REKREATİF KOŞUCULARIN MOTİVASYON BOYUTLARI İLE YAŞAM DOYUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Öz
Yöntem: Araştırmanın evrenini, 2019 yılında gerçekleştirilen İstanbul’u Koşuyorum Bebek Etabı’na katılan 1945 kayıtlı sporcu oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise gönüllü örnekleme yöntemi ile seçilen 345 rekreatif koşucu oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak Diener ve ark. (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe’ye Dağlı ve Baysal (2016) tarafından uyarlanan “Yaşam Doyum Ölçeği (YDÖ)” ve Çalışkan (2018) tarafından geliştirilen “Kişileri Ultra Maraton Koşmaya Motive Eden Faktörler Ölçeği (UMMÖ)” kullanılmıştır. YDÖ için alfa iç tutarlık katsayısı ,88 ve KMO değerinin ,97; ve UMMÖ için iç tutarlık katsayısı ,82 ve KMO değerinin ise ,75 olduğu görülmüştür. Tüm ölçekler, 5’li Likert tipi cevaplar üzerinden değerlendirilmiştir.
Bulgular: Araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda, çalışmanın ilk çıktısı motivasyonun tüm alt boyutlarının yaşam doyumu ile pozitif ve anlamlı bir şekilde etki ettiği tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları literatür ile benzerlikler göstermektedir. Motivasyonun Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkilerini Belirleyen Regresyon Analizi Sonuçları incelendiğinde ise özsaygı, tanınırlık, kişisel başarı ve başkalarıyla rekabetin yaşam doyumu üzerinde pozitif ve anlamlı etkilerinin bulunması çalışmanın ikinci çıktısıdır. Bu ilişki de literatürdeki diğer çalışmalarla benzerlikler göstermektedir.
Sonuç: Sonuç olarak, yol koşuları etkinliklerine katılan rekreatif koşucuların motivasyonel faktörler ile yaşam doyumları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki söz konusudur. Ayrıca, motivasyon alt boyutlarından özsaygı, tanınırlık, kişisel başarı ve başkalarıyla rekabetin yaşam doyumu üzerinde pozitif ve anlamlı etkilerinin olduğu bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler: motivasyon, yaşam doyumu, rekreasyon, yol koşusu
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Chang, W, L, Shih Y, F, & Chen, W.Y. (2012). Running injuries and associated factors in participants of ING Taipei Marathon. PhysTher Sport, 13,170–174.
- Lee, D. C, Brellenthin, A. G, & Thompson P.D. (2017). Running as a key lifestyle medicine for longevity. Prog Cardiovasc Dis, 60:45–55.
- Jacobsson, J, Timpka T, & Kowalski J. (2013). Injury patterns in Swedish elite athletics: annual incidence, injury types and risk factors. Br J Sports Med 2013; 47:941–952.
- Drew, M, K, Raysmith, B, P, & Charlton, P. C. (2017). Injuries impair the chance of successful performance by sportspeople: a systematic review. Br J Sports Med, 51:1209–1214.
- Drew, M, Vlahovich N, & Hughes D, (2018). Prevalence of illness, poor mental health and sleep quality and low energy availability prior to the 2016 Summer Olympic Games. Br J Sports Med, 52:47–53.
- Teixeira, P, J, Carraca, E, V, & Markland D. (2012). Exercise, physical activity, and selfdetermination theory: a systematic review. Int J Behav Nutr Phys Act, 9:78
- Nikolaidis, P, T, Rosemann, T, & Knechtle, B. (2018). Age-Predicted Maximal Heart Rate in Recreational Marathon Runners: A Cross-Sectional Study on Fox’s and Tanaka’s Equations. Front. Physiol.9, 226.
- Van Middelkoop, M, Kolkman, J. Van Ochten, J. Bierma-Zeinstra, S. M. Koes, B. (2008). Prevalence and incidence of lower extremity injuries in male marathon runners. Scand. J. Med. Sci. Sports, 18, 140–144.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ali Osman Şallı
*
0000-0003-1770-5640
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2020
Gönderilme Tarihi
27 Şubat 2020
Kabul Tarihi
19 Mart 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 2 Sayı: 1
