Yoksul Çevrede Büyüyen Çocukların Ailelerinin Sosyodemografik Özellikleri: Bağcılar Örneği

Öz

Bu çalışma, Bağcılar ilçesinde ikamet eden ve yoksul bir ailede yetişen çocukların, ailelerinin sosyo-demografik özelliklerini ve yoksulluğa olan etkilerini anlamak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada Bağcılar ilçesi evren, Bağcılar ilçesinin çeşitli mahallelerinde yaşayan bireyler ise örneklem olarak belirlenmiş, örneklem seçimi tesadüfi olarak yapılmıştır. Çalışma sonucunda, yoksulluğun daha çok kadınlar üzerinde yoğunlaştığı, eğitimin yoksulluğu doğrudan etkilediği, işsizliğin yoksulluğa sebep olduğu ancak bir çalışan yoksulluğundan da bahsedilebildiği, çocukların çeşitli haklardan mahrum kaldığı gibi bilgiler edinilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• yoksulluk,çocuk yoksulluğu,sosyodemografik özellikler

Sociodemographic Characteristics of the Children of Poor Families: Example of Bağcılar

Abstract

This study is conducted in order to comprehend the socio-demographic characteristics of the children of poor families living in Bağcılar province and its effects on poverty. In the study, the Bağcılar district is universe and the individuals living in various neighborhoods of Bağcılar district are determined as the sample and the sampling choice is random sampling. Results show that  women are affected by poverty more and education directly affects poverty. It is also revealed that unemployment causes poverty, yet working poverty still exists. Morever due to poverty children are deprived of various rights.

Keywords

• Poverty,child poverty,unemployment

References

1. Aile ve Sosyal Araştırmala Genel Müdürlüğü. (2010). Türkiye’de aile değerleri araştırması. Ankara: Manas Medya.
2. Aktan, C.C. (Ed.). (2002). Yoksullukla mücadele stratejileri. Ankara: Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.
3. Arpacıoğlu, Ö. ve Yıldırım, M. (2011). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluğun analizi. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 60-76. Erişim adresi: http://iibfdergi.nigde.edu.tr/article/view/5000066567/5000061991v
4. Avşar Kurnaz, Ş. (2009). Türkiye’de çocuk yoksulluğu (Sosyal Yardım Uzmanlık Tezi). T.C. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, Ankara.
5. Çalışkan, Ş. (2007). Eğitim-işsizlik ve yoksulluk ilişkisi. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 7(13), 285-308. Erişim adresi: http://sead.selcuk.edu.tr/sead/article/download/312/308
6. Çat, G. ve Genç Y. (2013). Engellilerin istihdamı ve sosyal içerme ilişkisi. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 363-393. Erişim adresi: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/akademikincelemeler/article/view/5000049441/5000046762
7. Çetin, B.I. ve Öztürk, M. (2009). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluk ve kadınlar. Journal of Yasar University, 3(11), 2661-2698. Erişim adresi: http://journal.yasar.edu.tr/wp-content/uploads/2012/08/09-OZTURKCETIN.Pdf
8. Daşlı, Y. (2015). Sosyal yardımların sorunlu alanı: muhtaçlık tespiti. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 39(2), 136-154. Erişim Adresi: http://dergi.cumhuriyet.edu.tr/cumusosbil/article/view/5000149783

9. Devlet Planlama Teşkilatı. (2001). Gelir dağılımının iyileştirilmesi ve yoksullukla mücadele özel ihtisas komisyonu raporu sekizinci beş yıllık kalkınma planı (2001-2005). Ankara: DPT Yayınları. Erişim adresi: http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel%20htisas%20Komisyonu%20Raporlar/At tachments/76/oik610.pdf
10. Durgun, Ö. (2011). Türkiye’de yoksulluk ve çocuk yoksulluğu üzerine bir inceleme. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 6(1), 143-154. Erişim adresi: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/beyder/article/view/5000098736/5000092025
11. Dündar, Ö. (2011). Türkiye’de kentsel yoksulluk sorunu açısından sosyal belediyeciliğin önemi. Mediterranean Journal of Humanities, 1(2), 117-126. Erişim Adresi: http://mjh.akdeniz.edu.tr/_dinamik/201/344.pdf
12. Eğitim Sen. (2017). Eğitimin durumu raporu. Erişim adresi: http://egitimsen.org.tr/wp-content/uploads/2017/09/E%C4%9Fitimin-Durumu-Raporu-13-Eyl%C3%BCl-2017.pdf
13. EUROSTAT. (2011). Income and living conditions in Europe. Erişim adresi: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-31-10-555/EN/KS-31-10-555-EN.PDF
14. Gerşil, G. (2015). Küresel boyutta yoksulluk ve kadın yoksulluğu. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İİBF Dergisi, 22(1), 159-181. DOI: 10.18657/yecbu.24134
15. Hacımahmutoğlu, H. (2009). Türkiye’deki sosyal yardım sisteminin değerlendirilmesi (DPT Uzmanlık Tezi). Devlet Planlama Teşkilatı Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Ankara.
16. Hoek, T. (2005). Growing up in poverty while living in an affluent society: personal experiences and coping strategies of Dutch poor children. Goddard, J., McName, S., James, A. içinde The Politics Of Childhood (pp. 107-123). New York: Palgrave-Macmillan Press.
17. İncedal, S. (2013). Türkiye’de yoksulluğun boyutları: müdahale politikaları ve müdahale araçları(Yayımlanmamış Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Uzmanlık Tezi). T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü, Ankara.
18. Kahraman, F. ve Sallan Gül, S. (2015). Türkiye’de çocuk yoksulluğu: Gaziantep üzerine bir araştırma. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 339-366. Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/86123
19. Kocabacak, S. (2014). Kadın yoksulluğu ve kadın sağlığı üzerine yansımaları. Sosyal Güvence Dergisi 0(6), 135-161. Erişim Adresi: http://sguz.dergipark.gov.tr/download/article-file/152172
20. Koşar, N. (2000). Sosyal hizmetlerde sosyal yardım alanı. Ankara: Şafak Yayınları.
21. Kulaksızoğlu, A. (2003). Çocukluktaki yetersiz ve kötü beslenme ile yoksulluğun ilişkisi çocuklar. Deniz Feneri Derneği. içinde Yoksulluk (s.318-329) İstanbul: Bilge Yayınevi.
22. Kurnaz, Ş. (2007). Çocuk yoksulluğu. Aile ve Toplum Dergisi, 3(12), 47-55. Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/198079
23. Öztürk, A. B. (2008). Kentteki çocuk yoksulluğu: Keçiören örneği (Yüksek Lisans Tezi). T.C. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
24. Ridge, T. (2002). Childhood Poverty and Social Exclusion- From a Child’s Perspective. UK: The Policy Press.
25. Şen, S. ve Karbeyaz, K. ve Toygar, M. ve Akkaya, H. (2012). Eskişehir’de suça itilen çocukların sosyodemografik değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi, 26(3), 146-155. Erişim adresi: https://www.journalagent.com/adlitip/pdfs/ADLITIP_26_3_146_155.pdf
26. Şener, D. ve Ocakçı, A.F. (2014). Yoksulluğun çocuk sağlığı üzerine çok boyutlu etkileri. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 13(1), 57-68. Erişim adresi: http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/28/1949/20392.pdf
27. Türkiye İstatistik Kurumu. (2008a). Tüketim harcamaları, yoksulluk ve gelir dağılımı, sorularla resmi istatistikler dizisi-6. Ankara: TÜİK Yayınları. Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/IcerikGetir.do?istab_id=156
28. Türkiye İstatistik Kurumu. (2008b). Hane halkı işgücü istatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim adresi: www.tuik.gov.tr/Kitap.do?metod=KitapDetay&KT_ID=8&KITAP_ID=25
29. Türkiye İstatistik Kurumu. (2009). 2009 yoksulluk çalışması sonuçları (Yayın No. 3). Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=636
30. Türkiye İstatistik Kurumu. (2010). Engelli istatistikleri (Yayın No. 71). Erişim Adresi: http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1017
31. Türkiye İstatistik Kurumu. (2012). Çocuk işgücü anketi sonuçları. Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni. Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=13659
32. Türkiye İstatistik Kurumu. (2014). İstatistiklerle çocuk. Ankara: TÜİK Matbaa.
33. Türkiye İstatistik Kurumu. (2015). Yoksulluk çalışması. Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim Adresi: http://www.tuik.gov.tr/HbPrint.do?id=21867
34. Türkiye İstatistik Kurumu. (2016). İstatistiklerle çocuk. Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24645
35. Türkiye İstatistik Kurumu. (2017a). Ölüm istatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni. Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/PdfGetir.do?id=24649
36. Türkiye İstatistik Kurumu. (2017b). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları. Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=1067
37. United Nations International Children’s Emergency Fund. (2006). Çocuk yoksulluğunun önlenmesi. Ankara: Yorum Matbaa.
38. United Nations International Children’s Emergency Fund. (2011). Türkiye’de çocukların durumu raporu: yoksul çocuklar. Ankara: Yorum Matbaa.
39. World Bank. (2004). World development report. Erişim adresi: https://openknowledge.worldbank.org/bitstream/handle/10986/5986/WDR%202004%20-%20English.pdf?sequence=1