Planlı Davranış Teorisi Bağlamında Çevreci Otel Restoranında Yemek Yeme Niyeti
Öz
Çalışma, çevreci otel restoranında yemek yeme niyetini etkileyen faktörlerin Planlı Davranış Teorisi (PDT) bağlamında belirlenmesini amaçlamaktadır. Çalışmada, Antalya Belek bölgesinde çevreye duyarlı işletme belgesine sahip bir oteldeki 533 müşteriden anket tekniği ile toplanan veriler analiz edilmiştir. Çevreci otel müşterilerinin yemek yeme niyetini ölçmek için Ajzen’in (1991) Planlı Davranış Teorisinden yararlanılmıştır. Müşterilerin çevreci otel restoranında yemek yemesine ilişkin cinsiyetin tutum ve niyete bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır. Müşterilerin çevreci otel restoranında yemek yemesine ilişkin medeni durumun öznel normlara bir etkisi olduğu bulunmuştur. Müşterilerin çevreci otel restoranında yemek yemesine ilişkin eğitim durumunun tutuma etkisi olduğu belirlenmiştir. Bunların dışında müşterilerin yaş ve gelirinin çevreci otel restoranında yemek yemesine ilişkin hiçbir bağımsız değişkenle bir ilişkisi olmadığı ve ayrıca çevreci otel restoranında yemek yemeye ilişkin Algılanan Davranış Kontrolünün (ADK) hiçbir demografik değişkene etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Çevreci otel restoranında yemek yeme niyetine ilişkin en güçlü etkiyi tutum oluşturmakta iken en zayıf etkiyi ADK oluşturmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Çevreci Uygulamalar, Çevreci Restoran, Planlı Davranış Teorisi, Yemek Yeme Niyeti.
References
- Ajzen, I. (1985), ‘From Intentions to Actions: A Theory of Planned Behavior’, in Kuhl, J.ve Beckman, J. (Editörler), Action-Control: From Cognition to Behavior’ ss. 11-39, . Springer, Heidelberg.
- Ajzen, I. (1991), ‘The Theory of Planned Behavior’ Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50 (2), ss. 179-211.
- Aizen, I. (2014), ‘Frequently Asked Questions’, http://people.umass.edu/aizen/faq.html (12.06.2014).
- Altunöz, Ö. Arslan, Ö. E. ve Hassan, A. (2014), ‘Turistlerin Yeşil Pazarlamaya Yönelik Görüşlerinin Demografik Değişkenler Kapsamında İncelenmesi’ İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 43 (1), ss. 157-172.
- Armağan, E. ve Karatürk, H. E. (2014), ‘Yeşil Pazarlama Faaliyetleri Çerçevesinde Aydın Bölgesindeki Tüketicilerin Çevreye Duyarlı Ürünleri Kullanma Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma’ Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6 (1), ss. 1-17.
- Barber, N. A. (2014). ‘Profiling the Potential ‘Green’ Hotel Guest: Who are They and What Do They Want?’ Journal of Hospitality & Tourism Research, 38 (3), ss. 361-387.
- Bohdanowicz, P. (2006), ‘Environmental Awareness and Initiatives in the Swedish and Polish Hotel Industries - Survey Results’ Hospitality Management, 25, ss. 662–682.
- Büyüköztürk, Ş. (2005), Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı, 16. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- Chan, K. (1999), ‘Market Segmentation of Green Consumers in Hong Kong’ Journal of İnternational Consumer Marketing, 12 (2), ss. 7-24.
- Chan, R. Y. K. ve Lau, L. B. Y. (2002), ‘Explaining Green Purchasing Behavior’, Journal of International Consumer Marketing, 14 (2-3), ss. 9-40.