Neighborhood Relations With Migrant And Refugees: The Example Of Samsun Province

Abstract

Turkey has been subjected to intense migration waves, especially due to the various conflict environments that have taken place in neighboring countries over the past decade. This situation causes the number of migrant and refugee individuals in Turkey to increase over the years. The irregular increase in the number of migrants and refugees causes various changes in social relations. One of these relations is neighborly relations. In the study, the evaluation of the neighborhood relations of migrants and refugees by local people is discussed. In this context, the Ilkadım District of Samsun has been selected as a research site. In the research, a phenomenology pattern was used to capture the perception of individuals by choosing a qualitative method and to evaluate the connection of neighborly relations with the situations experienced. In this context, in-depth interviews were conducted with immigrant and refugee individuals residing in Ilkadım District and 14 local people living next door in the apartment. According to the findings, indigenous people did not approach immigrants and refugees with prejudice in their neighborly relations. However, problems experienced in terms of uncertain process and harmony can cause negative consequences in these relationships and cause a change in a negative direction. Indigenous people are unable to develop neighborly relations with migrants and refugees and may experience adverse situations. Differences in language and culture, prejudices of the Turkish society and the lack of settlements suitable for the demographic structure can lead to negative situations and the inability to develop neighborly relations.

Keywords

• Migration
• Migrant
• Neighborhood
• Refugee
• Asylum Seeker

GÖÇMEN VE MÜLTECİLERLE KOMŞULUK İLİŞKİLERİ: SAMSUN İLİ ÖRNEĞİ

Abstract

Türkiye özellikle son on yıldır komşu ülkelerde gerçekleşen çeşitli çatışmalı ortamlar nedeniyle yoğun göç dalgalarına maruz kalmaktadır. Bu durum Türkiye’de göçmen ve mülteci bireylerin sayısının yıllar geçtikçe artmasına neden olmaktadır. Göçmen ve mülteci sayısının düzensiz şekilde artması toplumsal ilişkilerde çeşitli değişimlere neden olmaktadır. Bu ilişkilerden biri komşuluk ilişkileridir. Çalışmada göçmen ve mültecilerin komşuluk ilişkilerinin yerli halk tarafından değerlendirilmesi ele alınmıştır. Bu kapsamda Samsun İli İlkadım İlçesi araştırma sahası olarak seçilmiştir. Araştırmada nitel yöntem seçilerek bireylerin algısını yakalamak ve komşuluk ilişkilerinin yaşanan durumlarla bağlantısını değerlendirmek amacıyla olgubilim deseni kullanılmıştır. Bu bağlamda İlkadım İlçesi’nde ikamet eden, göçmen ve mülteci bireylerle apartmanda komşu olan 14 yerli halk ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bulgulara göre yerli halk, göçmen ve mültecilere karşı komşuluk ilişkilerinde önyargılı yaklaşmamıştır. Fakat belirsiz süreç ve uyum anlamında yaşanan sorunlar ilişkilerde negatif sonuçlar yaratarak olumsuz yönde bir değişime neden olabildiği görülmektedir. Yerli halk, göçmen ve mültecilerle komşuluk ilişkilerini geliştirememekte ve olumsuz durumlar yaşayabilmektedir. Dil ve kültür farklılığı, Türk toplumun önyargıları ve demografik yapıya uygun yerleşmelerin olmayışı olumsuz durumların yaşanmasına ve komşuluk ilişkilerinin gelişememesine neden olabilmektedir.

Keywords

• Göç
• Göçmen
• Komşuluk
• Mülteci
• Sığınmacı

References

1. Alver, K. (2014). Komşuluk Kültürü. A. Koyuncu ( ed.) içinde, Komşular ve Komşuluklar (s. 49-71). Ankara: Hece Yayınları.
2. Çağlak, U. (2020). Esnaflar Arası Komşuluk İlişkileri: Konya Bedesten Çarşısı Üzerine Bir Değerlendirme. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(5), 1621 - 1631.
3. Çıngır, Ö. F., & Erdağ, R. (2017). Türkiye’de Biyopolitika ve Göç: Iraklı Mülteciler Örneği. Ege Akademik Bakış Dergisi, 17(4), 517 - 525.
4. Erdoğan, M. M. (2015). Türkiye'deki Suriyeliler: Toplumsal Kabul ve Uyum. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
5. Esen, A. (2016). Türkı̇ye’de Geçı̇cı̇ Koruma Altındakı̇ Surı̇yelı̇ler: Tespı̇tler Ve Önerı̇ler. (A. Esen, & M. Duman , Dü) İstanbul: Aryan Basım.
6. Gencer, T. E. (2019). Göç Süreçlerindeki Çocukların Karşılanamayan Gereksinimleri, Haklara Erişimleri ve Beklentileri: Ankara ve Hatay'da Yaşayan Suriyeli Çocuklar Örneği. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. İçduygu, A., & Aksel, D. B. (2012). Türkiye'de Düzensiz Göç. Ankara: Uluslararası Göç Örgütü.
8. Koyuncu, A. (2014). Komşuluk Kültürü. K. Ahmet içinde, Gündelik Hayatta Komşuluk (s. 11 - 26). İstanbul: Hece Yayınları.

9. Marshall, M. N. (1996). Sampling for Qualitative Research. Family Practice, 13(6), 522-526.
10. Onat Kocabıyık, O. (2016). Olgubilim ve Gömülü Kuram: Bazı Özellikler Açısından Karşılaştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 55 -66.
11. Özbay, M., & Melanlıoğlu, D. (2008). Türkçe Eğitiminde Kelime Hazinesinin Önemi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 30 - 45.
12. Rittersberger-Tılıç, H., & Erdemir, A. (2008). Migration Policies and Integration in the European Union: Impacts on Society and Politics. (A. G. Ayata, Dü.) Challenges of Global Migration: EU and Its Neighbourhood.
13. Saraçlı, M. (2019). Uluslararası Hukukta Yerinden Edilmiş Kişiler. Ankara: Adalet Yayınevi.
14. Taşçı, Ö., & Kara, A. (2019). Türkiye’de Oluşturulan Yeni Uyum Politikası. Göç Araştırmaları Dergisi, 5(2), 260 - 313.
15. Tepealtı, F. (2019). Avrupa Birliği’ne Yönelik Türkiye Geçişli (Transit) Göç Hareketleri Ve Türkiye'nin Düzensiz Göçle Mücadelesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24(41), 125 - 140.
16. Ünal, S. (2014). Türkiye’nin Beklenmedik Konukları: “Öteki” Bağlamında Yabancı Göçmen ve Mülteci Deneyimi. Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 6(3), 65 - 89.
17. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Yıldız, İ., & Çakır Sümer, G. (2020). Türkiye’deki Suriyeli Sığınmacıların Komşuluk İlişkileri: Gaziantep Kenti Örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30(1), 241 - 252.