ISPARTA DERESİ SU KALİTESİNİN FİZİKOKİMYASAL PARAMETRELERE VE EPİLİTİK DİYATOMELERE GÖRE BELİRLENMESİ

Abstract

Özet: Bu çalışma, 1995-1996 ve 2000-2001 tarihleri arasında Karacaören I Baraj gölünü besleyen önemli kaynaklardan biri olan Isparta Deresi'nin su kalite değişimlerinin fizikokimyasal analiz sonuçlarına ve epilitik diyatomelere göre belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmalar sonucunda Isparta Deresi'nde 1995-1996 periyodunda epilitik diyatomelere ait 44 takson, 2000-2001 periyodunda ise 43 takson belirlenmiştir. Su kalite seviyesi olarak I. istasyon oligosaprobik (I), II. ve III. istasyonlar organik olarak kritik derecede kirlenmiş (II-III, III) akarsu bölümüne dahil olmuştur. I. istasyonda en baskın tür Achnanthes lanceolata (BREBISSON) GRUNOW, II. ve III. istasyonlarda Nitzschia palea (KUTZING) W. SMITH'dır. İki periyod arasında geçen zaman sürecinde akarsuda kirliliğin saprobi indeks'e göre yarım basamak negatif yönde değiştiği belirlenmiştir. Saprobi indekse göre yapılan su kalitesi tayini fizikokimyasal değişkenlere göre yapılan su kalitesi tayinine göre yarım saprobi basamağı pozitif yönde sapma göstermiş, her iki indeks sonuçları birbirini desteklemiştir. Bu sonuca göre Saprobi İndeksi ülkemiz akarsularında kullanılabilir ve güvenilir sonuçlar verebilmektedir. Anahtar kelimeler: Epilitik diyatom, Saprobi indeks, su kalitesi, Isparta Deresi.

Keywords

• Epilitik diyatom,Saprobi indeks,su kalitesi,Isparta Deresi

ISPARTA DERESİ SU KALİTESİNİN FİZİKOKİMYASAL PARAMETRELERE VE EPİLİTİK DİYATOMELERE GÖRE BELİRLENMESİ

Abstract

Özet: Bu çalışma, 1995-1996 ve 2000-2001 tarihleri arasında Karacaören I Baraj gölünü besleyen önemli kaynaklardan biri olan Isparta Deresi'nin su kalite değişimlerinin fizikokimyasal analiz sonuçlarına ve epilitik diyatomelere göre belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmalar sonucunda Isparta Deresi'nde 1995-1996 periyodunda epilitik diyatomelere ait 44 takson, 2000-2001 periyodunda ise 43 takson belirlenmiştir. Su kalite seviyesi olarak I. istasyon oligosaprobik (I), II. ve III. istasyonlar organik olarak kritik derecede kirlenmiş (II-III, III) akarsu bölümüne dahil olmuştur. I. istasyonda en baskın tür Achnanthes lanceolata (BREBISSON) GRUNOW, II. ve III. istasyonlarda Nitzschia palea (KUTZING) W. SMITH'dır. İki periyod arasında geçen zaman sürecinde akarsuda kirliliğin saprobi indeks'e göre yarım basamak negatif yönde değiştiği belirlenmiştir. Saprobi indekse göre yapılan su kalitesi tayini fizikokimyasal değişkenlere göre yapılan su kalitesi tayinine göre yarım saprobi basamağı pozitif yönde sapma göstermiş, her iki indeks sonuçları birbirini desteklemiştir. Bu sonuca göre Saprobi İndeksi ülkemiz akarsularında kullanılabilir ve güvenilir sonuçlar verebilmektedir. Anahtar kelimeler: Epilitik diyatom, Saprobi indeks, su kalitesi, Isparta Deresi.

Keywords

• Epilitik diyatom, Saprobi indeks, su kalitesi, Isparta Deresi

References

1. ANONİM 1981. T.C. Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Su Analiz Metotları, Ankara.
2. BARLAS M, 1988. Limnologische Untersuchungen an der Fulda unter besonderer Berücksichtigung der Fischparasiten, ihrer Wirtsspektren un der Wassergüte. Ph.D. Thesis. Universitat Kassel, Deutschland. pp. 138.
3. BARLAS M, 1995. Akarsu Kirlenmesinin Biyolojik ve Kimyasal Yönden Değerlendirilmesi ve Kriterleri. Su Ürünleri Kongresi, Doğu Anadolu Bölgesi I. (1993) ve II. (1995) Su Ürünleri Sempozyumu, Erzurum, 465-479.
4. COX EJ, 1996. Identification of Freshwater Diatoms from Live Material. Chapman & Hall. London, Melbourne, Madras. pp. 158.
5. DESCY JP, COSTE, M., 1990. Utilisation des diatomees benthiques pourl’evaluation de la qualite des eaux courantes. Contrat CEE B-71-23. Raport final. Cemagref.
6. DIXIT SS, SMOL, J.P., KINGSTON J.C., 1992. Diatoms: Powerful Indicators of Environmental Change. Environment Science Tecnology, 26, 23-32.
7. ELORANTE P, ANDERSSON K, 1998. Diatom indices in water quality monitoring of some South-Finnish rivers. Verhandlungen Internationale Vereinigung für Theoretische und Angewandte Limnologie, 26, 1213-1215.
8. GERMAIN H, 1981. Flora Des Diyatomees Diyatomophycees. Societe nouvelle Des Editions Boubee, Paris. pp. 444.

9. GOMEZ N, 1998. Use of epipelic diatoms for evaluation of water quality in Mantanza- Riachuelo (Argentina), a pampean plain river. Water Research, 32, 2029-2034.
10. HUSTEDT F, 1930. Bacillariophyta (Diyatomeae). In: Die Süsswasser Flora Mitteleuropas. Hrsg. A. Pascher. 2. Aufl., Heft 10. Fischer, Jena. pp. 1-466.
11. KLEE O, 1991. Angewandte Hydrobiologie.- G. Theieme Verlag, 2. neubearbeitete und erweiterte Auflage, Stuttgart-New York. pp. 272.
12. KALYONCU H, BARLAS M, 1997. Isparta deresinde yoğun olarak belirlenen epilitik diatomların su kalitesine bağlı olarak mevsimsel değişimleri. IX. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu. 17-19 Eylül 1997. Eğirdir/Isparta, pp. 310-324.
13. KALYONCU H, BARLAS M, ERTAN ÖO, GÜLBOY H, 2004. Ağlasun Deresi'nin Su Kalitesinin Fizikokimyasal Parametrelere ve Epilitik Alglere Göre Belirlenmesi. Eğirdir Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 2, 7.
14. KALYONCU H, BARLAS M, 2006. Aksu Çayının Su kalitesinin Fizikokimyasal ve Biyolojik Yönden İncelenmesi. 18. Ulusal Biyoloji Kongresi, 26-30 Haziran Kuşadası/Aydın.
15. KATOH K, 1991. Spatial and seasonal variation of diatom assemblages composition in a partly polluted river. Japan Journal of Limnology, 52, 229-239.
16. KATOH K, 1992. A comparative study on some ecological methods of evaluation of water pollution. Environmental Science, 5, 91-98.
17. KOCATAŞ A, 1994. Ekoloji ve Çevre Biyolojisi. Ege Ünversitesi Fen Fakültesi ders kitapları serisi No:142. İkinci baskı. Bornova/İzmir, 272-275.
18. KRAMMER K, LANGE-BERTALOT H, 1986. Bacillariophyceae. 1. Teil: Naviculaceae. In: ETTL H., GERLOFF J., HEYNIG H. & MOLLENHAUER D. (Eds.) Süsswasser flora von Mitteleuropa, Band 2/1. Gustav Fischer Verlag: Stuttgart, New York. pp. 1-876.
19. KRAMMER K, LANGE-BERTALOT H, 1988. Bacillariophyceae. 2. Teil: Bacillariaceae, Epithemiaceae, Surirellaceae. In: ETTL H., GERLOFF J., HEYNIG H. & MOLLENHAUER D. (Eds.) Süsswasserflora von Mitteleuropa, Band 2/2. VEB Gustav Fischer Verlag: Jena, pp. 1-596.
20. KRAMMER K, LANGE-BERTALOT H, 1991a. Bacillariophyceae. 3. Teil: Centrales, Fragilariaceae, Eunotiaceae. In: ETTL H., GERLOFF J., HEYNIG H. & MOLLENHAUER D. (Eds.) Süsswasserflora von Mitteleuropa, Band 2/3. Gustav Fischer Verlag: Stuttgart, Jena, 1-576 pp.
21. KRAMMER K, LANGE-BERTALOT H, 1991b. Bacillariophyceae. 4. Teil: Achnanthaceae, Kritische Ergänzungen zu Navicula (Lineolatae) und Gomphonema, Gesamtliteraturverzeichnis Teil 1-4. In: ETTL H., GERLOFF J., HEYNIG H. & MOLLENHAUER D. (Eds.) Süsswasserflora von Mitteleuropa, Band 2/4. Gustav Fischer Verlag: Stuttgart, Jena, 1-437 pp.
22. LANGE-BERTALOT H, 1978. Diatomeen-Differantiallarten anstelle von Leitformen: ein geeigneteres Kriterium der Gewässerbelastung. Archive Hydrobiologia, Suppl. 51. Algological Studies, 21, 393-427.
23. LANGE-BERTALOT H, 1979 a. Toleranzgrenzen und Populationsdynamik benthischer Diatomeen bei unterschiedlich stärker Abwasserblastung. Archive Hydrobiologia, Suppl. 56 Algological Studies 23, 184-219.
24. LANGE-BERTALOT H, 1979 b. Pollution Tolerance of Diyatoms as a Criterion Water Quality Estimation. Nova Hedwigia, Beiheft. 64, 285-303.
25. LANGE-BERTALOT H, 1980. Kieselalgen als Indikatoren der Gewässerqualitat. Insbesondere bei hoher kommunaler und industrieller Belastung in Main und Rhein. Courier Forschungsthemen-institu Senckenberg, 41, 97-110.
26. LOWE RL, PAN Y, 1996. Benthic Algal Communities as Biological Monitors. In: STEVENSON R.J., Bothwell M.L. & LOWE R.L. (Eds.) Algal Ecolocy Freshwaters Benthic Ecosystems. Academic Press, San Diago, pp. 705-739.
27. PATRICK R, REIMER CW, 1966. The Diyatoms of the United States, Volum: I. Academic Science, Phyladelphia. pp. 688.
28. PATRICK R, REIMER CW, 1975. The Diyatoms of the United States, Volum: II. Academic Science, Phyladelphia, pp. 213.
29. RAUND FE, 1993. A Reviev and Methods for The Use of Epilithic Diatoms for Detecting and Monitorin Changes in River Water Quality. Methods for the Examination of Waters and Associated Materials. HMSO, London.
30. SABATER S, ARMENGOL J, COMAS E, SABATER F, URRIZALQUI I, URRUTIA I, 2000. Algal Biomass in a disturbed Atlantic river: water quality relationships and environmental implications. The Science of the Total Environment, 263,185-195.
31. SLADECEK V, 1973. System of Water Quality from the Biological point of View. Archive Hydrobiologia, 7, 1-218.
32. SONNEMAN JA, WALSH JC, SHARPE AK, BREEN FP, 2001. Effects of Urbanization on Streams of The Melbourne Region, Victoria, Australia. II. Benthic Diatom Communities. Freshwater Biology, 46, 553-565.
33. STEINBERG C, SCHIEFELE S, 1988. Biological Indication of Trophy and Pollution of Running Waters. 2. Wasser-Abwasser- Forschungsthemen, 21, 227-234.
34. YILDIZ K, 1984. Meram Çayı Alg Toplulukları Üzerine Araştırmalar, Kısım II- taş ve çeşitli bitkiler üzerinde yaşayan alg topluluğu. Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fen Dergisi, 3, 218-222.
35. YILDIZ K, 1987. Diatoms of the Porsuk River, Turkey. Doğa Turkish Journal of Biology, 11, 162-182.
36. YILDIZ K, ÖZKIRAN Ü, 1991. Kızılırmak Nehri Diyatomeleri. Doğa Turkish Journal of Biology, 15, 166-188.
37. YILDIZ K, ÖZKIRAN Ü, 1994. Çubuk çayı diyatomeleri. Doğa Turkish Journal of Biology,18, 313-329.