SİNEMASAL ANLATIDA BAKIŞAÇISI KAVRAMI VE ÖRNEK ÇÖZÜMLEMELER

Bu çalışmanın amacıöykü anlatım aracıolarak sinemada, öykülemenin asal unsurlarından biri olan bakışaçısıkavramının nasıl biçimlendiğini irdelemek ve örnek çözümlemeler aracılığıyla bunun açınımıyapmaktır. Bakışaçısıkavramı, anlatıtasarımında yer alan kişi, olay, zaman ve mekâna bakılan ‘optik açı’ olarak tanımlanabilir. BakışAçısı`nı, kim ve kimlerin temsil ettiğini; bu açı`dan kime, neyin, nasıl anlatıldığınıbelirlemek sanatsal tasarım sürecinin önemli bir parçasıdır. Hangi karakterin varlığıve bakışıbelirleyici olmalıdır? Karakter, sahnedeki pek çok kişi gibi nesnel olarak mıişlenmelidir? Kamera öznel mi, yarı-öznel mi, nesnel mi olmalıdır? Kamera seyirciye kendisini aksiyonun içinde olduğunu hissettirecek şekilde sahnenin tam ortasında mıolmalı, yoksa farklıbir bakışaçısıelde etmek için uzaklaştırma etkisi yaratan görüntülerle mi anlatmalıdır gibi sorular bakışaçısınıbelirlemekte kullanılan sorulardır.

The aim of this work is to express the formation of “Point of View” notion as a tool of story-telling and to put samples about. The point of view can be described as an “optical angle” directed to a person, event, moment or place. An important part of the artistic creation is to decide on the person that the point of view represents or deciding on how, what and whom to narrate. Deciding on the character whom the camera will represent; whether the character is to be filmed with objective shots as others are to be taken; whether the camera is to be used subjective or half-subjective; whether to replace the camera in the middle of the location with aim to to put the spectator in the middle of the action or to use some alienating techniques are the issues to be solved