ORIENTALIST AGITATION IN MIDDLE EAST AND KURDS

Öz

In this study, basically, writing operations of western intellectuals related Kurds, one of Middle Eastern community, which is biased, full of double standard and far from reality been explained. It is obvious reality that most of intellectuals who think and write on Middle East and Kurds and almost agitate this issue do not know Middle East in person. In this study, it is claimed that intellectuals who mentioned above, write on these issue without sticking to objective information, document and experience. In this general hypothesis, it has been trying to be proven that the expression of “Most populous ethnic group on the world without country” which is raised as related with Kurdish people is not true although it has made subject of a systemized propaganda. In this scope, there are more than twenty samples presented from important study and biased, double standards attitudes of western authors has been revealed within a randomly book selection. It is reviewed that all of these activities may make sense not with regard to scientific but with regard to Orientalism.

Anahtar Kelimeler

• Middle East,Orientalism,Kurds,Conflict

ORTADOĞU’DA ORYANTALİST KIŞKIRTMA VE KÜRTLER

Öz

Bu çalışmada esas olarak, Batılı entelektüellerin Ortadoğu’daki halklardan Kürtlerle ilgili yazın faaliyetleri

analiz edilmektedir. Ortadoğu ve Kürlerle ilgili düşünen, yazan ve faaliyet gösteren entelektüellerin

çoğunun Ortadoğu hakkındaki reel bilgisi tartışmaya açıktır. Bu çalışmada, söz konusu “entelektüeller”in

bu konularda nesnel bilgi, belge ve tecrübeye sadık kalmaksızın yazın faaliyetleri yürüttükleri iddia edilmektedir.

Bu genel iddia içerisinde Kürtlerle ilgili olarak gündeme getirilen “Dünyada devleti olmayan

en büyük etnik grup” ifadesinin doğru olmadığı ve buna rağmen konunun sistemli bir propagandanın

öznesi haline getirildiği ispatlanmaya çalışılmaktadır. Bu kapsamda konuyla ilgili yirmiden fazla önemli

çalışmadan örnekler sunulmakta ve bu çalışmalardaki ilgili tutumlar yedi alt başlıkta kategorize edilmekte

ve incelenmektedir. Bu yedi alt başlık şunlardır: Kürt Milliyetçiliğini Canlandı rma Gayreti; Ulus-

Devletlerin Topraklarını Etnik Renge Boyama Merakı; Devleti Olmayan En Büyük Etnik Grup Saplantısı;

Kürt Kökenli Şiddet Hareketlerini “Demokratik Haklar” Mücadelesi Veren Sivil Toplum Kuruluşları Gibi

Gösterme Gayreti; Kürtlerin Sorunlarını Filistin Araplarıyla İlişkilendirme Gayreti; Bölücülük Yapmaktan

Çekinmeme; Kürtleri Dünya Gündeminde Tutma Gayretleri. Her başlıkla ilgili farklı araştırmacıların kitaplarından

örnekler sunulmakta, savunuların tutarlılığı incelenmektedir. Bütün bu faaliyetlerin bilimsellik

değil ama Oryantalizm perspektifinden bir anlam ifade edebileceği yorumu yapılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Oryantalizm,Ortadoğu,Kürtler,Çatışma

Kaynakça

1. Aguirre, Jr. A. & Turner, J. H. (2009). American Ethnicity, McGraw-Hill.
2. Al-Hazza, T. C. & Bucher, K. T. (2008). Books about the Middle East: Selecting and Using Them with Children and Adolescends, Linworth Books.
3. Alptekin, M. Y. (2009). Toplumsal Ortak Kaderin Siyasi Tezahürü Olarak Ulus Devlet veya Kü¬resel Bir Siyasi Proje Olarak Etnik Devlet: Ortadoğu Kürt Siyaseti’nin Toplumsal Analizi, Stratejik Öngörü, (13), 91-110.
4. Altuğ, Y. (1995). Çin Sorunu, İstanbul: İ.Ü. Basımevi.
5. Anderson, B. (1995). Hayali Cemaatler Milliyetçiliğin Kökenleri ve Yayılması, Metis Yayınları.
6. Bowring, B. (2015). Türkiye Kürtleri: Bir Azınlığın Haklarını Savunma, Kristen E. Schulze, Martin Stokes, Clom Campbell (Ed.ler), içinde Ortadoğu’da Etnik ve Dini Azınlıklar, İs¬tanbul: Totem Yayıncılık, 39-60.
7. Chaliand, G. (1993). A People Without a Country: The Kurds and Kurdistan, Interlink Publishing . Chatty, D. (2010). Displacement and Dispossession in the Modern Middle East, Cambridge University Press. Çakmak, H. (2012). Avrupa Birliği’nin Etnik Yapısı, Ankara: Kripto.
8. Çetinsaya, G. & Özhan, T. (2009). İşgalin 6. Yılında Irak, Ankara: SETA Yayınları.

9. Entessar, N. (2010). Kurdish Palitics in the Middle East, Lexington Books.
10. Esman, M. J. & Rabinovich, I. (2004). (Derleyenler), Ortadoğu’da Etnisite, Çoğulculuk ve Dev¬let, Çev. Zafer Avşar, İstanbul: Avesta Yayınları.
11. Göktürk, H. (1979). Kürtlerin Soy Kütüğü ve Boy Tarihi, İstanbul: Türk Dünyası Yayınları.
12. Göl, A. (2013). Ethnic Radicalisation: Kurdish Identity as Extremism in the Hegemonic Discour¬ses of Turkey, George Joffe (Ed.), in Islamist Radicalisation in Europe and the Middle East, I. B. Tauris & Co. Ltd..
13. Halliday, F. (1998). İslam ve Çatışma Miti, Çev. Umut Özkırımlı-Gülberk Koç, İstanbul: Sarmal Yayınevi.
14. Hinchcliffe, P. & Miltondwvards, B. (2008). Conflicts in the Middle East Since 1945, Routledge.
15. Horowitz, D. L. (1985). Ethnic Groups in Conflict, London: University of California Press,
16. Kamrava, M. (2011). The Modern Middle East: A Political History since the First World War, University of California Press,.
17. Kaya, K. (2005). Hindistan’da Diller, İmge Kitabevi, İstanbul.
18. Kutschera, C. (1979). Le Mouvement National Kurde, Flammarion.
19. Landis, D. & Albert, R. D. (2012). Handbook of Ethnic Conflict: International Perspectives, Springer. Lewis, B. (t.y.) Ortadoğu, Çev. Mehmet Harmancı, İstanbul: Yeni Yüzyıl Kitaplığı. (2000). Ortadoğu’nun Çoklu Kimliği, Çev. Mehmet Harmancı, İstanbul: Sabah Kitap¬lığı.
20. Mahbubani, K. (1997). İnhitatın Tehlikeleri Diğerlerinin Batıya Öğrettikleri, Medeniyetler Ça¬tışması içinde (Derleyen: Murat Yılmaz), Ankara: Vadi Yayınları.
21. McDowall, D. (2007). A Modern History of the Kurds, I.B. Tauris Co. Ltd..
22. Minahan, J. (2012). Etnic Groups of South Asia and the Pacific: An Encyclopedia, ABC-CLIO, LLC..
23. Nisan, M. (2002). Minorities in the Middle East: A History of Struggle and Self-Expression, Mc Farland Co. Inc..
24. Notholt, S. A. (2010). Fields of Fire-an Atlas of Ethnic Conflict, Stuart Notholt Communications Ltd..
25. Rudolph, Jr. J. R., (Ed.). (2003). Encyclopedia of Modern Ethnic Conflicts, London: Greenwood Press.
26. Safrastian, A. (1948). Kurds and Kurdistan, Michigan: Harvill Press.
27. Said, E. (1998). Oryantalizm, Çev. Nezih Uzel, İstanbul: İrfan Yayınevi.
28. Said, E. ( 2000). Oryantalizm Eleştirileri, Çevirenler: İslam Özkan, Süleyman Şahin, Şenay Özden, İstanbul: İlkbahar Yayınevi.
29. Salih, H. (2015). Bir Azınlığı Şeytanlaştırma: Irak Kürtleri Örneği, Kristen E. Schulze, Martin Stokes, Clom Campbell (Ed.), içinde Ortadoğu’da Etnik ve Dini Azınlıklar, İstanbul: Totem Yayıncılık, 117-134.
30. Sandıklı, A. ve Salihi, E. (2011). İran Şii Hilali ve Arap Baharı, İstanbul: BİLGESAM, Rapor No: 35.
31. Somersan, S. (2004). Sosyal Bilimlerde Etnisite ve Irk, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Ya¬yınları.
32. Stokes, J. (Ed.). (2009). Encyclopedia of the Peoples of Africa and the Middle East, Facts On File.
33. Şimşir, B. N. (2010). Kürtçülük 1787-1923, Ankara: Bilgi Yayınevi.
34. Tanrıverdi, A. (2015). Irak’ta Müslüman’ca Çözüm İstiyoruz, Çevrimiçi: http://www.adnantanri¬verdi.com, Erişim, 26/03/2015.
35. Tucker, S. C. (Ed.). (2010). The Encyclopedia of Middle East Wars: The United States in Persian Gulf, Afganistan and Iraq Conflicts, ABC-CLIO, LLC.
36. Turner, B. S. (1997). Max Weber ve İslam Eleştirel Bir Yaklaşım, Çev. Yasin Aktay, Ankara: Vadi Yayınları.
37. Uhlig, H. (2000). İpek Yolu Çin ve Roma Arasında Eski Dünya Kültürü, Çev. Alev Kırım, İstan¬bul: Okyanus Yayınları.
38. Yılmaz, M. E. (2007). Soğuk Savaş Sonrası Dönemde Etnik Çatışmalar Etnik Çatışmaların Ne¬denleri ve Etnik Barışın Tesisi, Ankara: Nobel Yayınları.