INVESTIGATION OF LEARNER AUTONOMY BEHAVIORS IN TERMS OF SOME VARIABLES IN DISTANCE TEACHING TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE

Abstract

The aim of this research is to reveal the learning autonomy behaviors of students learning Turkish through distance education and to examine these behaviors in terms of some variables. Survey research model, one of the quantitative research methods, was preferred in the study. The sample of the study consisted of 143 students learning Turkish as a foreign language. The data obtained was analyzed in the program called SPSS. As a result of the study, it was observed that the majority of the students who learned Turkish through distance education tried to attend classes regularly, the students showed a high level of autonomous behavior in completing homework and assigned tasks, and the students did not behave autonomously compared to the instructors in solving the problems they encountered in distance education, but they behaved sufficiently autonomously according to themselves. Students stated that they exhibited a sufficient level of autonomous behavior during the entire distance Turkish learning process. However, the level of use of Web 2.0 tools and camera participation in lessons during the distance learning Turkish process was found to be low. In addition, in the analysis of the data, it was found that women behaved more autonomously than men in the sub-dimensions of participation in the lesson and following the lesson regularly, interaction and self-evaluation in distance education, there was no relationship between the age of the students and their autonomous behavior, and a relationship was found between the education levels of the students and their participation in the lesson and their regular follow-up of the lesson has been detected.

Keywords

• Distance education
• teaching Turkish as a foreign language
• learner autonomy
• language education
• teaching Turkish as a foreign language from a distance

UZAKTAN YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİNDE ÖĞRENEN ÖZERKLİĞİ DAVRANIŞLARININ BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı uzaktan eğitim aracılığıyla Türkçe öğrenen öğrencilerin bu süreçteki öğrenme özerkliği davranışlarının ortaya konması ve bu davranışların bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırması modeli tercih edilmiştir. Çalışmanın örneklemini yabancı dil olarak Türkçe öğrenen 143 öğrenci oluşturmuştur. Elde edilen veriler SPSS isimli programda analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda uzaktan eğitim yoluyla Türkçe öğrenen öğrencilerin büyük çoğunluğunun derslere düzenli katılım sağlamaya gayret ettikleri, öğrencilerin ödev ve verilen görevleri yerine getirme konusunda yüksek düzeyde özerk davranış gösterdikleri, öğrencilerin uzaktan eğitimde karşılaştıkları sorunları çözme noktasında öğreticilere göre özerk davranmadıkları ancak kendilerine göre yeterli düzeyde özerk davrandıkları görülmüştür. Öğrenciler uzaktan Türkçe öğrenme sürecinin tamamında yeterli düzeyde özerk davranış sergilediklerini belirtmişlerdir. Ancak uzaktan Türkçe öğrenme sürecinde Web 2.0 araçlarının kullanımını ve derslere kamerayla katılım sağlama düzeyi düşük bulunmuştur. Ayrıca verilerin analizinde uzaktan eğitimde derse katılım ve dersin düzenli takip edilmesi, etkileşim ve öz değerlendirme alt boyutlarında kadınların erkeklerden daha özerk davrandıkları, öğrencilerin yaşı ve özerk davranışları arasında bir ilişkinin bulunmadığı, öğrencilerin eğitim düzeyleri ile derse katılım ve dersi düzenli takip etmeleri arasında ise ilişki bulunduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Uzaktan Eğitim
• yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• öğrenen özerkliği
• dil öğretimi
• uzaktan yabancı dil olarak Türkçe öğretimi

References

1. Alkan, C. (1987). Uzaktan eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
2. Altıparmak, M., Kurt, İ. D. ve Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. Malatya: Akademik Bilişim 11-XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri Kitabı.
3. Alyılmaz, C. (2010). Türkçe öğretiminin sorunları. Turkish Studies, 5(3), 728-749.
4. Aydın, S. (2010). İkinci dil olarak İngilizce öğrenimindeki başarı düzeyinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (8)2, 273-285.
5. Biçer, N. (2015). Yabancılara Türkçe öğretiminde öğrenen özerkliği süreçlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
7. Candy, P. C. (1991). Self-direction for lifelong learning. JosseBass, California.
8. Er, O. ve Alyılmaz, S. (2022). Web 2.0 araçları ile kültür destekli yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. İzmir: Duvar Yayınları.

9. Er, O., Biçer, N. ve Bozkırlı, K. Ç. (2012). Yabancılara Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunların ilgili alan yazını ışığında değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(2), 51-69.
10. Eraslan, F. ve Yücel, D. (2021). Ortaöğretim öğrencilerinin uzaktan yabancılara Türkçe öğretimine bakışı (Kazakistan ve Bosna Hersek örnekleri). Kesit Akademi Dergisi, 7(26), 483-499.
11. Holec, H. (1981). Autonomy and foreign language learning. Oxford / New York: Pergamon Press.
12. Kılıç, S. (2013). Örnekleme yöntemleri. Journal Of Mood Disorders, 3(1).
13. Moore, M. & Kearsley, G. (2005). Distance education: a system view. Canada: Wadsworth.
14. Şengül, K. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (24), 174-222.
15. Sikora, A. C. (2002). A profile of participation in distance education: 1999-2000, Education Statistics Quartery, 4(4).