ÇALIŞANLARIN KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK ALGISININ YENİLİKÇİLİK PERFORMANSI İLE İLİŞKİSİ: KONYA’DA TEKSTİL İŞLETMESİ ÇALIŞANLARI ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

Abstract

ÖZ

Sürdürülebilir yenilikçilik performansı çeşitli itici güçler tarafından tetiklenebilmektedir. Kurumsal sosyal sorumluluk da bu itici güçler arasında gösterilmektedir. Ortaya çıkan kurumsal sosyal sorumluluk algısı işletmeleri sürdürülebilir yenilikçilik konusunda öncü olmaya yönlendirmektedir. Bu çalışmayla kurumsal sosyal sorumluluk algısı sosyal ve sosyal olmayan paydaşlara, çalışanlara, müşterilere ve devlete yönelik sorumluluklar olmak üzere dört boyutlu yaklaşım ile ele alınmış ve söz konusu çalışanların sosyal sorumluluk algılamalarının yenilikçilik performansları üzerine etkisi araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, çalışanların kurumsal sosyal sorumluluk algısı ile yenilikçilik performansı arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu kapsamda araştırma alanı olarak Konya il merkezinde tekstil sektöründe faaliyet gösteren bir işletme seçilmiştir. Araştırmada anket tekniği kullanılmış olup araştırma örneklemini oluşturan işletmede görev yapan 120 çalışan üzerinde uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan yola çıkarak, çalışanların kurumsal sosyal sorumluluk algısının işletmenin yenilikçilik performansı üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Sosyal ve sosyal olmayan paydaşlara yönelik sorumluluk, çalışanlara yönelik sorumluluk, müşterilere yönelik sorumluluk algısı ile yenilikçilik arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki olduğu ve devlete yönelik sorumluluk algısı ile yenilikçilik performansı arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Sosyal Sorumluluk, Kurumsal Sosyal Sorumluluk, Yenilikçilik Performansı

Jel Kodları: M14, O30

Keywords

• Sosyal Sorumluluk,Kurumsal Sosyal Sorumluluk,Yenilikçilik Performansı

THE RELATIONSHIP BETWEEN PERCEPTION OF EMPLOYEES’ CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY AND INNOVATION PERFORMANCE: A RESEARCH ON TEXTILE EMPLOYEES IN KONYA

Abstract

ABSTRACT

Sustainable innovation performance is triggered by a number of driving forces. Corporate social responsibility is also among these driving forces. The emerging perception of corporate social responsibility drives corporations to become leaders in sustainable innovation. In this study, the perception of corporate social responsibility has been evaluated by four dimensions approach including responsibility for social and non-social shareholders, employees, customers and government and there examined the ipmact of employees’ perceptions of these components on innovation performance. The aim of this study is to determine the relationship between perception of employees' corporate social responsibility and innovation performance. Within this scope, an enterprise operating in the textile sector was selected as the research area in Konya province center. Questionnaires has been implemented on 120 employees who were working in the enterprise. Results of data analyzes indicated that there were statistically significant relationship between the perception of employees' corporate social responsibility and innovation performance. There was statistically significant relationship between perception of responsibility for social and non-social shareholders, employees, customers and innovation performance. There was not statistically significant relationship between perception of responsibility for government and innovation performance.

Keywords: Social Responsibility, Corporate Social Responsibility, Innovation Performance

JEL Codes: M14, O30

Keywords

• Social Responsibility,Corporate Social Responsibility,Innovation Performance

References

1. Akgül, A. (2003), Tıbbi Araştırmalarda İstatistiksel Analiz Teknikleri, SPSS Uygulamaları. Ankara: Emek Ofset.
2. Al-Mubaraki, H. M., Muhammad, A. H. ve Busler, M. (2015), Measuring Innovation: The Use of Indicators in Developed Countries. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 11(3), 220-230.
3. Benligiray, S. (2014), İşletmelerin Önemi, Amaçları ve Çevresel Unsurları. In S. A. Öztürk (Ed.), Genel İşletme İlkeler ve İşlevler (pp. 129-158). Ankara: Detay Yayıncılık.
4. Bocquet, R. ve Mothe, C. (2011), Exploring The Relationship Between CSR and Innovation: A Comparison Between Small And Large-Sized French Companies. Revue Sciences de Gestion,80, 101-119.
5. Boone, L. E. ve Kurtz, D. L. (2013), Çağdaş İşletme. Ankara: Nobel Yayıncılık.
6. Borger, F. G. ve Kruglianskas, I. (2006), Corporate Social Responsibility and Environmental and Technological Innovation Performance: Case Studies of Brazilian Companies. International Journal of Technology, Policy and Management, 6(4), 399-412.
7. Calantone, R. J., Çavuşgil, S. T. ve Zhao, Y. (2002). Learning Orientation, Firm Innovation Capability, and Firm Performance. Industrial Marketing Management(31), 515-524.
8. Carroll, A. B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders. Business Horizons(34), 39-48.

9. Çam, Y. İ. (2010), Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındak İlişki Üzerine Bir Uygulama. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
10. Daft, R. L. (2015), Örgüt Kuramları ve Tasarımını Anlamak. Ankara: Nobel Yayıncılık.
11. Erol, E., Alpkan, L. ve Erol, Y. (2005). Temel Fonksiyonel Yeteneklerin Firmanın Yenilik ve Finansal Performansına Etkileri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7), 201-224.
12. Galbreath, J. (2009). Building Corporate Social Responsibility Into Strategy. European Business Review, 21(2), 109-127.
13. Hasanov, V. (2010), Çalışanların İşletmelerin Sosyal Sorumluluklarına İlişkin Algılamalarının Örgütsel Bağlılığa Etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. İraz, R. (2010), Yaratıcılık ve Yenilik Bağlamında Girişimcilik ve KOBİ'ler. Konya: Çizgi Kitabevi.
15. İslamoğlu, A. H. ve Alnıaçık, Ü. (2013), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. İstanbul: Beta Yayınları.
16. Janssen, O. ve Yperen, N. W. V. (2004). Employees’ Goal Orıentations, The Quality of Leader-Member Exchange, and The Outcomes of Job Performance and Job Satisfaction. Academy of Management Journal, 47(3), 368-384.
17. Karaata, E. S. (2012), İnovasyonun Ölçümünde Yeni Arayışlar: TÜSİAD-Sabancı Üniversitesi Rekabet Forumu.
18. Kunz, W., Schmitt, B. ve Meyer, A. (2011). How Does Perceived Firm Innovativeness Affect The Consumer? Journal of Business Research, 64(8), 816-822.
19. Kurt, T. (2010), Örgüt Kültürünün Yenilikçilik (İnovasyon) Performansı Üzerindeki Etkileri: Kayseri İmalat Sektöründe Uygulama. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
20. Mirze, S. K. (2013), İşletme. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
21. Navickas, V. ve Kontautiene, R. (2013), The Initiatives of Corporate Social Responsibility As Sources of Innovations. Business: Theory and Practice, 14(1), 27-34. OECD. (2005), Oslo Kılavuzu: Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler. Paris.
22. Pearce, J. A. ve Robinson, R. B. (2015), Stratejik Yönetim: Geliştirme, Uygulama ve Kontrol. Ankara: Nobel Yayıncılık.
23. Robbins, S. P., Decenzo, D. A. ve Coulter, M. (2013), Yönetimin Esasları Ankara: Nobel Yayıncılık.
24. Robbins, S. P. ve Judge, T. A. (2013), Örgütsel Davranış. Ankara: Nobel Yayıncılık. Türker, D. (2008), Measuring Corporate Social Responsibility: A Scale Development Study. Journal of Business Ethics, 85(4), 411-427.
25. Ubius, U. ve Alas, R. (2012), The Impact of Corporate Social Responsibility on the Innovation Climate. Engineering Economics, 23(3), 310-318.
26. Ubius, U., Alas, R. ve Vanhala, S. (2009), Innovation and Corporate Social Responsibility in Estonian Organizations. Problems and Perspectives in Management, 7(1), 135-145.
27. Ülgen, H. ve Mirze, S. K. (2014), Stratejik Yönetim. İstanbul: Beta Yayınları. Yoon, E. ve Tello, S. (2009), Corporate Social Responsibility as a Driver of Sustainable Innovation: Greening Initiatives of Leading Global Brands. Competition Forum, 7(2), 290-294.