Effects of Salt Stress on MM106 Rootstock and Golden Delicious Apple Variety Grafted on MM106

Abstract

The experiment was conducted in Selcuk University, Faculty of Agriculture, greenhouse of Department of Horticulture in 2014-2015 in order to determine the effects of salt stress on ungrafted MM106 and Golden cv grafted on MM106. Plants were exposed to salt stress in two ways; some plants were planted in growing media possessed salinity (at first, growing media were irrigated with NaCl solution until EC arrived 2.5-3.0 mS cm-1) and other plants were planted in growing media without salinity, then irrigated with 35 mM NaCl solution after the plants’ shoot length were 10 cm. Growing media’s salinity of plants exposed salt stress maintained in a range of 2.5-3.0 mS cm-1 EC. End of the study, leaf temperature, membrane permeability. SPAD value, leaf relative water content and stomatal conductivity were determined. In the experiment after 1 and 4 months,the highest membrane stability was determined as 45.3 and 38.9. respectively in salted media plants. The highest stomatal conductivity value was determined in both plant group’s control as 322 and 268, respectively while the lowest value was in salted media plants as 123 and 138, respectively. After 1 and 4 months, the highest LRWC were obtained in control as 81.6 and 67.7. respectively. After 1 and 4 months, the highest SPAD value was determined control (59.3 and 48.6. respectively) while the lowest SPAD was in salted media plants as 32.6 and 41.7.

Keywords

• Salt Stress
• Rootstock
• Apple
• Tolerance

MM106 Anacına ve Üzerine Aşılı Golden Delicious Elma Çeşidine Tuz Stresinin Etkileri

Abstract

Deneme, aşısız MM106 anacına ve MM106 anacına aşılı Golden elma çeşidinin tuz stresine karşı tepkilerinin belirlenmesi amacıyla Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkilerine ait yetiştirme serasında 2014-2015 yıllarında yürütülmüştür. Bitkilere 2 farklı şekilde tuz stresi uygulanmıştır; bir grup bitki tuzlu ortama (yetiştirme ortamı 2.5-3.0 mS cm-1 EC’ye gelene kadar NaCl içeren suyla sulanarak ortamın tuzlu olması sağlanılmıştır) dikilmiş ve diğer grup da tuz içermeyen ortama dikilip bitkilerin sürgünleri 10 cm boyuna geldiğinde 35 mM NaCl’ li sulama suyu ile sulanmıştır. Tuz stresine maruz bırakılan fidanların ortamı 2.5-3.0 mS cm-1 EC arasında kalması sağlanılmıştır. Çalışma sonucunda yaprak sıcaklığı, membran geçirgenliği, SPAD değeri, yaprak su oransal içeriği ve stoma iletkenliği parametreleri belirlenmiştir. Uygulamadan bir ay sonra ve 4 ay sonra yapılan ölçümler sonucunda membran geçirgenliğinde en yüksek değere tuzlu ortama dikilen bitkilerde sırasıyla (sırasıyla 45.3 ve 38.9) olarak belirlenmiştir. En yüksek stoma iletkenliği her iki bitki grubunda da kontrolde (sırasıyla 322 ve 268) belirlenirken en düşük tuzlu ortama dikilen bitkilerde (sırasıyla 123 ve 138) tespit edilmiştir. En yüksek LRWC 1. Ay ve 4 ay sonrasın da 81.6 ve 67.7 değeri ile kontrolde görülmüştür. Uygulamadan 1 ay ve 4 ay sonrasında yapılan ölçümlerde en yüksek SPAD (sırasıyla 59.3 ve 48.6) kontrolde görülürken en düşük SPAD (32.6 ve 41.7) tuzlu ortamda görülmüştür.

Keywords

• Tuz Stresi
• Anaç
• Elma
• Tolerans