FORGERY OF PRIVATE DOCUMENT AND A REVIEW ABOUT WRITTEN EVACUATION CONSENT IN TERMS OF FORGERY OF PRIVATE DOCUMENT

Abstract

The written evacuation consent signed between the lessor and the lessee, which has a legal basis and is frequently used in practice, offers a more rapid and practical evacuation opportunity for the lessor. Especially with the implementation of the mandatory rent increase rate stipulated in the Turkish Code of Obligations Temporary Article 1, which entered into force for a period of one year on 1.7.2022, a significant increase is observed in the enforcement proceedings based on evacuation consents. This situation creates an expectation that evacuation consents should be handled in terms of criminal law. Because, in order to appear in line with the decisions of the Turkish Supreme Court, the lessor or someone else fills in the dates in the document later in order to give legal validity to the consents they hold. In other words, the lessee signs a partially blank document. The consequences of this situation in terms of criminal law, should be analyzed by comparing it with the crime of forgery in the private documents which stipulated in Article 207 of the Turkish Penal Code and with similar crimes. On the other hand, the effects of the norms that affect the legal validity of the contract, especially the special regulation on family home, in terms of the crime of forgery, are also worth considering.

Keywords

• Tahliye taahhüdü
• sahtecilik
• ilgilinin rızası
• açığa imza
• aile konutu

ÖZEL BELGEDE SAHTECİLİK SUÇU VE BU SUÇ KAPSAMINDA YAZILI TAHLİYE TAAHHÜDÜNE İLİŞKİN DEĞERLENDİRMELER

Abstract

Kiraya veren ile kiracı arasında imzalanan, yasal dayanağı olan ve uygulamada sıklıkla başvurulan yazılı tahliye taahhüdü, kiraya veren bakımından hukuken daha seri ve pratik bir tahliye imkanı sunmaktadır. Özellikle 6098 sayılı TBK’ya eklenen Geçici Madde 1 hükmünde öngörülen ve emredici nitelikteki kira artış oranının tatbikiyle, yazılı tahliye taahhütlerine dayanılarak yürütülen icra takip işlemlerinde ciddi sayısal artış gözlemlenmektedir. Bu somut durum, tahliye taahhütlerinin ceza hukuku boyutuyla ele alınması noktasında bir beklenti doğurmaktadır. Çünkü uygulamada kiraya veren ya da bir başkası, elindeki taahhüde hukuken geçerlilik kazandırmak adına belgedeki tarihleri sonradan doldurmaktadır. Yani kiracı, kısmen boş bir senede imza atmaktadır. Yazılı tahliye taahhüdünde karşılaşılan bu somut durumun cezai sonuçları, 5237 sayılı TCK m. 207’de öngörülen özel belgede sahtecilik suçu altında ve benzer suçlarla karşılaştırılarak analiz edilmelidir. Diğer yandan, sözleşmenin hukuki geçerliliğini etkileyen normların, bu anlamda aile konutuna ilişkin özel düzenlemenin belgede sahtecilik suçu bakımından etkileri de ayrıca ele alınmaya değerdir.

Keywords

• Tahliye taahhüdü
• sahtecilik
• ilgilinin rızası
• açığa imza
• aile konutu

References

1. AKBULUT, Berrin, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2021.
2. ALTUNTOP, Merve, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Kapsamında Yazılı Tahliye Taahhüdü Sebebiyle Tahliye”, TAAD, Y. 5, S. 19, 2014, ss. 517-541.
3. ARAS, Bahattin, “Sahtecilik İddiası Bakımından Hukuk ve Ceza Mahkemesi Kararlarının Birbirine Etkisi”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 2016, C. 29, S. 124, ss. 357-406.
4. ARSLAN, Çetin – BAŞTÜRK, İhsan, “Belgede Sahtecilik Suçunun Konusu Olarak Elektronik Ortamdaki Veriler”, Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2013, C. 8, S. 2, ss. 195-219.
5. ARTUK, M.Emin – GÖKCEN, Ahmet – ALŞAHİN, M.Emin – ÇAKIR, Kerim, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 16. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2022.
6. ARTUK, M.Emin – GÖKCEN, Ahmet – ALŞAHİN, M.Emin – ÇAKIR, Kerim, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 19. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2021.
7. BELGİN GÜNEŞ, Derya, Ceza Mahkemesi Kararlarının Hukuk Mahkemesi Bakımından Etkileri, İstanbul, Oniki Levha Yayınları, 2019.
8. BURCUOĞLU, Haluk, Yargıtay Kararları Işığında 6570 Sayılı Yasaya Göre Kiracının Tahliye Edilmesi, İstanbul, Filiz Kitabevi, 1993.

9. CENTEL, Nur – ZAFER, Hamide – ÇAKMUT, Özlem, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 11. bs., İstanbul, Beta Yayınları, 2020. DEMİRBAŞ, Timur, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. bs., Ankara, Seçkin Yayınları, 2020.
10. DURAL, Mustafa – ÖĞÜZ, Tufan– GÜMÜŞ, Mustafa Alper, Türk Özel Hukuku Cilt III Aile Hukuku, 17. bs., İstanbul, Filiz Kitabevi, 2022.
11. DÜLGER, Murat Volkan, Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul, Hukuk Akademisi Yayınları, 2021.
12. ERMAN, Sahir, Sahtekârlık Suçları, Ticari Ceza Hukuku – III, 4. bs., İstanbul, 1981.
13. EROĞLU, Orhan, “Sahtecilik İddiasına Dayalı Menfi Tespit ve İstirdat Davalarında Ceza Mahkemesi Kararlarının Hukuk Mahkemesi Kararına Etkisi”, Terazi Hukuk Dergisi, 2018, C. 13, S. 146, ss. 14-32.
14. GÖKCAN, Hasan Tahsin, “Özel Belgede Sahtecilik Suçu (TCK m. 207)”, Ankara Barosu Dergisi, 2010, S. 1, ss. 209-236.
15. GÖKCEN, Ahmet, Belgede Sahtecilik Suçları, 3. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2013.
16. GÖRKEMLİ, Burcu, “Ceza Hukukundaki Sahtecilik Suçları ile Vergi Ceza Hukukundaki Sahte Belge Düzenleme-Kullanma Suçları”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 2021, C. 12, S. 47, ss. 407-434.
17. HAFIZOĞULLARI, Zeki – ÖZEN, Muharrem, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. bs., Ankara, US-A Yayınları, 2019.
18. HAKERİ, Hakan, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 27. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2022.
19. KILIÇOĞLU, Ahmet M., Türk Medeni Kanunu’nda Diğer Eşin Rızasına Bağlı Hukuksal İşlemler ve Yasal Alım Hakkı, 1. bs., Ankara, Turhan Kitabevi, 2002.
20. KOCA, Mahmut – ÜZÜLMEZ, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. bs., Ankara, Seçkin Yayınları, 2022.
21. KOCA, Mahmut Koca – ÜZÜLMEZ, İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 6. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2019.
22. KOÇ, Ziya, “5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. Maddesinde Düzenlenen Belgede Sahtecilik Suçu”, Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2021, C. 6, S. 2, ss. 761-783.
23. ÖZBEK, Veli Özer– DOĞAN, Koray – BACAKSIZ, Pınar, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 17.bs., Ankara, Seçkin Yayınları, 2022.
24. ÖZEN, Mustafa, Ceza Hukuku Özel Hükümler Dersleri, 6. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2021.
25. ÖZGENÇ, İzzet, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 18. bs., Ankara, Seçkin Yayınları, 2022.
26. ÖZTÜRK, Bahri – ERDEM, Mustafa Ruhan, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, 20. bs., Ankara, Seçkin Yayınları, Ankara, 2020.
27. ÖZTÜRK, Mustafa Kağan, Ceza Hukukunda Zincirleme Suç, Ankara, Seçkin Yayınları, 2021.
28. SOYASLAN, Doğan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 12. bs., Ankara, Yetkin Yayınları, 2018.
29. TANER, Fahri Gökçen, “Özel Belgelerde Sahtecilik Suçları Bağlamında Maddi Hasarlı Trafik Kazası Tespit Tutanakları (Kağıt ve Elektronik) ve Ortaya Çıkan Sorunlar”, Ceza Hukuku Dergisi, 2017, C. 12, S. 35, ss. 117-149.
30. TAŞDEMİR, Kubilay, Belgelerde Sahtecilik Suçları, Ankara, 2013.
31. TEZCAN, Durmuş – ERDEM, Mustafa Ruhan – ÖNOK, R.Murat, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 20. bs., Ankara, Seçkin Yayınları, 2022.
32. TOROSLU, Nevzat, Ceza Hukuku Özel Kısım, 9. bs, Ankara, Savaş Yayınevi, 2018.
33. TULAY, M.Emre, Ceza Hukukunda Şahısta veya Konuda Hata, Ankara, Adalet Yayınları, 2022.
34. TULAY, M.Emre, “Zorunluluk Halinde Sınırın Aşılması Meselesi”, ÇÜHFD, 2020, C. 5, S. 1, ss. 3171-3191.
35. ÜNVER, Yener, “TCK’daki Evrakta Sahtecilik Suçları”, Hukuk Köprüsü, 2013, C. 2, S. 4, ss. 93-107.
36. YALMAN, Süleyman, “Tahliye Sebebi Olarak Yazılı Tahliye Taahhüdü”, SÜHFD, 2005, C. 13, S. 2, ss. 7-22.
37. YILDIRIM, Gökçe, “Resmi Belgede Sahtecilik Suçunun Zincirleme Suç Olarak İşlenmesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 13, S. 161, s. 99-136.
38. YILDIZ, Ferhat, “Belgede Sahtecilik ile VUK’da Düzenlenen Sahte Belge Düzenleme Suçlarının Aldatma Kabiliyeti Yönünden Karşılaştırılması”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 2021, C. 12, S. 48, ss. 543-576.
39. YOKUŞ SEVÜK, Handan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. bs., Ankara, Adalet Yayınları, 2019.
40. YOKUŞ SEVÜK, Handan, “Özel Belgede Sahtecilik Suçu (TCK m. 207)”, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2019, C. 24, S. 41, ss. 229-255.