İntravenöz yolla yüksek dozda ve orta-uzun süreli verilen deksametazon ve metilprednizolon tedavilerinin hipotalamus-hipofiz-adrenal (HHA) aksa etkisi
Abstract
Amaç: Uzun etkili ve potent bir glukortikoid olan deksametazon ve orta etkili ve orta etki gücü olan metilprednizolonun intravenöz puşe olarak verilmesinin adrenal yetmezliğe neden olup olmadığını ve veriliş şeklinin adrenal yetmezlik riskini değiştirip değiştirmediğini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntemler: Yaşları 2 ay ve 18 yaş arası değişen ve son 3 yılda çeşitli sebeplerle on günden daha uzun süre intravenöz deksametazon veya metilprednizolon tedavisi alan ve steroid tedavisinin kesilmesi açısından Çocuk Endokrinoloji bölümüne yönlendirilen 46 olgu (24 kız, 22 erkek) çalışmaya dahil edildi. Olguların yaşı, kortikosteroid tedavisi alma süreleri (gün), hidrokortizon eşdeğeri olarak ortalama tedavi dozu (mg/m2/gün), tedavi alırken değerlendirilen bazal ACTH ve kortizol düzeyleri, düşük doz ACTH testi zirve kortizol yanıtı kaydedildi. Serumda bazal sabah kortizol düzeyi 3 μg/dl'nin (85 nmol/L) altında olması kortikosteroid kullanımına bağlı adrenal yetmezlik lehine değerlendirilirken 20 μg/dl'nin üzerinde olması normal kabul edildi. Düşük doz ACTH testinde zirve kortizol düzeyinin ≥18 μg/dl (500 nmol/L) olması normal olarak değerlendirildi.
Bulgular: Olguların ortalama yaşları 7.9±5.8 yıl (aralık 2 ay-18 yıl), ortalama kortikosteroid kullanma süreleri 26.2±11.8 (aralık 12-75) gün, ortalama günlük doz sayısı 2.2±1.2 (aralık 1-4), ortalama hidrokortizon eşdeğeri kortikosteroid dozları 235.6±114.6 (aralık 86-428) mg/m2/gün idi. Olguların ortalama bazal kortizol düzeyi 9.9±4.0 (aralık 4.2-16.8) μg/dl, ortalama bazal ACTH düzeyi 30.4±18.6 (aralık 8.6-72.5) pg/ml idi. Olguların hepsinin zirve kortizol yanıtı ≥ 18 μg/dl idi.
Tartışma/Sonuç: Çalışmamızda suprafizyolojik dozlarda ortalama 26 gün gibi uzun bir sürede deksametazon ve metilprednizolon gibi güçlü glukokortikoidlerin intravenöz yolla verilmesine rağmen olguların hiçbirinde adrenal supresyon gelişmemiş olması adrenal supresyon gelişiminde tedavi süresi ve tedavi dozu kadar ilacın veriliş şeklinin de önemli olduğunu göstermektedir. Glukortikoidlerin hızlı intravenöz infüzyon/intravenöz puşe yolu ile verilmesi adrenal supresyon açısından daha az riskli olabilir. Bu konu ile ilgili daha çok sayıda vaka içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.
Keywords
References
- 1. Spiegel RJ, Vigersky RA, Oliff AI, Echelberger CK, Bruton J, Poplack DG. Adrenal suppression after short-term corticosteroid therapy. Lancet. 1979 Mar 24;1(8117):630-3.
- 2. Arlt W, Allolio B. Adrenal insufficiency. Lancet. [Research Support, Non-U.S. Gov't]. 2003 May 31;361(9372):1881-93.
- 3. Axelrod L. Perioperative management of patients treated with glucocorticoids. Endocrinol Metab Clin North Am. [Review]. 2003 Jun;32(2):367-83.
- 4. LaRochelle GE, Jr., LaRochelle AG, Ratner RE, Borenstein DG. Recovery of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis in patients with rheumatic diseases receiving low-dose prednisone. Am J Med. [Review]. 1993 Sep;95(3):258-64.
- 5. Harter JG, Reddy WJ, Thorn GW. Studies on an Intermittent Corticosteroid Dosage Regimen. N Engl J Med. 1963 Sep 19;269:591-6.
- 6. Fauci AS. Alternate-day corticosteroid therapy. Am J Med. 1978 May;64(5):729-31.
- 7. Ackerman GL, Nolsn CM. Adrenocortical responsiveness after alternate-day corticosteroid therapy. N Engl J Med. [Clinical Trial Controlled Clinical Trial]. 1968 Feb 22;278(8):405-9.
- 8. Cooper MS, Stewart PM. Corticosteroid insufficiency in acutely ill patients. N Engl J Med. [Review]. 2003 Feb 20;348(8):727-34.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Internal Diseases
Journal Section
Research Article
Publication Date
June 26, 2020
Submission Date
November 9, 2019
Acceptance Date
April 7, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 14 Number: 4