Research Article

Governance Application in Tourism Policymaking: A Research on Turkey

Volume: 17 Number: 2 August 30, 2020
TR EN

Turizm Politikasının Oluşturulmasında Yönetişim Uygulaması: Türkiye Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye’de turizm politikası oluşturulması sürecinde yönetişimin uygulanıp uygulanmadığını araştırmaktır. Araştırma sorusuna cevap verebilmek için nitel bir yaklaşım olan fenomenolojik (olgu bilim) araştırma deseni ve amaçlı örneklem kapsamında ölçüt örneklem kullanılmıştır. Bu bağlamda, araştırmaya turizm politikası oluşturma sürecinde rol oynayabilecek turizm paydaşları dâhil edilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yedi ayrı paydaş temsilcisi ile yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiş ve toplanan veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma verileri çalışmada açıklanan literatüre uyumlu olacak şekilde kodlanmış ve nitel veri analizi programı yardımı ile temalara ilişkin kod haritaları oluşturulmuştur. Çalışmanın sonucunda, Türkiye’de turizm politikası oluşturma sürecinde; paydaşlara göre farklı düzeylerde katılımcılığın sağlandığı, koordinasyon ve işbirliği eksikliğinin olduğu, turizm politikası ve Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın aktörlerin talep ve ihtiyaçlarına yeteri kadar cevap vermediği, paydaşlar arasında yeterli şeffaflığın sağlanmadığı ve dolayısıyla bu süreçte etkin bir yönetişimin uygulanmadığı ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

Turizm Politikası , Yönetişim , Politika Oluşturma , Kamu Politikası

References

  1. Airey, D., & Ruhanen, L. (2014). Tourism Policy-Making in Australia: A National and State Perspective. Tourism Planning & Development, 11(2), 149-162. doi:10.1080/21568316.2013.864991
  2. Alloa, E., & Thomä, D. (2018). Transparency: Thinking Through an Opaque Concept. E. Alloa, & D. Thomä (Eds.) içinde, Transparency, Society and Subjectivity: Critical Perspectives (s. 1-14). Switzerland: Palgrave Macmillan.
  3. Almond, G. A. (2002). Ventures in Political Science: Narratives and Reflections. Boulder: Lynne Rienner Publisher.
  4. Amore, A., & Hall, M. C. (2016). From Governance to Meta-Governance in Tourism? Re-Incorporating Politics, Interests and Values in the Analysis of Tourism Governance. Tourism Recreation Research, 41(2), 109-122. doi:10.1080/02508281.2016.1151162
  5. Anderson, J. E. (2015a). Public Policymaking: An Introduction (8 b.). Stamford: Cengage Learning.
  6. Anderson, W. (2015b). Cultural Tourism and Poverty Alleviation in Rural Kilimanjaro, Tanzania. Journal of Tourism and Cultural Change, 13(3), 208-224. doi:10.1080/14766825.2014.935387
  7. Andriotis, K., & Stylidis, D. (2019). Introduction. K. Andriotis, D. Stylidis, & A. Weidenfeld (Eds.) içinde, Tourism Policy and Planning: Implementation Issues and Challenges (s. 1-21). London and New York: Routledge.
  8. Bakry, M. R., & Erliyana, A. (2018). The Substance of Good Governance Principles on Government Decisions in Indonesia. H. Harkrisnowo, H. Juwana, & Y. U. Oppusunggu içinde, Law and Justice in a Globalized World (s. 45-53). London and New York: Routledge.
  9. Baş, T., & Akturan, U. (2017). Sosyal Bilimlerde Bilgisayar Destekli Nitel Araştırma Yöntemleri (3 b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Beritelli, P. (2011). Cooperation Among Prominent Actors in a Tourist Destination. Annals of Tourism Research, 38(2), 607–629. doi:10.1016/j.annals.2010.11.015
  10. Biederman, P. S., Lai, J., Laitamaki, J. M., Messerli, H. R., Nyheim, P. D., & Plog, S. C. (2008). Travel and Tourism: An Industry Primer. Upper Saddle River: Pearson Prentice Hall.
APA
Ağbay, N. C., & Karakılçık, Y. (2020). Turizm Politikasının Oluşturulmasında Yönetişim Uygulaması: Türkiye Üzerine Bir Araştırma. Seyahat Ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 17(2), 248-269. https://doi.org/10.24010/soid.694864