POLİTİK BECERİ BAĞLAMINDA ÜNİVERSİTE REKTÖRLERİNİN SOSYAL MEDYA YÖNETİMİ: BATI AKDENİZ BÖLGESİ ÖRNEĞİ

Öz

İnternet ile hayatımıza giren alışkanlıkların başında sosyal medya gelmektedir. Üniversite yöneticileri için sosyal medya araçları iki yönlü iletişim ortamı sunabilen önemli araçlardan biri haline gelmiştir. Geniş kitlelere erişme ve karşılıklı iletişim kurma konusunda sosyal medyanın önemli bir yere sahip olduğu düşünülmektedir. Sosyal medya kullanımının giderek yaygınlaşması ve üniversitelerin hedef kitlesinin sosyal medyayı en fazla kullanan bireylerden oluşması, üniversite yöneticilerini de aktif kullanıma yönlendirmektedir.

Bu çalışmada Batı Akdeniz Bölgesi’ndeki rektörlerin Twitter’da sergiledikleri politik beceri davranışlarının irdelenmesi amaçlanmıştır. Söylem analizi yöntemi ile rektörlerin kamuoyu ve ilgili paydaşlarla ne tür mesajlar paylaştığı, öğrencilerin sorunlarına yaklaşımı ve iletişimi güçlendirme konusunda takipçileri ile nasıl etkileşim kurduğu, 2017 yılı Ağustos-Aralık ayları arasındaki paylaşımları, sosyal zeka, kişilerarası ilişkilerde etkileme, ilişki ağı kurma ve samimi görünme şeklinde kategorize edilerek incelenmiştir.

Sonuç olarak, rektörlerin politik beceri boyutlarında birbirinden farklılaştığı, fakat samimi görünme boyutunda milli ve manevi değerlerimizi anlatan özel günlere ilişkin paylaşmaları bakımından benzeştikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Politik Beceri,Rektörler,Sosyal Medya,Twitter,Söylem Analizi

References

1. Akçakanat, T. & Uzunbacak, H. H. (2017). Proaktif Kişiliğin Politik Beceri Üzerine Etkisi. BMIJ, 5(3), 786-807.
2. Alga, E. & Özdemir, M. (2018). Özel Sektör Örgütlerinde Politik Beceri ile İzlenim Yönetimi İlişkisi. Journal of Administrative Sciences, 16(31), 309- 329.
3. Aslan, H. & Pektaş, V. (2018). İlkokul, Ortaokul ve Liselerde Görev Yapmakta Olan Öğretmenlerin Politik Beceri Düzeyleri. Scientific Educational Studies, 1(1), 85-100.
4. Atsız, O. & Kızılırmak, İ. (2017). Mardin’in Doğal ve Kültürel Çekiciliklerinin Destinasyon Pazarlaması Kapsamında İncelenmesi. Mukaddime, 8(1), 25-41.
5. Beach, L. R. (1993). Image Theory: An Alternative to Normative Decision Theory. ACR North American Advances.
6. Blass, F. R. & Ferris, G. R. (2007). Leader Reputation: The Role of Mentoring, Political Skill, Contextual Learning, and Adaptation. Human Resource Management, 46(1), 5-19.
7. Blickle, G., Oerder, K. ve Summers, J. K. (2010). “The Impact on Political Skill on Career Success of Employees’ Representatives”, Journal of Vocational Behavior, Vol. 77, ss. 383-390.
8. Borges, B. (2009). Marketing 2.0 Bridging the Gap Between Seller and Buyer Through Social Media Marketing. Published by Wheatmark

9. Chaudhry, N. I., Ashraf, Z. ve Jaffri, A. M. (2012). Mediation Effects of Political Skills Dimensions on Employee Performance. International Journal of Business and Management, 7(9), 120-125.
10. Çelik, A. & Akgemci, T. (1998). Girişimcilik Kültürü ve KOBİ’ler, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
11. Dichter, E. (1985). What’s in an Image. Journal of Consumer Marketing, 2(1). 75-81.
12. Doğru, Y. B. & Doğru, S. (2015). Bir Halkla İlişkiler Aracı Olarak Twitter: Rektörlerin Twitter Kullanım Analizi. 1.Ulusal Toplumsal ve Kurumsal Çatışmalar/Çözümler Kongresi, Düzce.
13. Ekşi, H. & Çelik H. (2008). Söylem Analizi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, C.27, 99-117.
14. Elliott, R. (1996). Discourse Analysis: Exploring Action, Function and Conflict in Social Texts. Marketing Intelligence & Planning, 14(6), 65-68.
15. Erkut, E. (2012). http://erhanerkut.com/analiz/neden-daha-cok-rektor-twitterde-degil/, Erişim Tarihi: 21.10.2018
16. Ferris, G. R., Treadway, D. C. Perrewe, P. L., Brouer, R. L., Douglas, C., Lux, S. (2007). “Political Skill in Organizations”, Journal of Management, Vol. 33, No. 3, 290-320.
17. Gönenli, G. & Hürmeriç, P. (2012). Sosyal Medya Bir Alan Çalışması Olarak Facebook’un Kullanımı. Sosyal Medya Akademi (Ed. Ebru Özgen, Tolga Kara).
18. İşler, T., Bir, Y. ve Koç, M. (2018). Kadın Yöneticilerin Politik Becerilerinin Yaş Faktörüne Göre İncelenmesi. PressAcademia Procedia, 7(1), 198-203.
19. Karsak, B., Altuntaş, E. Y. ve Demren, G. A. S. (2018). Stratejik İletişim Yönetiminde Dijital Kanalların Önemi: Halkla İlişkiler Uygulayıcılarının Dijital Kanal Kullanımlarına Yönelik Niteliksel Bir Araştırma. Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları E-Dergisi, 1(1), 6-17.
20. Katı, Y. (2016). İşgörenlerin Politik Becerileri ve Kariyer Başarısı İlişkisi: Lider Üye Etkileşiminin Aracılık Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Kessler, E. H. (2013). Encyclopedia of Management Theory, Los Angeles: Sage Publications.
22. Kietzmann, J. H., Hermkens, K., McCarthy, I. P. ve Silvestre, B. S. (2011). Social Media? Get serious! Understanding the Functional Building Blocks of Social Media. Business Horizons, 54 (3), 241-251.
23. Kwak, H., Lee, C., Park, H. ve Moon, S. (2010). What is Twitter, a Social Network or a New Media?, In Proc of the 19th International Conference on World Wide Web, ACM, p. 591-600.
24. Mayes, B. T. & Allen R. W. (1977). Toward a Definition of Organizational Politics. Academy of Management Review, 2(4), 672-678.
25. Özdemir, M. & Gören, S. Ç. (2016). Politik Beceri ve Psikolojik Sermaye Arasındaki İlişkinin Öğretmen Görüşlerine Göre İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 1-13.
26. Perrewe, P. L. & Nelson, D. L. (2004). “Genderand Career Success: The Facilitative Role of Political Skill”, Organizational Dynamics, Vol. 33, No. 4, ss. 366-378.
27. PEW (2011). http://www.pewinternet.org/2011/08/28/main-report-17, Erişim Tarihi: 21.10.2018
28. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2012). Örgütsel Davranış 14.Basımdan Çeviri Ed.İnci. Erdem, Nobel Yayıncılık.
29. Treadway, D. C., vd. (2009). "Performance is Not Enough: Political Skill in the Longitudinal Performance-Power Relationship", Academy of Management (AOM), Chicago, IL, ss. 1-7.
30. Treadway, D. C., Breland, J. W., Adams, G. L., Duke, A. B. ve Williams, L. A. (2010). The Interactive Effects of Political Skill and Future Time Perspective on Career and Community Networking Behavior. Social Network, 32(2), 138-147.
31. Tsur, O. & Rappoport, A. (2012). What’s in a Hashtag?: Content Based Prediction of the Spread of Ideas in Microblogging Communities. In Proceedings of the fifth ACM International Conference on Web Search and Data Mining, pp. 643-652.
32. Yağmurlu, A. (2011). Kamu Yönetiminde Halkla İlişkiler ve Sosyal Medya. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 7(1), 5-15.
33. Yıldıztaşı, M. B. (2017). Politik Beceri ile Örgütsel Tükenmişlik İlişkisinin Ortaokul Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre İncelenmesi (Yalova İli Örneği) (Master’s Thesis, Eğitim Bilimler Enstitüsü).
34. YÖK (2018). https://istatistik.yok.gov.tr/, Erişim Tarihi: 18.06.2018
35. https://www.mstoner.com/blog/marketing-communications/why_college_presidents_arent_more_social, Erişim Tarihi: 21.10.2018