Research Article

GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi

Volume: 27 Number: 4 December 25, 2020

GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı glioblastoma multiforme (GBM) tanısı ile adjuvan radyoterapi (RT) eş zamanlı temozolamid uygulanmış olan hastalarda nüks paterninin doz dağılımı ile ilişkisinin değerlendirilmesidir. Buna ek olarak çalışma sonuçlarının ışığında GBM olgularında RT hedef volümlerinin belirlenmesinde kullanılan European Organisation for Research and Treatment of Cancer (EORTC) ve Radiation Therapy Oncology Group (RTOG) kılavuzları tartışılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde, biyopsi veya cerrahi eksizyon sonrası GBM tanısı almış ve Ekim 2011 – Haziran 2018 tarihleri arasında adjuvan RT eş zamanlı temozolamid uygulanmış 31 hasta çalışmaya alındı. Radyoterapi 22 hastaya 3 boyutlu konformal 9 hastaya ise yoğunluk ayarlı RT tekniği kullanılarak ile 46 Gy (Faz I) sonrası 14 Gy boost (Faz II) olmak üzere toplam 60 Gy şeklinde uygulandı. Hastaların radyoterapi öncesi iki hafta içerisinde çekilmiş olan MR görüntüleri baz olarak alındı. Tüm hastalara RT eş zamanlı 75mg / kg / gün temozolamid uygulandı. Radyoterapi sonrası 2-3. ay veya sonrasındaki kontrol T1 MR görüntülerinde operasyon kavitesi veya postoperatif rezidüel lezyonun kontrast tutulumunda artış, kontrast tutan volümde artış, T2/FLAIR görüntülerde ödemde artış olan hastalar progresyon olarak değerlendirilirken operasyon kavitesi veya postoperatif rezidüel lezyondan ayrı, yeni gelişen lezyonlar nüks olarak kabul edildi. Nüks lezyonlar uzman radyolog tarafından MR spektroskopi görüntüleri üzerine konturlandı. Bu görüntüler planlama CT görüntüleri ile füzyon yapılarak nüks lezyon alanının retrospektif dozimetrik değerlendirilmesi yapıldı. Dozimetrik incelemede nüks lezyon alanının maksimum, minimum ve ortalama dozları, D95(%95 inin aldığı doz), D50 (%50 sinin aldığı doz), V%95 (planlanan dozun % 95 ini alan volüm) değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 31 hastanın ortalama yaşı 59 yıl (28 -78) olup median takip süresi 17 (5 -64) aydır. Median genel sağkalım 17 (5 - 66) ay olarak bulundu. Operasyon 19 hastada gross total rezeksiyon (GTR), 10 hastada subtotal rezeksiyon (STR) şeklinde olup 2 hasta biyopsi ile tanı almış idi. Bir hasta hariç tüm hastalarda postoperatif MR görüntülerinde rezidü mevcut idi. Takip süresinde 1 hastada progresyon, 14 hastada nüks saptanırken 16 hastanın stabil olduğu gözlendi. Nüks olan 12 hastada lezyon % 100 PTV60 içinde yer almakta iken kalan iki hastada sırasıyla % 98.7 ve 61.8 oranında PTV 60 içinde idi. Ortalama nüks volümü 11.14 (0.7 – 48) cc olarak bulundu. Nüks lezyonların ortalama maksimum, minimum ve mean dozları, D95, D50, V%95 sırasıyla 6246 cGy (6043 – 6439), 5805 cGy (3574 – 6098) ,6106 cGy (5906 – 6223), 5941 cGy (4588 – 6162), 6123 cGy (6009 – 6217), 11,04 cc (07 – 48,37) idi. Sonuç: Çalışmamızda rekürren lezyonların % 95 oranında PTV 60 içerisinde olduğu görüldü. Bu sonuç baz alındığında, ödem alanını içeren hedef volüme faz I olarak 46 Gy uygulanmasının katkısı tartışmalıdır. Özellikle operasyon kavitesi ve rezidü boyutu büyük olan ve normal doku toksistesinin yüksek olacağı öngörülen hastalarda tek fazlı tedavi tercih edilebilir.

Keywords

References

  1. 1. Ohgaki H, Dessen P, Jourde B, Horstmann S, Nishikawa T, Di Patre PL, et al. Genetic pathways to glioblastoma: a population-based study. Cancer Res 2004;64(19):6892-9.
  2. 2. De Angelis LM. Brain tumors. N Engl J Med 2001;344(2):114-23.
  3. 3. Buckner JC. Factors influencing survival in high-grade gliomas. Semin Oncol 2003;30(6 Suppl 19):10-4.
  4. 4. Kristiansen K, Hagen S, Kollevold T, Torvik A, Holme I, Nesbakken R, et al. Combined modality therapy of operated astrocytomas grade III and IV. Confirmation of the value of postoperative irradiation and lack of potentiation of bleomycin on survival time: a prospective multicenter trial of the Scandinavian Glioblastoma Study Group. Cancer 1981;47:649–52.
  5. 5. Laperriere N, Zuraw L, Cairncross G. Radiotherapy for newly diagnosed malignant glioma in adults: a systematic review. Radiother Oncol 2002;64:259–73.
  6. 6. Walker MD, Alexander E Jr, Hunt WE, MacCarty CS, Mahaley MS Jr, Mealey J Jr, et al. Evaluation of BCNU and/or radiotherapy in the treatment of anaplastic gliomas. A cooperative clinical trial. J Neurosurg 1978;49:333–43.
  7. 7. Walker MD, Green SB, Byar DP, Alexander E Jr, Batzdorf U, Brooks WH, et al. Randomized comparisons of radiotherapy and nitrosoureas for the treatment of malignant glioma after surgery. N Engl J Med 1980;303:1323–9.
  8. 8. Stupp R, Hegi ME, Mason WP, van den Bent MJ, Taphoorn MJ, Janzer RC, et al. Effects of radiotherapy with concomitant and adjuvant temozolomide versus radiotherapy alone on survival in glioblastoma in a randomised phase III study: 5-year analysis of the EORTCNCIC trial. Lancet Oncol 2009;10:459–66.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Clinical Sciences

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 25, 2020

Submission Date

January 8, 2020

Acceptance Date

April 24, 2020

Published in Issue

Year 2020 Volume: 27 Number: 4

APA
Özkan, E. E., Kaymak, Z. A., Çobanbaş, İ., Evrimler, Ş., & Kayan, M. (2020). GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi. Medical Journal of Süleyman Demirel University, 27(4), 447-454. https://doi.org/10.17343/sdutfd.672273
AMA
1.Özkan EE, Kaymak ZA, Çobanbaş İ, Evrimler Ş, Kayan M. GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi. Med J SDU. 2020;27(4):447-454. doi:10.17343/sdutfd.672273
Chicago
Özkan, Emine Elif, Zümrüt Arda Kaymak, İbrahim Çobanbaş, Şehnaz Evrimler, and Mustafa Kayan. 2020. “GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı Ile İlişkisi: EORTC Ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi”. Medical Journal of Süleyman Demirel University 27 (4): 447-54. https://doi.org/10.17343/sdutfd.672273.
EndNote
Özkan EE, Kaymak ZA, Çobanbaş İ, Evrimler Ş, Kayan M (December 1, 2020) GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi. Medical Journal of Süleyman Demirel University 27 4 447–454.
IEEE
[1]E. E. Özkan, Z. A. Kaymak, İ. Çobanbaş, Ş. Evrimler, and M. Kayan, “GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi”, Med J SDU, vol. 27, no. 4, pp. 447–454, Dec. 2020, doi: 10.17343/sdutfd.672273.
ISNAD
Özkan, Emine Elif - Kaymak, Zümrüt Arda - Çobanbaş, İbrahim - Evrimler, Şehnaz - Kayan, Mustafa. “GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı Ile İlişkisi: EORTC Ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi”. Medical Journal of Süleyman Demirel University 27/4 (December 1, 2020): 447-454. https://doi.org/10.17343/sdutfd.672273.
JAMA
1.Özkan EE, Kaymak ZA, Çobanbaş İ, Evrimler Ş, Kayan M. GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi. Med J SDU. 2020;27:447–454.
MLA
Özkan, Emine Elif, et al. “GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı Ile İlişkisi: EORTC Ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi”. Medical Journal of Süleyman Demirel University, vol. 27, no. 4, Dec. 2020, pp. 447-54, doi:10.17343/sdutfd.672273.
Vancouver
1.Emine Elif Özkan, Zümrüt Arda Kaymak, İbrahim Çobanbaş, Şehnaz Evrimler, Mustafa Kayan. GBM Olgularında Adjuvan Radyoterapi Sonrası Nüks Paterninin Doz Dağılımı ile İlişkisi: EORTC ve RTOG Kılavuzlarının Değerlendirilmesi. Med J SDU. 2020 Dec. 1;27(4):447-54. doi:10.17343/sdutfd.672273

                                                                                                                 14791 


Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi/Medical Journal of Süleyman Demirel University is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International.