UNDERSTANDING SECTORAL INFLUENCE IN THE PREPARATION OF INTERNATIONAL CONVENTIONS ON THE CARRIAGE OF GOODS BY SEA: INSIGHTS FROM HAGUE RULES TO ROTTERDAM RULES

Abstract

Although international law is predominantly shaped by states, private international law, under which international maritime law typically falls, involves a broader range of actors, and this article is built upon that premise. It, accordingly, examines the evolution and varying im-pact of key international conventions addressing the commercial as-pects of maritime law, namely the Hague, Hague-Visby, Hamburg and Rotterdam Rules, with particular attention to the role and level of in-volvement of different actors during their preparatory stages, and how such involvement may have shaped their eventual reception. By analysing how various actors, including non-state ones, contributed to the formation of these conventions, this article investigates why the outdated Hague Rules remain widely applied, whereas more modern frameworks have seen limited adoption. It argues that the decreasing participation of private actors during the drafting and finalisation of international maritime conventions has undermined their effectiveness; thus, stronger sectoral involvement is vital to enhance their wider ac-ceptance and long-term success.

Keywords

• Private International Law
• Maritime Law
• International Conventions
• Maritime Sector
• Non-State Actors

DENİZ YOLUYLA EŞYA TAŞIMAYA İLİŞKİN MİLLETLERARASI SÖZLEŞMELERİN HAZIRLANMASINDA SEKTÖREL ETKİNİN ROLÜ: LAHEY KURALLARI’NDAN ROTTERDAM KURALLARI’NA BİR BAKIŞ

Abstract

Her ne kadar uluslararası hukuk ağırlıklı olarak devletler tarafından şekillen-dirilse de deniz ticareti hukukunun da içinde yer aldığı uluslararası özel hu-kuk, daha geniş bir aktör yelpazesini içermektedir ve bu makale bu varsayım üzerine inşa edilmiştir. Bu doğrultuda, makale deniz hukukunun ticari boyu-tunu ele alan önemli uluslararası antlaşmaların, Lahey, Lahey-Visby, Ham-burg ve Rotterdam Kuralları’nın, gelişim sürecini ve farklı aktörlerin hazırlık aşamalarındaki rollerini ve katılım düzeylerini inceleyerek, bu katılımın ant-laşmaların kabulü üzerindeki etkisini değerlendirmektedir. Farklı aktörlerin, örneğin devlet-dışı aktörlerin, bu antlaşmaların oluşumuna nasıl katkıda bulunduğunu analiz ederek, makale güncel olan diğer düzen-lemelere kıyasla, eski sayılan Lahey Kuralları’nın neden hâlâ yaygın biçimde uygulandığını araştırmaktadır. Ayrıca, özel sektör aktörlerinin uluslararası denizcilik antlaşmalarının hazırlanması ve nihai haline getirilmesi süreçlerin-deki azalan katılımının antlaşmaların etkinliğini zayıflattığını; bu nedenle, uluslararası denizcilik antlaşmalarının daha geniş kabul görmesinin ve uzun vadede başarılı olması için sektörel katılımın güçlendirilmesinin hayati önem taşıdığını savunmaktadır.

Keywords

• Uluslararası Özel Hukuk
• Deniz Ticareti Hukuku
• Uluslararası Antlaşmalar
• Denizcilik Sektörü
• Devlet-Dışı Aktörler

References

1. AKAN, Pınar, Deniz Taşımacılığında Taşıyanın Yüke Özen Yükümlülüğünün İhlalinden Doğan Sorumluluğu, Adalet Yayınevi, 2007.
2. ATAMER, Kerim/SÜZEL, Cüneyt, Yeni Deniz Ticareti Hukukunun Kaynakları, Cilt I, Oniki Levha, 2013.
3. ATEŞ, Ebru, 1924 Brüksel (La Haye) Sözleşmesinin Türk Hukukuna Etkisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2006.
4. BERLINGIERI, Francesco, “The History of the Rotterdam Rules” in GUNER-OZBEK, Meltem Deniz (ed.), The United Nations Convention on Contracts for the International Carriage of Goods Wholly or Partly by Sea: An Appraisal of the ‘Rotterdam Rules’, Springer, 2011.
5. BOYLE, Alan/CHINKIN, Christine, The Making of International Law, Oxford University Press, 2006.
6. CİĞER, Selim, On Yılın Ardından Rotterdam Kuralları, Oniki Levha, 2021.
7. CİĞER, Selim, Potential Impact of the Rotterdam Rules on Certain Aspects of the Carrier’s Liability in English Law: A Critical Evaluation of the Convention’s Treatment of Delay, Carrier’s Sub-contractors and Multimodal Transport, Yayımlanmamış Doktora Tezi, University of Bristol, 2006.
8. COMITÉ MARITIME INTERNATIONAL (CMI), The Travaux Préparatoires of the International Convention for the Unification of Certain Rules of Law Relating to Bills of Lading of 25 August 1924 the Hague Rules and of the Hague-Visby Rules, (accessed by 14 June 2025).

9. COUNCIL OF EUROPE, Expression of Consent by States to Be Bound by a Treaty Analytical Report and Country Reports, 2001, (accessed by 29 May 2025).
10. DEMİR, İsmail, Deniz Ticareti Hukuku, 2. Baskı, Yetkin Yayınları, 2023.
11. DURKEE, Melissa, “Private Sector Participants in International Rulemaking: Governance Models” Scholarship@WashULaw. 2024, p. 475-499.
12. DURKEE, Melissa, “Private Sector Participants in International Rule-Making: Governance Models” in TEIXEIRA, Rita Guerreiro/KARTTUNEN, Marianna/MARX, Axel/WOUTERS, Jan (eds.), Inclusive Rule-Making by International Organisations Edward Elgard Publishing, 2025, p. 108-133.
13. FENG, Wang, “Blockchain Bills of Lading and Their Future Regulation” Lloyd’s Maritime and Commercial Law Quarterly, 2021, p. 503-534.
14. FREDERICK, David C, “Political Participation and Legal Reform in the International Maritime Rulemaking Process: From the Hague Rules to the Hamburg Rules”, Journal of Maritime Law and Commerce, V.22, I.1, 1991, p. 81-117.
15. GÖZLER, Kemal, “Uluslararası Andlaşmaları Akdetme ve Onaylama Yetkisi”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, V.56, I.2, 2001, p. 71-101.
16. GÜNAY, Barış, Hazırlık Çalışmalarının Işığında Lahey/Visby Kuralları (Rotterdam Kuralları ile Karşılaştırmalı Olarak), Yetkin Yayınları, 2013.
17. HIGGINS, Rosalyn, Problems and Process: International Law and How We Use It, Oxford University Press, 1995.
18. İLKKUTLU, Uğur, Deniz Yoluyla Eşya Taşımalarında Taşıyanın Sorumlulugu Sınırlandırma Hakki ve Hakkin Kaybına Yol Açan Kusur Türlerinin Değerlendirilmesi, Baskent Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, V.11, I.2, 2025, p. 605-643.
19. KARA, Hacı, Rotterdam Kuralları’na Göre Taşıyanın Zıya, Hasar Veya Gecikmeden Kaynaklanan Zararlardan Sorumluluğu, 2. Baskı, Legal Yayıncılık 2018.
20. KARAN, Hakan, “Any Need for a New International Instrument on the Carriage of Goods by Sea: The Rotterdam Rules?” Journal of Maritime Law & Commerce, V.42, I.3, 2011, p.441-451.
21. KARAN, Hakan, The Carrier's Liability Under International Maritime Conventions The Hague, Hague-Visby, And Hamburg Rules, The Edwin Mellen Press, 2004.
22. KLABBERS, Jan, “International Legal Histories: The Declining Importance of Travaux Préparatoires in Treaty Interpretation?”, Netherlands International Law Review, V.50, 2003, p. 267-288.
23. KLABBERS, Jan, International Law, 4th Edition, Cambridge University Press, 2024.
24. KOZAK, İbrahim Erol: Kadim Dönemler Genel Hukuk Tarihi, Adalet Yayınevi, 2011.
25. KULA DEĞİRMENCİ, Nil, Maritime Law in Turkey, Oniki Levha, 2017.
26. KURUL, Erkan: “Rhodos Denizcilik Yasaları: Tarihsel Süreç ve Kapsam”, Uluslararası Genç Bilimciler Buluşması II: Anadolu Akdenizi Sempozyumu, 2015.
27. KURUL, Erkan: “Rodosluların Denizcilik Yasası: Nomoσ ‘Poδιωn Naυτικοσ”, Cedrus V.2, 2014, p. 527-549.
28. LOWE, Vaughan, Intrnational Law, Calrendon Law Series Oxford University Press, 2007.
29. MCNAIR, Lord, The Law of Treaties, Oxford University Press, 1986.
30. MERİÇ, Gülfer, “Lahey/Visby ve Hamburg Kuralları ile Karşılaştırmalı Olarak Rotterdam Kuralları Bakımından Taşıyanın Sorumlu Tutulduğu Safha” DEHUKAMDER, V.1, I.1, 2018, p. 49-75.
31. MURRAY, D E, “The Hamburg Rules: A Comparative Analysis”, University of Miami Inter-American Law Review V.12, 1980, p. 59-92.
32. NIRMALA, The History of the Rotterdam Rules, (accessed by 06 July 2025).
33. OFFICIAL RECORDS OF THE GENERAL ASSEMBLY, 51st Session, Supplement No. 17 (A/51/17).
34. PALLARES, Lorena Sales, A Brief Approach to The Rotterdam Rules: Between Hope and Disappointment”, Journal of Maritime Law & Commerce, V.42, I.3, 2011, p.453-463.
35. PAZARCI, Hüseyin, Uluslararası Hukuk Dersleri 1. Kitap, Turhan Kitabevi, 2014. REYNOLDS, Francis, “The Hague Rules, the Hague-Visby Rules, and the Hamburg Rules”, MLAANZ Journal, V.7, 1990, p. 16-34.
36. SCRUTTON, Thomas Edward, Charterparties and Bills of Lading, 19. Baskı, Sweet&Maxwell, 1984.
37. SENIOR, William, “The History of Maritime Law”, The Mariner’s Mirror V.18, I.4, 1952, p. 260-275.
38. SEVEN, Vural, Taşıyanın Yüke Özen Borcunun İhlalinden Doğan Sorumluluğu, Yetkin Yayınları, 2003.
39. SIMMA, Bruno/SANGIUOLO, Giorgia, “The Hague Rules on Business and Human Rights Arbitration: Some Challenges and Responses”, Southwestern Journal of International Law V.28, I.2, 2022, p. 401-429.
40. SRIVASTAVA, Naina: “Development of Maritime Law”, International Journal of Law Management & Humanities, V.1, I.3, 2018, p. 1-5.
41. STURLEY, Michael F, “Bringing Carriage of Goods into the Twenty-First Century” NUS Law Working Paper No. 2018/007, NUS - Centre for Maritime Law Working Paper 18/01, 2018, p. 1-19.
42. STURLEY, Michael F, “The History of COGSA and the Hague Rules”, Journal of Maritime Law and Commerce, V.22, I.1, 1991, p. 1-58.
43. STURLEY, Michael F, The Legislative History of the Carriage of Goods by SeaAct and the Travaux Préparatoires of the Hague Rules, Cilt I, Littleton, 1990.
44. STURLEY, Michael F, “Transport Law for the Twenty-First Century: An Introduction to the Preparation, Philosophy, and Potential Impact of the Rotterdam Rules” in THOMAS, D Rhidian (ed), A New Convention for the Carriage of Goods by Sea – The Rotterdam Rules, Lawtext Publishing Limited, 2009.
45. THE LORD DIPLOCK, Colloquium on the Hamburg Rules, Vienna, 1979, (accessed by 06 July 2025).
46. UNCITRAL, Status of the Hamburg Rules, (1994) 21st Session, A/CN.9/401/Add.1, (accessed by 06 July 2025) p. 2-3.
47. UNCITRAL, United Nations Convention on the Carriage of Goods by Sea (Hamburg Rules), (accessed by 30 June 2025).
48. UNCITRAL, United Nations Convention on Contracts for the International Carriage of Goods Wholly or Partly by Sea (New York, 2008) (‘the Rotterdam Rules’), (accessed by 30 June 2025).
49. UNITED NATIONS CONFERENCE ON TRADE AND DEVELOPMENT, The Economic and Commercial Implications of The Entry into Force of the Hamburg Rules and The Multimodal Transport Convention, 1991, (accessed by 4 July 2025).
50. ÜLGENER, Fehmi, Taşıyanın Sorumsuzluk Halleri, Der Yayınları, 1991.
51. WERTH, Douglas A, “The Hamburg Rules Revisited-A Look at U.S. Options”, Journal of Maritime Law and Commerce V.22, I.1, 1991, p. 59-80.
52. YAZICIOĞLU, Emine, Hamburg Kurallarına Göre Taşıyanın Sorumlulugu, Beta, 2000.
53. YETİŞ-ŞAMLI, Kübra, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’na Göre Taşıyanın Zıya, Hasar ve Geç Teslimden Sorumluluğu, Oniki Levha, 2013.
54. YETİŞ-ŞAMLI, Kübra, “Lahey-Lahey/Visby, Hamburg ve Rotterdam Kuralları’nda Sefere Elverişlilik” İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, V. 71, I.2, 2014, p.479-496.
55. ZHAO, Lijun, “Uniform Seaborne Cargo Regimes – A Historical Review”, Journal of Maritime Law & Commerce V.46, I.2, 2015, p. 133-170.