“The Black Englishman” Writes Back: The (Im)Possibility of Returnee’s Hybridity in Tayeb Salih’s Season of Migration to the North

Göç, siyasi veya dini zulüm, silahlı çatışmalar ve ekonomik sorunlar gibi çeşitli nedenlerle, başlangıcından bu yana insanlık tarihinin bir parçası olmuştur. Kişinin kendine yeniden yurt edinmesi demek yeni bir vatanda yaşaması, yeni alışkanlıklar ve gelenekler edinmesi, bazı bağları koparması ve Doğu ve Batı ile Ben ve Öteki arasında birçok yeni bağ kurması anlamına gelir. Tayeb Salih'in Season of Migration to the North (1966, 1969'da çevrilmiştir) adlı romanı, postkolonyal Arap edebiyatında kesin dönüş yapan birisini ana karekter olarak ele alan az sayıdaki romandan biridir. "Beyaz maske" takma gerekliliği, postkolonyal teoride Avrupa'da var olmak ve sömürgecinin öz kimliğini özümsemek için çok gereklidir (Fanon, 2008). Makale, tarihsel-politik-toplumsal bağlamı, postkolonyal ve kültürel çalışmaların desteği ve romanın arka planında yer alan Lacan’ın "ayna görüntüsü" teorisiyle birleştirerek, yazarın Sudan'daki alt kültürel sınıflaşmada ‘Ben’ ve ‘Öteki’ anlayışı ile melezlik ve postkolonyal teori için hayati önem taşıyan “üçüncü alanı” nasıl ele aldığını göstermektedir. Bu çalışma, romandaki kültürlerarası ilişkilerin bir analizini ele almakta, modernizm ve gelenekselcilik arasında bir orta yol bulmaya çalışan kesin dönüş yapan karekterler olan isimsiz anlatıcı ve Sa'eed'e odaklanmakta ve melezliğin Sudan'ın alt sınıfında yer alan bu kişilerin kültürlerarası dönüşümü için bir çözüm olup olmadığını araştırmaktadır.

Migration has been part of human history since its beginnings, driven by diverse factors such as political or religious persecution, armed conflict, and economic issues. It means reterritorializing oneself, living in a new homeland, acquiring new habits and customs, breaking some ties, and establishing many others within the Orient and the Occident, as well as within ‘Self’ and ‘Other’. Season of Migration to the North (1966, translated in 1969) by Tayeb Salih is a widely known novel in the Arabic postcolonial literature that features the returnee as its central figure. The requirement to of wear a “white mask” is essential in postcolonial theory for navigating Europe and for incorporating the essential identity of the colonizer (Fanon, 2008). The paper incorporates the historical-political-social context with the theoretical support of postcolonial and cultural studies and the “mirror-image” theory by Lacan (1949/1977, 2006), which serves as the novel's background to demonstrate how the author addresses hybridity and the third space, crucial to postcolonial theory, in favor of cultural subalternity in Sudan. The paper proposes an analysis of intercultural relations in the novel, focusing on the returnees, the narrator and Mustafa Sa’eed, who strive to find a midpoint between modernism and traditionalism, and investigates whether, if analyzed in Lacanian ‘mirror image’, the ‘Self’ and the ‘Other’, hybridity is a solution for the sound intercultural transformation of returnees in Sudan’s subalternity.