Views of Primary Education Mathematics Teacher Candidates on Distance Education

Abstract

In this study, it was aimed to examine the views of primary school mathematics teacher candidates who experienced the distance education model during the pandemic process. In the research, opinions were taken from teacher candidates who have experience in distance, face-to-face and hybrid education due to Covid-19. The study was carried out with the descriptive model, one of the quantitative research methods. The research sample consists of a total of 131 mathematics teacher candidates who were experienced distance and hybrid education between the years 2020-2022. The "Views Regarding Distance Education" scale was used as a data collection tool. The obtained data were analyzed using one-way ANOVA and Tukey test. The study results show that the prospective teachers who begin their education with hybrid education model, find distance education effective, even if they find it instructive. In addition, it shows that pre-service teachers who continue their education with distance and hybrid education after beginning their education with face-to-face teaching find distance education both effective and instructive. It has been determined that the teacher candidates who began the learning process with distance education and continued with the hybrid education model differed considerably from the other groups in terms of effectiveness and teaching. They evaluated this process more negatively. The results indicate that distance education provides an efficient and effective learning environment when adaptation can be achieved.

Keywords

• Covid-19
• hybrid education
• primary school mathematics teacher candidates
• pandemic
• distance education

İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri

Öz

Bu çalışmada pandemi sürecinde uzaktan eğitim modelini deneyimleyen ilköğretim matematik öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Covid-19 sebebiyle uzaktan, yüz yüze ve hibrit eğitime ilişkin deneyime sahip öğretmen adaylarından görüş alınmıştır. Çalışma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeliyle yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 2020-2022 yılları arasında uzaktan ve hibrit eğitim yoluyla öğrenim gören toplam 131 ilköğretim matematik öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşler” ölçeği kullanılmıştır. Ulaşılan veriler tek yönlü ANOVA ve Tukey testi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonuçları hibrit eğitim ile öğrenime başlayan öğretmen adaylarının uzaktan eğitimi öğretici bulsalar dahi etkili bulmadıklarını göstermektedir. Bunun yanısıra yüz yüze eğitimle öğrenime başladıktan sonra uzaktan ve hibrit eğitimle öğrenime devam eden öğretmen adaylarının uzaktan eğitimi hem etkili hem de öğretici bulduklarını göstermektedir. Öğrenim sürecine uzaktan eğitimle başlayıp hibrit eğitim modeliyle devam eden öğretmen adaylarının ise etkililik ve öğreticilik boyutlarında diğer gruplardan oldukça farklılaştığı ve bu süreci daha negatif değerlendirdikleri tespit edilmiştir. Sonuçlar uzaktan eğitimin adaptasyon sağlanabildiğinde verimli ve etkili öğrenme ortamı sağladığına işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• hibrit eğitim
• ilköğretim matematik öğretmen adayları
• pandemi
• uzaktan eğitim

References

1. Afşar, B., & Büyükdoğan, B. (2020). Covıd-19 pandemisi döneminde iibf ve sbbf öğrencilerinin uzaktan eğitim hakkındaki değerlendirmeleri. Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi, (5), 161-182.
2. Allen, M., Bourhis, J., Burrell, N., & Mabry, E. (2002). Comparing student satisfaction with distance education to traditional classrooms in higher education: A meta-analysis. The American Journal of Distance Education, 16(2), 83-97.
3. Allen, M., Mabry, E., Mattrey, M., Bourhis, J., Titsworth, S., & Burrell, N. (2004). Evaluating the effectiveness of distance learning: A comparison using meta‐analysis. Journal of communication, 54(3), 402-420.
4. Alqahtani, A. Y., & Rajkhan, A. A. (2020). E-learning critical success factors during the covid-19 pandemic: A comprehensive analysis of e-learning managerial perspectives. Education sciences, 10(9), 216.
5. Armstrong, D. A. (2011). Students’ perceptions of online learning and instructional tools: A qualitative study of undergraduate students use of online tools. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 10, 222–226.
6. Arslan, R., & Bircan, H. (2019). Cumhuriyet Üniversitesi'nde uzaktan eğitimde sunulan derslere yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(2), 409-427.
7. Baggaley, J. (1973). Analyzing TV presentation techniques for educational effectiveness. Educational Broadcasting International, 6(1), 17-21.
8. Bakioğlu, B., & Çevik, M. (2020). COVID-19 pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 15(4).

9. Balaman, F., & Hanbay Tiryaki, S. (2021). The Opinions of Teachers about Compulsory Distance Education due to Corona Virus (Covid-19). Journal of the Human and Social Science Researches, 10(1), 52-84. http://www.itobiad.com/tr/pub/issue/60435/769798
10. Bansal, S. (2020). Impact of the COVID-19 pandemic on education, rise of online teaching learning process & effects on health of kids. Rise of Online Teaching Learning Process & Effects on Health of Kids. https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3595971
11. BARIŞ, M. F. (2015). Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Öğretime Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Namık Kemal Üniversitesi Örneği. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 36-46.
12. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E., & AKPINAR, M. (2019). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.
13. Baur, W. S. (1971). Interactive television: Prospects for two-way services on cable. (ERIC Document Reproduction Service No. ED 067 125)
14. Cabı, E. (2018). Teaching computer literacy via distance education: Experiences of the instructors. Başkent University Journal of Education, 5(1), 61-68.
15. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
16. Çağıltay, K. (2002). “Uzaktan eğitim: Başarıya giden yol teknolojide mi yoksa pedagojide mi?”, http://www.teknoturk.org/yazilar/UzaktanEğitim.html
17. Doering, A. (2006) Adventure Learning: Transformative hybrid online education, Distance Education, 27:2, 197-215, DOI: 10.1080/01587910600789571
18. Durgun, H., Can, T., Avcı, A. B., & Kalyoncuoğlu, B. (2021). Covid-19 sürecinde hemşirelik öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik görüşleri ve kaygı düzeyleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 14(2), 141-147.
19. Duxbury, Sanders D. W., & Morrison-Shetlar, A. I. (2001). Student attitudes toward web-enhanced instruction in an introductory biology course. Journal of Research on Computing in Education, 33(3), 251-262.
20. Düzgün, S., & Sulak, S. E. (2020). Öğretmen adaylarının covıd-19 pandemisi sürecinde uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 619-633.
21. Elcil, Ş., & Şahiner, D. (2014). Uzaktan eğitimde iletişimsel engeller. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 6 (1), 21-33.
22. Elnikova, G. A., Nikulina, N. N., Gordienko, I. V., & Davityan, M. G. (2020). Distance education in universities: Lessons from the pandemic. European Journal of Molecular and Clinical Medicine, 7(1), 3523-3529.
23. Falowo, R. O. (2007). Factors impeding implementation of web-based distance learning. AACE Journal, 15(3), 315-338. Fidalgo, P., Thormann, J., Kulyk, O., & Lencastre, J. A. (2020). Students’ perceptions on distance education: A multinational study. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(1), 1-18.
24. Fraenkel, J. R. & Wallen, N. E. (2006). How to desing and evaluate research in education. New York: McGaw-Hill International Edition.
25. Gregory, M. S. J., & Lodge, J. M. (2015). Academic workload: the silent barrier to the implementation of technology-enhanced learning strategies in higher education. Distance Education, 36(2), 210-230.
26. Gunawardena, C. N., & McIsaac, M. S. (2013). Distance education. In Handbook of research on educational communications and technology (pp. 361-401). Routledge.
27. Güven, S., & Uçar, M. (2021). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim ve öğretmenlik uygulaması dersine ilişkin görüşleri. Journal of Awareness, 6(3), 165-183.
28. Holmberg, B. (1995). Theory and Practice of Distance Education (Second Edition). London: Routledge.
29. Karadağ, E., Çiftçi, S. K., Ramazan, G. Ö. K., Ahmet, S. U., Kocatürk, H. E., & Çiftçi, S. (2021). Covid-19 pandemisi sürecince üniversitelerin uzaktan eğitim kapasiteleri. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 4(1), 8-22.
30. Karakaya, F., Arık, S., Çimen, O., & Yılmaz, M . (2020). Investigation of the views of biology teachers on distance education during the COVID-19 pandemic . Journal of Education in Science Environment and Health, 6(4), 246-258. doi: 10.21891/jeseh.792984
31. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (19), 220-241. https://doi.org/10.29000/rumelide.752297
32. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. (14. Baskı) Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
33. Karatepe, F., Küçükgençay, N., & Peker, B. (2020). Öğretmen adayları senkron uzaktan eğitime nasıl bakıyor? Bir anket çalışması. Journal of social and humanities sciences research, 7(53), 1262-1274.
34. Keskin, M., & Özer, D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
35. Kırmacı, Ö. & Acar, S. (2018). Kampüs Öğrencilerinin Eşzamanlı Uzaktan Eğitimde Karşılaştıkları Sorunlar. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 276-291. https://doi.org/10.17244/eku.378138
36. Korucu, A. T., & Kabak, K. (2020). Türkiye'de hibrit öğrenme uygulamaları ve etkileri: Bir meta analiz çalışması. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 2(2), 88-112.
37. Lee, K. (2005). E-Learning: The quest for Effectiveness. Malaysian Online Journal of Instructional Technology 2(2), 61–71.
38. Linder, K. E. (2017). Fundamentals of hybrid teaching and learning. New directions for teaching and learning, 2017(149), 11-18.
39. Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., Bakia, M., & Jones, K. (2009). Evaluation of evidence-based practices in online learning: A meta-analysis and review of online learning studies.
40. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2020). Türkiye uzaktan eğitim istatistikleriyle dijital dünyanın listelerini zorladı. https://www.meb.gov.tr/turkiye-uzaktan-egitim-istatistikleriyle-dijital-dunyanin-listelerini-zorladi/haber/21158/tr
41. Özdoğan, A. Ç., & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43.
42. Özer, M. (2020). Educational policy actions by the ministry of national education in the times of COVID-19 pandemic in Turkey. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(3), https://dergipark.org.tr/tr/pub/kefdergi/issue/54020/722280
43. Özyürek, A., Begde, Z., Yavuz, N., & Özkan, İ. (2016). Uzaktan Eğitim Uygulamasının Öğrenci Bakış Açısına Göre Değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 592-605.
44. Pepeler, E., Özbek, R., & Adanır, Y. (2018). Uzaktan eğitim ile verilen İngilizce dersine yönelik öğrenci görüşleri: Muş Alparslan Üniversitesi örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 421-429.
45. Roseth, C., Akcaoglu, M., & Zellner, A. (2013). Blending synchronous face-to-face and computer-supported cooperative learning in a hybrid doctoral seminar. TechTrends, 57(3), 54-59.
46. Schlosser, C. A., & Anderson, M. L. (1994). Distance education: Review of the literature. Washington, DC: Association for Educational Communications and Technology.
47. Şimşek, N. (2012). Uzaktan Eğitimde Kalite Göstergeleri Ve Teknoloji Temelli Uzaktan Eğitimin Bu Göstergeler Açısından Değerlendirilmesi. Journal of Educational Sciences & Practices, 11(21).
48. Tzifopoulos, M. (2020). In the shadow of Coronavirus: Distance education and digital literacy skills in Greece. International Journal of Social Science and Technology, 5(2), 1-14.
49. Wang, C. H., Shannon, D. M., & Ross, M. E. (2013). Students’ characteristics, self-regulated learning, technology self-efficacy, and course outcomes in online learning. Distance Education, 34(3), 302-323.
50. Williamson, B., Eynon, R., & Potter, J. (2020). Pandemic politics, pedagogies and practices: digital technologies and distance education during the coronavirus emergency. Learning, Media and Technology, 45(2), 107-114.
51. Yalman, M., & Kutluca, T. (2013). Matematik öğretmeni adaylarının bölüm dersleri için kullanılan uzaktan eğitim sistemi hakkındaki yaklaşımları. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 197-208.
52. Yaman, B. (2021). Covid-19 pandemisi sürecinde Türkiye ve Çin’de uzaktan eğitim süreç ve uygulamalarının incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 17(Pandemi Özel Sayısı), 3298-3308.
53. YÖK, (2020). Basın Açıklaması, https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/universitelerde_uygulanacak_uzaktanogretime_iliskin_aciklama.aspx