Research Article

Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu

Volume: 11 Number: 2 June 25, 2026
TR EN

Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu

Abstract

Ad verme geleneği, Türk kültüründe önemli bir yere sahiptir. Pek çok kültürde ad verme ve ad seçimi etrafında oluşmuş ve gelişmiş çeşitli inanış ve uygulamalar bulunmaktadır. Kişinin adının taşıdığı anlamın, kişinin karakterini, kişiliğini, talihini biçimlendirdiğine, o adı taşıyan kişinin tinsel varlığını etkilediğine inanılmaktadır. Türk kültüründe ad verme geleneğinin kaynağı Orta Asya’dır. Farklı kültürlerle temaslar, çocuklara farklı dillerde ad verme olgusunun kültürde yer edinmesine olanak tanımıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntem ve tekniklerinden yararlanılarak Türk-İtalyan ailelerin çocuklarına ad verirken dikkat ettikleri hususları ve bu süreçte gerçekleştirdikleri uygulamaları tespit etmek, elde edilen verileri halk bilimsel açıdan incelemek hedeflenmiştir. Bu bağlamda çalışma konusuyla ilgili literatür taraması yapılmış, konuyla ilgili daha önce yapılmış makale, tez, kitap çalışmalarından elde edilen bilgiler doğrultusunda gerekli hazırlıklar yapılmış ve İtalya’da saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Saha çalışmasında, eşlerin her biri farklı bir uyruktan olmak üzere Türk-İtalyan ailelerden oluşan kaynak kişilerle görüşülmüş; ad verme olgusu, söz konusu ebeveynlerin çocuklarına ad verirken hangi hususlara dikkat ettiği, hangi uygulamaları gerçekleştirdikleri incelenmiştir.

Keywords

Ad verme, aile, çocuk, Türk, İtalyan

References

  1. Acıpayamlı, Orhan (1992). Türk Kültüründe ‘Ad Koyma Folkloru’nun Morfolojik ve Fonksiyonel Yönlerden İncelenmesi. Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları.
  2. Artun, Erman (2005). Türk Halkbilimi. İstanbul: Kitabevi.
  3. Atabay, Neşe; İbrahim Kutluk ve Sevgi Özel (1983). Sözcük Türleri. (Haz. Doğan Aksan). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  4. Bongioanni, Angelo (1928). Nomi e Cognomi Saggio di Ricerche Etimologiche e Storiche. Torino: F.lli Bocca.
  5. Boratav, Pertev Naili (1984). 100 Soruda Türk Folkloru (İnanışlar, Töre ve Törenler, Oyunlar). İstanbul: Gerçek Yayınevi.
  6. Ercilasun, Ahmet Bican (2022). Nehir Destan Oğuzname (Oguz Bitig). İstanbul: Dergâh Yayınları.
  7. Ergin, Muharrem (2008). Dede Korkut Kitabı 1 Giriş-Metin-Faksimile. Ankara: TDK Yayınları.
  8. Geertz, Clifford (2010). Kültürlerin Yorumlanması. (Çev. Hakan Gür). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
  9. Gürkan, Salime Leyla (2012). “Vaftiz”. TDV İslâm Ansiklopedisi, C. 42, İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, 424-426.
  10. Gülensoy, Tuncer (1994). “Türklerde Ad Verme Geleneği ve Hektor”. Millî Folklor, S. 22, Yaz 1994, Ankara, s. 5-7.
APA
Esirgen, B. (2026). Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu. Söylem Filoloji Dergisi, 11(2), 904-917. https://doi.org/10.29110/soylemdergi.1853284
AMA
1.Esirgen B. Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu. Söylem. 2026;11(2):904-917. doi:10.29110/soylemdergi.1853284
Chicago
Esirgen, Bilge. 2026. “Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu”. Söylem Filoloji Dergisi 11 (2): 904-17. https://doi.org/10.29110/soylemdergi.1853284.
EndNote
Esirgen B (June 1, 2026) Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu. Söylem Filoloji Dergisi 11 2 904–917.
IEEE
[1]B. Esirgen, “Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu”, Söylem, vol. 11, no. 2, pp. 904–917, June 2026, doi: 10.29110/soylemdergi.1853284.
ISNAD
Esirgen, Bilge. “Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu”. Söylem Filoloji Dergisi 11/2 (June 1, 2026): 904-917. https://doi.org/10.29110/soylemdergi.1853284.
JAMA
1.Esirgen B. Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu. Söylem. 2026;11:904–917.
MLA
Esirgen, Bilge. “Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu”. Söylem Filoloji Dergisi, vol. 11, no. 2, June 2026, pp. 904-17, doi:10.29110/soylemdergi.1853284.
Vancouver
1.Bilge Esirgen. Türk-İtalyan Ailelerde Çocuğa Ad Verme Olgusu. Söylem. 2026 Jun. 1;11(2):904-17. doi:10.29110/soylemdergi.1853284