistice of the 30th October 1918.” İçinde A History of the Peace Conference of Paris. ed. Harold W. V. Temperley. C. 6. 119. London: Oxford University Press, 1920.
18. Hogarth, David George. “War and Discovery in Arabia.” The Geographical Journal 55/6 (1920), 411–436.
19. Hogarth, David George. Arabia. London: Oxford University Press, 1922.
20. Hogarth, David George. “Wahabism and British Interests.” Journal of the British Institute of International Affairs 4/2 (1925), 70–79.
21. İpek, Mübarek. “Oryantalist David George Hogarth’ın Hayatı ve İngiliz İstihbarat Birimi ile İlişkisi.” Mukaddime 14/2 (2023), 314–320.
22. İpek, Mübarek. “İngiliz Araştırmacı David George Hogarth’ın Ermeniler, 1894 Sason İsyanı ve Bağımsız Ermeni Devleti Hakkındaki Görüşleri.” Recent Period Turkish Studies 48 (2025), 20–33.
23. İpek, Mübarek. Hogarth’ın Şarkiyatçı Yönü ve Arap İsyanı’ndaki Rolü (1862–1927). Mardin: Mardin Artuklu Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
24. Kızıl, Fatma. “Oryantalistlerin Akademik Hadis Araştırmaları: Ana Eğilimler, Yerleşik Kabuller ve Temel İddialar.” Hadis ve Siyer Araştırmaları Dergisi 5/1 (2019), 134–157.
25. Kızıl, Fatma. “Oryantalistlerin Hz. Peygamber’in Hıristiyanlarla Münasebetlerine Bakışı.” İçinde Hz. Peygamber’in Muasırlarıyla Münasebetleri IV. ed. Adnan Demircan. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2024, 324–368.
26. Köse, İsmail. İngiliz Arşiv Belgelerinde Arap İsyanı. 4. bs. İstanbul: Kronik Kitap, 2021.
27. Muir, William. The Life of Mahomet: From Original Sources. Edinburgh: Edinburgh Press, 1923. Erişim 8 Eylül 2025. https://archive.org/details/lifeofmohammadfr00muir/page/n7/mode/2up
28. Öğünç, Banu. “Sources of Orientalism: Tracing Ottoman Empire in British Mind.” Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 44 (2018), 231–249.
29. Polat, Ü. Gülsüm. Çöldeki Casus İngiliz Ajan John Philby’nin Cambridge’den Arap Yarımadası’na Maceralı Ömrü. İstanbul: Kronik Kitap, 2025.
30. Said, Edward W. Orientalism. New York: Vintage Books, 1979.
31. The National Archives (TNA). Dosya: FO 882, HRG 16/10. Hogarth, Talks with Emir Zeid, 10.06.1916.
32. The National Archives (TNA). Dosya: FO 822/26/4-2, AB:71. D. G. Hogarth, Asir, Idrisi’s Projects, 27.11.1917.
33. The National Archives (TNA). Dosya: FO 822/26/3-2, AB No:53. D. G. Hogarth, Nejd, Ibn Saud’s Attitude, 14.06.1917.
34. Zakzuk, M. Hamdi. Oryantalizm veya Medeniyet Hesaplaşması. ed. Muhammed Yıldız. çev. Abdülaziz Hatip. İzmir: Yeni Akademi Yayınları, 2006.