Süreksiz Fazlı Lifli Polimer Betonların Bazı Fiziksel ve Mekanik Özelliklerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada lif dolgu malzemesi oranının, polimer betonun özellikleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Polimer beton üretiminde faz malzeme olarak polipropilen, cam, karbon ve çelik lif çeşitleri kullanılmıştır. Polyester reçine ve beş farklı oranda (% 0-3-6-9-12 oranlarında) faz malzemesi olarak kullanılarak polimer beton üretimleri gerçekleştirilmiştir. Üretilen numuneler üzerinde reaksiyon sıcaklığı, ultrases geçiş hızı, schmidt çekici ile yüzey sertliği, eğilme ve basınç deneyleri uygulanmıştır. Eğilme mukavemetlerinin arttırılması ve reaksiyon sıcaklıklarından oluşan çatlakların önlenmesi için liflerin polimer betonda kullanılması önerilmiştir. Polimer betonda genel olarak lif ve reçine türüne göre kullanım oranı değişiklik gösterse de en fazla % 6 olması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Polyester
• Lif Türü
• Polimer Beton
• Faz Malzeme Oranı

Investigation of Some Physical and Mechanical Properties of Discontinuous Fiber Polymer Concrete

Abstract

In this study, the effect of the ratio of mineral fillers on the properties of polymer concrete was investigated. The polypropylene, glass, carbon and steel were used as the phase material on production of polymer concrete. The polymer concretes was prepared using polyester types of resin and the phase materials at the six different rations (0%-3%-6%-9%-12%). The reaction temperature test, Schmidt surface hardness, ultrasonic pulse velocity, flexural and compressive strength tests were performed on the prepared mixtures and samples. It has been proposed that the fibers should be used for increasing the bending strength and prevent of occurring cracks due to the reaction temperature in the polymer concrete. It is concluded that it should be up to 6% although utilization rate changes according to types of fiber and resin in the polymer concrete

Keywords

• Polyester
• Fiber Type
• Polymer Concrete
• Phase Material Ratio

References

1. ASTM C 597, 1997. Standart Test Method for Pulse Velocity Through Concrete. Annual Book of ASTM Standarts, s4, USA.
2. Ateş, E., 1994. Epoksi Polimer Betonun Makine Malzemesi Olarak Kullanılabilirliğinin Araştırılması. Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 195s, Balıkesir.
3. Bağcı, M., 2010. Cam Elyaf Takviyeli Kompozit Malzemelerin
4. İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 178s. Konya.
5. Davranışının Czarnecki, L., 1985. The Status of Polymer Concrete. Concrete Internatıonal Design and Construction, 7 (7), 47-53.
6. Czarnecki, L., Garbacz, A., Kurach, J., 2001. On the Characterization of Polymer Concrete Fracture Surface. Cement and Concrete, 23, 399-409.
7. Czarnecki, L., 2007. Concrete-Polymer Composites: Trends Shaping the Future. Internatıonal Society Materials Engineering Resource, 15 (1), 1-5.
8. Erdoğan, T.Y., 2003. Beton. ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık ve İletişim A.Ş. Yayını, 741s. Ankara.

9. Feldman, D., 1989. Polimeric Building Materials. Elsevier Science Publishers, 575p, London/New York. Mehdi, A., 2011. Structural Reinforcement of Building Materials Using Polymer Concrete. American Journal of Scientific Research, 23, 135-143.
10. Özel, C., 2007. Katkılı Betonların Reolojik Özelliklerinin Taze Beton Deney Yöntemlerine Göre Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen
11. Bilimleri Enstitüsü, Doktora tezi, 249s. Isparta.
12. Poliya, 2012. Poliya Teknik Bülten. Erişim Tarihi: 03.09.2012. /online_dokumanlar/
13. Şengül, C., 2005. Kendiliğinden Yerleşen Çelik Lif Donatılı Betonların Mekanik Davranışına su/ince Malzeme Oranı ile Lif Dayanımının Etkisi. İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 80s, İstanbul.
14. Şimşek, O., 2007.Yapı Malzemeleri II. Seçkin Yayınevi, 210s, Ankara.
15. TS EN 13791, 2010. Basınç Dayanımın Yapılar ve Öndökümlü Beton Bileşenlerinde Yerinde Tayini. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
16. TS EN 12390-5, 2010. Beton- Sertleşmiş Beton Deneyleri- Bölüm 5: Deney numunelerinin eğilme dayanımının tayini, Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
17. TS EN 12390-3, 2010. Beton-Sertleşmiş Beton Deneyleri-Bölüm 3: Deney Numunelerinin Basınç Dayanımını Tayini. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara
18. Yıldırım, S.T., Ekinci, C.E., 2006. Çelik, Cam ve Polipropilen Lifli Betonlarda Donma-Çözünme Etkilerinin Araştırılması. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 18 (3), 359-366.