Türkiye’de Tarım Ürünlerinin Belgelendirilmesi ve Akreditasyonu

Cilt: 1 Sayı: 1 30 Haziran 2015
Füsun Zehra Özkan , Mehmet Hasdemir , Reşit Uzunçam
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Tarım Ürünlerinin Belgelendirilmesi ve Akreditasyonu

Öz

Ekonomik ve sosyal alanda yaşanan gelişmeler ile küresel iklim değişiklikleri, tarımsal üretimi önemli ölçüde etkilemektedir. Bununla birlikte tüketicilerin gıda güvenilirliğine ilişkin artan talepleri, üretimden tüketime kadar geçen tüm sürecin etkin bir şekilde izlenmesini ve değerlendirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu durum, bir yandan tarım ürünlerinin tarafsız kuruluşlarca belgelendirmesini, diğer yandan belgelendirmeyi yapan bu kuruluşların teknik ve idari yeterliliklerinin uluslararası standartlara göre değerlendirilerek onaylanmasını sağlayacak bir akreditasyonu gündeme getirmektedir. Bu çalışmada; Türkiye’de tarım ünlerinin belgelendirmesine yönelik faaliyetler ve bu faaliyetlerin akreditasyonu, ilgili yasal şartlar ve uluslararası standartlar açısından değerlendirilmiştir.  Tarım ürünleri belgelendirmesi kapsamında, Organik Tarım, İyi Tarım Uygulamaları ve GLOBALG.A.P. başta olmak üzere ülkemiz tarım sektöründe yürütülen belgelendirme programları akreditasyon kriterleri açısından incelenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

İyi Tarım Uygulamaları, Organik Tarım, Belgelendirme, Akreditasyon

Kaynakça

  1. Aksoy, U., Tüzel, Y., Altındişli, A., Can, H. Z., Onoğur, E., Anaç, D., Okur, B., Çiçekli, M., Şayan, Y., Kırkpınar, F., Kenanoğlu Bektaş, Z., Çelik, S., Arın, L., Er, C., Özkan, C., Özenç, D. B., 2005. Organik (=Ekolojik, Biyolojik) Tarım Uygulamaları. www.zmo.org.tr. Erişim tarihi: 14.07.2014
  2. Anonim, 2010. Stratejik Plan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Ankara.
  3. Babaoğlu, M., 2006. Dünya’da Organik Tarım Uygulamaları. Sürdürülebilir Rekabet Avantajı Elde Etmede Organik Tarım Sektörü Sektörel Stratejiler ve Uygulamalar, Uluslar arası Rekabet Araştırmaları Kurumu Derneği (URAK) Yayınları, 681-701, İstanbul.
  4. BÜGEM, 2014. İyi Tarım Uygulamaları. Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü. http://www.tarim.gov.tr/Sayfalar/Icerikler.aspx?IcerikId=d783c1bd-0806-45b5-8217-342e931ba9d3), Erişim tarihi 28.06.2014
  5. EA, 2013. EA-3/12 M:2013, EA Policy for the Accreditation of Organic Production Certification. European co-operation for Accreditation, Paris.
  6. GLOBALG.A.P., 2014. Globalgap Nedir. http://www.globalgap.org/uk_en/what-we-do/globalg.a.p.-certification/globalg.a.p./ Erişim tarihi 14.07.2014
  7. Hasdemir, M., Bayaner, A., 2009. Dünyada ve Türkiye’de Organik Tarıma Bakış. Standard Ekonomik ve Teknik Dergi, Yıl 48, Sayı 567, Ankara
  8. Hasdemir, M., 2011. Kiraz Yetiştiriciliğinde İyi Tarim Uygulamalarinin Benimsenmesini Etkileyen Faktörlerin Analizi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Doktora Tezi (basılmamış), Ankara
  9. ISO, 2012. ISO/IEC 17065:2012 Uygunluk Değerlendirmesi-Ürün, Proses ve Hizmet Belgelendirmesi Yapan Kuruluşlar Için Şartlar, International Organization for Standardization, Geneva.
  10. Lang, T., Barling, D., Caraher, M., 2002. Food, Social Policy and the Environment: Towards a New Model. Environmental Issues and Social Welfare, 35(5), 538-558.

Kaynak Göster

APA
Özkan, F. Z., Hasdemir, M., & Uzunçam, R. (2015). Türkiye’de Tarım Ürünlerinin Belgelendirilmesi ve Akreditasyonu. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 48-58. https://izlik.org/JA45CS68MF