EN
TR
Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi
Abstract
Giriş: Rotenon, bir taşıyıcıdan bağımsız olarak hücresel membranları kolayca geçen, lipofilik, geniş spektrumlu insektisit ve pisisit sınıfı bir pestisittir. Bu çalışmada Rotenon’un insan periferik kan lenfositlerinde DNA üzerine olan etkisi comet metodu ile değerlendirilmiştir.
Materyal-Metot: Çalışmada 4 erkek 4 kadın toplam 8 gönüllüden alınan periferik kan lenfositleri Rotenon ile 10, 50 veya 100 µM olmak üzere üç farklı dozda ve her bir doz için 1, 2 veya 4 saat olmak üzere üç farklı sürede muamele edilmiştir. Comet metodu uygulanmış ve kuyruk DNA yüzdesi parametresi DNA hasarının göstergesi olarak negatif ve pozitif kontrol grupları ile istatiksel olarak karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Rotenon uygulamaları inkübasyon saatine ve doza bağlı olarak farklı sonuçlar ortaya koymuştur. 10 veya 50 µM Rotenon ile 1 s ve 2 s inkübasyon uygulanan gruplar negatif kontrol gruplarına kıyasla DNA hasarında artışa sebep olmuş ancak bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). 100 µM doz ile 1 ve 2 s inkübasyon uygulanan gruplar, kontrol gruplarına kıyasla DNA hasarında anlamlı artışa sebep olmuştur (p<0,05). 10, 50 veya 100 µM Rotenon ile 4 s inkübasyon uygulanan gruplarda negatif kontrol grubuna kıyasla DNA hasarında anlamlı seviyede artış tespit edilmiştir (p<0,05).
Sonuç: Rotenon maruziyeti kısa süreli ve düşük dozlarda olduğunda DNA hasarında artış olmakla birlikte bu artış anlamlı değildir. Doz yükseldikçe, kısa maruziyet sürelerinde de anlamlı seviyede DNA hasarı oluşmaktadır. Uzun süreli Rotenon maruziyetinde ise doz bağımsız şekilde anlamlı seviyede DNA hasarı görülmektedir.
Materyal-Metot: Çalışmada 4 erkek 4 kadın toplam 8 gönüllüden alınan periferik kan lenfositleri Rotenon ile 10, 50 veya 100 µM olmak üzere üç farklı dozda ve her bir doz için 1, 2 veya 4 saat olmak üzere üç farklı sürede muamele edilmiştir. Comet metodu uygulanmış ve kuyruk DNA yüzdesi parametresi DNA hasarının göstergesi olarak negatif ve pozitif kontrol grupları ile istatiksel olarak karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Rotenon uygulamaları inkübasyon saatine ve doza bağlı olarak farklı sonuçlar ortaya koymuştur. 10 veya 50 µM Rotenon ile 1 s ve 2 s inkübasyon uygulanan gruplar negatif kontrol gruplarına kıyasla DNA hasarında artışa sebep olmuş ancak bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). 100 µM doz ile 1 ve 2 s inkübasyon uygulanan gruplar, kontrol gruplarına kıyasla DNA hasarında anlamlı artışa sebep olmuştur (p<0,05). 10, 50 veya 100 µM Rotenon ile 4 s inkübasyon uygulanan gruplarda negatif kontrol grubuna kıyasla DNA hasarında anlamlı seviyede artış tespit edilmiştir (p<0,05).
Sonuç: Rotenon maruziyeti kısa süreli ve düşük dozlarda olduğunda DNA hasarında artış olmakla birlikte bu artış anlamlı değildir. Doz yükseldikçe, kısa maruziyet sürelerinde de anlamlı seviyede DNA hasarı oluşmaktadır. Uzun süreli Rotenon maruziyetinde ise doz bağımsız şekilde anlamlı seviyede DNA hasarı görülmektedir.
Keywords
Supporting Institution
Yok
Project Number
Yok
References
- [1] Koureas M, Tsezou A, Tsakalof A, Orfanidou T, Hadjichristodoulou C. Increased levels of oxidative DNA damage in pesticide sprayers in Thessaly Region (Greece). Implications of pesticide exposure. Science of the Total Environment. 2014;496:358-64.
- [2] Mokarizadeh A, Faryabi MR, Rezvanfar MA, Abdollahi M. A comprehensive review of pesticides and the immune dysregulation: mechanisms, evidence and consequences. Toxicology mechanisms and methods. 2015;25(4):258-78.
- [3] Lee G-H, Choi K-C. Adverse effects of pesticides on the functions of immune system. Comparative Biochemistry and Physiology Part C: Toxicology & Pharmacology. 2020;235:108789.
- [4] Isman MB. Botanical insecticides, deterrents, and repellents in modern agriculture and an increasingly regulated world. Annual Review of Entomology. 2006;51:45-66.
- [5] Ramalingam M, Huh Y-J, Lee Y-I. The impairments of α-synuclein and mechanistic target of rapamycin in rotenone-induced SH-SY5Y cells and mice model of Parkinson’s disease. Frontiers in neuroscience. 2019;13:1028.
- [6] Fitzmaurice AG, Bronstein JM. Pesticides and Parkinson’s disease (Chapter) in: Pesticides in The Modern World–Effects of Pesticides Exposure. 2011:307. IntechOpen; London
- [7] Duty S, Jenner P. Animal models of Parkinson's disease: a source of novel treatments and clues to the cause of the disease. British journal of pharmacology. 2011;164(4):1357-91.
- [8] Kitamura Y, Inden M, Miyamura A, Kakimura J-i, Taniguchi T, Shimohama S. Possible involvement of both mitochondria-and endoplasmic reticulum-dependent caspase pathways in rotenone-induced apoptosis in human neuroblastoma SH-SY5Y cells. Neuroscience letters. 2002;333(1):25-8.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
December 20, 2022
Submission Date
November 4, 2022
Acceptance Date
November 25, 2022
Published in Issue
Year 2022 Volume: 13 Number: 3
APA
Aşcı Çelik, D., & Toğay, V. A. (2022). Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 448-455. https://doi.org/10.22312/sdusbed.1199528
AMA
1.Aşcı Çelik D, Toğay VA. Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2022;13(3):448-455. doi:10.22312/sdusbed.1199528
Chicago
Aşcı Çelik, Dilek, and Vehbi Atahan Toğay. 2022. “Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 13 (3): 448-55. https://doi.org/10.22312/sdusbed.1199528.
EndNote
Aşcı Çelik D, Toğay VA (December 1, 2022) Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 13 3 448–455.
IEEE
[1]D. Aşcı Çelik and V. A. Toğay, “Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, vol. 13, no. 3, pp. 448–455, Dec. 2022, doi: 10.22312/sdusbed.1199528.
ISNAD
Aşcı Çelik, Dilek - Toğay, Vehbi Atahan. “Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 13/3 (December 1, 2022): 448-455. https://doi.org/10.22312/sdusbed.1199528.
JAMA
1.Aşcı Çelik D, Toğay VA. Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2022;13:448–455.
MLA
Aşcı Çelik, Dilek, and Vehbi Atahan Toğay. “Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, vol. 13, no. 3, Dec. 2022, pp. 448-55, doi:10.22312/sdusbed.1199528.
Vancouver
1.Dilek Aşcı Çelik, Vehbi Atahan Toğay. Rotenon’un İnsan Lenfositlerinde İn Vitro Genotoksisitesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2022 Dec. 1;13(3):448-55. doi:10.22312/sdusbed.1199528
Cited By
Assessment of DNA Damage Induced by Velum® Prime in Human Lymphocytes
Journal of Contemporary Medicine
https://doi.org/10.16899/jcm.1345215