Turizmde Destinasyon Markalaşması ve Diyarbakır Örneği
Abstract
Bu araştırmanın amacı, turizmde destinasyon markalaşması bağlamında Diyarbakır kentinin imajını, kente gelen turistlerin görüşleri temelinde değerlendirmektir. Araştırma genel tarama türünde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Diyarbakır’a gelen yerli ve yabancı turistler oluşturmaktadır. Bu evrenden toplam 584 turiste ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Turistlerin Diyarbakır Markası Algılaması Veri Toplama Aracı” kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for the Social Science) ve AMOS (Analysis of Moment Structures) paket programları ile analizi yapılmıştır. Analiz yöntemi olarak; betimsel istatistikler yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular, turistlerin marka kent olma yolunda ilerleyen Diyarbakır’ın dünya şehri olduğunu ve marka şehri olduğunu ifade ettiklerini göstermiştir. Diyarbakır’ın yemekleri ve tarihi zenginliğinin kentin markalaşması açısından avantaj sağlayacağı, kentin “çekici” olarak nitelendirildiği, halkın sıcak, geleneksel ve samimi olarak nitelendirildiği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, aslında Diyarbakır’ın bölgede önemli bir konuma sahip olduğunu ve bunun değerlendirilerek turizm kalkınması yaratarak marka kent olabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: Destinasyon, markalaşma, kent markalaşması.
Keywords
References
- Aaker, D. A. (1996), Building Strong Brands, 1. Baskı, New York: The Free Press.
- Amiryan, H. ve Silva, G. (2013), ‘Sustainable Tourism Development in Armenia’, International Journal of Management Cases.15 (4), 153-169.
- Beyhan, G. Ş. ve Ünügür, S. M. (2005), ‘Çağdaş Gereksinimler Bağlamında Sürdürülebilir Turizm ve Kimlik Modeli’, İTÜ Dergisi/a Mimarlık, Planlama ve Tasarım Dergisi, 4(2): 79-87.
- Bilim, Y. (2010), Turizm Pazarlamasında Görsel ve Yazılı Tanıtım Materyali İçeriğinin Satın Alma Niyetine etkileri: Eksik Bilgiye Dayalı Çıkarım Yaklaşımı, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Büyüköztürk, Ş. (2010), Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, 12.Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
- Can, A. (2013), SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi, Ankara: Pegem Akademi.
- Cannon, J.C. (1994), ‘lssues in Sampling and Sample Design - A Managerial Perspective. Travel, Tourism, and Hospitality Research: A Handbook For Manager and Researcher’, Ritchie, J. and Goeldner, C. (Editörler):131-143. New York: John Wiley.
- Coşkun, K. (2012), Kent Markası Ve Marka İmajının Ölçümü: Düzce İli Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Düzce: Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Cros, H. D. (2001), ‘A New Model to Assist in Planning for Sustainable Cultural Heritage Tourism’, Internationla Journal of Tourism Research, 3 (2): 165-170.
- Demir, S.B. ve Akengin, H. (2010), ‘Sosyal Bilgiler Dersine Yönelik Bir Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması’, E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1 (1), ss: 26-40.