Sağlık Tedarik Zinciri Yönetimi ve Best Worst Model Uygulaması

The healthcare sector is a strategic field in which service quality directly affects human life. Therefore, effective supply chain management in healthcare institutions is of critical importance for ensuring service continuity and operational efficiency. The complex structure of healthcare supply chains and the critical nature of the materials involved distinguish this sector from other industries. The aim of this study is to examine supply chain management practices in Turkish healthcare institutions, identify existing challenges, and propose improvements. Ten criteria obtained from a comprehensive literature review were evaluated using the Best–Worst Method (BWM), one of the multi-criteria decision-making (MCDM) techniques, and the relative importance levels of each criterion were determined. According to the analysis results, “integration of purchasing and logistics processes” was identified as the highest-priority criterion. This was followed by supplier relationship management, digitalization, and meeting patient expectations. The findings indicate that process integration, technological infrastructure, and stakeholder relationships hold strategic importance in healthcare supply chain management. In contrast, environmental sustainability was evaluated as the lowest-priority criterion, suggesting that environmental awareness in the healthcare sector is still underdeveloped. In conclusion, the study provides a strategic framework for identifying priorities in healthcare supply chain management and offers a practical roadmap for decision-makers seeking to enhance efficiency, transparency, and sustainability within healthcare organizations.

Sağlık sektörü, hizmet kalitesinin doğrudan insan yaşamını etkilediği stratejik bir alandır. Bu nedenle sağlık kurumlarında etkin bir tedarik zinciri yönetimi, hizmet sürekliliği ve verimlilik açısından kritik öneme sahiptir. Sağlık tedarik zincirinin karmaşık yapısı ve taşıdığı kritik malzemeler, bu alanı diğer sektörlerden farklı kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’deki sağlık kurumlarında tedarik zinciri yönetimi uygulamalarını incelemek, mevcut sorunları belirlemek ve bu alanda iyileştirme önerileri sunmaktır. Literatür taramasından elde edilen on kriter, çok kriterli karar verme yöntemlerinden Best–Worst Method (BWM) kullanılarak değerlendirilmiş ve her bir kriterin göreli önem düzeyleri belirlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, “satın alma ve lojistik süreçlerinin entegrasyonu” en yüksek önceliğe sahip kriter olarak öne çıkmıştır. Bunu tedarikçi ilişkileri yönetimi, dijitalleşme ve hasta beklentilerini karşılama kriterleri izlemiştir. Bulgular, sağlık kurumlarında süreç entegrasyonu, teknolojik altyapı ve paydaş ilişkilerinin stratejik önem taşıdığını göstermektedir. Buna karşılık çevresel sürdürülebilirlik en düşük öncelikli kriter olarak değerlendirilmiş, bu durum sağlık sektöründe çevresel farkındalığın henüz yeterince gelişmediğine işaret etmiştir.Sonuç olarak çalışma, sağlık tedarik zinciri yönetiminde stratejik önceliklerin belirlenmesine ve karar vericilere yol gösterici bir çerçeve sunmaktadır.