Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması

Cuma Sonğur; Mehmet Top

doi:10.32331/sgd.422862

Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması

Öz

Bu çalışmanın amacı, kamu-özel işbirliği ve entegre sağlık kampüsü uygulamaları konusundaki kamu, özel ve sivil toplum paydaşlarının düşünceleri ve katılım düzeylerinin ortaya konulmasıdır. Araştırmada nitel ve nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Amaca göre örneklem seçilerek Sağlık Bakanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu, Kalkınma Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, sivil toplum örgütleri ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarında konu ile ilgili bürokrat ve uzmanlara ulaşılmıştır. Çalışmada 97 kişiye anket uygulanmıştır. Türkiye’de şehir hastaneleri öncelikli Kamu-özel işbirliği yöntemleri ile ilgili yarı yapılandırılmış görüşme formu katılımcılara uygulanmıştır. Buna göre katılımcıların %23’ü yap-işlet-devret yöntemini, %21’i yap-kirala-devret modelini şehir hastaneleri (entegre sağlık kampüsler) için öncelikli görmektedir. Bazı katılımcılar, özellikle üniversite katılımcıları, sağlık sektöründe Kamu-özel işbirliği uygulamalarının başarı ile neticelenmesi için öncelikle projelerin iyi kurgulanması gerektiğine ve dolaysıyla proje başında özenle hazırlanmamış fizibilite çalışmasının olmaması ve sözleşmelerde şeffaflığın sağlanmaması halinde projenin büyük oranda başarısızlıkla sonuçlanabileceğine vurgu yapmışlardır. Bu araştırmada katılımcılar şehir hastaneleri projeleri konusunda sırası ile finansal risk, işletme riski pazar ve gelir riski ile çevresel riski belirtmektedir.

Anahtar Kelimeler

Türkiye sağlık sektörü,kamu özel işbirliği,,entegre sağlık kampüsü,paydaşların görüşü

Kaynakça

Denizli. Agyemang, Pius Francis Kwaku. (2011). Effectıveness of Publıc Prıvate Partnershıp in Infrastructure Projects. (The University of Texas at Arlington, The Faculty of the Graduate School of Engineering, Master Thesis of Scıence in Cıvıl Engineering).
Ahmed, F. ve Nisar, N. (2010). Public– private partnership scenario in the health care system of Pakistan. Eastern Mediterranean Health Journal. 16,8. 910- 912.
Akıntoye, A. ve Beck, M. (2009). Policy, Management and Finance of Public- Private Partnerships. United Kingdom: Wiley-Blackwell.
Akintoye, A., Meck, M. ve Hardcastle, C. (2003). Public-Private Partnership: Managing risk and opportunities. UK: Blackwell Science Ltd.
Alpar, R. (2014). Spor, Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik. Ankara: Detay Yayımcılık. 3.Baskı.
Atabey, E. (2012). Sağlık Sistemleri ve Sağlık Politikası. Ankara: Gazi Kitabevi.
Barrows, D., Macdonald, I., Supapol, A., ve Jet, O.D. (2011). Public Private Partnerships in Canadian Healthcare a Case Study of The Brampton Civic Hospital. Canada: York University.
Birinci, Ş. (2016). Şehir Hastaneleri ve Gelecek. Sağlık Yöneticisinin Gündemi. Özel Ankara Güven Hastanesi. 06 Nisan 2016. Güven Hastanesi Konferans Salonu.

Boussabaine, A. (2014). Risk Pricing Strategies for Public-Private Partnership Projects. UK: Wiley Blackwell.
Bult-Spiering, M. ve Dewulf, G. (2006). Strategic Issues in Public–Private Partnerships An international perspective. Malden: Blackwell Publishing.
Bult-Spiering, M. ve Dewulf, G. (2006). Strategic Issues in Public–Private Partnerships An international perspective. Malden: Blackwell Publishing.
Corbacho, M. A., Funke, K., & Schwartz, M. G. (2008). Public Investment and Public Private Partnerships: Addressing Infrastructure Challenges and Managing Fiscal Risks. International Monetary Fund.
Cruz, C.O. ve Marques, R.C. (2013). Infrastructure Public-Private Partnerships: Decision, Management and Development. Verlag Berlin: Springer.
Delmon, J. (2011). Partnership Projects in Infrastructure. New York: Cambridge University Press. Dewulf, G., Blanken, A., & Bult-Spiering, M. (2012). Strategic Issues in Public-Private Partnerships (second ed.). UK: Wiley-Blackwell.
Emek, U. (2010). Altyapıda Kamu Özel İşbirliği Yöntemleri. İstanbul: İktisadi Araştırmalar Vakfı.
Fuente, J.M.R. (2013). Spain: Public- Private Partnerships in Healthcare and Network Services. Julian Teicher, Bernadine van Gramberg, Marius Profiroiu ve Cristina Neesham (Ed.) Sharing Concerns: Country Case Studies in Public- Private Partnerships içinde (s. 95 115). Cambridge Scholars Publishing, UK.
Geoffrey, H., Kachkynbaeva, M., Wachsmuth, I. ve Masaki, E. (2012). A Preliminary Reflection on The Best Practıce In PPP in Healthcare Sector: A Review of Different Ppp Case Studıes And Experıences. (Erişim: 02.03.2017). [http://www.unece.org/fileadmin/DAM/ce ci/images/ICoE/PPPHealthcareSector_Dis cPaper.pf].
Geoffrey, H., Kachkynbaeva, M., Wachsmuth, I. ve Masaki, E. (2012). A Preliminary Reflection on the Best Practice In PPP in Healthcare Sector: A Review of Different Ppp Case Studies and Experiences. (Erişim: 02.03.2017). [http://www.unece.org/fileadmin/DAM/ce ci/images/ICoE/PPPHealthcareSector_Dis cPaper.pf]
Greve, C. ve Hodge, G. (2005). The Challenge of Public–Private Partnerships. UK: Edward Elgar Publishing Limited.
Gürkan, M.F. (2014). Kamu-Özel Ortaklığı. Ankara: Adalet Yayımları. Hodge, G. ve Greve, C. (2013). Rethinking Public-Private Partnerships: Strategies for Turbulent Times. Oxon: Routledge.
İslamoğlu, A. H. ve Alnıaçık, Ü. (2013). Sosal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. İstanbul: Beta Yayımcılık. 3.Baskı.
Jokozela, M.J. (2012). Public–Private Partnerships’ Contribution to Quality Healthcare: a Case Study for South Africa After 1994. Johannesburg: Magister Commercii.
Kalkınma Bakanlığı (2015). Kamu Özel İşbirliği ile Yürütülen Projeler. (Erişim: 26 Aralık 2015).[ http://koi.kalkinma.gov.tr/].
Kalkınma Bakanlığı (2016). Dünyada ve Türkiye’de Kamu-Özel İşbirliği Uygulamalarına İlişkin Gelişmeler 2015. Ankara: Yatırım Programlama İzleme ve Değerlendirme Genel Müdürlüğü.
Kerman, U., Altan, Y., Aktel, M. ve Eke, E. (2012). Sağlık Hizmetlerinde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 17,3.123.
Keskin, S. (2011). Türkiye’de Sağlık Hizmetlerinin Sunumunda Kamu Özel Ortaklığı Modeli. (Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Maliye Anabilim Dal. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
Koppenjan, J.F. ve Enserink, B. (2009). Public–Private Partnerships in Urban İnfrastructures: Reconciling Private Sector Participation and Sustainability. Public Administration Review 69, 2. 284-296.
Levy, S.M. (1996). Build, Operate, Transfer: Paving the Way for Tomorrow's Infrastructure. New York: John Wiley& Sons.
Mota, J. ve Moreira, A.C. (2015). The importance of non-financial determinants on public private partnerships in Europe. International Journal of Project Management 33. 2015: 1563–1575.
Osborne, S.P. (2000). Public-Private Partnerships: Theory and Practice in International Perspective. London: Routledge.
Resmi Gazete (1987). 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanun, 19461. 07 Mayıs 1987.
Resmi Gazete (1994). 3996 Sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun, 21959. 8 Haziran 1994.
Resmi Gazete (2005). 5396 Sayılı “Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa Bir Ek Madde Eklenmesi Hakkında Kanun, 25876, 03 Temmuz 2005.
Resmi Gazete (2006). 10655 Sayılı Sağlık Tesislerinin, Kiralama Karşılığı Yaptırılması ile Resmi Gazete (2011). 663 Sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 28103. 02 Kasım 2011.
Resmi Gazete (2012). Kamu Hastaneleri Birlikleri Verimlilik Değerlendirmesi Hakkında Yönerge, 847. 05.10.2012.
Roehrich, J.K., Lewis, M.A. ve George, G. (2014). Are Public–Private Partnerships a Healthy Option?, A Systematic Literature Review. Social Science & Medicine. July 2014. 110-119.
Sağlık Bakanlığı (2017). Kamu Özel İşbirliği Daire Başkanlığı Projeleri. [http://www. saglikyatirimlari.gov.tr/enus/ TabId/347/PID/1034/CategoryID/15/Defau lt.asp?CtegoryNme=T%C3%BCm- Projeler-31.]. (Erişim Tarihi: 27.12.2017).
Schneider, J. (2003). Public Private Partnerships for Urban Rail Transit: Forms, Regulatory Conditions, Participants, Wiesbaden: Springer Science & Business Media.
Sekhri, N., ve Feachem, R. ve Ni, A. (2011). Public-Private Integrated Partnerships Demonstrate the Potential to Improve Health Care Access, Quality. And Efficiency. Health Affaırs. 30(8):1498- 1507.
Shen, L.Y., Platten, A. ve Deng, X.P. (2006). Role of Public Private Partnerships To Manage Risks in Public Sector Projects in Hong Kong. International Journal of Project Management. 24: 587-594.
Şahin, M. ve Uysal, Ö. (2008). Kamu Ekonomisi Perspektifinden Kamu – Özel Sektör Ortaklıkları. Bursa.
Şenel Tekin, P. (2010). Türkiye’de Sağlık Sektöründe Bir Finansman Yöntemi Olarak Kamu-Özel Ortaklığı Politikasının Politika Haritalama Yöntemi ile Analiz Edilmesi. (Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Kurumları Yönetimi Anabilim Dalı Yayımlanmamış Doktora Tezi).
Tekin, P. Ş. (2010). Türkiye’de Sağlık Sektöründe Bir Finansman Yöntemi Olarak Kamu Özel Ortaklığı Politikasının Politika Haritalama Yöntemi ile Analiz Edilmesi. (Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Kurumları Yönetimi Anabilim Dalı Yayımlanmamış Doktora Tezi).
Tekin, A. G. (2004). Özelleştirmede Yeni Yaklaşım: Özel Sektör Kamu İşbirlikleri. Ekonomistler Bülteni. 2004 Mayıs. (Erişim: 02.01.2015). [http://www. angelfire.com/ok4/aligunertekin/ 200405KOO.pdf.]
Tekin, A. G. (2007). Kamu-Özel Sektör İşbirlikleri- Kamu - Özel Ortaklıkları. İdarecinin Sesi Dergisi. Mayıs- Haziran 21(122): 10-14. Türk Tabipler Birliği (2011). Sağlık Alanında Kamu - Özel Ortaklığı Sempozyumu: 6-7 Mayıs 2011. Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayımları.
Urio, P. (2010). Public-Private Partnerships: Sucecess and Failure Factors for in Transition Countries. ABD: University Press of Americia. Yereli, A.B. ve Kızıltan, M. (2011).
Kamu-Özel İşbirliği Projeleri ve Kırgızistan Ekonomisi Açısından Önemi. International Conference on Eurasıan Economies. 246-252.
Yescombe, E.R. (2007). Public–Private Partnerships: Principles of Policy and Finance. Great Britain: Elsevier. Yurdugül, H. (2005). Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kapsam Geçerliği için Kapsam Geçerlik&İndekslerinin Kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi. 28–30 Eylül 2005. Denizli.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Cuma Sonğur

Mehmet Top

Yayımlanma Tarihi

11 Mayıs 2018

Gönderilme Tarihi

17 Mart 2017

Kabul Tarihi

18 Nisan 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.32331/sgd.422862

IZ

https://izlik.org/JA68BK23BR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Sonğur, C., & Top, M. (2018). Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması. Sosyal Güvenlik Dergisi, 8(1), 159-186. https://doi.org/10.32331/sgd.422862

AMA

1.Sonğur C, Top M. Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması. SGD. 2018;8(1):159-186. doi:10.32331/sgd.422862

Chicago

Sonğur, Cuma, ve Mehmet Top. 2018. “Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması”. Sosyal Güvenlik Dergisi 8 (1): 159-86. https://doi.org/10.32331/sgd.422862.

EndNote

Sonğur C, Top M (01 Nisan 2018) Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması. Sosyal Güvenlik Dergisi 8 1 159–186.

IEEE

[1]C. Sonğur ve M. Top, “Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması”, SGD, c. 8, sy 1, ss. 159–186, Nis. 2018, doi: 10.32331/sgd.422862.

ISNAD

Sonğur, Cuma - Top, Mehmet. “Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması”. Sosyal Güvenlik Dergisi 8/1 (01 Nisan 2018): 159-186. https://doi.org/10.32331/sgd.422862.

JAMA

1.Sonğur C, Top M. Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması. SGD. 2018;8:159–186.

MLA

Sonğur, Cuma, ve Mehmet Top. “Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması”. Sosyal Güvenlik Dergisi, c. 8, sy 1, Nisan 2018, ss. 159-86, doi:10.32331/sgd.422862.

Vancouver

1.Cuma Sonğur, Mehmet Top. Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması. SGD. 01 Nisan 2018;8(1):159-86. doi:10.32331/sgd.422862

Cited By

A RESEARCH FOR DETERMINING THE OPINIONS ON CITY HOSPITALS EXAMPLE OF ANKARA, THE CAPITAL CITY

International Journal of Health Management and Tourism

https://doi.org/10.31201/ijhmt.614614

Managing expectations with emotional accountability: making City Hospitals accountable during the COVID-19 pandemic in Turkey

Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management

https://doi.org/10.1108/JPBAFM-07-2020-0097

Bibliometric Analysis of Studies on Public Private Partnership in Health Sector in Turkey: A Review of YOKTEZ and Dergipark

Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi

https://doi.org/10.21076/vizyoner.1011900

Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması

Türkiye’de Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Modeli: Paydaş Görüşlerine Dayalı Bir Alan Araştırması

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

A RESEARCH FOR DETERMINING THE OPINIONS ON CITY HOSPITALS EXAMPLE OF ANKARA, THE CAPITAL CITY

Managing expectations with emotional accountability: making City Hospitals accountable during the COVID-19 pandemic in Turkey

Türkiye’de Kamu Özel Ortaklığı Modelinin Uygulama Alanları Üzerine Değerlendirmeler

Türkiye’de Sağlık Politikalarını Belirlemede Dış Paydaş Analizi

TÜRKİYE’DE KAMU ÖZEL ORTAKLIĞI BAĞLAMINDA ŞEHİR HASTANELERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Sağlık Sistemlerinde Kamu-Özel Ortaklığı Uygulamaları Üzerine Bir İçerik Analizi

Türkiye'de Bir Ekonomik Güvenlik Tehdidi Olarak Kamu-Özel İşbirliği Projeleri

Bibliometric Analysis of Studies on Public Private Partnership in Health Sector in Turkey: A Review of YOKTEZ and Dergipark

Kamu Maliyesinde Bir Risk Unsuru Olarak Koşullu Yükümlülükler: Türkiye Örneği

Evaluation of the Factors Preventing the Opening of Health Facilities by SWARA Method

CHANGES IN HEALTH EXPENDITURE RELATIVE TO INFLATION: PROSPECTIVE IMPLICATIONS FOR TÜRKİYE