Investigation of the Relationship Between Cognitive Control and Flexibility and Speech Anxiety of Physical Education Teacher Candidates

Abstract

A good education is based on effective communication. Because of this, its extremely important that teachers to have effective communication skills. Examining the relationship between cognitive control and flexibility and speaking anxiety of physical education teacher candidates in terms of some variables aimed on this research. The survey model was used in research. Data of the research were collected with the "Cognitive Control and Flexibility Scale" developed by Demirtaş (2019) and the "Speech Anxiety Scale for Teacher Canditates" developed by Sevim (2012). The sample of the research consists of the students of Physical Education and Sports Teaching Department. Data were analyzed using T-Test, One-Way Analysis of Variance, and Regression analysis. Analysis of results; the level of cognitive control and flexibility of physical education teacher candidates, gender, and school success according to the level of speech anxiety reading of the situation it was determined that differed according to class and to receive communication training. In addition, it was observed that interaction anxiety decreased as the cognitive control and flexibility levels of teacher candidates increased. Since effective communication is extremely important in the teaching profession, physical education teacher candidates should overcome their speaking anxiety for a successful professional life. In this direction, it has been revealed in our research that having cognitive control and flexibility contributes to overcoming speech anxiety.

Keywords

• Physical Education
• Cognitive Flexibility
• Cognitive Control
• Speech Anxiety
• Teacher
• Student

Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Bilişsel Kontrol ve Esneklikleri ile Konuşma Kaygıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmen adaylarının bilişsel kontrol ve esneklikleri ile konuşma kaygıları arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Demirtaş (2019) tarafından geliştirilen “Bilişsel Kontrol ve Esneklik Ölçeği” ve Sevim (2012) tarafından geliştirilen “Öğretmen Adaylarına Yönelik Konuşma Kaygısı Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümü öğrencileri oluşturmaktadır. Veriler, T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Regresyon analizi aracığıyla analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; beden eğitimi öğretmen adaylarının bilişsel kontrol ve esneklik düzeylerinin cinsiyete ve okul başarı durumuna göre, konuşma kaygılarının da okudukları sınıf ve iletişim eğitimi alma durumuna göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca Öğretmen adaylarının bilişsel kontrol ve esneklik düzeyleri arttıkça konuşma kaygılarının azaldığı görülmüştür. Öğretmenlik mesleğinde etkili iletişim son derece önemli olduğundan, başarılı bir meslek hayatı için beden eğitimi öğretmen adayları konuşma kaygılarını yenmelidir. Bu doğrultuda da araştırmamızda, kişinin bilişsel kontrol ve esnekliğe sahip olmasının konuşma kaygısını yenmesine katkı sağladığı ortaya koyulmuştur.

Keywords

• Beden Eğitimi
• Bilişsel Esneklik
• Bilişsel Kontrol
• Konuşma Kaygısı
• Öğretmen
• Öğrenci

References

1. Acat, B. (2006). Teaching Programs, Ankara: School Administration Development Program. General Directorate of Primary Education.
2. Açıkgöz, K. (2003). Etkili Öğrenme ve Öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
3. Akyüz, G. (2020). Öğretmen Adaylarının Bilişsel Farkındalık, Bilişsel Esneklik Ve Öz Yeterlik Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, İzmir Demokrasi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Eğitim Programları Ve Öğretim Bilim Dalı.
4. Altunkol, F. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Bilişsel Esneklik ile Algılanan Stres Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
5. Asıcı, E., & İkiz, F. E. (2015). Mutluluğa Giden Bir Yol: Bilişsel Esneklik. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(35), 191-211.
6. Balcı, A. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi.
7. Baltaş, Z. ve Baltaş, A. (2002). Bedenin Dili. İstanbul: Remzi Kitabevi.
8. Bulut, İ. (2014). Öğretmenlerin Öğrenme ve Öğretme Sürecine İlişkin Yeterlikleri. Communication Education, 26(1), 1-12.

9. Büyüköztürk Ş, Kılıç-Çakmak E, Erkan-Akgün Ö, Karadeniz Ş, Demirel F (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Yirmi beşinci baskı. Pegem Akademi, Ankara; Sayfa: 80-90.
10. Callea, A., Urbini, F. & Bucknor, D. (2012) “Temporary Employment In Italy And Its Consequences On Gender”, Gender in Management: An International Journal, 27(6), 380-394.
11. Camcı-Erdoğan, S. (2018). Üstün Zekâlılar Öğretmenliği Adaylarının Bilişsel Esneklik Düzeylerinin İncelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(3), 77-96.
12. Chevalier, N., & Blaye, A. (2008). Cognitive Flexibility In Preschoolers: The Role of Representation, Motivation, And Maintenance. Developmental Science, 11, 339-353.
13. Demir, T., ve Melanlıoğlu, D. (2014). Ortaokul Öğrencileri İçin Konuşma Kaygısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 47(1), 103-124.
14. Demirel D. H; Serdar E; Uludere E. ve Karakaş Z (2017). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni Adaylarının Konuşma Kaygıları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(50). Demirsu, Ö. (2018). Üniversite Öğrencilerinde Algılanan Ebeveyn Tutumları ile Sürekli Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkide Psikolojik Dayanıklılığın ve Kaygı Duyarlılığının Aracı Rolleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Işık Üniversitesi.
15. Demirtas, A. S. (2019). Stresli Durumlarda Bilişsel Kontrol ve Bilişsel Esneklik: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Psikoloji Çalışmaları - Studies in Psychology, 39(2): 345-368.
16. Dökmen, Ü. (2010). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati. (43. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
17. Dumanlı-Kadızade, E. ve Önder, B. (2016). İlköğretim Türkçe Programı İle Türkçe Çalışma Kitaplarındaki Kazanım ve Etkinliklerin Konuşma Becerisi Açısından Değerlendirilmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 12(5), 1104-1124.
18. Endler, N. ve Kocovski, N. (2001) “State And Trait Anxiety Revisited”, Anxiety Disorders, 15, 231- 245.
19. Er Nas, S. & Alaca, M. B. (2019). Fen bilimleri eğitiminde iletişim becerisi. A. Kirman Bilgin (Ed.), Fen bilimlerinde yaşam becerileri eğitimi içinde (s. 114-129). Ankara: Pegem Akademi.
20. Esen Aygün, H. (2018). The Relationship Between Pre–Service Teachers’ Cognitive Flexibility And İnterpersonal Problem Solving Skills. Eurasian Journal of Educational Research, 77, 105-128.
21. Gülüm, İ. V. ve Dağ, İ. (2013). Yetişkin Bağlanma Örüntüleri ile Psikopatoloji Belirtileri Arasındaki İlişkide Bilişsel Özelliklerin Aracı Rolü: Bilişsel Esneklik. Türk Psikiyatri Dergisi, 24(4), 240-247.
22. Kara M (2020a). Karate Branşındaki Sporcuların Karar Verme Stilleri İle Bilişsel Esneklik Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
23. Kara, N. Ş. (2020b). Spor Yapan ve Yapmayan Bireylerde Yaşamın Anlamı, Affetme Esnekliği, Bilişsel Esneklik ile Psikolojik Belirtilerin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. (Yayımlanmış Doktora Tezi). Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sakarya.
24. Kara, N.Ş., Kara, M., Koç, M., & Dönmez, A. (2019). Türkiye karate hakemlerinin bilişsel esneklik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. ERPA, 541.
25. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
26. Kercood S, Lineweaver TT, Frank CC, Fromm ED. (2017). Cognitive Flexibility and Its Relationship to Academic Achievement and Career Choice of College Students With and Without Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Journal of Postsecondary Education and Disability, 30(4), 329-44.
27. Kılıç, F. ve Demir, Ö. (2012). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Bilişsel Koçluk ve Bilişsel Esnekliğe Dayalı Öğretim Ortamlarının Oluşturulmasına İlişkin Görüşleri. İlköğretim Online, 11(3), 578-595.
28. Koesten J., Schrodt P., Ford .D. (2009). Cognitive Flexibility as a Mediator of Family Communication Environments and Young Adults’ Well-Being Cognitive Flexibility and Well-Being. Health Communication, 6-24.
29. Kwanjai, D. ve Sumalee, C. (2012). The Constructivist Learning Environments Model Enhancing Cognitive Flexibility For Higher Education: Validation phase. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 46, 3764-3770.
30. Lynn, E. M. (1977). In‐service teacher education in classroom communication. Communication Education, 26(1), 1-12.
31. Militello, M., Rallis, F. S., & Goldring, B. E. (2013). Leadership through Research and Action. (Translation Editors: Fatih Töremen, & Alpay Ersözlü). Ankara: Pegem Academy.
32. Nartgün, S. N. (2014). Classroom Management: Communication in the Classroom. (Editor: Türkan Argon, & Şenay Sezgin Nargün). Ankara: Maya Academy.
33. Özkan, E. ve Kınay, İ. (2015). Öğretmen Adaylarının Konuşma Kaygılarının İncelenmesi (Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Örneği), Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(3),1290-1301.
34. Parks, M. R. (1994). Communication competence and interpersonal control. In M. L. Knapp & G. R. Miller (Eds.), Handbook of interpersonal communication (pp. 589–620). CA: Sage: Beverly Hills.
35. Saygılı G., Eraslan M. Ve Hekim M (2014). Düzenli Olarak Spor Yapan Ve Yapmayan Öğrencilerin Kişilik Özellikleri İle Akademik Başarıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 161-170.
36. Sevim, O. (2012). Öğretmen Adaylarına Yönelik Konuşma Kaygısı Ölçeği: Bir Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Electronic Turkish Studies, 7(2), 927-937.
37. Sevim, O. ve Gedik, M. (2014). Ortaöğretim Öğrencilerinin Konuşma Kaygılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 52, 379-393.
38. Sharma, G. (2016) “Teacher Support as Determinant of Academic Achievement”, Journal of Educational Research, 1(4), 1-9.
39. Sofu M. S (2017) Öğretmen Adaylarının Konuşma Kaygıları, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitim Bilimi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
40. Spielberger, C. D., ve Reheiser, E. C. (2009) “Assessment of Emotions: Anxiety, Anger, Depression, And Curiosity”, Applied Psychology: Health and Well‐Being, 1(3): 271-302.
41. Spiro, R. J., Feltovich, P. J., Jacobson, M. J. ve Coulson, R. L. (1988). Cognıtıve Flexibility Theory: Advanced Knowledge Acquisıtion In Ill-Structured Domains. A Readıng Research and Educatıon Center Report, University of Illinois at Urbana, Champaign.
42. Stad, F. E., Van Heijningen, C. J. M., Wiedl, K. H. ve Resing, W. C. M. (2018). Predicting school achievement: Differential effects of dynamic testing measures and cognitive flexibility for math performance. Learning and Individual Differences, 67, 117-125.
43. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston: Allyn and Bacon.
44. Yaşar Ekici, F. ve Balcı, S. (2019). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Bilişsel Esneklik Düzeyleri ve Duygusal Tepkisellik Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksekögretim Ve Bilim Dergisi, 9(1), 65–77.
45. Yıldırım, A. (1999). Nitel Araştırma Yöntemlerinin Temel Özellikleri ve Eğitim Araştırmalarındaki Yeri ve Önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7-10.
46. Yüceer, D. (2014). Türkçe Öğretmenliği Birinci Sınıf Öğrencilerinin Hazırlıksız Konuşma Becerileri Üzerine Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Ankara.
47. Zel, U. (1995). Guidance Role of the Leader. Unpublished MA Thesis, Ankara: Gazi University.
48. Zıllıoğlu, M. (1993). İletişim Nedir. (1. Basım). İstanbul: Cem Yayınevi, 9-13.