THE LONG-RUN RELATIONSHIP BETWEEN EXPORTS AND IMPORTS IN THE OTTOMAN STATE: 1840-1913

Öz

In the 1830’s the Ottoman government initiated a series of liberalization measures, including several trade

agreements, aimed at integrating domestic economy to the world economy. The agreement known as the

Treaty of Balta Liman has been subject to numerous debates. Many scholars argue that this agreement

was an indication of the economic collapse in the State because of worsening the trade account and

external debt position and also the liberalization reforms caused the State to loose political and economic

independence and to collapse soon afterwards. The purpose of this paper is to investigate the long-run

relationship between exports and imports in the Ottoman state for the period of 1840-1913 using Engle

and Granger (1987) and Johansen and Juselius (1990) co-integration tests to determine whether the

macroeconomic policies and liberalization reforms applied by the State were effective in making the trade

deficit a short-run phenomenon. The co-integration test results indicate that there exists a stable long-run

relationship between exports and imports of the Ottoman State for the period of 1840-1913. The existence

of long-run relationship between exports and imports in the Ottoman State implies that the Treaty of Balta

Liman is not responsible for worsening external debt position of the Ottoman State.

Anahtar Kelimeler

• Exports,Imports,Treaty of Balta Liman,Co-integration

OSMANLI DEVLETİ’NDE İHRACAT VE İTHALAT ARASINDAKİ UZUN DÖNEM İLİŞKİSİ: 1840-1913

Öz

Osmanlı Devleti, 1830’lu yıllarda bir dizi ticari serbestleşme hareketi gerçekleştirerek ekonomiyi dünya ekonomisine entegre etmeyi amaçlamıştır. Balta Limanı olarak bilinen ticaret antlaşması ise birçok tartışmayı da beraberinde getirmiştir. Bu antlaşma dış ticaret dengesi ve dış borç pozisyonunu olumsuz etkileyen bir gösterge olarak kabul görmesi ve içerdiği serbestleşme reformlarıyla devletin ekonomik ve politik bağımsızlığını kaybetmesine yol açtığı gerekçesiyle birçok araştırmacı tarafından tartışılmaktadır. 

Bu çalışmanın amacı 1840-1913 dönemi itibariyle Osmanlı Devleti’nde uygulanan makroekonomik politikaların ve serbestleşme reformlarının, kısa dönem dış ticaret açığı olgusu oluşumunda etkili olup olmadığını, ihracat ve ithalat arasındaki uzun dönem ilişkiyi Engle ve Granger (1987) ve Johansen ve Juselius (1990) eşbütünleşme testlerini kullanarak belirlemektir. İhracat ve ithalat arasında uzun dönem ilişkinin mevcut olması Osmanlı Devleti’nin dış borç pozisyonunun kötüleşmesinde Balta Limanı Antlaşması’nın etkin olmadığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• İhracat,İthalat,Balta Limanı Antlaşması,Eş-Bütünleşme

Kaynakça

1. Akaike, H. (1979). A Bayesian Extension of the Minimum AIC Procedure of Autoregressive Model Fitting, Biometrika, 66, 237-242.