Review
BibTex RIS Cite

Kırılganlıktan Güçlenmeye: Kadınların Güçlendirilmesinde Sosyal Politika Ve Sosyal Hizmetin Etkileşimi Üzerine Analitik Bir İnceleme

Year 2026, Volume: 7 Issue: 1 , - , 30.03.2026
https://doi.org/10.61861/spshcd.1887072
https://izlik.org/JA43MZ78FG

Abstract

Geçmişten günümüze toplumsal gelişmelere bakıldığında gerçekleştirilen faaliyetlerin bir kısmında erkekler yer alırken bir kısmında ise kadınlar yer almıştır. Dolayısıyla kadın toplum denilen dinamik yapının ana aktörlerinden birisidir. Ancak kadına dair söylemler, aktarılan görüşler ve gerçekleştirilen uygulamalar yllar içerisinde kadını dezavantajlı bir konuma sürüklemiştir. Bazı gelişmeler kadını güçlendirme adına olumlu gelişmeler olsa da bazıları dezavantajlı bir konuma getirmiştir. Bu dezavantajlılık hali sosyal, ekonomik, siyasi vd. aslında toplumu oluşturan tüm etmenler içerisinde devam ettiği ifade edilebilir. Ancak sanayi devrimi sonrası sosyal devlet kavramının doğuşu ve gelişimi sonrası kadınlara dair ortaya koyulan sosyal politikalar bu dezavantajlılık halini ortadan kaldırmak veya bir nebze azaltmak için çeşitli çabalar içermiştir. Bu çabaların bazıları geçici pansumanlar şeklinde iken bazıları gelecek projeksiyonda kadınları daha güçlü bir konuma getirecek uygulamalardır. Günümüz kadınlara yönelik sosyal politika ve sosyal hizmet uygulamaların temel hedefine bakıldığında kadınların potansiyellerini gerçekleştirebilmeleri ve toplumsal yaşamda eşit ve etkili bir konumda bulunabilmeleri şeklindedir. Gerçekleştirilen bu çalışmada kadın güçlendirmesinin ne olduğu ve temel bileşenleri ele alınarak sosyal politika ve sosyal hizmet perpektifinden mevcut süreç değerlendirilecektir

References

  • Acar Balaylar, N., Üçdoğruk, Ş., & Emeç, H. (2024). Türkiye’de cinsiyetler arası ücret açığının sektörel perspektiften koşulsuz kantil regresyonla incelenmesi: Yapışkan zemin ve cam tavan. İzmir İktisat Dergisi, 39(4), 872–892. https://doi.org/10.24988/ije.1509747
  • Anderson, S., & Sviatschi, M. M. (2025). Cinsiyet ve silahlı çatışma. Ekonomi Politikası, 40(124), 807–842. https://doi.org/10.1093/epolic/eiaf010
  • Arı, S. (2023). Kadın emeğinin örgütlenmesini feminist bir mesele olarak yeniden düşünmek. Mülkiye Dergisi, 47(1), 325–360. https://doi.org/10.25064/mulkiye.1182070
  • Arslan, A., & Türkmen, A. (2023). Türkiye’de kalkınma politikaları ve bölgesel kalkınma planlarının dönüşümü. Toplum Ekonomi ve Yönetim Dergisi, 4(Özel Sayı), 254–272. https://doi.org/10.58702/teyd.1354976
  • Arslan, B., Tanrıkulu, E., & Aksöz, F. (2022). Kadınların toplumsal tükenmişlik düzeylerinin rasyonel olmayan satın alma davranışlarına etkisi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(2), 868–894.
  • Atasever, E., & Istar Isıklı, E. (2024). Kadın yoksulluğuyla mücadelede sosyal yardımların rolü: Düzce Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı üzerine bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (61), 91–106. https://doi.org/10.30794/pausbed.1385335
  • Aydın, S. (2016). Türkiye’de kadının istihdamı ve kadına dair sosyal güvenlik uygulamaları. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 243–258.
  • Damgacı, T. (2024). Kadın ve kalkınma yaklaşımı çerçevesinde Türkiye’de kadınların kalkınma planlarındaki yeri (Bilim Kurulu Yayınları No. 81).
  • Danış, M. Z. (2007). Sosyal hizmet mesleği ve disiplininde sosyal politikanın yeri ve önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18(2), 51–64.
  • Demirel, Z. H., & Bakırtaş, H. (2022). İş hayatında kadınların güçlendirilmesi ve aile ilişkisine etkisi. Alanya Akademik Bakış, 6(3), 3129–3158.
  • Doğan, T. (2015). Kısa psikolojik sağlamlık ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93–102.
  • Erbay, H. (2019). Tarihsel süreçte dünyada ve Türk toplumunda kadın algısı ve haklarının gelişimi üzerine bir değerlendirme. Ege Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 1–25.
  • Erükçü Erbaş, G., & Orbay, İ. (2020). Toplumsal cinsiyet ve sosyal sorunların kesişiminde Türkiye’de kadın olmak. R. Akgün & G. Demir (Ed.), Literatürden vaka örneklerine sosyal sorunlar içinde (1. baskı, ss. 62–64). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • European Institute for Gender Equality. (2025). Gender mainstreaming. https://eige.europa.eu/gender-mainstreaming
  • European Institute of the Mediterranean. (2025). Legal policies for advancing gender equality in Turkey. https://www.iemed.org/publication/legal-policies-for-advancing-gender-equality-in-turkey
  • Günay, G., & Demirci Aksoy, A. (2018). Türkiye’de kadın kooperatifçiliği. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 53(1), 77–90. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.18.02.865 İleri, Ü. (2016). Sosyal politikalarda kadın ve cinsiyet ayrımcılığı ile ilgili başlıca uluslararası ve ulusal hukuki düzenlemeler. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 5(12), 128–153.
  • İnce Yenilmez, M. (2017). Kadın güçlendirmesi ve toplumsal cinsiyet eşitliği’nin ölçülmesi: Türkiye örneği. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 24(2), 485–503.
  • KADAV – Kadınlarla Dayanışma Vakfı. (2025). Ana sayfa. https://kadav.org.tr/
  • KADEM – Kadın ve Demokrasi Derneği. (2025). Ana sayfa. https://kadem.org.tr/
  • KADEM – Kadın ve Demokrasi Vakfı. (2025). Ana sayfa. https://www.kahdem.org.tr/
  • Kadın Girişimciler Dairesi Başkanlığı. (2024). 2024-2028 KSGM eylem planı. https://kadingirisimci.gov.tr/media/1vzpdrdc/2024-2028-ksgm-eylem-plan%C4%B1.pdf
  • Kaya, N. Ç. (2010). Farkındalık yaratarak kadını güçlendirme: Güneydoğu Anadolu bölgesinde bir kalkınma modeli. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 13(2), 117–143.
  • Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı. (2025). Biz kimiz? https://morcati.org.tr/neler-yapiyoruz/biz-kimiz/
  • Mosedale, S. (2005). Policy arena assessing women’s empowerment: Towards a conceptual framework. Journal of International Development, 17(2), 243–257. https://doi.org/10.1002/jid.1212
  • Özateş, Ö. S. (2007). Sosyal hizmet bakış açısıyla toplumsal cinsiyet ayrımcılığı nedeniyle temel eğitimden kopan kız çocukları sorunu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18(2), 77–88.
  • Özaydınlık, K. (2014). Toplumsal cinsiyet temelinde Türkiye’de kadın ve eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, (33), 93–112. https://doi.org/10.21560/spcd.03093 Sancar, S. (2008). Türkiye'de kadınların siyasal kararlara eşit katılımı. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 2(4), 173–184.
  • Saraç, S. (2013). Toplumsal cinsiyet. Toplumsal Cinsiyet ve Yansımaları, 27–32.
  • Serdaroğlu, U., & Yavuz, G. (2008). Kalkınma ve kadın (veya toplumsal cinsiyet) ilişkilendirilenişinin değişimindeki kavşaklar. Ekonomik Yaklaşım, 19(66), 121–164.
  • Şen, M. (2018). Cinsiyete dayalı ücret eşitsizliğinin Avrupa Birliği ve Türkiye kapsamında değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(41), 295–324. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.455488
  • Şentürk, İ., & Demir, Ö. (2022). Türkiye’de cinsiyete dayalı ücret eşitsizliği: Üç-parçalı Blinder-Oaxaca ayrıştırması. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 18(1), 153–181.
  • T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). Türkiye'de kadın 2022 raporu. https://www.aile.gov.tr/media/97652/tu-rkiye-de-kadin_20220214.pdf
  • T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). Şiddet Önleme ve İzleme Merkezleri (ŞÖNİM). https://aile.gov.tr/a/169993/4-1-1-siddet-onleme-ve-izleme-merkezleri-sonim.pdf
  • T.C. Resmî Gazete. (2012). 6284 Sayılı Kanun: Ailenin korunması ve kadına karşı şiddetin önlenmesine dair kanun. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6284.pdf
  • Tarhan, N. (2018). Kadın psikolojisi (87. baskı). Nesil Yayınevi.
  • Tarhan, N. (2022). Kadın psikolojisi ve toplumsal cinsiyet bağlamında rol kalıpları. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1–18.
  • Taşdemir Afşar, S. (2018). Sığınmaevinde kalan kadınlara sunulan hizmetler ve kadınların sığınmaevi sonrası yaşam planları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(2), 190–225.
  • Tekdere, M., & Polat, T. (2022). Kadına şiddetle mücadelede kadın konukevi hizmeti ve belediyeler. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 683–701. https://doi.org/10.33206/mjss.923394
  • Tekindal, M., Özlem, Ş. Ö., & Emre, M. (2018). Şiddet mağduru kadına yönelik sosyal hizmet müdahalesi: Ayşen ve Zehra vakası. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 18(1), 45–72.
  • Tolay, E., Sürgevil, O., & Topoyan, M. (2012). Akademik çalışma ortamında yapısal ve psikolojik güçlendirmenin duygusal bağlılık ve iş doyumu üzerindeki etkileri. Ege Akademik Bakış, 12(4), 449–465. Topgül, S. (2012). Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nda kadının durumu. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 19(2), 301–319.
  • Trabzon Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi. (2025). Sosyal Camadan E-Dergisi (Sayı 3).
  • Uçan, G. (2017). Kadınların medya kullanım tercihleri ile toplumsal cinsiyet eşitliği tutumları arasındaki ilişki: Manisa kent merkezi örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(63), 1297–1319.
  • UN Women. (2013). Economic empowerment thematic brief. https://www.unwomen.org/sites/default/files/Headquarters/Attachments/Sections/Library/Publications/2013/12/UN%20Women_EE-Thematic-Brief_US-web%20pdf.pdf
  • Yalçın, M. (2021). Şiddete maruz bırakılan kadınlara yönelik vaka yönetimi temelli sosyal hizmet uygulamaları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(3), 1103–1124. https://doi.org/10.33417/tsh.855762
  • Yavuz, K., & Okur Çakıcı, F. (2021). Şiddet mağduru kadına verilen sosyal hizmetler: Trabzon ili örneği. Global Journal of Economics and Business Studies, 10(19), 36–60.
  • Yıldırım, B., & Şahin, F. (2019). Esping-Andersen’in refah devleti sınıflandırması ve makro sosyal hizmet uygulamaları temelinde Türkiye’nin konumu. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 2525–2554. https://doi.org/10.26466/opus.542395
  • Yıldırım, F., & Gül, H. (2021). Uluslararası kalkınma politikaları ve kadınların güçlendirilmesi üzerine bir değerlendirme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 679–695.
  • Yılmaz, M. (2024). Kadınlarda psikolojik güçlülük ve güçlenmesi gereken alanların belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi].

From Vulnerability to Empowerment: An Analytical Study on the Interaction of Social Policy and Social Services in Women's Empowerment

Year 2026, Volume: 7 Issue: 1 , - , 30.03.2026
https://doi.org/10.61861/spshcd.1887072
https://izlik.org/JA43MZ78FG

Abstract

Looking at social developments from the past to the present, men have participated in some activities, while women have participated in others. Therefore, women are one of the main actors in the dynamic structure called society. However, over the years, discourses about women, the views conveyed, and the practices implemented have pushed women into a disadvantaged position. While some developments have been positive in terms of empowering women, others have placed them at a disadvantage. This disadvantage can be said to persist in all elements that make up society, including social, economic, and political factors. However, following the birth and development of the concept of the welfare state after the industrial revolution, social policies regarding women have included various efforts to eliminate or at least reduce this disadvantage. While some of these efforts are temporary band-aid solutions, others are practices that will put women in a stronger position in the future. Looking at the fundamental goal of today's social policy and social service practices for women, it is to enable women to realize their potential and occupy an equal and effective position in social life. This study will evaluate the current process from a social policy and social service perspective by addressing what women's empowerment is and its fundamental components.

References

  • Acar Balaylar, N., Üçdoğruk, Ş., & Emeç, H. (2024). Türkiye’de cinsiyetler arası ücret açığının sektörel perspektiften koşulsuz kantil regresyonla incelenmesi: Yapışkan zemin ve cam tavan. İzmir İktisat Dergisi, 39(4), 872–892. https://doi.org/10.24988/ije.1509747
  • Anderson, S., & Sviatschi, M. M. (2025). Cinsiyet ve silahlı çatışma. Ekonomi Politikası, 40(124), 807–842. https://doi.org/10.1093/epolic/eiaf010
  • Arı, S. (2023). Kadın emeğinin örgütlenmesini feminist bir mesele olarak yeniden düşünmek. Mülkiye Dergisi, 47(1), 325–360. https://doi.org/10.25064/mulkiye.1182070
  • Arslan, A., & Türkmen, A. (2023). Türkiye’de kalkınma politikaları ve bölgesel kalkınma planlarının dönüşümü. Toplum Ekonomi ve Yönetim Dergisi, 4(Özel Sayı), 254–272. https://doi.org/10.58702/teyd.1354976
  • Arslan, B., Tanrıkulu, E., & Aksöz, F. (2022). Kadınların toplumsal tükenmişlik düzeylerinin rasyonel olmayan satın alma davranışlarına etkisi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(2), 868–894.
  • Atasever, E., & Istar Isıklı, E. (2024). Kadın yoksulluğuyla mücadelede sosyal yardımların rolü: Düzce Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı üzerine bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (61), 91–106. https://doi.org/10.30794/pausbed.1385335
  • Aydın, S. (2016). Türkiye’de kadının istihdamı ve kadına dair sosyal güvenlik uygulamaları. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 243–258.
  • Damgacı, T. (2024). Kadın ve kalkınma yaklaşımı çerçevesinde Türkiye’de kadınların kalkınma planlarındaki yeri (Bilim Kurulu Yayınları No. 81).
  • Danış, M. Z. (2007). Sosyal hizmet mesleği ve disiplininde sosyal politikanın yeri ve önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18(2), 51–64.
  • Demirel, Z. H., & Bakırtaş, H. (2022). İş hayatında kadınların güçlendirilmesi ve aile ilişkisine etkisi. Alanya Akademik Bakış, 6(3), 3129–3158.
  • Doğan, T. (2015). Kısa psikolojik sağlamlık ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93–102.
  • Erbay, H. (2019). Tarihsel süreçte dünyada ve Türk toplumunda kadın algısı ve haklarının gelişimi üzerine bir değerlendirme. Ege Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 1–25.
  • Erükçü Erbaş, G., & Orbay, İ. (2020). Toplumsal cinsiyet ve sosyal sorunların kesişiminde Türkiye’de kadın olmak. R. Akgün & G. Demir (Ed.), Literatürden vaka örneklerine sosyal sorunlar içinde (1. baskı, ss. 62–64). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • European Institute for Gender Equality. (2025). Gender mainstreaming. https://eige.europa.eu/gender-mainstreaming
  • European Institute of the Mediterranean. (2025). Legal policies for advancing gender equality in Turkey. https://www.iemed.org/publication/legal-policies-for-advancing-gender-equality-in-turkey
  • Günay, G., & Demirci Aksoy, A. (2018). Türkiye’de kadın kooperatifçiliği. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 53(1), 77–90. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.18.02.865 İleri, Ü. (2016). Sosyal politikalarda kadın ve cinsiyet ayrımcılığı ile ilgili başlıca uluslararası ve ulusal hukuki düzenlemeler. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 5(12), 128–153.
  • İnce Yenilmez, M. (2017). Kadın güçlendirmesi ve toplumsal cinsiyet eşitliği’nin ölçülmesi: Türkiye örneği. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 24(2), 485–503.
  • KADAV – Kadınlarla Dayanışma Vakfı. (2025). Ana sayfa. https://kadav.org.tr/
  • KADEM – Kadın ve Demokrasi Derneği. (2025). Ana sayfa. https://kadem.org.tr/
  • KADEM – Kadın ve Demokrasi Vakfı. (2025). Ana sayfa. https://www.kahdem.org.tr/
  • Kadın Girişimciler Dairesi Başkanlığı. (2024). 2024-2028 KSGM eylem planı. https://kadingirisimci.gov.tr/media/1vzpdrdc/2024-2028-ksgm-eylem-plan%C4%B1.pdf
  • Kaya, N. Ç. (2010). Farkındalık yaratarak kadını güçlendirme: Güneydoğu Anadolu bölgesinde bir kalkınma modeli. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 13(2), 117–143.
  • Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı. (2025). Biz kimiz? https://morcati.org.tr/neler-yapiyoruz/biz-kimiz/
  • Mosedale, S. (2005). Policy arena assessing women’s empowerment: Towards a conceptual framework. Journal of International Development, 17(2), 243–257. https://doi.org/10.1002/jid.1212
  • Özateş, Ö. S. (2007). Sosyal hizmet bakış açısıyla toplumsal cinsiyet ayrımcılığı nedeniyle temel eğitimden kopan kız çocukları sorunu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18(2), 77–88.
  • Özaydınlık, K. (2014). Toplumsal cinsiyet temelinde Türkiye’de kadın ve eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, (33), 93–112. https://doi.org/10.21560/spcd.03093 Sancar, S. (2008). Türkiye'de kadınların siyasal kararlara eşit katılımı. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 2(4), 173–184.
  • Saraç, S. (2013). Toplumsal cinsiyet. Toplumsal Cinsiyet ve Yansımaları, 27–32.
  • Serdaroğlu, U., & Yavuz, G. (2008). Kalkınma ve kadın (veya toplumsal cinsiyet) ilişkilendirilenişinin değişimindeki kavşaklar. Ekonomik Yaklaşım, 19(66), 121–164.
  • Şen, M. (2018). Cinsiyete dayalı ücret eşitsizliğinin Avrupa Birliği ve Türkiye kapsamında değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(41), 295–324. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.455488
  • Şentürk, İ., & Demir, Ö. (2022). Türkiye’de cinsiyete dayalı ücret eşitsizliği: Üç-parçalı Blinder-Oaxaca ayrıştırması. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 18(1), 153–181.
  • T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). Türkiye'de kadın 2022 raporu. https://www.aile.gov.tr/media/97652/tu-rkiye-de-kadin_20220214.pdf
  • T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). Şiddet Önleme ve İzleme Merkezleri (ŞÖNİM). https://aile.gov.tr/a/169993/4-1-1-siddet-onleme-ve-izleme-merkezleri-sonim.pdf
  • T.C. Resmî Gazete. (2012). 6284 Sayılı Kanun: Ailenin korunması ve kadına karşı şiddetin önlenmesine dair kanun. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6284.pdf
  • Tarhan, N. (2018). Kadın psikolojisi (87. baskı). Nesil Yayınevi.
  • Tarhan, N. (2022). Kadın psikolojisi ve toplumsal cinsiyet bağlamında rol kalıpları. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1–18.
  • Taşdemir Afşar, S. (2018). Sığınmaevinde kalan kadınlara sunulan hizmetler ve kadınların sığınmaevi sonrası yaşam planları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(2), 190–225.
  • Tekdere, M., & Polat, T. (2022). Kadına şiddetle mücadelede kadın konukevi hizmeti ve belediyeler. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 683–701. https://doi.org/10.33206/mjss.923394
  • Tekindal, M., Özlem, Ş. Ö., & Emre, M. (2018). Şiddet mağduru kadına yönelik sosyal hizmet müdahalesi: Ayşen ve Zehra vakası. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 18(1), 45–72.
  • Tolay, E., Sürgevil, O., & Topoyan, M. (2012). Akademik çalışma ortamında yapısal ve psikolojik güçlendirmenin duygusal bağlılık ve iş doyumu üzerindeki etkileri. Ege Akademik Bakış, 12(4), 449–465. Topgül, S. (2012). Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nda kadının durumu. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 19(2), 301–319.
  • Trabzon Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi. (2025). Sosyal Camadan E-Dergisi (Sayı 3).
  • Uçan, G. (2017). Kadınların medya kullanım tercihleri ile toplumsal cinsiyet eşitliği tutumları arasındaki ilişki: Manisa kent merkezi örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(63), 1297–1319.
  • UN Women. (2013). Economic empowerment thematic brief. https://www.unwomen.org/sites/default/files/Headquarters/Attachments/Sections/Library/Publications/2013/12/UN%20Women_EE-Thematic-Brief_US-web%20pdf.pdf
  • Yalçın, M. (2021). Şiddete maruz bırakılan kadınlara yönelik vaka yönetimi temelli sosyal hizmet uygulamaları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(3), 1103–1124. https://doi.org/10.33417/tsh.855762
  • Yavuz, K., & Okur Çakıcı, F. (2021). Şiddet mağduru kadına verilen sosyal hizmetler: Trabzon ili örneği. Global Journal of Economics and Business Studies, 10(19), 36–60.
  • Yıldırım, B., & Şahin, F. (2019). Esping-Andersen’in refah devleti sınıflandırması ve makro sosyal hizmet uygulamaları temelinde Türkiye’nin konumu. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 2525–2554. https://doi.org/10.26466/opus.542395
  • Yıldırım, F., & Gül, H. (2021). Uluslararası kalkınma politikaları ve kadınların güçlendirilmesi üzerine bir değerlendirme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 679–695.
  • Yılmaz, M. (2024). Kadınlarda psikolojik güçlülük ve güçlenmesi gereken alanların belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi].
There are 47 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Social Work (Other)
Journal Section Review
Authors

Kübra Şahin 0009-0002-0650-339X

Mehmet Bilge 0000-0002-6082-1105

Submission Date February 11, 2026
Acceptance Date March 14, 2026
Publication Date March 30, 2026
DOI https://doi.org/10.61861/spshcd.1887072
IZ https://izlik.org/JA43MZ78FG
Published in Issue Year 2026 Volume: 7 Issue: 1

Cite

APA Şahin, K., & Bilge, M. (2026). Kırılganlıktan Güçlenmeye: Kadınların Güçlendirilmesinde Sosyal Politika Ve Sosyal Hizmetin Etkileşimi Üzerine Analitik Bir İnceleme. Sosyal Politika Ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, 7(1). https://doi.org/10.61861/spshcd.1887072

Aim & Scope

Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü'nün uluslararası hakemli dergisidir. Dergi sosyal politika, sosyal hizmet ve sosyal hizmet disiplini ile bağlantılı diğer sosyal bilim alanlarına ve mesleki uygulamalara ilişkin araştırma, derleme ve vaka sunumu makalelerin yayınlanmasını amaçlamaktadır.

Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi,, Türkçe ve İngilizce dillerinde yazılmış makaleleri kabul etmektedir. Dergi, Aralık ve Haziran aylarında olmak üzere yılda iki kez yayın yapan, açık erişimli bir dergidir. Dergiye yayınlanmak üzere gönderilecek makaleler genel olarak sosyal politika, sosyal hizmet ve sosyal hizmet uygulama alanlarıyla ilgili olmalıdır. Spesifik olarak ise konular sosyal hizmet perspektifiyle ele alınacak diğer sosyal alanlar ve sorunlarla ilgili olmalıdır. (Örn: Adalet, aile, çalışma yaşamı, çalışma ve sosyal güvenlik, çocuk, eğitim, engellilik, gençlik, göç, HIV-AIDS, insan hakları, işsizlik, kadın, klinik sosyal hizmet, madde bağımlılığı, psikiyatrik sosyal hizmet, tıbbi sosyal hizmet, okul sosyal hizmeti, sağlık, sivil toplum, sosyal adalet, sosyal politika, sosyal refah, suçluluk, yaşlılık, yoksulluk ve benzeri konular.)

  • Dergide sosyal bilimler alanlarında Türkçe ve İngilizce yazılan çalışmalar yayımlanır. Her iki dilde de özetin eklenmesi zorunludur.
  • Dergiye gönderilen yazılar, daha önce yayınlanmamış veya bir başka dergiye yayın için gönderilmemiş olmalıdır.
  • İlgili editör gerekli gördüğü yazım düzeltmelerini kendisi yapabilir. Yine yabancı bir dilde yazılan özeti ilgili editör gerekli görmesi durumunda düzeltebilir.
  • Çalışmanın başına, 200 sözcükten fazla olmayacak şekilde Türkçe ve İngilizce Özet ve her iki dilde de 5 kelimeyi aşmayacak Anahtar kelimeler konulmalıdır.
  • Yazılarda yazarı çağrıştıracak (ad, soyad, adres vb) hiçbir bilgi bulunmamalıdır. Bu bilgiler editöre not olarak iletilmelidir.
  • Yazarla ilgili bilgi editör tarafından makale kabul edildiğinde eklenecektir.
  • Yazıların bütün hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.
  • Gönderilecek bilimsel çalışmaların kaynakça dahil minimum 4000, maksimum 9000 kelime aralığında olması önerilir.
  • Dergide yayımlanacak makaleler iThenticate benzerlik/intihal taramasından geçirilmektedir. Benzerlik/intihal oranı %10’un üzerinde olan makaleler incelenmeye alınmamaktadır.

APA
Makalelerin alıntıları ve kaynakçası APA kaynak gösterme esaslarına göre düzenlenmiş olmalıdır.

BİÇİM
Sayfa yapısı; soldan 3, sağdan 2, alttan ve üstten 2,5cm aralıkta olmalıdır. Genel olarak Calibri yazı tipi 11 punto büyüklüğünde kullanılmalı ve satır aralığı 1,5 olmalıdır. Tablolarda ve grafiklerde ise tek satır aralığı 10 punto kullanılmalıdır Yazar(lar), adını soyadını baş harfleri büyük olacak şekilde yazmalı ve hemen altında unvanı, kurumu, bölümü ve mail adresi ve ORCID numarasını yazmalıdır. Blok alıntı yapıldığında alıntının tamamı bir tab (1,25cm) içeride olmalıdır. Alıntıyı bitirildiğinde kaynak verilmelidir (Yazar, yıl).

YAPI
APA stilinde metin bölümlere ayrılmıştır. Genel olarak ana bölümler sırasıyla:

Başlık
Özet/Abstract
Giriş
Yöntem
Bulgular
Tartışma
Sonuç ve Öneriler
Araştırmaya İlişkin Etik Bilgiler
Araştırmacının Katkı Oranı
Çatışma Beyanı
Kaynakça
Ekler

olarak ayrılmıştır. BAŞLIK sola dayalı bir şekilde Türkçe tamamı büyük harf; İngilizce başlık ise yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılır. ÖZ/ABSTRACT Makalenin en az 150 en fazla 200 kelimeyi aşmayacak bir özeti (Türkçe ve İngilizce özet konur) bulunmalıdır. Özetin başlığının “ÖZ” ve “ABSTRACT” olarak konulması gerekmektedir. Ayrıca makale için en fazla 5 Türkçe (Anahtar Kelimeler) ve 5 İngilizce (Keywords) anahtar sözcüğe yer verilmelidir.

Araştırma Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25311

Derleme Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25312 

Olgu Sunumu Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25313


ARA BAŞLIKLAR

1. Düzey: Ortalanmış, Kalın, Baş Harfleri Büyük Geri Kalanı Küçük

2. Düzey: Sola yaslanmış, Kalın, Baş Harfleri Büyük Geri Kalanı Küçük

3. Düzey: Bir tab içeride, Kalın, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.

4. Düzey: Bir tab içeride, Kalın, İtalik, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.

5. Düzey: Bir paragraf içeride, İtalik, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.



ATIF (Yazı İçinde)

Metin içinde atıf farklı şekillerde yapılabilir:

Karacan (1998) … aktarmaktadır (s. 108).

…açmasıdır (Acar ve Baykara Acar, 2006).



Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi olarak, metin içi atıflarda yazarların adları ve eserin yayım yılıyla beraber yazılması prensibini benimsiyoruz. Eğer kaynak sayfalardan oluşmuyorsa (örneğin internetten alınan bir yazıysa), atıf yapılan kısmın kaçıncı paragrafta yer aldığı (Yazar, Yıl, para. x) şeklinde belirtilmeli, x yerine paragrafın metindeki sırası yazılmalıdır.

  • Bu dergide gönderilen bilimsel yazılarda, başta COPE (Committee on Publication Ethics), TUBA ve TÜBİTAK olmak üzere editör ve yazarlar için ulusal ve uluslararası standartlar dikkate alınmaktadır. Dergide bu stardartlara uyan yazılar yayınlanır.
  • Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel veya nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar ile kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar etik kurul izni gerektiren çalışmalar kapsamındadır.
  • Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir. Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.
  • Değerlendirme sürecinde akademik ve etik ilkelere uygunsuzluk tespit edilirse çalışmaların, değerlendirme süreci derhal durdurularak ve gerekçeleri ile birlikte çalışma yazar(lar)ına iade edilir.
  • Dergi Yayın Kurulu, Sorumlu Yazı İşleri Müdürü ve Dergi Yayın Sekretaryası dergiye sunulan tüm çalışmaların yayınlanmasına kadar gizlilik ve mahremiyetini sağlamakla yükümlüdür. Süreç boyunca çalışmalara lişkin sadece ilgili yazar(lar)a bilgi verilir.
  • Dergide değerlendirmeye alınan çalışmalar, çift kör hakem sistemi ile değerlendirililr. Hakem değerlendirmeleri arasında çelişen durumlarda veya yetersiz olması halinde Yayın Kurulu 3. bir hakem görüşüne başvurabilir.
  • Hakemler değerlendirmelerini yaparken etik ilkelere riayet etmekle yükümlüdür.
  • Hakemler, değerlendirmelerini objektif yapmalı ve değerlendirmelerinin yazar(lar)a yönelik kişisel eleştirilerden kaçınmalı ve odağına değerlendirmeye söz konusu olan çalışmayı almalıdır.
  • Dergide yayımlanacak çalışmalarla ilgili nihai karar Yayın Kuruluna aittir. Dergi, yayımlanmayan çalışmaların yazarlarına gerekçe sunmak zorunda değildir.
  • Yazarların, çalışmalarının aynısını ya da benzer bir araştırmayı birden fazla dergiye sunmaları etik değildir. Tespiti durumunda çalışma reddedilecektir.

Gerek başvuru sürecinde gerekse yayın sürecinin herhangi bir aşamasında ücret alınmamaktadır.