The Relationship Between High School Principal' Paternalistic Leadership Behaviors and Teachers' Organizational Silence Levels

Abstract

This study examines the relationship between high school principals' paternalistic leadership behaviors and teachers' organizational silence levels. The population of this study designed as a relational survey consists of a total of 921 teachers working in 25 public and 6 private high schools in the city center of Siirt in the 2019-2020 academic year. A total of 386 teachers working in 16 public and 6 private high schools selected by the simple random method constitute the sample of the research. "Paternalist Leadership Behaviors Scale" and "Organizational Silence Scale" were used in the study. The perceptions of the participants revealed that school principals exhibited paternalist leadership behaviors at a moderate level while teachers' organizational silence levels were low in general. While there was a positive and moderate relationship between the sub-dimensions of authoritarianism, interventionism, and inadequacy of paternalistic leadership and organizational silence, there was a negative and moderately significant relationship between paternalist leadership's sub-dimensions of creating family atmosphere and benevolence and organizational silence. The results revealed that school principals' paternalistic leadership behaviors significantly predicted teachers' organizational silence levels and that principals’ paternalistic leadership behaviors explained 36% of the variance of teachers' organizational silence levels.

Keywords

• Paternalistic Leadership
• Organizational Silence
• high school
• Teacher

Lise Müdürlerinin Paternalist Liderlik Davranışları ile Öğretmenlerin Örgütsel Sessizlik Düzeyleri Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırmanı amacı, lise müdürlerinin paternalist (babacan) liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. İlişkisel tarama modelindeki araştırmanın evreni, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Siirt il merkezindeki 25 kamu ve 6 özel lisede görev yapan toplam 921 öğretmenden meydana gelmektedir. Basit seçkisiz (random) yöntemiyle seçilen 16 kamu ve 6 özel lisede görev yapan toplam 386 öğretmen ise araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada "Paternalist (Babacan) Yönetici Davranışları ölçeği" ve "Örgütsel Sessizlik Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin algılarına göre, okul müdürleri paternalist liderlik davranışlarını orta düzeyde sergiledikleri tespit edilmiştir. Araştırmada öğretmenlerin genel olarak örgütsel sessizlik düzeylerinin düşük seviyede olduğu belirlenmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonucuna göre, paternalist liderliğin otoriterlik, müdahalecilik ve yetersiz görme alt boyutları ile örgütsel sessizlik arasında pozitif yönde ve orta düzeyde; paternalist liderliğin aile havası oluşturma ve hayırseverlik alt boyutları ile örgütsel sessizlik arasında arasında ise negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Regresyon analiz sonuçlarına göre okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışlarının öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeylerini anlamlı düzeyde yordadığı ortaya çıkmıştır. Okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışlarının öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeylerine ait varyansın %36'sını açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Paternalist (Babacan) Liderlik
• Paternalist (Babacan) Liderlik
• Örgütsel Sessizlik
• Örgütsel Sessizlik
• Lise
• Öğretmen

References

1. Acaray, A. (2014). Örgüt kültürü, örgütsel sessizlik ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
2. Afşar, L. (2013). Örgütsel sessizlik ve örgütsel güven ilişkisi: Konuya ilişkin bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Akduman, G., Demir, B. & Hatipoğlu, Z. (2019). Babacan liderlik tarzının çalışan görev performansı ve duygusal bağlılık üzerindeki etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(1),279-292.
4. Aktaş, M. & Can, A. (2012). Yöneticilerin kültürel değerleri ve izleyici davranışı tercihleri. Ege Akademik Bakış Dergisi, 12(2), 239-249. Algın, İ. (2014). Üniversitelerde örgütsel sessizlik (organizational silence ın universities). (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Alparslan, A. M. & Kayalar, M. (2012). Örgütsel sessizlik: sessizlik davranışları ve örgütsel ve bireysel etkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(6), 136-147.
6. Apak, F. (2016). Okul yöneticilerinin gücü kullanma biçimleri ile öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Arlı, D. (2013). İlkokul müdürlerinin örgütsel sessizlik ile ilgili görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 69-84. Arslan, Ö. (2016). Okul yöneticilerinin paternalistik liderlik düzeyleri ile öğretmenlerin örgütsel sinizm algıları arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uşak üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uşak.
8. Atmaca, T. (2021). Öğretmenlerin örgütsel sessizlik davranışları ve örgütsel özdeşleşmeleri arasındaki ilişki. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 367- 389.

9. Aycan, Z., Eskin, M. & Yavuz, S. (2007). Hayat dengesi, iş, aile ve hayatı dengeleme sanatı. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
10. Aycan, Z. (2006). Paternalism towards conceptual refinement and operationalization. (Ed.: U. Kim, K. Yang, K. Hwang). Indigenous and Cultural Psychology, In. (445- 466). USA: Springer Science.
11. Aycan, Z., Kanungo, R., Mendonca, M., Yu, K., Deller, J., Stahl, G., & Kurshid, A. (2000). Impact of culture on human resource management practices: A 10- country comparison. Applied Psychology, 49(1), 192-221.
12. Aydın, F. (2016). Ortaokul yöneticilerinin kullandıkları örgütsel güç türleri ve öğretmenlerin örgütsel sessizlik davranışları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
13. Balcı, S. (2019). Paternalist liderlik ve tükenmişlik arasındaki ilişki: Yıldırmanın aracılık etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu, Balıkesir.
14. Bildik, B. (2009). Liderlik tarzları, örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık ilişkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
15. Brinsfield, C. T. (2009). Employee silence: investigation of dimensionality, development of measures and examination of related factors. (Elektronik Tez), https://etd.ohiolink.edu/adresinden 12.03.2021 tarihinde alınmıştır.
16. Büyüköztürk, S., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, S. & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
17. Cerit, Y., Özdemir, T. & Akgün, N. (2011) Sınıf öğretmenlerinin okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışları sergilemelerini istemeye yönelik görüşlerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. AİBÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 87-99.
18. Cerit, Y. (2012). Paternalistik liderlik ile yöneticiden ve işin doğasından doyum arasındaki ilişki. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 35-56.
19. Cerit, Y. (2013). Paternalist Liderlik ile öğretmenlere yönelik yıldırma davranışları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3(2), 839-851.
20. Cheng, B. S., Chou, L. F. & Farh, J. L. (2000). Paternalistic leadership scale: Construction, and measure of a triple model. Indigenous Psychology Journal, 14, 3-64.
21. Cheng, B. S., Chou, L. F., Wu, T. Y., Huang, M. P. & Farh, J. L. (2004). Paternalistic leadership and subordinate responses: Establishing a leadership model ġn chinese organizations. Asian Journal of Social Psychology, 7(1), 89-117.
22. Cortina, L. M., & Magley, V. J. (2003). Raising voice, risking retaliation: Events following interpersonal mistreatment in the workplace. Journal of Occupational Health Psychology, 8, 247-265.
23. Çakal, G. (2016). Ortaöğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin okul yönetimine katılma ile örgütsel sessizlik algıları arasındaki ilişki (Tekirdağ İli örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
24. Çitli, İ. İ. (2015). Örgütsel sessizlik ile tükenmişlik arasındaki ilişki ve bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
25. Dağlı, A. & Ağalday, B. (2018). Okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışlarının incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(66), 518-534.
26. Delice, A. (2020). Yöneticilerin paternalist liderlik özellikleri ile okulların etkililiği arasındaki ilişki (Kahramanmaraş ili örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
27. Demirtaş, Z & Küçük, Ö. (2019). Okul müdürlerinin toksik liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel sessizliği arasındaki ilişki. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 47 , 41-58 . DOI: 10.9779/pauefd.489747.
28. Demirtaş, Z. & Nacar, D. (2018). Öğretmenlerin iş doyumu ve örgütsel sessizlik algıları arasındaki ilişki. Eğitim Yansımaları, 2(1), 13-23.
29. Dönmez, E. (2016). Örgütsel sosyalleşme ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
30. Detert, J. R. & Burris, E. R. (2007). Leadership behavior and employee voice: Is the door really open? Academy of Management Journal, 50(4), 869-884.
31. Durmaz, C. (2019). Babacan liderlik- orgutsel sinizm ilişkisinde yıldırma değişkeninin aracı, bireycilik-toplulukçuluk değişkeninin düzenleyici rolü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitusu, Ankara.
32. Deviren, İ. (2019). İlkokul müdürlerinin kullandıkları örgütsel güç kaynakları ile öğretmenlerin örgütsel sessizlik ve motivasyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siirt.
33. Ekmen, F. (2020). Okul yöneticilerinin paternalist (babacan) liderlik davranışları ile öğretmenlerin iş doyumu arasındaki ilişki (Batman ili örneği). (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi). Siirt Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siirt.
34. Erben, G. S. & Güneşer, A. B. (2008). The Relationship between paternalist leadership and organizational commitment: Investigating the role of climate regarding ethics. Journal of Business Ethics, 82, 955-96.
35. Erkuş, A., Tabak, A. & Yaman, T. (2010). Paternalist liderlik çalışanların örgütsel özdeşleşmelerini ve işten ayrılma niyetlerini etkiler mi? 9. Ulusal işletmecilik Kongresi, Zonguldak, Mayıs, 2010.
36. Erol, G. (2012). Liderlik tarzları ve örgütsel sessizlik ilişkisi:Otel işletmelerinde bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
37. Erol, G. & Köroğlu, A. (2013). Liderlik tarzları ve örgütsel sessizlik ilişkisi: Otel işletmelerinde bir araştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 10(3), 45-64.
38. Farh, J. L. & Cheng, B. S. (2000). A cultural analysis of paternalistic leadership in Chinese organizations. In (Eds: J. T. Li, A. S. Tsui, & E. Weldon). Management and organizations in the chinese context. (pp. 85-127). London: Macmillan
39. Farh, J. L., Cheng, B. S., Chou, L. F., & Chu, X. P. (2006). Authority and benevolence: Employees’ responses to paternalistic leadership in China. In (Eds: Tsui, A. S., Bian, Y. & Cheng, L.). China’s domestic private firms: Multidisciplinary perspectives on management and performance, (pp. 230-260). New York: Sharpe.
40. Gencer, M. (2018). Güç merkezi oluşturma oyunlarının örgütsel sessizlik ve örgütsel sosyalleşmeye etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
41. Göncü, A., Aycan, Z. & Johnson, R. E. (2014). Effects of paternalistic and transformational leadership on follower outcomes. International Journal of Management and Business, 5(1), 36-58.
42. Göven, E. K. & Şentürk, İ. (2019). İlkokullarda örgütsel sessizlik ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki (Eskişehir il merkezindeki ilkokullarda bir çalışma). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 1223-1247.
43. Gül, H. & Özcan, N. (2011). Mobbing ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkiler: Karaman il özel idaresinde görgül bir çalışma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2, 80-134.
44. Hayek, M., Novicevic, M. M., Humphreys, J., H. & Jones, N. (2010). Ending the denial of slavery in management history: Paternalist leadership of joseph emory davis. Journal of Management History, 16(3), 367-379.
45. Henriksen, K, & E. Dayton (2006), Organizational silence and hidden threats to patient safety. Health Research and Educational Trust, 41(4), 1539-1554.
46. Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2012). Eğitim yönetimi teori araştırma ve uygulama. (Çev. Selahattin Turan). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
47. Huse, M. & Mussolino, D. (2008). Paternalism and governance in family firms. ICSB World Conference, June 22-25, Halifax, Nova Scotia, Canada.
48. Kalay, F., Oğrak, A., Bal, V. & Nişancı, Z. N. (2014). Mobbing, örgütsel sessizlik ve örgütsel sinizm ilişkisi: örnek bir uygulama. Sakarya İktisat Dergisi, 3(2), 1-18.
49. Karaaslan, G. (2019). Hemşirelerdeki örgütsel sessizlik ile etik liderlik arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
50. Karabağ-Köse E. (2013). İlköğretim kurumu öğretmenlerine göre okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile örgütsel öğrenme arasındaki ilişkide örgütsel sessizlik ve karara katılımın aracı etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
51. Karaman, G. (2015). Okul müdürlerinin kullandıkları güç kaynakları ile öğretmenlerin örgütsel sessizlik davranışları arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
52. Kahveci, G. (2010). İlköğretim okullarında örgütsel sessizlik ı le örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiler. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elâzığ.
53. Kahya, C. (2013). Dönüştürücü ve etkileşimci liderlik anlayışları ile örgütsel sessizlik arasındaki örgütsel güvenin rolü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
54. Karşu Cesur, D. (2015). Paternalist liderlik ve örgüt kültürü ilişkisi: Sakarya üniversitesi örneği, (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
55. Kılıç Özkaynar, G. & Öncül, M. S. (2019). İşgörenlerin önderlik algılarının örgütsel sessizliğe etkisi. Sivas Cumhuriyet üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(2), 1-21.
56. Kılıç R., Keklik B. & Yıldız H. (2013). Örgütsel sessizlik üzerinde etkili liderlik tarzlarının belirlenmesine yönelik bir araştırma. 21. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, içinde (636-641), Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kütahya.
57. Kıranlı Güngör, S. & Potuk, A. (2018). Öğretmenlerin mobbing, örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik algıları ve aralarındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 723-742.
58. Knoll, M., & Redman, T. (2016). Does the presence of voice imply the absence of silence? The necessity to consider employees’ affective attachment and job engagement. Human Resource Management, 55, 829-844.
59. Koç, E. (2019). Gençlik ve spor il müdürlüğü çalışanlarının iş doyumu ile paternalist liderlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
60. Köksal, O. (2011) Bir kültürel liderlik paradoksu: Paternalizm. Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 101-122.
61. Kurt, İ. (2013). Paternalist liderlik ile çalışanların işlerine yaratıcı katılım algıları arasındaki ilişkiyi araştırmaya yönelik bir çalışma. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 5(1), 321-330.
62. Mete, Y. A. & Serin, H. (2015). Okul yöneticilerinin babacan liderlik davranışı ile öğretmenlerin örgütsel vatandaşlık ve örgütsel sinizm davranışları arasındaki ilişki. Hasan Âli Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 147-159.
63. Morrison, E. W. & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: a barrier to change and development in a pluralistic world. The Academy of Management Review, 25(4), 706-725.
64. Okçu, V. & Ekmen, F. (2021). The relation between paternalistic leadership behaviors of school administrators and pre-school teachers job satisfactio. European Journal Of Education Studies,8(6), 142-164.
65. Okçu, V., Ergül, H. F. & Ekmen, F. (2020). Okul yöneticilerinin babacan liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel güven ve motivasyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Path analiz çalışması). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(73),755-770.
66. Okçu, V. & Gider, İ. (2019). Okul yöneticilerinin paternalist (babacan) liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel güven düzeyleri arasındaki ilişki (Kurtalan ilçesi örneği). ISPEC Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Kongresi 2019, Siirt Üniversitesi, Tam Metin Bildiriler Kitabı, (ss. 472-496), ISPEC Yayınları.
67. Önder, E. (2017). Ortaöğretim okullarında örgütsel sessizliğin yordayıcısı olarak örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 18(2), 669-686.
68. Özdemir, Ş. (2015). Sınıf öğretmenlerinin örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki (İstanbul ili- Ümraniye ilçesi örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
69. Özdemir, T. Y. & Orhan, M. (2018). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin örgütsel 94 vatandaşlık davranışları ile örgütsel sosyalleşme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 48(48), 73-90.
70. Özgen, I. & Sürgevil, O. (2009). Örgütsel sessizlik olgusu ve turizm işletmeleri açısından değerlendirilmesi, turizm işletmelerinde örgütsel davranışın içinde. Bursa: Mkm Yayıncılık.
71. Pektaş, H. M. (2019). Öğretmen algılarına göre okul müdürlerinin liderlik tarzı ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin analizi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
72. Pellegrini, E. K. & Scandura, T. A. (2008). Paternalistic leadership: A review and agenda for future research. Journal of Management, 34(3), 566-593.
73. Pellegrini, E. K., Scandura, T. A. & Jayaraman, V. (2010). Cross-Cultural generalizability of paternalistic leadership: An expansion of leader member exchange theory. Group and Organization Management, 35(4), 391-420.
74. Pinder, C. C. & Harlos, K. P. (2001). Employee silence: quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. Research in Personnel and Human Resources Management, 20, 331-370.
75. Redding, S. G. , Norman, A. , & Schlander, A. (1994). The nature of individual attachment to theory: A review of East Asian variations. In (Eds: Triandis, H. C., Dunnett, M. D., & Hough, L. M.). Handbook of industrial and organizational psychology (Vol. 4, pp. 674-688). Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.
76. Rehman, M. & Afsar, B. (2012). The impact of paternalistic leadership on organization commitment and organization citizenship behaviour. Journal of Business Management and Applied Economics, 5(5), 48-159.
77. Salminen-Karlsson, M. S. (2015). Expatriate paternalistic leadership and gender relations in small European software firms in India. Culture and Organization, 21(5), 409-426.
78. Sarıboğa, V. (2019). Örgütsel sessizlik ve birey-örgüt uyumu ilişkisi: Sınıf 96 öğretmenleri üzerinde bir araştırma istanbul Bağcılar ilçesi örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
79. Saylık, A. (2017). Okul müdürlerinin paternalist (babacan) liderlik davranışları ile Hofstede'nin kültür boyutları arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
80. Schroeder, J. (2011). The impact of paternalism and organizational collectivism in multinational and family-owned firms in Turkey. University of South Florida, Graduate Theses and Dissertations, Florida, USA. https://scholarcommons.usf.edu/etd/3336. 14.06.2020 tarihinde indirilmiştir.
81. Sevgi, D. (2018). The relationship between paternalistic leadership and organizational silence. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
82. Solmaz, G. & Serinkan C. (2020). Örgütlerde güç mesafesinin örgütsel sessizlik ile ilişkisi: Bir alan araştırması. Yeni Fikir Dergisi, 12(25), 02-19.
83. Soylu, S. (2011), Creating a family or loyaltybased framework: The effects of paternalistic leadership on workplace bullying. Journal of business ethics, 99(2), 217-231.
84. Şahin, G. S. (2015). The relationship between mobbing and paternalistic leadership: perception of generation y’s. (Unpublished Master's Thesis). Bilkent Middle East Technical University, Ankara.
85. Şahin, H. & Yalçın, B. (2017). Örgütsel sessizlik ve çalışanların performansları 97 arasındaki ilişki: İzmir ili Çiğli ilçesi devlet ilkokullarına ilişkin bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 15(3), 62-92.
86. Şendoğdu, A. A. & Erdirençelebi, M. (2014) Paternalist liderlik ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(27), 253-274.
87. Taşkıran, E. (2010). Liderlik tarzının örgütsel sessizlik üzerindeki etkisinde örgütsel adaletin rolü ve bir araştırma. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
88. Taşkıran, E. (2011). Liderlik ve örgütsel sessizlik arasındaki etkileşim: Örgütsel adaletin rolü. İstanbul: Beta Yayınevi.
89. Tayfun, A & Çatır, O. (2013). Örgütsel sessizlik ve çalışanların performansları arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(3), 114- 134.
90. Türesin, H. (2012). Örgüt çalışanlarının paternalistik liderlik algıları, öğrenilmiş güçlülük düzeyleri, iş tatmin düzeyleri ve işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
91. Uçar, R. (2017). Öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (ERTE Özel Sayısı), 209-232.
92. Uhl-Bien, M. & Tierney, P. (1990). Company paternalism and the hidden investment process: Identification of the “right type” for line managers in leading Japanese organizations. Group and Organization Studies, 15, 414-430.
93. Uslu, O. (2017). Babacan liderlik algısı ve yöneticiye güven ilişkisinde kültürel değerlerin etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
94. Uzman, Z. (2019). İlkokul yöneticilerinin algılanan iletişim becerileri ile sınıf öğretmenlerinin örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
95. Üçok, I. D. & Torun, A. A. (2016). The relationship of group cohesiveness, psychological safety, control over work, and competitive work environment with organizational silence: the mediating role of motives of silence. International Journal of Business Economics and Management Perspectives, 1(4), 62-80.
96. Ünlü, Y., Hamedoğlu, M. A. & Yaman, E. (2015) Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 140-157.
97. Westwood, R. (1997). Harmony and patriarchy: The cultural basis for paternalist headship among the overseas Chinese. Organizational Studies, 18(3), 445- 480.
98. Whiteside, D. B., & Barclay, L. J. (2013). Echoes of silence: Employee silence as a mediator between overall justice and employee outcomes. Journal of Business Ethics, 116, 251- 266.
99. Yardımcı, C. (2010). Paternalist liderlik davranışlarının iş tatmini üzerindeki etkisi: Bankacılık sektörü üzerinde bir uygulama. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
100. Yenel, K. (2016). İlkokul yöneticilerinin dönüşümcü ve işlemci liderlik biçimleri ile öğretmenlerin örgütsel vatandaşlık ve örgütsel sessizlik davranışları arasındaki 100 ilişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
101. Yıldırım, A. & Çarıkçı, O. (2017). Meslekî ve teknik Anadolu liselerinde görev yapan eğitim yöneticisi ve öğretmenlerin örgütsel sessizlik düzeylerinin incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 8(19), 33-43.
102. Zhang, Y., Huai, M. Y. & Xie, Y. H. (2015). Paternalistic leadership and employee voice in China:A dual process model. The Leadership Quarterly, 26(1), 25-36.