Research Article

Yönetsel Destek Algısının İşten Ayırma Niyeti Üzerine Etkisinde Ücret ve Ek Gelirlerin Düzenleyici Rolü: Konaklama İşletmeleri Örneği

Volume: 15 Number: 3 December 10, 2018

Yönetsel Destek Algısının İşten Ayırma Niyeti Üzerine Etkisinde Ücret ve Ek Gelirlerin Düzenleyici Rolü: Konaklama İşletmeleri Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı turizm işletmelerinde çalışanların yönetsel destek algılarının işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisinde ücret ve ek gelirlerin düzenleyici rolünün belirlenmesidir. Kapadokya bölgesinde faaliyet gösteren 4 ve 5 yıldızlı otel işletmeleri çalışanları üzerine yapılan bu araştırmada bağımlı ve bağımsız değişkenler ile düzenleyici değişkenin birbiri ile ilişkileri, ortaya konulan araştırma modeli ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda çalışanların yönetsel destek algıları ile işten ayrılma niyeti arasında negatif yönlü; ücret ve ek gelirler ile işten ayrılma niyeti arasında ise pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca çalışanların yönetsel destek algıları ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkide ücret ve ek gelirlerin düzenleyici role sahip olduğu görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

Yönetsel Destek Algısı,İşten Ayrılma Niyeti,Ücret ve Ek Gelirler

References

  1. Allen, G. D., Shore, M. L.ve Rodger, G. W. (2003), ‘The Role Of Perceived Organizational Support And Supportive Human Resource Practices in The Turnover Process’ Journal of Management, 29(1), ss. 99-118.
  2. Aiken, L. S. ve West, S. G. (1991). Multiple Regression: Testing and Interpreting Interactions. Newbury Park: Sage.
  3. Aksu, G., Acuner, A., ve Tabak, R. (2002), ‘Sağlık Bakınlığı Merkez Ve Taşra Teşkilatı Yöneticilerinin İş Doyumuna Yönelik Bir Araştırma (Ankara Omeği)’, Ankara Üniversitesi Tip Fakültesi Mecmuasi, 55(4), ss. 271-282.
  4. Amabile, T. M., Conti, R., Coon, H., Lazenby, J. ve Herron, M. (1996), ‘Assessing The Work Environment For Creativity’ Academy of Management Journal, 39(5), ss. 1154-1184.
  5. Armeli, S., Eisenberger, R., Fasolo, P. ve Lynch, P. (1998), ‘Perceived Organizational Support And Police Performance: The Moderating İnfluence Of Socioemotional Needs’ Journal of Applied Psychology, 83(2), ss. 288-297.
  6. Baccı, G. (1977). Ücret Yönetimi, (Çeviren, İ. Çakaloz). Ankara: Olgaç Matbaa.
  7. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986), ‘The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, And Statistical Considerations’ Journal of personality and social psychology, 51(6), ss. 1173-1182.
  8. Bauer, T. N. ve Green, S. G. (1996), ‘Development Of Leader-Member Exchange: A Longitudinal Test’ Academy of Management Journal, 39(6) ss. 1538-1567.Bayo-Moriones, A., Galdón-Sánchez, J. E. ve Güell, M. (2004). Is Seniority-based pay used as a motivation device?: Evidence from Plant Level Data (No. 1321). IZA Discussion paper series.
  9. Bayram, N. (2010). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş Amos Uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  10. Becker, H. S. (1960), ‘Notes on the Concept of Commitment’ The American Journal of Sociology, 66 (1), ss. 32-40.
APA
Üstün, F. (2018). Yönetsel Destek Algısının İşten Ayırma Niyeti Üzerine Etkisinde Ücret ve Ek Gelirlerin Düzenleyici Rolü: Konaklama İşletmeleri Örneği. Seyahat Ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 15(3), 560-580. https://doi.org/10.24010/soid.423765