Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular

Number: 30 August 1, 2013
Nihan Yağışan , Nergis Aydın
TR EN

Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular

Abstract

Solo ve orkestra müziğinde kullanılan ve geçmişten bugüne büyük bir değişim ve gelişim içerisinde günümüze ulaşan yaylıçalgıların en önemlilerinden biri de kemandır. Ortaya çıkışıbakımından kemanın bir Rönasans dönemi çalgısıolduğu düşünülse de müzik tarihi içindeki bütün dönemlerde kullanılmış, bu dönemler içinde yapısal, teknik ve edebiyatıaçısından kendi değişim ve dönüşüm süreçlerini en üst düzeyde gerçekleştirmiştir. Keman müziği rönasansdönemde ‘oluşmaya’ başlamış, barokdönemde ‘kendine özgü bir nitelik’ kazanmaya başlamış, klasikdönemde ‘büyük ölçekli tür ve biçimlerine kavuşmuş’, romantikdönemde ‘duygusal anlatımın en yüksek en genişsınırlarına dayanmış’, çağdaşdönemde ise ‘deneysel çalışmalarla yeni arayışevrelerinden geçerek’ günümüze ulaşmıştır Uçan, 2005;130 . Kemanın yapısal ve teknik gelişimleri devam ederken, keman edebiyatına katkısağlayan besteciler yanında pek çok keman pedagogu da yetişmiş, hepsi aynızamanda virtüöz olan öğrenciler yetiştirmişlerdir. O dönemde yayınladıklarımetot kitaplarıve eserleri günümüz keman eğitiminde de halen temel kaynaklar olarak kullanılan bu eğitimci yorumculardan bazıları şunlardır; Michel Pignolet de Monteclair, Francesco Geminiani The Art of Playing on the Violin , Guiseppe Tartini, George Philippe Telemann Eşliksiz Keman İçin 12 Fantezi , Paganini 24 Kapris , Ferdinand David, Charles Auguste de Beriot Metode de Violin , Michel Corette Mükemmel Keman Çalma Sanatı , Guiseppe Tartini, Giovanni Battista Viotti, Pierre Baillot L’ Art du Violin , Pierre Rode 24 caprices , Louis Spohr, Rodolphe Kreutzer 42 Etudes , Jacques-Fereol Mazas Etudes Spéciales, EtudesBrillantes ve Etudes d’Artistes , FederigoFiorillo 36 Caprices for Violin , Leopold Auer, Jan Hanus Sitt 100 Studies/Etudes , Charles Dancla, Henry Schradieck Schule der Violintechnik , Ivan Galamian Princibles of Violin Playing and Teaching , Carl Flesch The Art of Violin Playing . Bu,çalışmada; kemanın müzik dönemleri içerisindeki yapısal ve teknik gelişim süreci ile keman edebiyatına ve eğitimine önemli katkılarıolan ünlü eğitimci yorumcular,,bunların yetiştirdikleri belli başlıöğrenciler ve basılıeğitim yayınlarınıkısa bir öz halinde derlemek amaçlanmıştır.Bu amaçla, keman edebiyatının ve keman pedagojisinin günümüze kadar olan gelişiminin kısa bir değerlendirilmesi yapılarak, çalışmanın eğitimcilere ve öğrencilere kaynak olarak sunulmasıhedeflenmiştir

Keywords

Keman,tarihsel gelişim,eğitimci yorumcular

References

  1. Bozbuga, N. (2001). Marfan Sendromu ve Nicolo Paganini. Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahi Dergisi. 9 (186-187). http://www.tgkdc.dergisi.org/pdf/pdf_TGKDC_615.pdf (Erişim tarihi: 15.12.2012).
  2. Ergün, G. (2006). “Kemanın tarihsel gelişimi”. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskişehir.
  3. Erdem, S. (1998). “Barok, Klasik ve Romantik dönemlerde keman”. Yayınlanmamış yüksek lisans sanat eseri raporu. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara
  4. Gören, A. (2006). “Leopold Auer’in Kademeli Keman Eğitimi adlı sekiz ciltlik kitabının incelenmesi”. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  5. Kapçak, B. (2008). “Kemanda vibrato ve öğretim teknikleri”. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
  6. Ketenci, N. (2005). “Alman keman ekolü”. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  7. Mumcu, D. (2004). “Ivan Galamian ve keman öğretim metodu”. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskişehir.
  8. Öztürk, F.G. ve Özay, S. (2008). “Keman ve Viyola Eğitiminde Kullanılan Mazas Special Etudes Op. 36 Metodu’nun Sağ ve Sol El Teknikleri Yönünden İncelenmesi”. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28( 57–74). Ankara.
  9. Say, A. Müzik Sözlüğü (3. Baskı). Ankara: Sözkesen Matbaası. 2009.
  10. Şekerkaran, K. (1996), Keman, Filarmoni Sanat, Sayı.141. Ankara.
APA
Yağışan, N., & Aydın, N. (2013). Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30, 213-221. https://izlik.org/JA33KJ46ZA
AMA
1.Yağışan N, Aydın N. Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular. SUSBED. 2013;(30):213-221. https://izlik.org/JA33KJ46ZA
Chicago
Yağışan, Nihan, and Nergis Aydın. 2013. “Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci Ve Eğitimci Yorumcular”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, nos. 30: 213-21. https://izlik.org/JA33KJ46ZA.
EndNote
Yağışan N, Aydın N (August 1, 2013) Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 30 213–221.
IEEE
[1]N. Yağışan and N. Aydın, “Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular”, SUSBED, no. 30, pp. 213–221, Aug. 2013, [Online]. Available: https://izlik.org/JA33KJ46ZA
ISNAD
Yağışan, Nihan - Aydın, Nergis. “Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci Ve Eğitimci Yorumcular”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 30 (August 1, 2013): 213-221. https://izlik.org/JA33KJ46ZA.
JAMA
1.Yağışan N, Aydın N. Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular. SUSBED. 2013;:213–221.
MLA
Yağışan, Nihan, and Nergis Aydın. “Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci Ve Eğitimci Yorumcular”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, no. 30, Aug. 2013, pp. 213-21, https://izlik.org/JA33KJ46ZA.
Vancouver
1.Nihan Yağışan, Nergis Aydın. Kemanın Tarihsel Gelişim Süreci ve Eğitimci Yorumcular. SUSBED [Internet]. 2013 Aug. 1;(30):213-21. Available from: https://izlik.org/JA33KJ46ZA