The Knowledge and Attitudes About Rational Use of Drugs of Medical Residents Working in Pamukkale University Hospital

Abstract

Background: The aim of the study was to determine the knowledge and attitudes towards rational use of drugs among medical residents working in Pamukkale University Hospital. Methods: This study is a cross-sectional study, was conducted in August 2013. The universe of the study is 165 medical residents working in Pamukkale University Hospital. Data was collected through a questionnaire which includes 51 questions to assess the knowledge and attitudes towards the rational use of drugs. Results: According to the results of the study, 28.8% of the participants described themselves “sufficient” on the topic of the rational use of drugs, whereas 10.6% of participants responded “insufficient” and another 60.6% of participants responded “partially sufficient”. And 62.9% of them wanted further education in Rational Using of Drugs. Percentage of the participations who stated that they explain their disease and causes to patients is 92.3%. The percentage of the participations who said ‘’I tell patients the reasons of treatment’’ is 88.0%. 84.6% of them stated that they give informations about prescribed medicine. The most common source of current information about drugs was internet. Conclusions: Rates of residents who find themselves sufficient were low in our study which we assessed in a third grade hospital. Therefore the residents need to be educated in the terms of Continuous Medical Education. This study revealed that doctors likely prefer internet and digital information sources as a tool of learning current information about drugs. For this reason internet usage in informing and education of Rational Use of Drugs is more appropriate.

Keywords

• Rational drug use, knowledge, attitudes, medical resident

Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Dahili Tıp Bilimlerinde Çalışan Araştırma Görevlilerinin Akılcı İlaç Kullanımı Konusundaki Bilgi ve Tutumları

Abstract

Amaç: Çalışmamızda Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi dahili tıp bilimlerinde çalışan araştırma görevlisi doktorların akılcı ilaç kullanımı (AİK) konusunda, bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel tipte bir araştırma olup; 2013 yılı Ağustos ayında yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi dahili tıp bilimlerinde çalışan 165 asistan hekim oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan akılcı ilaç kullanımı bilgi ve tutumunu değerlendiren 51 soruluk bir anketle toplanmıştır. Bulgular: AİK konusunda kendisini yeterli bulanların oranı % 28.8, kısmen yeterli bulanların oranı % 60.6, yetersiz bulanların oranı % 10.6’ dır. AİK ile ilgili kurs, seminer vs. almak isteyenlerin oranı % 62.9’ dur. Çalışmaya katılan asistan hekimlerden ‘’Hastaya hastalığını ve nedenlerini anlatırım’’ diyenlerin oranı % 92.3’ dür. ‘’Hastaya tedavi uygulama gerekçelerini anlatırım’’ diyenlerin oranı % 88.5 ’dir. ‘’Yazdığım ilaçlarla ilgili bilgi veririm’’ diyenlerin oranı % 84.6’dır. İlaçlarla ilgili güncel bilgi öğrenmede en sık internet (%62.0) kullanılmaktadır. Sonuç: Üçüncü basamak sağlık kuruluşunda yaptığımız bu çalışmada, hekimlerin AİK konusunda kendilerini yeterli bulma durumları düşük çıkmıştır. Bu sebeple sürekli tıp eğitimi kapsamında bilgilendirilmeleri gerekmektedir. Hekimlerin ilaçlarla ilgili güncel bilgi öğrenme aracı olarak internet ve dijital bilgi kaynaklarını daha çok tercih ettiklerini göstermiştir. Bu sebepten AİK eğitimleri ve bilgilendirme için bu kaynakların kullanılması daha uygundur.

Keywords

• Akılcı ilaç kullanımı, araştırma görevlisi, bilgi, tutum

References

1. T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü, Akılcı ilaç Kullanımının Alfabesi , Nisan, 1993.
2. Passmore PR, Kailis SG. In Pursuit of rational drug use and effective drug management: clinical and public health pharmacy viewpoint. Asia Pac J Public Health. 1994;7(4), 236-41.
3. World Health Organization. The rational use of drugs. Report of the conference of experts. Nairobi, 25-29 November, 1985.
4. Holloway K, Van Dijk L. The World Medicines Situation 2011-Rational use of medicines. WHO, Geneva, 2011.
5. Aydın B, Gelal A. Akılcı İlaç Kullanımı: Yaygınlaştırılması ve Tıp Eğitiminin Rolü. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 2012; 26(1), 57-63.
6. İskit A. Akılcı İlaç Kullanımı. STED. 2006, 15(7), 4-5.
7. Acar A, Yeğenoğlu S. Akılcı İlaç Kullanımı Penceresinden Farmakoekonomi ve Hastane Formülleri. Ankara Ecz. Fak. Dergisi. 2005;34 (3), 207 –218.
8. Maxwell S. Rational prescribing: the principles of drug selection Clinical Medicine. 2009; 9:481–485.

9. Drug Administration and Control Authority of Ethiopia. Standard treatment guide lines for general Hospitals: DACA; January 2010, xvi- xvii.
10. Sosyal güvenlik kurumu istatistik yıllıkları http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/tr/kurumsal/ istatistikler/sgk_istatistik_yilliklari adresinden 04.04.2014 tarihinde ulaşılmıştır.
11. Akıcı A,Uğurlu M Ü,Gönüllü N,Oktay Ş.Kalaça S. Pratisyen hekimlerin akılcı ilaç kullanımı konusunda bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi STED. 2002;11(7):253-257.
12. Vançelik S, Çalıkoğlu O, Güraksın A. Pratisyen Hekimlerin Reçete Yazımını Şekillendiren Faktörler ve Akılcı İlaç Kullanım Kriterlerini Önemseme Durumları Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi. 2006;26(2):65-75.
13. Başaran N, Akıcı A. Patients’ experience and perspectives on the rational use of drugs in Turkey: a survey study Dovepress Patient Preference and Adherence. 2012;6:719–724.
14. Akıcı A, Kalaça S, Uğurlu M. Pratisyen hekimlerin yaşlılarda akılcı ilaç kullanımı alışkanlıklarının değerlendirilmesi Geriatri Dergisi. 2001; 4(3):100.
15. Özata M, Aslan Ş, Mete M. Rasyonel ilaç kullanımının hasta güvenliğine etkileri: hekimlerin rasyonel ilaç kullanımına etki eden faktörlerin belirlenmesi. II. International patient safety congress book, Antalya, 25-29 Mart 2008. 16. T.C Sağlık Bakanlığı, Hekimlerin akılcı ilaç kullanımına bakışı, Ankara, 2011.
16. Endalkachew A , Birhan B , Wubshet H. Assessment of drug use practıces and completeness of prescrıptıons ın gondar unıversıty teachıng referral hospıtal International Journal of Pharmaceutical Sciences & Research. 2013;4(1):265-275.
17. WHO (1996). Comparative analysis of national drug policies in 12 countries. Geneva: WHO.
18. Cheren M , Landefeld S. Phisysicians behavior and their interactions with drug companies JAMA 1994;217:684.
19. Burton B , Rowell A. Unhealhty spin. BMJ. 2003;326:1205
20. Aydın B, Gelal A. Akılcı İlaç Kullanımı: Yaygınlaştırılması ve Tıp Eğitiminin Rolü.
21. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 2012;26, 1: 57 – 63. 22. T.C. Sağlık Bakanlığı. Birinci basamağa yönelik tanı ve tedavi rehberleri, 2012.
22. T.C Sağlık Bakanlığı, Reçete yazma rehberi http://www.akilciilac.gov.tr/wp-content/ uploads/2013/05/recete_yazma_rehberi.pdf adresinden 07.05.2014 tarihinde erişilmiştir.