Research Article

Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı

Volume: 13 Number: 6 December 23, 2019
Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi Cover
Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi
PDF Download

Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı

Abstract

Arka plan/Amaç: Tip 1Diabetes Mellitus (T1DM) bölge, ırk ve etnik kökene göre değişken HLA gen polimorfizmlerinin sorumlu tutulduğu otoimmün bir hastalıktır. Çoğunlukla DR-DQ haplotiplerinin çalışıldığı çok sayıda çalışma bulunmasına karşın, sınıf I HLA-A,B ve C allel ilişkisini araştıran daha az rapor bulunmaktadır. Çalışmanın amacı T1DM tanılı Türk çocuklarında sınıf I ve II HLA allel dağılımını araştırmaktır.

Gereç ve Yöntem:  2017-2019 arası tanı almış 98 (45 kız, 53 erkek) T1DM ve 80 (41 kız, 39 erkek) sağlıklı çocuk HLA A-B-C ve DQ-DR allelleri açısından tarandı. HLA moleküler analizleri PCR yöntemi ile çalışıldı. DQ, DR için riskli allel ve haplotipler arasındaki farkın ölçülmesinde Ki-kare testi kullanıldı ve her değişken için Odds Ratio (OD) hesaplandı

Bulgular: T1DM’li çocuklarda en sık saptanan DQ2 (n=60; %61.22) ve DR3 (n=48; %49) idi. DQ3 %34.7(n=34), DR4 %25.5 (n=25) oranında saptandı. HLA I grubunda en sık saptanan HLA-A2 (n=36; %36.8) ve HLA-A3 (n=26;%26.6) idi. Diğer HLA lokuslarının sıklığı sırası ile şu şekilde saptandı: HLA-C7 %25.5 (n=25), HLA-C4 %20.4 (n=20)HLA-B8 %18.8 (n=18), HLA-B35 %15.3 (n=15). En sık saptanan haplotipler DRB1*03-DQB1*02, DRB1*04-DQB1*03 ve DRB1*01-DQB1*05 idi. (sırası ile 48(%49), 19(%19.3), 11(%11.2). Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında T1DM için en riskli haplotipler DRB1*03-DQB1*02 (OR;11.84) DRB1*01-DQB1*05 (OR;9.98) ve DRB1*04-DQB1*02 (OR;5.15) iken en riskli allel grupları ise DQ2 (OR; 7.44) ve DR3 (OR;6.02)  olarak saptandı. 

Sonuç: Bu çalışmada T1DM için en riskli HLA allel grupları ve haplotipleri olarak DR3-DQ2 ve DRB1*03-DQB1*02, DRB1*04-DQB1*03, DRB1*01-DQB1*05 saptarken HLA-A2/A3, HLA-C7/C4 ve HLA B8/35 allel gruplarının sıklığında artmış bir sıklık saptanmıştır. Bu bulgular,  T1DM tanılı Türk çocuklarında HLA sınıf II HLA DR3-DQ2 allel gruplarındaki artmış sıklık olduğunu ve T1DM ile bazı allellerinin artmış sıklığı nedeni ile HLA I sınıfı gen bölgeleri arasındaki ilişkinin de araştırılması gerektiğine işaret etmektedir. 

Keywords

References

  1. Morahan G, Varney M. The genetics of type 1 diabetes. In The HLA Complex in Biology and Medicine: A Resource Book. Mehra NK, Ed., New Delhi, JayPee Brothers Publishing, 2010, p. 205–218
  2. Dorman JS1, Bunker CH. HLA-DQ locus of the human leukocyte antigen complex and type 1 diabetes mellitus: a HuGE review. Epidemiol Rev. 2000;22(2):218-27.
  3. Atkinson MA, Eisenbarth GS. Type 1 diabetes: new perspectives on disease pathogenesis and treatment. Lancet 2001;358:221–229.
  4. Noble JA, Valdes AM. Genetics of the HLA region in the prediction of type 1 diabetes. Curr Diab Rep. 2011 Dec;11(6):533-42.
  5. Janelle A. Noble and Ana M. Valdes. Genetics of the HLA Region in the Prediction of Type 1 Diabetes. Curr Diab Rep. 2011 Dec; 11(6): 533–542.
  6. Noble JA, Valdes AM, Varney MD, Carlson JA, et al. HLA class I and genetic susceptibility to type 1 diabetes: results from the Type 1 Diabetes Genetics Consortium. Diabetes. 2010 Nov;59(11):2972-9.
  7. Barker JM, Triolo TM, Aly TA, et al. Two single nucleotide polymorphisms identify the highest-risk diabetes HLA genotype: potential for rapid screening. Diabetes 2008;57:3152–3155
  8. Cucca F, Muntoni F, Lampis R, Frau F, et al. Combinations of specific DRB1, DQA1, and DQB1 haplotypes are associated with insulin-dependent diabetes mellitus in Sardinia. Hum Immunol 37:85–94, 1993

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

​Internal Diseases

Journal Section

Research Article

Authors

Publication Date

December 23, 2019

Submission Date

July 16, 2019

Acceptance Date

September 5, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 13 Number: 6

DOI

https://doi.org/10.12956/tchd.592466

IZ

https://izlik.org/JA35SW22MW

Cite

RIS / Bibtex
APA
Karaoglan, M. (2019). Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 13(6), 481-488. https://doi.org/10.12956/tchd.592466
AMA
1.Karaoglan M. Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı. Turkish J Pediatr Dis. 2019;13(6):481-488. doi:10.12956/tchd.592466
Chicago
Karaoglan, Murat. 2019. “Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I Ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13 (6): 481-88. https://doi.org/10.12956/tchd.592466.
EndNote
Karaoglan M (December 1, 2019) Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13 6 481–488.
IEEE
[1]M. Karaoglan, “Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı”, Turkish J Pediatr Dis, vol. 13, no. 6, pp. 481–488, Dec. 2019, doi: 10.12956/tchd.592466.
ISNAD
Karaoglan, Murat. “Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I Ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13/6 (December 1, 2019): 481-488. https://doi.org/10.12956/tchd.592466.
JAMA
1.Karaoglan M. Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı. Turkish J Pediatr Dis. 2019;13:481–488.
MLA
Karaoglan, Murat. “Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I Ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, vol. 13, no. 6, Dec. 2019, pp. 481-8, doi:10.12956/tchd.592466.
Vancouver
1.Murat Karaoglan. Tip 1 Diabetes Mellitus Tanılı Türk Çocuklarında Sınıf I ve Sınıf II HLA Allel Sıklığı. Turkish J Pediatr Dis. 2019 Dec. 1;13(6):481-8. doi:10.12956/tchd.592466

Cited By

Frequency of HLA Class I and Class II Alleles in Patients with CVID from Turkey

Immunological Investigations

https://doi.org/10.1080/08820139.2020.1759622


The publication language of Turkish Journal of Pediatric Disease is English.


Manuscripts submitted to the Turkish Journal of Pediatric Disease will go through a double-blind peer-review process. Each submission will be reviewed by at least two external, independent peer reviewers who are experts in the field, in order to ensure an unbiased evaluation process. The editorial board will invite an external and independent editor to manage the evaluation processes of manuscripts submitted by editors or by the editorial board members of the journal. The Editor in Chief is the final authority in the decision-making process for all submissions. Articles accepted for publication in the Turkish Journal of Pediatrics are put in the order of publication taking into account the acceptance dates. If the articles sent to the reviewers for evaluation are assessed as a senior for publication by the reviewers, the section editor and the editor considering all aspects (originality, high scientific quality and citation potential), it receives publication priority in addition to the articles assigned for the next issue.


The aim of the Turkish Journal of Pediatrics is to publish high-quality original research articles that will contribute to the international literature in the field of general pediatric health and diseases and its sub-branches. It also publishes editorial opinions, letters to the editor, reviews, case reports, book reviews, comments on previously published articles, meeting and conference proceedings, announcements, and biography. In addition to the field of child health and diseases, the journal also includes articles prepared in fields such as surgery, dentistry, public health, nutrition and dietetics, social services, human genetics, basic sciences, psychology, psychiatry, educational sciences, sociology and nursing, provided that they are related to this field. can be published.