Türk Belediyecilik Sisteminde Uygulanan Hükümet Sistemi ve Bir Model Önerisi
Abstract
Son dönemde Türkiye’de siyasal sistemin yeniden inşasına dair yapılan tartışmalarda ağırlıklı olarak ön plana çıkartılan vurgulardan birisi mevcut belediyecilik sisteminde hükümet modelleri bakımından başkanlık sisteminin uygulandığına dair iddiadır. Bu çalışmanın amacı Türk Belediyeciliği’nin yönetsel yapısını hükümet modelleri açısından kıyaslamalı incelemek ve demokratik yönetim kurgusunun daha güçlü inşası için bir model önerisi geliştirmektir. Çalışmanın kapsamını Türk Belediyecilik Sistemi’nde halen uygulanmakta olan yönetsel yapı oluşturmaktadır. Türkiye’de gerek akademi camiasında, gerekse siyaset ve bürokrasi camiasında belediyelerin yönetsel yapısında uygulanan modelin başkanlık sistemi ya da güçlü başkanlık sistemi olduğuna dair genel bir kanı bulunsa da, bu uygulamanın ne kadar demokratik ve katılımcı olduğu konusu pek tartışılmamaktadır. Başkanlık sistemi, yarı başkanlık sistemi ve parlamenter sistem ile Türk Belediyecilik Sistemi’nde uygulanan yönetsel yapı kıyaslamalı değerlendirildiğinde, sistemin aslında tek başına hiç bir hükümet modeli ile bir bütün halinde uyuşmadığı gibi mevcut yapının demokratik yönetim kurgusunu çok da öncelemediği söylenebilir. Bu düzlemde yöntem olarak içerik analizi ve arşiv araştırması yöntemleri kullanılarak yapılan çalışmada Türk Belediyecilik Sistemi’ndeki yönetsel yapının başkanlık ya da güçlü başkanlık sistemine dayanmadığı, fakat mevcut uygulamanın başkanlık sistemi ile parlamenter sistemin belli yönleri ile ağır bastığı bir sentez şeklinde yapılandırıldığı sonucuna varılmakla birlikte organlar arası yetki-görev paylaşımının biraz farklılaştırılarak yapılandırılması halinde demokratik yönetim olgusunun daha da güçleneceği sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda yönetsel yapının daha demokratik ve katılımcı bir boyut kazanabilmesi için organlar arası görev, yetki paylaşımı üzerinden yeni bir model önerisi geliştirilmiştir.
Keywords
References
- Referans 1: Acar, Uğur (2016), “İstikrar Sağlama Aracı Olarak Yarı-Başkanlık Sistemi: Fransa ve Rusya Örnekleri”,Akademik Hassasiyetler Dergisi,Cilt: 3, Sayı: 6, ss. 59-82. Referans 2: Azaklı, Sedat, Özgür, Hüseyin (2005), “Belediye Organları ve Organlar Arası İlişkiler: Başkan, Meclis ve Encümen”,Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1, Editör: Özgür, Hüseyin ve Kösecik Muhammet, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, ss. 297-319. Referans 3: Asilbay, İ. Halil (2013), “Parlamenter Sistem ve Türkiye Açısından Bir Değerlendirme”, TBB Dergisi, Sayı: 104, ss. 247-264. Referans 4: Belediye Kanunu, Kanun No: 5393, Kabul Tarihi, 03.07.2005, Resmi Gazete, Sayı: 25874, Tarih: 13.07.2005. Referans 5: Bozlağan, Recep (2016), Türk Tipi Başkanlık, Hayat Yayınları, İstanbul. Referans 6: Büyükşehir Belediye Kanunu, Kanun No: 5216, Kabul Tarihi: 10.07.2004, Resmi Gazete, Sayı: 25531, Yayımlandığı Tarih: 23.07.2004. Referans 7: Erdoğan, Mustafa (2005), Anayasal Demokrasi, Siyasal Kitabevi, 7. Baskı, Ankara. Referans 8: Eryiğit, Burak Hamza (2016), “Türk Belediyeciliğinin Yönetsel Sistemi Üzerine Bir Tartışma”, Turkish Studies Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 2, Kış, ss. 435-450. Referans 9: Karatepe, Şükrü (2013),“Hükümet Sistemleri ve Türkiye",Yeni Türkiye Dergisi, Yıl: 9, Sayı: 51, Mart-Nisan, ss. 223-235.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Political Science
Journal Section
Research Article
Authors
Burak Hamza Eryiğit
MARMARA ÜNİVERSİTESİ, SİYASAL BİLGİLER FAKÜLTESİ
Türkiye
Ruveyda Kızılboğa Özaslan
MARMARA ÜNİVERSİTESİ, SİYASAL BİLGİLER FAKÜLTESİ
Türkiye
Publication Date
December 28, 2017
Submission Date
November 10, 2017
Acceptance Date
December 17, 2017
Published in Issue
Year 2017 Volume: 3 Number: 6
Cited By
BELEDİYELERDE STRATEJİK GÖÇ YÖNETİMİ: HATAY, ADANA VE MERSİN BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİNİN MUKAYESELİ ANALİZİ
Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.56400/tarsusiibfdergisi.1243395