Usul Yazım Yöntemi Açısından Hicri VIII.- X. Asra Ait Zeydi ve Hanefi Literatürü

Abstract

Hicrî IV. asrın sonu ile V. asrın başı arasındaki dönem, fıkıh usulünde Zeydî ve

Hanefî usulcülerin ilişkisine dair önemli veriler içerir. Bu dönemde kaleme alınan ilk

Zeydî usul eserlerinde İsâ b. Ebân, Kerhî ve Ebû Abdullah el-Basrî gibi Hanefî

usulcülerden pek çok nakiller mevcuttur. Öte yandan istihsan delililinin yine bu

usulcüler yoluyla Zeydî usulüne geçmiş olması, Zeydî usûl eserleri üzerinde

Hanefîlerin tesirini sorgulamayı gerekli kılmaktadır. Bu makale, konuya giriş

sadedinde bir başlangıç noktası olması düşüncesiyle usûl yazım yöntemi açısından

hicrî VIII.-X. asra ait Zeydî ve Hanefî literatürün değerlendirilmesini hedeflemiştir.

Değerlendirmede, usûl eserlerinin tertibi/sistematiği, usul muhtevasına dâhil edilen

ve edilmeyen konular, kullanılan kavramlar, fürû-i fıkhın esas alınıp alınmaması,

mantık ve kelâm verilerinin kullanılıp kullanılmaması ölçütleri dikkate alınmıştır.

Keywords

• osmanlı,literatür

References

1. Fatih Yücel, "Zeydiyye: Fıkıh", DİA, c.44, s.332.