Okul Öncesi Öğretmenlerine Yönelik Öz Düzenlemeli Öğrenme Öğretim Ölçeği’nin (Ö-ÖDÖ) Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Öz düzenlemeli öğrenme, davranışsal, bilişsel ve üstbilişsel becerileri birbirleriyle bağlantılı olarak ele alan ve yaşam boyu öğrenme için gerekli olan temel bir beceridir. Araştırmada Bai ve Li (2024) tarafından geliştirilen “Öz Düzenlemeli Öğrenme Öğretim (Ö-ÖDÖ)” Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanarak geçerlilik ve güvenirlik çalışmasının yapılması amaçlanmaktadır. Ölçek “görev analizi”, “motivasyonel inançlar”, “öz-denetim”, “öz-gözlem”, “öz-yargılama” ve “öz-tepki” olmak üzere altı boyuttan ve 28 maddeden oluşmaktadır. Araştırmada 322 okul öncesi öğretmeni yer almıştır. Ölçeğin yapı geçerliliğinin ortaya konulmasında doğrulayıcı faktör analizinden yararlanılmıştır. Birinci düzey doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin orijinal formunda ortaya konulan altı boyutun iyi uyum gösterdiği (χ2/sd=2,45; RMSEA=0,67; SRMR=0,062; NFI=0,93; NNFI=0,95; CFI=0,96; IFI=0,96; RFI=0,92) sonucuna ulaşılmıştır. Benzer şekilde yapılan ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizi sonucunda da modelin iyi uyum gösterdiği (χ2/sd=2,45; RMSEA=0,67; SRMR=0,068; NFI=0,93; NNFI=0,95; CFI=0,96; IFI=0,96; RFI=0,92) ortaya konulmuştur. Ölçeğin güvenirlik çalışmasında ise Cronbach Alpha katsayısından yararlanılmıştır. Bu doğrultuda ölçeğin alt boyutları ve tamamı için Cronbach Alpha katsayısı sırasıyla 0,68, 0,78, 0,71, 0,84, 0,76, 0,84 ve 0,92 bulunmuştur. Sonuç olarak Öz Düzenlemeli Öğrenme Öğretim Ölçeği’nin Türk kültürü için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Öz düzenlemeli öğrenme
• Okul öncesi
• Öğretmen
• Geçerlilik ve güvenirlik
• Öz Düzenlemeli Öğrenme Öğretim Ölçeği

Validity and Reliability Study of the Self-Regulated Learning Teaching Scale (S-SRL) for Preschool Teachers

Abstract

Self-regulated learning is a basic skill that considers behavioral, cognitive and metacognitive skills in conjunction with each other and is necessary for lifelong learning. The aim of the study is to conduct a validity and reliability study by adapting the "Self-Regulated Learning and Teaching (S-SRL)" Scale developed by Bai and Li (2024) to Turkish culture. The scale consisteds of six dimensions and 28 items: "task analysis", "motivational beliefs", "self-control", "self-observation", "self-judgment", and "self-reaction". 322 preschool teachers took part in the research. Confirmatory factor analysis was used to reveal the construct validity of the scale. As a result of the first level confirmatory factor analysis, the six dimensions presented in the original form of the scale showed good fit (χ2/df=2.45; RMSEA=0.67; SRMR=0.062; NFI=0.93; NNFI=0.95; CFI=0.96; IFI=0.96; RFI=0.92). Similarly, as a result of the second level confirmatory factor analysis, the model showed a good fit (χ2/df=2.45; RMSEA=0.67; SRMR=0.068; NFI=0.93; NNFI=0.95; CFI=0.96; IFI=0.96; RFI=0.92) was revealed. In the reliability study of the scale, Cronbach Alpha coefficient was used. Accordingly, the Cronbach Alpha coefficient for the sub-dimensions and the entire scale was found to be 0.68, 0.78, 0.71, 0.84, 0.76, 0.84, and 0.92, respectively. As a result, it was revealed that the Self-Regulated Learning Teaching Scale was a valid and reliable measurement tool for Turkish culture.

Keywords

• Self-regulated learning
• Preschool
• Teacher
• Validity and reliablity
• Self-Regulated Learning Teaching Scale

References

1. Akman, B., Baydemir, G., Akyol, T., Arslan, A. Ç., & Kükütçü, S. K. (2011). Okul öncesi öğretmenlerinin sınıfta karşılaştıkları sorun davranışlara ilişkin düşünceleri. E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 6(2), 1715–1731.
2. Alvi, E. & Gillies, R. M. (2020). Teachers and the teaching of self-regulated learning (SRL): The emergence of an integrative, ecological model of SRL-in-context. Education Sciences, 10(4), 98-117. https://doi.org/10.3390/educsci10040098
3. Avrupa Birliği Konseyi. (2002). Council resolution of 27 June 2002 on lifelong learning. Official Journal to the European Communities.
4. Ayduk, O., Mendoza-Denton, R., Mischel, W., Downey, G., Peake, P. K., & Rodriguez, M. (2000). Regulating the interpersonal self: Strategic self-regulation for coping with rejection sensitivity. Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 776–792. https://doi.org/10.1037/0022-3514.79.5.776
5. Bai, B. & Li, J. (2024). Development and validation of a self‐regulated learning teaching scale for preschool teachers. European Journal of Education, 59(2), e12613. https://doi.org/10.1111/ejed.12613
6. Bayrak-Çelik, S. (2020). Erken çocukluk döneminde görülen davranış problemleri ve bunun incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(49), 531–540. https://doi.org/10.29228/SOBIDER.48021
7. Butler, D. L. (2002). Individualizing instruction in self-regulated learning. Theory into Practice, 41(2), 81-92. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_4
8. Büyüköztürk. Ş. (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.

9. Callan, G. L. & Shim, S. S. (2019). How teachers define and identify self-regulated learning. The Teacher Educator, 54(3), 295-312. https://doi.org/10.1080/08878730.2019.1609640
10. Capa‐Aydin, Y., Sungur, S., & Uzuntiryaki, E. (2009). Teacher self‐regulation: Examining a multidimensional construct. Educational Psychology, 29(3), 345-356. https://doi.org/10.1080/01443410902927825
11. Dan, A. (2016). Supporting and developing self-regulatory behaviours in early childhood in young children with high levels of impulsive behaviour. Contemporary Issues in Education Research (CIER), 9(4), 189-200. https://doi.org/10.19030/cier.v9i4.9789
12. Dignath, C. & Büttner, G. (2008). Components of fostering self-regulated learning among students. A meta-analysis on intervention studies at primary and secondary school level. Metacognition and Learning, 3(3), 231–264. https://doi.org/10.1007/s11409-008-9029-x
13. Dignath, C. & Büttner, G. (2018). Teachers’ direct and indirect promotion of self-regulated learning in primary and secondary school mathematics classes–insights from video-based classroom observations and teacher interviews. Metacognition and Learning, 13, 127-157. https://doi.org/10.1007/s11409-018-9181-x
14. Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K., & Sanisoğlu, S. Y. (2013). Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Türkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210-223.
15. Eryılmaz, A. & Mammadov, M. (2017). Zimmerman’in modeli temelinde Öz Düzenlemeli Öğrenme Ölçeğinin geliştirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi(10), 79-93.
16. Fornell, C. & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39–50. https://doi.org/10. 1177/00222 43781 01800104
17. Fraenkel, J. R., Wallen, H. E., & Hyun H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8. b.). McGraw-Hill.
18. Griethuijsen, R., Eijck, M. W., Haste, H., Brok, P. J., Skinner, N. C., Mansour, N., …, & BouJaoude, S. (2014). Global patterns in students’ views of science and interest in science. Research in Science Education, 45(4), 581–603.
19. Hu, L. T. & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
20. Jacob, L., Benick, M., Dörrenbächer, S., & Perels, F. (2020). Promoting self-regulated learning in preschoolers. Journal of Childhood, Education & Society, 1(2), 116-140. https://doi.org/10.37291/2717638X.20201237
21. Jöreskog, K. G. & Sorbom, D. (1996). LISREL 8 reference guide. Scientific Software International.
22. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademi.
23. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2. b.). The Guilford.
24. Kline, R. B. (2016). Principles and practise of structural equating modeling (4. b.). The Guilford.
25. Kramarski, B. (2018). Teachers as agents in promoting students’ SRL and performance. Applications for teachers‘ dual-role. Training program. D. H. Schunk & A. G. Jeffrey (Ed.), Handbook of self-regulation and of learning and performance (2. b.) içinde (s. 223-239). Routledge.
26. Lawson, M. J., Vosniadou, S., Van Deur, P., Wyra, M., & Jeffries, D. (2019). Teachers’ and students’ belief systems about the self-regulation of learning. Educational Psychology Review, 31, 223-251. https://doi.org/10.1007/s10648-018-9453-7
27. Lennon, J. M. (2010). Self-regulated learning. J. A. Rosen, E. J. Glennie, B. W. Dalton, J. M. Lennon, & R. N. Bozick (Ed.), Noncognitive skills in the classroom: New perspectives on educational research içinde (s. 69–90). Sage. https://doi.org/10.17979/reipe.2020.7.2.6570
28. Liu, L., Hew, K. F., & Du, J. (2024). Design principles for supporting self-regulated learning in flipped classrooms: A systematic review. International Journal of Educational Research, 124, 102319-102343. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2024.102319
29. McClelland, M. M., Acock, A. C., Piccinin, A., Rhea, S. A., & Stallings, M. C. (2013). Relations between preschool attention span-persistence and age 25 educational outcomes. Early Childhood Research Quarterly, 28(2), 314–324. https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2012.07.008
30. McClelland, M. M. & Cameron, C. E. (2012). Self‐regulation in early childhood: Improving conceptual clarity and developing ecologically valid measures. Child Development Perspectives, 6(2), 136-142. https://doi.org/10.1111/j.1750-8606.2011.00191.x
31. Murray, D. W., Rosanbalm, K., & Christopoulos, C. (2015). Self Regulation and Toxic Stress Report 4: Implications for Programs and Practice. OPRE Report # 2016-97, Office of Planning, Research and Evaluation, Administration for Children and Families, U.S. Department of Health and Human Services.
32. Öz, E. (2020). Öz düzenlemeli öğrenmenin yaşam boyu öğrenme ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerine etkisi. (Doktora Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
33. Panadero, E. & Jonsson, A. (2013). The use of scoring rubrics for formative assessment purposes revisited: A review. Educational Research Review, 9, 129–144. https://doi.org/10.1016/j.edurev.2013.01.002
34. Peeters, J., De Backer, F., Reina, V. R., Kindekens, A., Buffel, T., & Lombaerts, K. (2014). The role of teachers’ self-regulatory capacities in the implementation of self-regulated learning practices. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 116, 1963-1970.
35. Rajabi, M. & Ghezelsefloo, M. (2020). The relationship between job stress and job-related affective well-being among English language teachers: The moderating role of self-compassion. Iranian Journal of English for Academic Purposes, 9(1), 95-105. https://doi.org/20.1001.1.24763187.2020.9.1.7.4
36. Rosanbalm, K. D. & Murray, D. W. (2017). Promoting self-regulation in early childhood: A practice brief. OPRE Brief #2017-79. Office of Planning, Research, and Evaluation, Administration for Children and Families, US. Department of Health and Human Services.
37. Sarıkaya, İ. & Sökmen, Y. (2021). Öz-düzenlemeli öğrenmeye yönelik öğretmen tutumları ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve sınıf öğretmenlerinin öz-düzenlemeli öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 126-147. https://doi.org/10.17556/erziefd.730175
38. Schunk, D. H. (1990). Goal setting and self-efficacy during self-regulated learning. Educational Psychologist, 25(1), 71-86. https://doi.org/10.1207/s15326985ep2501_6
39. Silva-Moreira, J., Costa-Ferreira, P., & Veiga-Simão, A. M. (2024). Fostering self-regulated learning in preschool through dynamic assessment methodologies. Plos One, 19(3), e0298759. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0298759
40. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
41. Şimsek, Ö. F. (2007). Introduction to structural equation modeling: Basic principles and LISREL applications. Ekinoks.
42. Tozduman-Yaralı, K. & Güngör-Aytar, A. (2017). Okul öncesi dönem çocuklarının davranışlarının öz düzenleme becerileri yönünden incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 856–870. https://doi.org/10.17860/mersinefd.291209
43. Tutkun, C. (2022a). Okul öncesi dönem çocuklarının ve ailelerinin öz düzenlemeye yönelik eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21(84), 1508-1528. https://doi.org/10.17755/esosder.1082118
44. Tutkun, C. (2022b). Self-regulation skills of preschool children: Family, teacher and education programs. H. Şahin (Ed.), Educational sciences: Theory, current researches and new trends 5 içinde (s. 51-69). IVPE.
45. Venitz, L. & Perels, F. (2018). Promoting self-regulated learning of preschoolers through indirect intervention: A two-level approach. Early Child Development and Care, 189, 2057–2070.
46. Venitz, L. & Perels, F. (2019). The promotion of self-regulated learning by kindergarten teachers: Differential effects of an indirect intervention. International Electronic Journal of Elementary Education, 11(5), 437-448. https://doi.org/10.26822/iejee.2019553340
47. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: a social cognitive perspective. M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Ed.), Handbook of self-regulation içinde (s. 13–39). Academic.
48. Zumbrunn, S., Tadlock, J., & Roberts, E. D. (2011). Encourage self-regulated learning in the classroom. Metropolitan Educational Research Consortium (MERC), Virginia Commonwealth University.